João 11

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs BKJ

Sair da comparação
1 A mes te koo ri Lasarus a soon iny faadis. Ayei te kaakaa tana ngats fan iny Betani. Betani na ngats fan te kaakaa kan ror ere Meri me Mata u mumuinyasiny moun.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (E Meri to te tsiiu iny a tapui na tauf tsuraf moun a Tsunaun ana ya sap fatabiny towa na funuu nan ai Lasarus a fafinen ya to na soon iny faadis.)
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Rin mumuinyasiny moun to faan iny naa ton vegiau ten Jisas, “Tsunaun, a mes te mangiir rom Anyi na soon iny faadis.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Te nongoiny e Jisas vaanan to Ya tsue to na ka, “A faadis to te gim non ma nai faruak a mat. A sikia, ayei te pokei nats non siinaiv ten Gov tan kat to aya, Guei Tsoiny ten Gov nai kaa kan minon a fo siinaiv tan kat a ka to.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jisas mangiir fiisok e Mata me famuinyasiny tsuan, ai Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Te nongoiny Yan vaanan nane Lasarus a soon iny faadis ana Ya kaa enato na aya onots fuan nainy.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Voun fafuan nan nainy ana Ya tsue to tan matisian Tsunia, “Tanats yam ma tabin fatabin naa ra tana gum fan iny Judia.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ana rin matisian Tsunia tsue to na ka, “Tsoiny Fifaatsuts sikia ma naangis vaarik te pon ma totouruei Manyi ri tsoiny mumua tana taa Jiun fats, ana Nyi pon rom ma tabin fatabin pis ma naa unya aya?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jisas biny ratuari sa tsue, “Tan sen nainy te kaa minon a safunuu ana fuan a aua tana arasan teeva? To te taan non a mes tana arasan ayei gim non ma tsukakab on, tana saa ayei tagei non a arasan tana monaagits to.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Sai te taan non ya tana uurup ayei tsukakab non tana saa, a sikia ta arasan tsunia.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Ai Jisas farong pis ton vegiau Ya tsue to na ka, “A vaatau tsura Lasarus te goros tsun non sana Nyo naa rou Nyo te nai guinyguiny ya.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 An matisian biny Towa ri tsue to na ka, “Tsunaun to te goros fi non ya, ayei nai rof fatabin enanon.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 San kifon vegiau te kat e Jisas to Lasarus a mat, ana ri pon to Jisas te tsue iny e Lasarus soon iny goros tsun non.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ai Jisas tsue faarof of ratuari, “Lasarus a mat,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 sai to tsumi Nyo paparaa rou tsonyo gima kaa fiisen mi ya te mat ya unya aya tana saa, mi nai tagei rom a ka te nai kat Ronyo ana mi te faaman. Tanats yam ma naa ra tsunia.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tomas to te koo rin Punaa tsue to tan mes panainy matisian, “Tanats yam ma naa fiisen mi raa na tsoiny fifaatsuts to ma nai mat fiisen mi raa Ya!”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Te ruak naa Jisas, Ya natiny to Lasarus te soon en tana kats sa onots fats nainy.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betani te siruu non Jerusalem faarei non a fopis a kilomita,
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 ana taa Jiu na kinai naa mito a tou tagei e Mata me Meri, er kat famaun ton fakats tsuri tana mat ten fafinerari.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Te nongoiny e Mata na tou naa me ten Jisas, Ya naa enato a tou tainytainy Ya, ai Meri kaa en numaa.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Mata tsue to ten Jisas, “Tsunaun, tabuiny kaa Nyi nei e fafinevanyo tabuiny gima mat!
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Sana nyo nat rou te rangats fi rom Anyi Gov ta isen ta ka Tsunia Gov faan marom Anyi.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Jisas tsue to ten Mata, “E fafinemanyi nai tsun fatabin enanon tana mat.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 “Nyo nat you,” te biny fi ya Mata, “ayei nai tsun fatabin enanon tan nainy tana tou tsun fatabin tana mat tan fafakap nan nainy.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Jisas tsue to tsunia, “Anyo na kifon a tou tsun fatabin tana mat ana kifon a toto na suu. E sei te faaman non Tsonyo ee nai toto fatabin enanon kainon to te mat fi non ya,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 ai sei te toto non ee ana ya te faaman Vanyo gim non ma nai nom on a mat a suu. Nyi faamainy rom vegiau to?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 “Eye, Tsunaun,” te biny fi Ya Mata, “anyo faaman rou Tsumanyi na Krais, a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy a Guei Tsoiny ten Gov, a mes to te tsuen fo kuigin ma naa me tana monaagits to.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Te vegiau fakap bus iny e Matan vegiau to ya tabin fatabin naa to sa fikoo faamo tsuiny e Meri sa fasisiraa of tsuiny ya, “A Tsoiny Fifaatsuts tovei Ayei komainy tagei marom anyi.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Te nongoiny e Merin vegiau to ya tsun to sa veesau tsun en a tou tainytainy e Jisas.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 (Jisas tabuiny ruak naa non fan Ayei kaa farokot enanon tana pan te tainytainy Ya Mata.)
