João 11

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 A mes te koo ri Lasarus a soon iny faadis. Ayei te kaakaa tana ngats fan iny Betani. Betani na ngats fan te kaakaa kan ror ere Meri me Mata u mumuinyasiny moun.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 (E Meri to te tsiiu iny a tapui na tauf tsuraf moun a Tsunaun ana ya sap fatabiny towa na funuu nan ai Lasarus a fafinen ya to na soon iny faadis.)
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Rin mumuinyasiny moun to faan iny naa ton vegiau ten Jisas, “Tsunaun, a mes te mangiir rom Anyi na soon iny faadis.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Te nongoiny e Jisas vaanan to Ya tsue to na ka, “A faadis to te gim non ma nai faruak a mat. A sikia, ayei te pokei nats non siinaiv ten Gov tan kat to aya, Guei Tsoiny ten Gov nai kaa kan minon a fo siinaiv tan kat a ka to.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Jisas mangiir fiisok e Mata me famuinyasiny tsuan, ai Lasarus.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Te nongoiny Yan vaanan nane Lasarus a soon iny faadis ana Ya kaa enato na aya onots fuan nainy.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Voun fafuan nan nainy ana Ya tsue to tan matisian Tsunia, “Tanats yam ma tabin fatabin naa ra tana gum fan iny Judia.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Ana rin matisian Tsunia tsue to na ka, “Tsoiny Fifaatsuts sikia ma naangis vaarik te pon ma totouruei Manyi ri tsoiny mumua tana taa Jiun fats, ana Nyi pon rom ma tabin fatabin pis ma naa unya aya?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Jisas biny ratuari sa tsue, “Tan sen nainy te kaa minon a safunuu ana fuan a aua tana arasan teeva? To te taan non a mes tana arasan ayei gim non ma tsukakab on, tana saa ayei tagei non a arasan tana monaagits to.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Sai te taan non ya tana uurup ayei tsukakab non tana saa, a sikia ta arasan tsunia.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Ai Jisas farong pis ton vegiau Ya tsue to na ka, “A vaatau tsura Lasarus te goros tsun non sana Nyo naa rou Nyo te nai guinyguiny ya.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 An matisian biny Towa ri tsue to na ka, “Tsunaun to te goros fi non ya, ayei nai rof fatabin enanon.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 San kifon vegiau te kat e Jisas to Lasarus a mat, ana ri pon to Jisas te tsue iny e Lasarus soon iny goros tsun non.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Ai Jisas tsue faarof of ratuari, “Lasarus a mat,
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 sai to tsumi Nyo paparaa rou tsonyo gima kaa fiisen mi ya te mat ya unya aya tana saa, mi nai tagei rom a ka te nai kat Ronyo ana mi te faaman. Tanats yam ma naa ra tsunia.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Tomas to te koo rin Punaa tsue to tan mes panainy matisian, “Tanats yam ma naa fiisen mi raa na tsoiny fifaatsuts to ma nai mat fiisen mi raa Ya!”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Te ruak naa Jisas, Ya natiny to Lasarus te soon en tana kats sa onots fats nainy.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Betani te siruu non Jerusalem faarei non a fopis a kilomita,
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 ana taa Jiu na kinai naa mito a tou tagei e Mata me Meri, er kat famaun ton fakats tsuri tana mat ten fafinerari.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Te nongoiny e Mata na tou naa me ten Jisas, Ya naa enato a tou tainytainy Ya, ai Meri kaa en numaa.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Mata tsue to ten Jisas, “Tsunaun, tabuiny kaa Nyi nei e fafinevanyo tabuiny gima mat!
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Sana nyo nat rou te rangats fi rom Anyi Gov ta isen ta ka Tsunia Gov faan marom Anyi.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Jisas tsue to ten Mata, “E fafinemanyi nai tsun fatabin enanon tana mat.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 “Nyo nat you,” te biny fi ya Mata, “ayei nai tsun fatabin enanon tan nainy tana tou tsun fatabin tana mat tan fafakap nan nainy.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Jisas tsue to tsunia, “Anyo na kifon a tou tsun fatabin tana mat ana kifon a toto na suu. E sei te faaman non Tsonyo ee nai toto fatabin enanon kainon to te mat fi non ya,
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 ai sei te toto non ee ana ya te faaman Vanyo gim non ma nai nom on a mat a suu. Nyi faamainy rom vegiau to?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 “Eye, Tsunaun,” te biny fi Ya Mata, “anyo faaman rou Tsumanyi na Krais, a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy a Guei Tsoiny ten Gov, a mes to te tsuen fo kuigin ma naa me tana monaagits to.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Te vegiau fakap bus iny e Matan vegiau to ya tabin fatabin naa to sa fikoo faamo tsuiny e Meri sa fasisiraa of tsuiny ya, “A Tsoiny Fifaatsuts tovei Ayei komainy tagei marom anyi.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Te nongoiny e Merin vegiau to ya tsun to sa veesau tsun en a tou tainytainy e Jisas.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 (Jisas tabuiny ruak naa non fan Ayei kaa farokot enanon tana pan te tainytainy Ya Mata.)
