João 11
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC
1 A mes te koo ri Lasarus a soon iny faadis. Ayei te kaakaa tana ngats fan iny Betani. Betani na ngats fan te kaakaa kan ror ere Meri me Mata u mumuinyasiny moun.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 (E Meri to te tsiiu iny a tapui na tauf tsuraf moun a Tsunaun ana ya sap fatabiny towa na funuu nan ai Lasarus a fafinen ya to na soon iny faadis.)
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Rin mumuinyasiny moun to faan iny naa ton vegiau ten Jisas, “Tsunaun, a mes te mangiir rom Anyi na soon iny faadis.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Te nongoiny e Jisas vaanan to Ya tsue to na ka, “A faadis to te gim non ma nai faruak a mat. A sikia, ayei te pokei nats non siinaiv ten Gov tan kat to aya, Guei Tsoiny ten Gov nai kaa kan minon a fo siinaiv tan kat a ka to.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jisas mangiir fiisok e Mata me famuinyasiny tsuan, ai Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Te nongoiny Yan vaanan nane Lasarus a soon iny faadis ana Ya kaa enato na aya onots fuan nainy.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Voun fafuan nan nainy ana Ya tsue to tan matisian Tsunia, “Tanats yam ma tabin fatabin naa ra tana gum fan iny Judia.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ana rin matisian Tsunia tsue to na ka, “Tsoiny Fifaatsuts sikia ma naangis vaarik te pon ma totouruei Manyi ri tsoiny mumua tana taa Jiun fats, ana Nyi pon rom ma tabin fatabin pis ma naa unya aya?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jisas biny ratuari sa tsue, “Tan sen nainy te kaa minon a safunuu ana fuan a aua tana arasan teeva? To te taan non a mes tana arasan ayei gim non ma tsukakab on, tana saa ayei tagei non a arasan tana monaagits to.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Sai te taan non ya tana uurup ayei tsukakab non tana saa, a sikia ta arasan tsunia.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Ai Jisas farong pis ton vegiau Ya tsue to na ka, “A vaatau tsura Lasarus te goros tsun non sana Nyo naa rou Nyo te nai guinyguiny ya.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 An matisian biny Towa ri tsue to na ka, “Tsunaun to te goros fi non ya, ayei nai rof fatabin enanon.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 San kifon vegiau te kat e Jisas to Lasarus a mat, ana ri pon to Jisas te tsue iny e Lasarus soon iny goros tsun non.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Ai Jisas tsue faarof of ratuari, “Lasarus a mat,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 sai to tsumi Nyo paparaa rou tsonyo gima kaa fiisen mi ya te mat ya unya aya tana saa, mi nai tagei rom a ka te nai kat Ronyo ana mi te faaman. Tanats yam ma naa ra tsunia.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tomas to te koo rin Punaa tsue to tan mes panainy matisian, “Tanats yam ma naa fiisen mi raa na tsoiny fifaatsuts to ma nai mat fiisen mi raa Ya!”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Te ruak naa Jisas, Ya natiny to Lasarus te soon en tana kats sa onots fats nainy.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betani te siruu non Jerusalem faarei non a fopis a kilomita,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 ana taa Jiu na kinai naa mito a tou tagei e Mata me Meri, er kat famaun ton fakats tsuri tana mat ten fafinerari.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Te nongoiny e Mata na tou naa me ten Jisas, Ya naa enato a tou tainytainy Ya, ai Meri kaa en numaa.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mata tsue to ten Jisas, “Tsunaun, tabuiny kaa Nyi nei e fafinevanyo tabuiny gima mat!
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Sana nyo nat rou te rangats fi rom Anyi Gov ta isen ta ka Tsunia Gov faan marom Anyi.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jisas tsue to ten Mata, “E fafinemanyi nai tsun fatabin enanon tana mat.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 “Nyo nat you,” te biny fi ya Mata, “ayei nai tsun fatabin enanon tan nainy tana tou tsun fatabin tana mat tan fafakap nan nainy.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Jisas tsue to tsunia, “Anyo na kifon a tou tsun fatabin tana mat ana kifon a toto na suu. E sei te faaman non Tsonyo ee nai toto fatabin enanon kainon to te mat fi non ya,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 ai sei te toto non ee ana ya te faaman Vanyo gim non ma nai nom on a mat a suu. Nyi faamainy rom vegiau to?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 “Eye, Tsunaun,” te biny fi Ya Mata, “anyo faaman rou Tsumanyi na Krais, a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy a Guei Tsoiny ten Gov, a mes to te tsuen fo kuigin ma naa me tana monaagits to.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Te vegiau fakap bus iny e Matan vegiau to ya tabin fatabin naa to sa fikoo faamo tsuiny e Meri sa fasisiraa of tsuiny ya, “A Tsoiny Fifaatsuts tovei Ayei komainy tagei marom anyi.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Te nongoiny e Merin vegiau to ya tsun to sa veesau tsun en a tou tainytainy e Jisas.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 (Jisas tabuiny ruak naa non fan Ayei kaa farokot enanon tana pan te tainytainy Ya Mata.)
