Atos 9

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tan nainy patsukan to aya, Sol parits patsukanen tan tsue tsunia ma kat fifiiring yan matisian tana Tsunaun, ya te atsun famat rari. Sol naa to tana Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu,
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 ya tsue of towa ma kirkir ya tu noun tan tsoiny mumua tan fo numaa iny fafaatouf tana taa Jiu te kaa ror tana ngats fan iny Damaskas. Ya faan iny ton noun to aya ten Sol. Noun te tsue fi nei, te sab fi non e Sol ta tee tsoiny ge ta tee moun te natiny vovou iny ror a Sanaan ten Jisas ya te nots rari a kotskots ratuari ya te mei fatabin ramiri Jerusalem.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Te taataan a Sol ya ruak to panan a Damaskas, sen tsun an kurun kanaf fiisok poo me Gormirmir sa kookop faavots ya.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Ai Sol gotsiny to peto tan puputaa. Ai Sol nongoiny ton sen kuu te tsue fi nei tsunia, “Sol, Sol! Kat fei sa nyi fakamits Varonyo ei?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Ai Sol tsue to na ka, “Anyi sei, Tsunaun?” Ana Tsunaun tsue to ten Sol, “Anyo Jisas to te kat fifiiring rom anyi.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Tsun, nyi te naa koman a ngats fan te ruak rom anyi a isen a mes tsue of marom anyi na ka ma kat anyi.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Ana vainy to te taataan fiisen me Sol vatsutsun rato ser gima tsue ta ka, ri nongoiny kuu to ayei, sana ri gima tagei ta isen ta mes.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Ai Sol tsun to ya karats to na matan ya, sai te gima tagei ta ka tana sa a matan ya na uurup farokot to ser nom tap niman ya ri ras naa towa koman a ngats fan iny Damaskas.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Ayei gima matoong onots fopis nainy an tan nainy kan to aya, ayei gima ainy ya gim kan to ma jiu ta isen ta ka.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Te kaa me na isen a matisian Damaskas, asangan ya e Ananaias, tan taraa tatagaa tsunia Tsunaun tsue of towa, “Ananaias!” Ya tsue to, “Tsunaun, nyo tovei.”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Ana Tsunaun tsue of towa, “Tsun nyi te naa tana sanaan to aya, koo rori na Sanaan A Toobing tsun, numaa ten Judas nyi sab rom a isen a mes tana ngats fan iny Tasas, asangan ya Sol ayei faakats non.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Ai tan taraa tatagaa, ayei tagei a isen a mes koo rori Ananaias, sof me gagon, ya saras to na matan e Sol a niman ma matoong fatabin ya.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ai Ananaias biny towa sa tsue, “Tsunaun, nyo nongon ir a vainy a kinai vegiau tsuk iny a mes to aya tana fo mamatsiny iring te natiny kat non ya tan vainy fafaaman Tsumanyi Jerusalem.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Ayei nom bus a parits tan tsue faarof te faan iny tsunaun tan tsoiny faakor tana taa Jiu tsunia ma kotskots yan tsoiny min moun tana fan to aya te natiny fafaatouf ror ri te faakats tana asanga Manyi.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Ana Tsunaun tsue of towa, “Kua, tana saa a mes to aya na tsoiny binun Tsonyo Nyo bobot bus ya ma favaanan iny a asanga Vanyo tana vainy sikia ma taa Jiu ai tana fo gotouf ai tana taa Isrel kan.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Nyo faatok rou yan fo viir kamits ana patang govets nats non ya tan favaanan iny a asanga Vanyo.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Ai Ananaias naa to, ya sof to gagon koman a numaa, ya fasaur to na niman ten Sol, ya tsue to, “Vamuinyasiny tsiau Sol, a Tsunaun e Jisas to te ruak manyi sanaan, te jiats vaminyo ma matoong fatabin pis anyi, ai nyi te via men Aaven Taabos.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ana ka te kaa matan e Sol, faarein uriits nan jian, sen tsun ana ka to faarein uriits rus osing to na matan ya, ana matan ya arasan fatabin nato ana ya tsun to sa fapeenan en.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Vou Sol ainy to ya parits fatabin nato.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Veesau tsun ya naa toobing enato koman a fo numaa iny fafaatouf tana taa Jiu, ya tanik iny favaanan iny ton Vurungan Rof nane Jisas, “Ayei na Guei Tsoiny ten Gov.”
