João 13

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tamanainy u nainy Guainy iny Fakats Fatabin ai tovei roman Jisas natiny ton nainy Tsunia te siruu ename te naus osing fi non Ya na monaagits to ana Ayei te naa fi en ten Taman. Ayei mangiir fiisok ir vainy fasito Tsunia fatoobing tana monaagits to ana Ya mangiir fiisok kainy ratuari onot tan fafakap nan nainy mat Tsunia.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Jisas an matisian Tsunia gum iny ainy ror tan sewaan tana ananerof. Ai Vinasaar faan iny ton fakats tsuan ten Judas a guei tsoiny ten Saimon Iskariot ma faan iny naa ya Jisas nimar a vainy ma atsuiny famat ari Ya.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Jisas nat faamuainy e Taman te fainy Yan fo mamatsiny parits, Ya naten nato, Ayei te poo fi me ten Gov ana Ayei kan te naa fi naa non ten Gov.
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 Ai Jisas tsun osing to na taran fious ton vau Tsuan iny jiarasan ana Ya pous iny ton sapsap Tsuan.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ana Ya tsiiu iny to na aurom koman a kepaa na faakok ana Ya tanik iny garus ton mour matisian Tsunia ana Ya sap faparak ratuari fiisen men sapsap te popous iny Ya, kat to te faarei non a binun tan tsoiny binun.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Ya naa mito ten Saimon Pita ai Saimon Pita tsue to na ka Tsunia, “Fiisia Anyi komainy garus kainy rom a mou vanyo ge Tsunaun?”
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Jisas biny towa sa tsue na ka, “Nyi gim rom ma natiny a ka te kat Ronyo tovei roman, sana nyi nai natem marom vou.”
7 Jesus respondeu:
8 Pita baainy sa tsue na ka, “Anyi gim on rom ma garus oiny a mou vanyo!”
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Saimon Pita biny Towa sa tsue na ka, “Tsunaun, garus tsuiny korei vaare na mou vanyo, garus me na nimau ana patsu vanyo kan!”
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Jisas tsue to, “E sei na mes te sisiuf ee te kaamos faavot ovei nanon ana ya te gima onot ma sisiuf pis a tsivon, sana ayei te onot non ma garus tsuiny a moun nainy te kookuaf non ya. A fokinai tsumi ton kaamos sana isen tsumi na sikia.”
10 Jesus respondeu:
11 (Jisas nat faamuan iny e sei te faan iny non Ya nimar vainy te nai atsuiny ror Ya, ka te tsue fi ya nei, “A fokinai tsumin kaamos, sana isen tsumi na sikia.”)
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Te garus fakap bus Ya na mou rari Jisas vau fatabiny pis ton vau iny jiarasan Tsunia ana Ya tabin fatabin enaa to tana pan Tsunia tana taran. “Fiisia, ami nat kan iny rom a ka te kat Anyo tsumi?” rangat fi Ya.
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 “Mi koo Vanyo na Tsoiny Tatagaa Ot ana Tsunaun te toobing non te tsue fi mi, tana saa Anyo tsun to.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Anyo na Tsunaun tsumi ana Tsoiny Tatagaa Ot, ana Nyo te see garus tsuiny rou a fo mou mami. Jesan, ami kan ma fauf a tsivom am garus ton fo isiseiny mou tsumi.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Nyo faatok bus mamin kat Tsonyo to te fauf finy Anyo na Tsivou, ma kat kan fi mi jesan te kat fi Nyo tsumi.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Nyo tsue faman of maromi a sikia ta isen ta tsoiny binun te karap fafis iny non a tsoiny tatagaa ot tsuan, ge na tsoiny gogovet vegiau te karap fafis iny non a mes te jiats naa non ya.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Mi nat bus iny a man nana fo kat to kat yam, ma nai kaa mimi na paparaa tsian te kat fi romi tsuri.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 “Nyo gim rou ma tsue tsuk mami faavot Nyo nat rarori na vainy te pisainy Anyo. San vegiau tan Vegiau Ten Gov ma ruak iny man me,
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Nyo tsue of bus mamin foka to tabuiny tapokaa non ya sai te ruak nats non ya, mi nai faaman Varonyo, Anyo na Ayei, a Mes to te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Nyo tsue faman of maromi, e sei te faarof non a mes te jiats mi Ronyo ee, te faarof kainy Varonyo, ai sei te faarof Varonyo ee, te faarof non a mes to te jiats Vaminyo.”