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ana ri na taa Jiu to te kat kat famaun a koman e Meri ai to kan te kaakaa numaa tsunia vovou naa towa to te tagei finy ari ya te tsun fi ya ana ya veesau tsun enato. Ri pon iny e Meri te naa fi en tan kats a tou tangis na aya.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Te ruak naa Meri tana pan te kaakaa Jisas ana ya tagei Towa, fatukun to moun Ya, ya tsue to Tsunia, “Tsunaun, tabuiny kaa Nyi nei e fafinevanyo tabuiny gima mat!”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jisas tagei towa te tangis ana taa Jiu kan to te naa fiisen mi ya tangis kan rato, ana koma ne Jisas reesik kan enato sa tsuu en.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ya rangat ratuari, “Fei te kats iny ami ya ei?” Ri biny Towa ser tsue, “Taame tagaa, Tsunaun.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jisas susuiny matan to.
35 Jesus chorou.
36 Ana taa Jiu tsue to na ka, “Tagaa yam tana fis a tagtag te kaa minon Ya ten Lasarus!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Sana mesapan tsuri tsue na ka, “Ayei te karats a matan na mes a mata kio ge? Sa kat pas fei sa gima kat tap iny a mat ten Lasarus ei?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 An reesik tsian paas pis to na koman Ya ana Ya dau enato ai Jisas naa fi enato tan katskats to te kats ari tana varian an matainy sobaa nan ya na kookop tap fiisen me na fats.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 “Fakukuur ravainy yam a fats!” tsue fi Jisas. Mata ayei na fafinen e Lasarus biny Towa sa tsue na ka, “Tsunaun, kaa toromainy bus minon a tauf kuav, tana saa ayei te kaa tan kats sa onots fats nainy!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Jisas tsue to tsunia, “Fiisia, Anyo gima tsue of manyi ma tagei anyin siinaiv ten Gov to te faaman fi rom anyi?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Ri fakukuur ravainy to na fats. Jisas matoong fi naa to jias ana Ya tsue to, “Nyo tsue faarof naa rou Tsumanyi Tamau, Tsumanyi te nongoiny Varonyo.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Nyo nat you Tsumanyi te natiny nongoiny fatatabin Varonyo sai te tsue iny Ronyo na ka to, tana saa to tana vainy a kinai tsun tovei ma nai faaman ari Tsumanyi to te jiat Vaminyo.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Te vegiau fakap bus iny Ya na ka to Ya fikoo fatsian to sa tsue na ka, “Lasarus! Tafuts me!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ana mes a mat tafuts mito, niman ya an moun ya na pau men raarav nan vainy mat tan kats ana painy raarav pau me na nain ya. “Puruur ravainy osing yam,” te tsue fi Jisas tsuri, “am fatsuruwa naa towa.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Taa Jiu na kinai to te naa me ten Meri te tagei a ka te kat e Jisas ri faamainy Towa.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Sana mesapan tsuri tabin ra naa to tana taa Farasi ri tsue of ratuari na ka te kat e Jisas.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Ana ri na taa Farasi an fuainy tsunaun tan tsoiny faakor fiisen ramirin fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu vaaguam faavot to tan vaagum tan Kansol, ri tsue to na ka, “Saa te kat rora na? Tana saa a mes to, katkat a fo mamatsiny binun iny faatok reits to!
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 To te famanat iny rora Ya tan kat a foka to a fokinai te nai faason ror Tsunia an fuainy tsoiny mumua tana gamaman tana taa Roum te nai fasaraa rara ana ri te nai rurei me na saape taabos ana vainy faavot tsura fatoobing.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 A isen tsuri te kaa non a Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu tana ingainy to aya, te koo ri Kaiafas tsue to na ka, “Amin piou, ami gim rom a natiny ta isen ta ka!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Ami ma natiny a ka to, te rof non tan ta isen ta mes ma mat of ir a fokinai, ge ra na taa Jiu faavot nai mat nats ror!”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ayei gima pokei iny vegiau to tan mangiir tsun tsunia san tan gumgum tsunia faarei finy Ya na Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor tana ingainy to aya ayei pokei faruak iny a mat nane Jisas ma mat of Ya na taa Jiu,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Sikia ma tana taa Jiu tsivor san tana vainy ten Gov to te kaa vavis ror ma naa faavot mi ri er isen tsun mito.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Tanik tan ar nainy to aya rin fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu kat ton vegiau iny sainy sanaan iny atsuiny famat e Jisas.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Tan kat to aya Jisas gim to ma taan vavis matar a vainy tana gum iny fan iny Judia sana Ayei naa fi enanaa tana pan te kaa non panan a pan a uur te koo ri na ngats fan iny Efraim, a fan to te kaa tsom en Ya fiisen ramen matisian Tsunia.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Te sisiruu men nainy Guainy tana taa Jiu iny Fakats Fatabin ana vainy a kinai naus osing mito na fo fan tsuar ma naa fi naa ri Jerusalem, a tou kakouiny a tsivor ma fataabos ari na tsivor an nainy guainy mataanis ename.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ri sainy vavis e Jisas ai tan nainy te vaaguam naa ri tana saape, ri fararangat patsukan rato fapoopoan narari, “Saf fakats tsumi na? Ayei naa kan minon tan nainy guainy ge na sikia?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Rin fuainy tsunaun tan tsoiny faakor ana ri na taa Farasi faan iny ton tsuen parits ten sei na mes te tagei sab non a pan te kaa non e Jisas ee, ayei ma pokei faruak iny ya, ma nots ari Ya.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.