Atos 9
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC
1 Tan nainy patsukan to aya, Sol parits patsukanen tan tsue tsunia ma kat fifiiring yan matisian tana Tsunaun, ya te atsun famat rari. Sol naa to tana Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 ya tsue of towa ma kirkir ya tu noun tan tsoiny mumua tan fo numaa iny fafaatouf tana taa Jiu te kaa ror tana ngats fan iny Damaskas. Ya faan iny ton noun to aya ten Sol. Noun te tsue fi nei, te sab fi non e Sol ta tee tsoiny ge ta tee moun te natiny vovou iny ror a Sanaan ten Jisas ya te nots rari a kotskots ratuari ya te mei fatabin ramiri Jerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Te taataan a Sol ya ruak to panan a Damaskas, sen tsun an kurun kanaf fiisok poo me Gormirmir sa kookop faavots ya.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ai Sol gotsiny to peto tan puputaa. Ai Sol nongoiny ton sen kuu te tsue fi nei tsunia, “Sol, Sol! Kat fei sa nyi fakamits Varonyo ei?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ai Sol tsue to na ka, “Anyi sei, Tsunaun?” Ana Tsunaun tsue to ten Sol, “Anyo Jisas to te kat fifiiring rom anyi.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Tsun, nyi te naa koman a ngats fan te ruak rom anyi a isen a mes tsue of marom anyi na ka ma kat anyi.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ana vainy to te taataan fiisen me Sol vatsutsun rato ser gima tsue ta ka, ri nongoiny kuu to ayei, sana ri gima tagei ta isen ta mes.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ai Sol tsun to ya karats to na matan ya, sai te gima tagei ta ka tana sa a matan ya na uurup farokot to ser nom tap niman ya ri ras naa towa koman a ngats fan iny Damaskas.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Ayei gima matoong onots fopis nainy an tan nainy kan to aya, ayei gima ainy ya gim kan to ma jiu ta isen ta ka.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Te kaa me na isen a matisian Damaskas, asangan ya e Ananaias, tan taraa tatagaa tsunia Tsunaun tsue of towa, “Ananaias!” Ya tsue to, “Tsunaun, nyo tovei.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ana Tsunaun tsue of towa, “Tsun nyi te naa tana sanaan to aya, koo rori na Sanaan A Toobing tsun, numaa ten Judas nyi sab rom a isen a mes tana ngats fan iny Tasas, asangan ya Sol ayei faakats non.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Ai tan taraa tatagaa, ayei tagei a isen a mes koo rori Ananaias, sof me gagon, ya saras to na matan e Sol a niman ma matoong fatabin ya.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ai Ananaias biny towa sa tsue, “Tsunaun, nyo nongon ir a vainy a kinai vegiau tsuk iny a mes to aya tana fo mamatsiny iring te natiny kat non ya tan vainy fafaaman Tsumanyi Jerusalem.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Ayei nom bus a parits tan tsue faarof te faan iny tsunaun tan tsoiny faakor tana taa Jiu tsunia ma kotskots yan tsoiny min moun tana fan to aya te natiny fafaatouf ror ri te faakats tana asanga Manyi.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Ana Tsunaun tsue of towa, “Kua, tana saa a mes to aya na tsoiny binun Tsonyo Nyo bobot bus ya ma favaanan iny a asanga Vanyo tana vainy sikia ma taa Jiu ai tana fo gotouf ai tana taa Isrel kan.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Nyo faatok rou yan fo viir kamits ana patang govets nats non ya tan favaanan iny a asanga Vanyo.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ai Ananaias naa to, ya sof to gagon koman a numaa, ya fasaur to na niman ten Sol, ya tsue to, “Vamuinyasiny tsiau Sol, a Tsunaun e Jisas to te ruak manyi sanaan, te jiats vaminyo ma matoong fatabin pis anyi, ai nyi te via men Aaven Taabos.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ana ka te kaa matan e Sol, faarein uriits nan jian, sen tsun ana ka to faarein uriits rus osing to na matan ya, ana matan ya arasan fatabin nato ana ya tsun to sa fapeenan en.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Vou Sol ainy to ya parits fatabin nato.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Veesau tsun ya naa toobing enato koman a fo numaa iny fafaatouf tana taa Jiu, ya tanik iny favaanan iny ton Vurungan Rof nane Jisas, “Ayei na Guei Tsoiny ten Gov.”