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ana ri na taa Jiu to te kat kat famaun a koman e Meri ai to kan te kaakaa numaa tsunia vovou naa towa to te tagei finy ari ya te tsun fi ya ana ya veesau tsun enato. Ri pon iny e Meri te naa fi en tan kats a tou tangis na aya.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Te ruak naa Meri tana pan te kaakaa Jisas ana ya tagei Towa, fatukun to moun Ya, ya tsue to Tsunia, “Tsunaun, tabuiny kaa Nyi nei e fafinevanyo tabuiny gima mat!”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Jisas tagei towa te tangis ana taa Jiu kan to te naa fiisen mi ya tangis kan rato, ana koma ne Jisas reesik kan enato sa tsuu en.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Ya rangat ratuari, “Fei te kats iny ami ya ei?” Ri biny Towa ser tsue, “Taame tagaa, Tsunaun.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Jisas susuiny matan to.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ana taa Jiu tsue to na ka, “Tagaa yam tana fis a tagtag te kaa minon Ya ten Lasarus!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Sana mesapan tsuri tsue na ka, “Ayei te karats a matan na mes a mata kio ge? Sa kat pas fei sa gima kat tap iny a mat ten Lasarus ei?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 An reesik tsian paas pis to na koman Ya ana Ya dau enato ai Jisas naa fi enato tan katskats to te kats ari tana varian an matainy sobaa nan ya na kookop tap fiisen me na fats.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 “Fakukuur ravainy yam a fats!” tsue fi Jisas. Mata ayei na fafinen e Lasarus biny Towa sa tsue na ka, “Tsunaun, kaa toromainy bus minon a tauf kuav, tana saa ayei te kaa tan kats sa onots fats nainy!”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Jisas tsue to tsunia, “Fiisia, Anyo gima tsue of manyi ma tagei anyin siinaiv ten Gov to te faaman fi rom anyi?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Ri fakukuur ravainy to na fats. Jisas matoong fi naa to jias ana Ya tsue to, “Nyo tsue faarof naa rou Tsumanyi Tamau, Tsumanyi te nongoiny Varonyo.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Nyo nat you Tsumanyi te natiny nongoiny fatatabin Varonyo sai te tsue iny Ronyo na ka to, tana saa to tana vainy a kinai tsun tovei ma nai faaman ari Tsumanyi to te jiat Vaminyo.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Te vegiau fakap bus iny Ya na ka to Ya fikoo fatsian to sa tsue na ka, “Lasarus! Tafuts me!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ana mes a mat tafuts mito, niman ya an moun ya na pau men raarav nan vainy mat tan kats ana painy raarav pau me na nain ya. “Puruur ravainy osing yam,” te tsue fi Jisas tsuri, “am fatsuruwa naa towa.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Taa Jiu na kinai to te naa me ten Meri te tagei a ka te kat e Jisas ri faamainy Towa.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Sana mesapan tsuri tabin ra naa to tana taa Farasi ri tsue of ratuari na ka te kat e Jisas.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Ana ri na taa Farasi an fuainy tsunaun tan tsoiny faakor fiisen ramirin fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu vaaguam faavot to tan vaagum tan Kansol, ri tsue to na ka, “Saa te kat rora na? Tana saa a mes to, katkat a fo mamatsiny binun iny faatok reits to!
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 To te famanat iny rora Ya tan kat a foka to a fokinai te nai faason ror Tsunia an fuainy tsoiny mumua tana gamaman tana taa Roum te nai fasaraa rara ana ri te nai rurei me na saape taabos ana vainy faavot tsura fatoobing.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 A isen tsuri te kaa non a Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu tana ingainy to aya, te koo ri Kaiafas tsue to na ka, “Amin piou, ami gim rom a natiny ta isen ta ka!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Ami ma natiny a ka to, te rof non tan ta isen ta mes ma mat of ir a fokinai, ge ra na taa Jiu faavot nai mat nats ror!”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Ayei gima pokei iny vegiau to tan mangiir tsun tsunia san tan gumgum tsunia faarei finy Ya na Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor tana ingainy to aya ayei pokei faruak iny a mat nane Jisas ma mat of Ya na taa Jiu,
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Sikia ma tana taa Jiu tsivor san tana vainy ten Gov to te kaa vavis ror ma naa faavot mi ri er isen tsun mito.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Tanik tan ar nainy to aya rin fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu kat ton vegiau iny sainy sanaan iny atsuiny famat e Jisas.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Tan kat to aya Jisas gim to ma taan vavis matar a vainy tana gum iny fan iny Judia sana Ayei naa fi enanaa tana pan te kaa non panan a pan a uur te koo ri na ngats fan iny Efraim, a fan to te kaa tsom en Ya fiisen ramen matisian Tsunia.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Te sisiruu men nainy Guainy tana taa Jiu iny Fakats Fatabin ana vainy a kinai naus osing mito na fo fan tsuar ma naa fi naa ri Jerusalem, a tou kakouiny a tsivor ma fataabos ari na tsivor an nainy guainy mataanis ename.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ri sainy vavis e Jisas ai tan nainy te vaaguam naa ri tana saape, ri fararangat patsukan rato fapoopoan narari, “Saf fakats tsumi na? Ayei naa kan minon tan nainy guainy ge na sikia?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Rin fuainy tsunaun tan tsoiny faakor ana ri na taa Farasi faan iny ton tsuen parits ten sei na mes te tagei sab non a pan te kaa non e Jisas ee, ayei ma pokei faruak iny ya, ma nots ari Ya.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.