João 13

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tamanainy u nainy Guainy iny Fakats Fatabin ai tovei roman Jisas natiny ton nainy Tsunia te siruu ename te naus osing fi non Ya na monaagits to ana Ayei te naa fi en ten Taman. Ayei mangiir fiisok ir vainy fasito Tsunia fatoobing tana monaagits to ana Ya mangiir fiisok kainy ratuari onot tan fafakap nan nainy mat Tsunia.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de partir deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus próprios que estavam no mundo, ele amou-os até o fim.
2 Jisas an matisian Tsunia gum iny ainy ror tan sewaan tana ananerof. Ai Vinasaar faan iny ton fakats tsuan ten Judas a guei tsoiny ten Saimon Iskariot ma faan iny naa ya Jisas nimar a vainy ma atsuiny famat ari Ya.
2 E, terminada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Jisas nat faamuainy e Taman te fainy Yan fo mamatsiny parits, Ya naten nato, Ayei te poo fi me ten Gov ana Ayei kan te naa fi naa non ten Gov.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara todas as coisas em suas mãos, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 Ai Jisas tsun osing to na taran fious ton vau Tsuan iny jiarasan ana Ya pous iny ton sapsap Tsuan.
4 levantou-se da ceia, colocou de lado as suas vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ana Ya tsiiu iny to na aurom koman a kepaa na faakok ana Ya tanik iny garus ton mour matisian Tsunia ana Ya sap faparak ratuari fiisen men sapsap te popous iny Ya, kat to te faarei non a binun tan tsoiny binun.
5 Depois, ele pôs água em uma bacia, e começou a lavar os pés dos discípulos, e a limpá-los com a toalha com a qual se cingia.
6 Ya naa mito ten Saimon Pita ai Saimon Pita tsue to na ka Tsunia, “Fiisia Anyi komainy garus kainy rom a mou vanyo ge Tsunaun?”
6 Aproximou-se, então, de Simão Pedro; e Pedro lhe disse: Senhor, tu lavarás os meus pés?
7 Jisas biny towa sa tsue na ka, “Nyi gim rom ma natiny a ka te kat Ronyo tovei roman, sana nyi nai natem marom vou.”
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, tu não o sabes agora, mas depois tu saberás.
8 Pita baainy sa tsue na ka, “Anyi gim on rom ma garus oiny a mou vanyo!”
8 Disse-lhe Pedro: Tu nunca lavarás os meus pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não lavá-los, tu não tens parte comigo.
9 Saimon Pita biny Towa sa tsue na ka, “Tsunaun, garus tsuiny korei vaare na mou vanyo, garus me na nimau ana patsu vanyo kan!”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também minhas mãos e a minha cabeça.
10 Jisas tsue to, “E sei na mes te sisiuf ee te kaamos faavot ovei nanon ana ya te gima onot ma sisiuf pis a tsivon, sana ayei te onot non ma garus tsuiny a moun nainy te kookuaf non ya. A fokinai tsumi ton kaamos sana isen tsumi na sikia.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que se lavou não necessita de lavar senão seus pés, porque no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 (Jisas nat faamuan iny e sei te faan iny non Ya nimar vainy te nai atsuiny ror Ya, ka te tsue fi ya nei, “A fokinai tsumin kaamos, sana isen tsumi na sikia.”)
11 Porque ele sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Te garus fakap bus Ya na mou rari Jisas vau fatabiny pis ton vau iny jiarasan Tsunia ana Ya tabin fatabin enaa to tana pan Tsunia tana taran. “Fiisia, ami nat kan iny rom a ka te kat Anyo tsumi?” rangat fi Ya.
12 Assim, após ter lavado os seus pés, tomou as suas vestes, e se assentando outra vez, ele disse-lhes: Entendeis o que eu vos tenho feito?
13 “Mi koo Vanyo na Tsoiny Tatagaa Ot ana Tsunaun te toobing non te tsue fi mi, tana saa Anyo tsun to.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Anyo na Tsunaun tsumi ana Tsoiny Tatagaa Ot, ana Nyo te see garus tsuiny rou a fo mou mami. Jesan, ami kan ma fauf a tsivom am garus ton fo isiseiny mou tsumi.
14 Se, então, seu Senhor e Mestre vos lavou os pés, vós deveis também lavar os pés uns dos outros.
15 Nyo faatok bus mamin kat Tsonyo to te fauf finy Anyo na Tsivou, ma kat kan fi mi jesan te kat fi Nyo tsumi.
15 Porque eu vos dei um exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Nyo tsue faman of maromi a sikia ta isen ta tsoiny binun te karap fafis iny non a tsoiny tatagaa ot tsuan, ge na tsoiny gogovet vegiau te karap fafis iny non a mes te jiats naa non ya.
16 Na verdade, na verdade eu vos digo: O servo não é maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Mi nat bus iny a man nana fo kat to kat yam, ma nai kaa mimi na paparaa tsian te kat fi romi tsuri.
17 Se sabeis essas coisas, felizes são os que as praticam.
18 “Nyo gim rou ma tsue tsuk mami faavot Nyo nat rarori na vainy te pisainy Anyo. San vegiau tan Vegiau Ten Gov ma ruak iny man me,
18 Eu não falo de todos vós, eu conheço aqueles que escolhi; mas para que possa se cumprir a escritura: O que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Nyo tsue of bus mamin foka to tabuiny tapokaa non ya sai te ruak nats non ya, mi nai faaman Varonyo, Anyo na Ayei, a Mes to te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy.