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ana fokinai to te nongoiny vegiau tsunia saar erato. Ser rangat, “Ai koraa ya na mes to te natiny kat fifiiring raror a vainy te faaman ror ten Jisas, te kaa ror Jerusalem? Ai tovei mam nat fi rom nei Ayei na tou kotskots rari faavot ya te mei ranaari tan fuainy tsunaun tan tsoiny faakor tana taa Jiu.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 San favaanan ten Sol reits ovei en. Ana taa Jiu to te natiny kaa ror Damaskas, nongoiny vegiau tsunia ser fakakarian ir. Ayei faatok famainy ovei tsun rari Jisas a mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy, to sana ri na taa Jiu arasan faarof tan vegiau ten Sol ser gima tsue ta ka.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Voun nainy kinai te naa en, taa Jiu vaagum to ser kat a pau vurung ma tokoiny famat ari Sol.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Sen Sol nat rari. A taa Jiu tagaa ot patsukan iny a fo matainy sobaa nan soopip tana ngats fan tan nuaf min voiny ma tokoiny famat ari ya.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Tana voiny san mes matisian ten Sol fauf ising mi ya peto tana koverok a kotskots tana windoa nana soopip tana ngats fan ai na sanaan to te bus ising fi naa ya.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Vou ai Sol naa to Jerusalem ya komainy to ma kaa faavot fiisen ramen matisian. Sana fokinai oraav ya ser gima faamainy ya, faarei na isen a matisian ten Jisas.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Sen Banabas nom e Sol ya atoiny na towa tan fuainy guamaraav. Ayei siisio of rari ten Sol to te tagei fi ya na Tsunaun sanaan. Ana Tsunaun fainy towan vegiau. Ai Banabas siisio kan iny towa te favaanan finy ya na asangan e Jisas Damaskas fiisen men kat iny ongoor.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Sen Sol kaa fiisen ramituari Jerusalem ya taan vavis miton kat iny ongoor sa favaanan iny a asangan a Tsunaun.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Ayei favevegiau fiisen rame na taa Jiu te natiny faa Grik ror ya fatsitsien fiisen ramituari tan vegiau sana ri tanaf ma tokoiny famat ya.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Te natiny fuainy vamuinyasiny fafaaman a ka to, ser mei naa Sol Sesaria ser faan iny naa ya tana ngats fan fatoobing tsunia Tasas.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Ai na sanaan san fo gum nar vainy fafaaman tana fo mamatsiny pan tana gum fan iny Judia ai Galili, ai Samaria, kaa men ar nainy tana aaverof. An gum nar vainy fafaaman ruak iny parits erato, ser vamarits a Tsunaun, an Aaven Taabos faparits ana Ya faakouts ratuari, an vainy kinai sof rato na gum nar vainy fafaaman.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Pita taan vavis tana fo mamatsiny pan, ana ya naa kan to tana ngats fan iny Lida a tou nak ir vainy fafaaman na aya.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Tana fan nato aya, ya tagei to na isen a mes asangan ya e Inias, a puan ya na mat ovei onots a jian a ingainy, ayei gim ma tsun osing a fetan.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ai Pita tsue to tsunia, “Inias, Jisas Krais kat faarof fatabiny marom anyi. Tsun, nyi vatsvats to na fetan tsuam.” Sen tsun Inias tsun to.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Ana vainy faavot tana ngats fan iny Lida ai Seron tagei towa ser takopis ri faamainy to na Tsunaun.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Tana ngats fan iny Jopa a isen a muiny matisian te kaa na aya, asangan ya e Tabita. Tan faa Grik koo rori Dokas. Tan mamatsiny nainy ayei natiny kat non kat rof, ana ayei kan natiny faakouts raror tsoiny min moun aaruts.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Tan nainy nato aya ana faadis nom towa ya mat enato, ser garus a puan ya ser fakei ya tana isen a pan, jias.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Tana ngats fan Lida kaa non panan a ngats fan iny Jopa, an fuainy matisian nongoiny ton vaanan nane Pita te kaa fi non ya Lida, ser faan iny naa na ina fuan a mes. Ser nai rangats ya, “Nyi naa of mamimam. Veesau sanyi me anaanos vaare.”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Pita kat to sa naa fiisen rame na ina fuan a mes, te ruak ya, ser atoiny naa ya tana pan jias, an fo amov naa mito ser tsutsun panan e Pita ser tangis, ri faatok iny to na fo vau ana fo vau nana tonok to te kuinykuiny e Dokas tan nainy te kaa farokot fiisen ramiri ya.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Ai Pita gargar rato na fokinai jiarasan, ya fatukun to sa faakats ya takopis of naa ton puainy mes, ya tsue to, “Tabita, tsun!” Kat to ana moun karats to na matan, ya matoong to Pita, ana ya tsun to sa vaagum.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pita nom tap niman ya, ya ras fatsuiny towa, sa tsutsun. Ai Pita fikoo raton vainy fafaaman, fiisen ramirin fuainy amov, ana ya faan fatabin ratuari Dokas, a toto.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 An vurungan nane Pita to te fatoto fi ya na moun saats to na fokinai pan tana ngats fan iny Jopa, ana fokinai nongoiny towa, ser faaman tana Tsunaun.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Ai Pita kaa ton nainy kinai Jopa, fiisen me na isen a mes koo rori Saimon to te natiny nom non pempem nan bulumakau, ai te faparainy ya, ka iny kat a fo binun.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.