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Te vegiau fakap bus iny e Jisas a ka to, ana Ayei kaa miton koma patang koman Ya ana Ya tsue faruak to tsuri na fokinai, “Nyo tsue faman of maromi a isen fapoopoan namami nai faan iny Varonyo nimar a vainy ma nai atsuiny vanyo ri.”
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Rin matisian fi mamatoong rato fapoopoan narari, ri fapinpin iny to e sei te tsue tsuk iny non Ya ee.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Jon a matisian to te mangiir fiisok non e Jisas gumgum en panan Ya.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Saimon Pita fasisiraa faamo of tsuiny vanyo sa tsue na ka, “Rangats, sei to aya te tsue tsuk iny non ya ee?”
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Ana nyo fasak fasiruu naa to panan e Jisas ana nyo rangats Towa, “Tsunaun, e sei fatoobing to ayei ee?”
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Jisas biny towa sa tsue na ka, “Nyo nai fabub rou a painy koinykoiny to koman kobuu Nyo te faan iny ya tsunia ayei nan a mes.” Ana Ya nom to na painy koinykoiny sa fabub ya ana Ya faan iny towa ten Judas a guei tsoiny ten Saimon Iskariot.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Te nom e Judas a painy koinykoiny to ai Satan sof towa sa tagaa ot iny ya. Jisas tsue to tsunia, “Veesau tsun kat a ka te komainy kat rom anyi!”
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Sana sikia ta isen tsuri te kaa tana taran ma nat kat fei sen Jisas tsue iny a ka to tsunia ei.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Judas, ayei na tatagaa ot tana poraa moni mam mes matisian pon iny to Jisas te tsue of ya ma nai foiny ta ka te komainy romam nan guainy, ge te tsue of ya ma faan ir yan vainy aaruts ta ka.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Judas ainy to na painy koinykoiny sa tafuts veesau tsun en. Te voiny busen ana ya tafuts to.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Te tafuts bus na Judas, ai Jisas tsue to, “U nainy te nom non a Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes men asangan iny vamarits ruak nats non, an Siinaiv ten Gov te nai afis Varonyo ai Gov te nom kainy asangan iny vamarits, tana saa ito tan fo mamatsiny ka to te nai ruak non Tsonyo.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Ai to te pokei Ronyon asangan iny vamarits ten Gov, Gov patsukanen nai pokei non a asangan iny vamarits tana Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me, ana Ayei kat veesau tsuiny non ya.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Fuainy guei Tsiau, Nyo nai kaa taataun tsun fiisen maromi. Mi te nai sainy vavis Vanyo to te tsue of Anyo rin tsoiny mumua tana taa Jiu, sin tovei Nyo tsue of maromi, ‘Tana pan te naa Ronyo mi gim rom ma naa me.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 A faun a foun to te tsue faparits of marom yam mi ma mangiir isiseiny mes. To te mangiir fi Nyo mi, jesan mi ma mangiir isiseiny mes.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 To te kaa mirom min mangiir tan isiseiny mes a fokinai faavot te nat maromi, amin fuainy matisian Tsonyo.”
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Saimon Pita rangats Towa, “Fei te naa fi rom Anyi ei Tsunaun?” Jisas biny towa sa tsue na ka, “Nyi gim rom ma vovou on Vanyo tan ar nainy to tana pan te naa Ronyo sin vou, nyi nai vovou Varonyo.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 “Tsunaun, kat fei ma gima vovou im roman ei?” te rangat fi Pita. “Nyo kakoun you ma mat of Manyi!”
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Jisas biny towa sa tsue na ka, “Anyi kakoun faman rom ma mat of Vanyo? Nyo tsue faman of marom anyi tabuiny kokorooto non a koriou a tsoiny nyi nai faungis Varonyon fopis nainy, nyi gim rom ma nat Vanyo.”
38 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.