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Ana fokinai to te nongoiny vegiau tsunia saar erato. Ser rangat, “Ai koraa ya na mes to te natiny kat fifiiring raror a vainy te faaman ror ten Jisas, te kaa ror Jerusalem? Ai tovei mam nat fi rom nei Ayei na tou kotskots rari faavot ya te mei ranaari tan fuainy tsunaun tan tsoiny faakor tana taa Jiu.”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 San favaanan ten Sol reits ovei en. Ana taa Jiu to te natiny kaa ror Damaskas, nongoiny vegiau tsunia ser fakakarian ir. Ayei faatok famainy ovei tsun rari Jisas a mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy, to sana ri na taa Jiu arasan faarof tan vegiau ten Sol ser gima tsue ta ka.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Voun nainy kinai te naa en, taa Jiu vaagum to ser kat a pau vurung ma tokoiny famat ari Sol.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Sen Sol nat rari. A taa Jiu tagaa ot patsukan iny a fo matainy sobaa nan soopip tana ngats fan tan nuaf min voiny ma tokoiny famat ari ya.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Tana voiny san mes matisian ten Sol fauf ising mi ya peto tana koverok a kotskots tana windoa nana soopip tana ngats fan ai na sanaan to te bus ising fi naa ya.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Vou ai Sol naa to Jerusalem ya komainy to ma kaa faavot fiisen ramen matisian. Sana fokinai oraav ya ser gima faamainy ya, faarei na isen a matisian ten Jisas.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Sen Banabas nom e Sol ya atoiny na towa tan fuainy guamaraav. Ayei siisio of rari ten Sol to te tagei fi ya na Tsunaun sanaan. Ana Tsunaun fainy towan vegiau. Ai Banabas siisio kan iny towa te favaanan finy ya na asangan e Jisas Damaskas fiisen men kat iny ongoor.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Sen Sol kaa fiisen ramituari Jerusalem ya taan vavis miton kat iny ongoor sa favaanan iny a asangan a Tsunaun.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Ayei favevegiau fiisen rame na taa Jiu te natiny faa Grik ror ya fatsitsien fiisen ramituari tan vegiau sana ri tanaf ma tokoiny famat ya.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Te natiny fuainy vamuinyasiny fafaaman a ka to, ser mei naa Sol Sesaria ser faan iny naa ya tana ngats fan fatoobing tsunia Tasas.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Ai na sanaan san fo gum nar vainy fafaaman tana fo mamatsiny pan tana gum fan iny Judia ai Galili, ai Samaria, kaa men ar nainy tana aaverof. An gum nar vainy fafaaman ruak iny parits erato, ser vamarits a Tsunaun, an Aaven Taabos faparits ana Ya faakouts ratuari, an vainy kinai sof rato na gum nar vainy fafaaman.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Pita taan vavis tana fo mamatsiny pan, ana ya naa kan to tana ngats fan iny Lida a tou nak ir vainy fafaaman na aya.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Tana fan nato aya, ya tagei to na isen a mes asangan ya e Inias, a puan ya na mat ovei onots a jian a ingainy, ayei gim ma tsun osing a fetan.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Ai Pita tsue to tsunia, “Inias, Jisas Krais kat faarof fatabiny marom anyi. Tsun, nyi vatsvats to na fetan tsuam.” Sen tsun Inias tsun to.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Ana vainy faavot tana ngats fan iny Lida ai Seron tagei towa ser takopis ri faamainy to na Tsunaun.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Tana ngats fan iny Jopa a isen a muiny matisian te kaa na aya, asangan ya e Tabita. Tan faa Grik koo rori Dokas. Tan mamatsiny nainy ayei natiny kat non kat rof, ana ayei kan natiny faakouts raror tsoiny min moun aaruts.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Tan nainy nato aya ana faadis nom towa ya mat enato, ser garus a puan ya ser fakei ya tana isen a pan, jias.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Tana ngats fan Lida kaa non panan a ngats fan iny Jopa, an fuainy matisian nongoiny ton vaanan nane Pita te kaa fi non ya Lida, ser faan iny naa na ina fuan a mes. Ser nai rangats ya, “Nyi naa of mamimam. Veesau sanyi me anaanos vaare.”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Pita kat to sa naa fiisen rame na ina fuan a mes, te ruak ya, ser atoiny naa ya tana pan jias, an fo amov naa mito ser tsutsun panan e Pita ser tangis, ri faatok iny to na fo vau ana fo vau nana tonok to te kuinykuiny e Dokas tan nainy te kaa farokot fiisen ramiri ya.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Ai Pita gargar rato na fokinai jiarasan, ya fatukun to sa faakats ya takopis of naa ton puainy mes, ya tsue to, “Tabita, tsun!” Kat to ana moun karats to na matan, ya matoong to Pita, ana ya tsun to sa vaagum.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Pita nom tap niman ya, ya ras fatsuiny towa, sa tsutsun. Ai Pita fikoo raton vainy fafaaman, fiisen ramirin fuainy amov, ana ya faan fatabin ratuari Dokas, a toto.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 An vurungan nane Pita to te fatoto fi ya na moun saats to na fokinai pan tana ngats fan iny Jopa, ana fokinai nongoiny towa, ser faaman tana Tsunaun.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ai Pita kaa ton nainy kinai Jopa, fiisen me na isen a mes koo rori Saimon to te natiny nom non pempem nan bulumakau, ai te faparainy ya, ka iny kat a fo binun.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.