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ana ri na taa Jiu to te kat kat famaun a koman e Meri ai to kan te kaakaa numaa tsunia vovou naa towa to te tagei finy ari ya te tsun fi ya ana ya veesau tsun enato. Ri pon iny e Meri te naa fi en tan kats a tou tangis na aya.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Te ruak naa Meri tana pan te kaakaa Jisas ana ya tagei Towa, fatukun to moun Ya, ya tsue to Tsunia, “Tsunaun, tabuiny kaa Nyi nei e fafinevanyo tabuiny gima mat!”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Jisas tagei towa te tangis ana taa Jiu kan to te naa fiisen mi ya tangis kan rato, ana koma ne Jisas reesik kan enato sa tsuu en.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Ya rangat ratuari, “Fei te kats iny ami ya ei?” Ri biny Towa ser tsue, “Taame tagaa, Tsunaun.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Jisas susuiny matan to.
35 Jesus chorou.
36 Ana taa Jiu tsue to na ka, “Tagaa yam tana fis a tagtag te kaa minon Ya ten Lasarus!”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Sana mesapan tsuri tsue na ka, “Ayei te karats a matan na mes a mata kio ge? Sa kat pas fei sa gima kat tap iny a mat ten Lasarus ei?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 An reesik tsian paas pis to na koman Ya ana Ya dau enato ai Jisas naa fi enato tan katskats to te kats ari tana varian an matainy sobaa nan ya na kookop tap fiisen me na fats.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 “Fakukuur ravainy yam a fats!” tsue fi Jisas. Mata ayei na fafinen e Lasarus biny Towa sa tsue na ka, “Tsunaun, kaa toromainy bus minon a tauf kuav, tana saa ayei te kaa tan kats sa onots fats nainy!”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Jisas tsue to tsunia, “Fiisia, Anyo gima tsue of manyi ma tagei anyin siinaiv ten Gov to te faaman fi rom anyi?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Ri fakukuur ravainy to na fats. Jisas matoong fi naa to jias ana Ya tsue to, “Nyo tsue faarof naa rou Tsumanyi Tamau, Tsumanyi te nongoiny Varonyo.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Nyo nat you Tsumanyi te natiny nongoiny fatatabin Varonyo sai te tsue iny Ronyo na ka to, tana saa to tana vainy a kinai tsun tovei ma nai faaman ari Tsumanyi to te jiat Vaminyo.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Te vegiau fakap bus iny Ya na ka to Ya fikoo fatsian to sa tsue na ka, “Lasarus! Tafuts me!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Ana mes a mat tafuts mito, niman ya an moun ya na pau men raarav nan vainy mat tan kats ana painy raarav pau me na nain ya. “Puruur ravainy osing yam,” te tsue fi Jisas tsuri, “am fatsuruwa naa towa.”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Taa Jiu na kinai to te naa me ten Meri te tagei a ka te kat e Jisas ri faamainy Towa.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Sana mesapan tsuri tabin ra naa to tana taa Farasi ri tsue of ratuari na ka te kat e Jisas.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Ana ri na taa Farasi an fuainy tsunaun tan tsoiny faakor fiisen ramirin fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu vaaguam faavot to tan vaagum tan Kansol, ri tsue to na ka, “Saa te kat rora na? Tana saa a mes to, katkat a fo mamatsiny binun iny faatok reits to!
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 To te famanat iny rora Ya tan kat a foka to a fokinai te nai faason ror Tsunia an fuainy tsoiny mumua tana gamaman tana taa Roum te nai fasaraa rara ana ri te nai rurei me na saape taabos ana vainy faavot tsura fatoobing.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 A isen tsuri te kaa non a Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu tana ingainy to aya, te koo ri Kaiafas tsue to na ka, “Amin piou, ami gim rom a natiny ta isen ta ka!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Ami ma natiny a ka to, te rof non tan ta isen ta mes ma mat of ir a fokinai, ge ra na taa Jiu faavot nai mat nats ror!”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Ayei gima pokei iny vegiau to tan mangiir tsun tsunia san tan gumgum tsunia faarei finy Ya na Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor tana ingainy to aya ayei pokei faruak iny a mat nane Jisas ma mat of Ya na taa Jiu,
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Sikia ma tana taa Jiu tsivor san tana vainy ten Gov to te kaa vavis ror ma naa faavot mi ri er isen tsun mito.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Tanik tan ar nainy to aya rin fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu kat ton vegiau iny sainy sanaan iny atsuiny famat e Jisas.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Tan kat to aya Jisas gim to ma taan vavis matar a vainy tana gum iny fan iny Judia sana Ayei naa fi enanaa tana pan te kaa non panan a pan a uur te koo ri na ngats fan iny Efraim, a fan to te kaa tsom en Ya fiisen ramen matisian Tsunia.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Te sisiruu men nainy Guainy tana taa Jiu iny Fakats Fatabin ana vainy a kinai naus osing mito na fo fan tsuar ma naa fi naa ri Jerusalem, a tou kakouiny a tsivor ma fataabos ari na tsivor an nainy guainy mataanis ename.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Ri sainy vavis e Jisas ai tan nainy te vaaguam naa ri tana saape, ri fararangat patsukan rato fapoopoan narari, “Saf fakats tsumi na? Ayei naa kan minon tan nainy guainy ge na sikia?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Rin fuainy tsunaun tan tsoiny faakor ana ri na taa Farasi faan iny ton tsuen parits ten sei na mes te tagei sab non a pan te kaa non e Jisas ee, ayei ma pokei faruak iny ya, ma nots ari Ya.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.