19 Agora eu vos digo antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que Eu Sou Ele.
20 Nyo tsue faman of maromi, e sei te faarof non a mes te jiats mi Ronyo ee, te faarof kainy Varonyo, ai sei te faarof Varonyo ee, te faarof non a mes to te jiats Vaminyo.”
20 Na verdade, na verdade eu vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim recebe; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Te vegiau fakap bus iny e Jisas a ka to, ana Ayei kaa miton koma patang koman Ya ana Ya tsue faruak to tsuri na fokinai, “Nyo tsue faman of maromi a isen fapoopoan namami nai faan iny Varonyo nimar a vainy ma nai atsuiny vanyo ri.”
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito, e testificou, dizendo: Na verdade, na verdade eu vos digo que um de vós há de me trair.
22 Rin matisian fi mamatoong rato fapoopoan narari, ri fapinpin iny to e sei te tsue tsuk iny non Ya ee.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, duvidosos sobre de quem ele falava.
23 Jon a matisian to te mangiir fiisok non e Jisas gumgum en panan Ya.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Saimon Pita fasisiraa faamo of tsuiny vanyo sa tsue na ka, “Rangats, sei to aya te tsue tsuk iny non ya ee?”
24 Simão Pedro, portanto, acenou para ele, para perguntar quem era aquele de quem ele falava.
25 Ana nyo fasak fasiruu naa to panan e Jisas ana nyo rangats Towa, “Tsunaun, e sei fatoobing to ayei ee?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é este?
26 Jisas biny towa sa tsue na ka, “Nyo nai fabub rou a painy koinykoiny to koman kobuu Nyo te faan iny ya tsunia ayei nan a mes.” Ana Ya nom to na painy koinykoiny sa fabub ya ana Ya faan iny towa ten Judas a guei tsoiny ten Saimon Iskariot.
26 Jesus respondeu: Ele é, aquele a quem eu der o bocado que eu mergulhei. E quando ele mergulhou o bocado, deu-o a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Te nom e Judas a painy koinykoiny to ai Satan sof towa sa tagaa ot iny ya. Jisas tsue to tsunia, “Veesau tsun kat a ka te komainy kat rom anyi!”
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que tu fazes, faze-o depressa.
28 Sana sikia ta isen tsuri te kaa tana taran ma nat kat fei sen Jisas tsue iny a ka to tsunia ei.
28 Ora, nenhum homem na mesa sabia para que intenção lhe falara isso.
29 Judas, ayei na tatagaa ot tana poraa moni mam mes matisian pon iny to Jisas te tsue of ya ma nai foiny ta ka te komainy romam nan guainy, ge te tsue of ya ma faan ir yan vainy aaruts ta ka.
29 Porque alguns deles pensavam que, como Judas tinha a bolsa, Jesus lhe tinha dito: Compra as coisas que nos são necessárias para a festa, ou que desse algo aos pobres.
30 Judas ainy to na painy koinykoiny sa tafuts veesau tsun en. Te voiny busen ana ya tafuts to.
30 Ele então tendo recebido o bocado, saiu imediatamente; e era noite.
31 Te tafuts bus na Judas, ai Jisas tsue to, “U nainy te nom non a Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes men asangan iny vamarits ruak nats non, an Siinaiv ten Gov te nai afis Varonyo ai Gov te nom kainy asangan iny vamarits, tana saa ito tan fo mamatsiny ka to te nai ruak non Tsonyo.
31 Portanto, tendo ele saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Ai to te pokei Ronyon asangan iny vamarits ten Gov, Gov patsukanen nai pokei non a asangan iny vamarits tana Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me, ana Ayei kat veesau tsuiny non ya.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e imediatamente o glorificará nele.
33 Fuainy guei Tsiau, Nyo nai kaa taataun tsun fiisen maromi. Mi te nai sainy vavis Vanyo to te tsue of Anyo rin tsoiny mumua tana taa Jiu, sin tovei Nyo tsue of maromi, ‘Tana pan te naa Ronyo mi gim rom ma naa me.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco eu estou convosco. Vós me buscareis; e como eu disse aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu também agora vos digo.
34 A faun a foun to te tsue faparits of marom yam mi ma mangiir isiseiny mes. To te mangiir fi Nyo mi, jesan mi ma mangiir isiseiny mes.
34 Um novo mandamento eu vos dou: Que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que vós também vos ameis uns aos outros.
35 To te kaa mirom min mangiir tan isiseiny mes a fokinai faavot te nat maromi, amin fuainy matisian Tsonyo.”
35 Nisto todos os homens conhecerão que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Saimon Pita rangats Towa, “Fei te naa fi rom Anyi ei Tsunaun?” Jisas biny towa sa tsue na ka, “Nyi gim rom ma vovou on Vanyo tan ar nainy to tana pan te naa Ronyo sin vou, nyi nai vovou Varonyo.”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde tu vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou, tu agora não podes me seguir, mas depois me seguirás.
37 “Tsunaun, kat fei ma gima vovou im roman ei?” te rangat fi Pita. “Nyo kakoun you ma mat of Manyi!”
37 Disse-lhe Pedro: Senhor, por que eu não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Jisas biny towa sa tsue na ka, “Anyi kakoun faman rom ma mat of Vanyo? Nyo tsue faman of marom anyi tabuiny kokorooto non a koriou a tsoiny nyi nai faungis Varonyon fopis nainy, nyi gim rom ma nat Vanyo.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por minha causa? Na verdade, na verdade eu te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado por três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.