Atos 5
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NVT
1 Sana isen a mes te koo ri Ananaias, ai natsun ya koo kainy ari Safaira, ayei fafiifoiny iny painy petoo tsuri.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Ai Ananaias faan iny to na painy moni pon fi rori nei, ayei te faan fakap iny ya, sana ayei famuiny a mesapan. Ai natsun ya nat en, ya faan seerep iny naa ton mes panainy painy moni unya tan guamaraav.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Pita tsue to tsunia, “Ananaias, kat fei sa nyi famanat iny e Satan ma sof ya na aave manyi ei, nyi gam ton Aaven Taabos to te famuiny finy nyin mes panainy painy moni nyi nom towa tan petoo te fafiifoiny iny anyi.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Tan nainy tabuiny fafiifoiny iny rom anyi ya nyi fasito iny ton petoo to, ai to te fafiifoiny fi nyi ya nyi fasito iny to na painy moni to. A saa te fakats ma kat of anyi na ka to na? Nyi gima gam ir a vainy tsun, san e Gov.”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Te nongoiny e Ananaias vegiau to, sen tsun ya gotsiny to peto sa mat en ana ri na fokinai to te nongoiny a ka to oraav fakap kan rato.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 An vainy vurots sof to ser nai pau a puan yan raarav, ri govets fatafuts naa towa ser kats iny ya.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Vou na fopis a aua te kap naa ai natsun ya sof mito sikia ma natiny a ka te ruak ten natsioiny ya.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Pita tsue to tsunia, “Nyi ma tsue of vanyo, fiisia a painy moni to aya te nom ami me natsiom tan petoo te fafiifoiny iny ami, ayei na painy moni te faan fakap ovei iny naa mi?” “Eye, a painy moni na urung,” te tsue fi ya.
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Pita tsue to tsunia, “Kat fei sa mi me natsiom pon ma gam iny Aaven Taabos tana Tsunaun ei? Mi sikia ma oraav fasaraa ten Gov? Sai tovei, a vainy kats iny me natsiom te tsutsun ror tan matainy sobaa ana ri kan govets kainy marom anyi.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Sen tsun ya gotsiny naa to putaa moun e Pita ana ya mat enato. Rin vainy vurots sof mito gagon ser govets fatafuts naa ya, ri kats iny towa panaan e natsioiny ya.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Ana fokinai gum nar vainy fafaaman faavot ana mesapan kan nongoiny a ka to ser oraav fakap er.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Fo mamatsiny kainy faatok reits ana fo binun saar a kinai te ruak fapoopoan nar vainy nimar guamaraav. Rin vainy fafaaman natiny vaaguam ror tan Saparoon Ten Solomon tana saape.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Rin mes vainy vavaajets oraav to ma sof irari, kainon to te famaari finy rori vainy fafaaman.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Sana ri na fokinai vainy sofsof ir gum nar vainy fafaaman ri faaman to tana Tsunaun.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Ai tan kat tan guamaraav to aya vainy a kinai mei miton vainy faadis ser farosoo rari sanaan, ri fasooiny ratuari tan fo mar fetan an nenengan ma taataan tsun me Pita ana aaven ya te tsiny rari, ri te rof fatabin.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 An fo tagin kinai naa mito poo fi me tan fo mar ngats fan iny Jerusalem, atou aton ir vainy faadis ana ri na mesapan sofsof ir masarau ana ri faavot tsipaar rato.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Kat to ana Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu fiisen ramirin fuainy fafaakouts nan ito na vainy tana gum tan vainy Sadusi fitsufainy ramiton guamaraav.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Ri nots ir guamaraav ser fasof rari tan numaa iny kotskots.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Sai tana voiny to aya morena tana Tsunaun pue ton matainy sobaa nana numaa iny kotskots ya fatafuts ratuari jiarasan,
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Kua yam am nai tsutsun to tana saape, am tsue of rato na vainy tan fo mamatsiny ka tana toto na foun to ayei.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Ana ri nom ton tsue tana morena ri sof to tana saape tana patsuu na nainy ser tanik iny faatsuts ir a vainy. Kat to ana Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu fiisen men fafaakouts nan fikoo vaaguam raton fuainy tsunaun tan tsoiny faakor an tsunaun tana taa Jiu an tsoiny mumua tana taa Farasi an tsoiny mumua tana taa Sadusi koo rorin Kansol ge Sanhedrin, ser faan iny naan tsue tana numaa iny kotskots ma mei mirin guamaraav nei tsuri.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 San tan nainy te ruak men tsoiny bei ot tana saape tana numaa iny kotskots ri gim to ma sab ir guamaraav ana ri tabin fatabin rato tan vaagum tsurin Fuainy Tsunaun tan Kansol ser fafaatai rari tana ka te ruak.
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 Ana ri tsue to tsuri, “Tan nainy te ruak naa mam tana numaa iny kotskots mam sab fo matainy sobaan pingping faparits fiisok fiisen ramirin tsoiny bei ot tsutsun ror tan fo matainy sobaa sai to te pue mam fo matainy sobaa, mam sikia ma tagei ta isen gagon.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Tan nainy te nongoiny tsoiny mumua tan tsoiny bei ot tana saape ana rin tsunaun tan tsoiny faakor tana taa Jiu a ka to ser fakats fakinai er.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Ana mes sof mito sa tsue, “Nongon yam, a vainy to te fakei ami koman na numaa iny kotskots tsutsun ror gagon koman a saape fafaatsuts raror a vainy.”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Sana tsoiny mumua tan tsoiny bei ot tana saape naa fiisen ramen tsoiny bei ot tsunia ser nom fatabin ramen guamaraav. Ri gima rapits ir guamaraav tana saa ri te oraav ir a vainy kat ror ser totouruei rarin fats.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Ri mei men guamaraav gagon ser fatsutsun rari matar Fuainy Tsunaun tan Kansol. Ana Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu rangat ratuari.
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “Mam tsue tap faparits of maromi ma faatsuts iny vaare na asangan a Mes to,” te tsue fi ya. “Sai tovei tagaa yam tana foka te kat ami! Mi saats vavis faavots fo ngats fan tsian Jerusalem fafaatsuts iny fifaatsuts tsuam, to sana mi pon rom ma sak mamam tana mat Tsunia!”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Pita an mes guamaraav biny fatabiny ratuari, “Mam manaats rom ma vovou iny e Gov, sikia ma vainy.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 E Gov tan fuainy tsuvurara te fatsuiny fatabiny e Jisas tana mat vou mi atsuiny Towa to te fagageits fi mi Ya tana pagafuan.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Gov nom finy naa Towa jias sa fakei Ya tana pan iny fatsiitsii tan panaainy matou Tsuan, ana Ya faarei to na Tsoiny Mumua ana Tsoiny Fiisaup ma kat rara Ya na taa Isrel ma takopis osing aran aveto tsura, ana Ya te anofe ravainy fo aveto tsura.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Mam tagei a man nana foka to te kat e Gov, to tsumam favaanan iny rom ya an Aaven Taabos kan faatok iny a man nana ka to te faan bus iny e Gov tana vainy te manaats ror vegiau Tsunia.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Nainy te nongoiny Fuainy Tsunaun tan Kansol vegiau to, ri sewaar fiisok tsun ir guamaraav ser pon ma atsuiny famat rari.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Sana isen tsurin a taa Farasi koo rori Gamiliel a tsoiny fifaatsuts tan Faun ana vainy faavot natiny fatsiitsii fiisok ror ya tsutsun to sa tsue of rari ma fatafuts tsom ir guamaraav jiarasan.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Kat to ana ya tsue to tan Fuainy Tsunaun tan Kansol tana taa Jiu, “Mi na taa Isrel, tamomots yam kat te komainy kat romi tan guamaraav to.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 I muan, Tiudas tsun sa tsue, ‘Anyo na mes a karap’, to san fats a natus mes vovovou iny ya. Sana ri atsuiny famat ya ana vainy to te vovovou iny ya bus vavakas rato sana binun tsunia nai kajiaa babainy enato.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Voun nainy to aya te nonom a gamaman asangar a vainy, Judas a tsoiny Galili tsun sa ras ir mes panan vainy ma vovou iny arin fakats tsunia, sana ri kan atsuiny famat ya ana tee vainy tsunia bus vavakas kan rato.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Sai tovei nyo tsue of maromi kat vaare yam ta fo kat tan guamaraav to tanyir yam, tana saa iton fo tanuu ana fo binun tsuri poo minon tana mes, foka to nai kajiaa enanon.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Sana fo binun to te poo minon ten Gov mi biu emarom! Kat rom sam fitaatsun fiisen me Gov!” Sana rin Fuainy Tsunaun tan Kansol tana taa Jiu vovou iny fakats ten Gamiliel.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Ri fikoo ir guamaraav gagon ser rapits rari, ri tsue tap raton guamaraav ma tsue tsuk vaare rin a asangan e Jisas to ser famanat rari ma naa.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Rin guamaraav naus osing raton Fuainy Tsunaun tan Kansol ser via tsitapuu men mamagat tana saa, Gov fakats fiisok tsun rari sa tamainy non kat iny govets kamits an rejiaf tana asangan e Jisas.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Ai tan mamatsiny nainy ri natiny fafaatsuts ror ra asangan e Jisas a mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy ana ri te favaanan kan iny Vurungan Rof nan Ya tana saape ai tana fo numaa tana vainy.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.