Atos 5
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NTLH
1 Sana isen a mes te koo ri Ananaias, ai natsun ya koo kainy ari Safaira, ayei fafiifoiny iny painy petoo tsuri.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Ai Ananaias faan iny to na painy moni pon fi rori nei, ayei te faan fakap iny ya, sana ayei famuiny a mesapan. Ai natsun ya nat en, ya faan seerep iny naa ton mes panainy painy moni unya tan guamaraav.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Pita tsue to tsunia, “Ananaias, kat fei sa nyi famanat iny e Satan ma sof ya na aave manyi ei, nyi gam ton Aaven Taabos to te famuiny finy nyin mes panainy painy moni nyi nom towa tan petoo te fafiifoiny iny anyi.
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Tan nainy tabuiny fafiifoiny iny rom anyi ya nyi fasito iny ton petoo to, ai to te fafiifoiny fi nyi ya nyi fasito iny to na painy moni to. A saa te fakats ma kat of anyi na ka to na? Nyi gima gam ir a vainy tsun, san e Gov.”
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Te nongoiny e Ananaias vegiau to, sen tsun ya gotsiny to peto sa mat en ana ri na fokinai to te nongoiny a ka to oraav fakap kan rato.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 An vainy vurots sof to ser nai pau a puan yan raarav, ri govets fatafuts naa towa ser kats iny ya.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Vou na fopis a aua te kap naa ai natsun ya sof mito sikia ma natiny a ka te ruak ten natsioiny ya.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Pita tsue to tsunia, “Nyi ma tsue of vanyo, fiisia a painy moni to aya te nom ami me natsiom tan petoo te fafiifoiny iny ami, ayei na painy moni te faan fakap ovei iny naa mi?” “Eye, a painy moni na urung,” te tsue fi ya.
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Pita tsue to tsunia, “Kat fei sa mi me natsiom pon ma gam iny Aaven Taabos tana Tsunaun ei? Mi sikia ma oraav fasaraa ten Gov? Sai tovei, a vainy kats iny me natsiom te tsutsun ror tan matainy sobaa ana ri kan govets kainy marom anyi.”
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Sen tsun ya gotsiny naa to putaa moun e Pita ana ya mat enato. Rin vainy vurots sof mito gagon ser govets fatafuts naa ya, ri kats iny towa panaan e natsioiny ya.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Ana fokinai gum nar vainy fafaaman faavot ana mesapan kan nongoiny a ka to ser oraav fakap er.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Fo mamatsiny kainy faatok reits ana fo binun saar a kinai te ruak fapoopoan nar vainy nimar guamaraav. Rin vainy fafaaman natiny vaaguam ror tan Saparoon Ten Solomon tana saape.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Rin mes vainy vavaajets oraav to ma sof irari, kainon to te famaari finy rori vainy fafaaman.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Sana ri na fokinai vainy sofsof ir gum nar vainy fafaaman ri faaman to tana Tsunaun.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Ai tan kat tan guamaraav to aya vainy a kinai mei miton vainy faadis ser farosoo rari sanaan, ri fasooiny ratuari tan fo mar fetan an nenengan ma taataan tsun me Pita ana aaven ya te tsiny rari, ri te rof fatabin.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 An fo tagin kinai naa mito poo fi me tan fo mar ngats fan iny Jerusalem, atou aton ir vainy faadis ana ri na mesapan sofsof ir masarau ana ri faavot tsipaar rato.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Kat to ana Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu fiisen ramirin fuainy fafaakouts nan ito na vainy tana gum tan vainy Sadusi fitsufainy ramiton guamaraav.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Ri nots ir guamaraav ser fasof rari tan numaa iny kotskots.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Sai tana voiny to aya morena tana Tsunaun pue ton matainy sobaa nana numaa iny kotskots ya fatafuts ratuari jiarasan,
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 “Kua yam am nai tsutsun to tana saape, am tsue of rato na vainy tan fo mamatsiny ka tana toto na foun to ayei.”
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Ana ri nom ton tsue tana morena ri sof to tana saape tana patsuu na nainy ser tanik iny faatsuts ir a vainy. Kat to ana Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu fiisen men fafaakouts nan fikoo vaaguam raton fuainy tsunaun tan tsoiny faakor an tsunaun tana taa Jiu an tsoiny mumua tana taa Farasi an tsoiny mumua tana taa Sadusi koo rorin Kansol ge Sanhedrin, ser faan iny naan tsue tana numaa iny kotskots ma mei mirin guamaraav nei tsuri.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 San tan nainy te ruak men tsoiny bei ot tana saape tana numaa iny kotskots ri gim to ma sab ir guamaraav ana ri tabin fatabin rato tan vaagum tsurin Fuainy Tsunaun tan Kansol ser fafaatai rari tana ka te ruak.
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 Ana ri tsue to tsuri, “Tan nainy te ruak naa mam tana numaa iny kotskots mam sab fo matainy sobaan pingping faparits fiisok fiisen ramirin tsoiny bei ot tsutsun ror tan fo matainy sobaa sai to te pue mam fo matainy sobaa, mam sikia ma tagei ta isen gagon.”
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Tan nainy te nongoiny tsoiny mumua tan tsoiny bei ot tana saape ana rin tsunaun tan tsoiny faakor tana taa Jiu a ka to ser fakats fakinai er.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Ana mes sof mito sa tsue, “Nongon yam, a vainy to te fakei ami koman na numaa iny kotskots tsutsun ror gagon koman a saape fafaatsuts raror a vainy.”
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Sana tsoiny mumua tan tsoiny bei ot tana saape naa fiisen ramen tsoiny bei ot tsunia ser nom fatabin ramen guamaraav. Ri gima rapits ir guamaraav tana saa ri te oraav ir a vainy kat ror ser totouruei rarin fats.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Ri mei men guamaraav gagon ser fatsutsun rari matar Fuainy Tsunaun tan Kansol. Ana Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu rangat ratuari.
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 “Mam tsue tap faparits of maromi ma faatsuts iny vaare na asangan a Mes to,” te tsue fi ya. “Sai tovei tagaa yam tana foka te kat ami! Mi saats vavis faavots fo ngats fan tsian Jerusalem fafaatsuts iny fifaatsuts tsuam, to sana mi pon rom ma sak mamam tana mat Tsunia!”
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Pita an mes guamaraav biny fatabiny ratuari, “Mam manaats rom ma vovou iny e Gov, sikia ma vainy.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 E Gov tan fuainy tsuvurara te fatsuiny fatabiny e Jisas tana mat vou mi atsuiny Towa to te fagageits fi mi Ya tana pagafuan.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Gov nom finy naa Towa jias sa fakei Ya tana pan iny fatsiitsii tan panaainy matou Tsuan, ana Ya faarei to na Tsoiny Mumua ana Tsoiny Fiisaup ma kat rara Ya na taa Isrel ma takopis osing aran aveto tsura, ana Ya te anofe ravainy fo aveto tsura.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Mam tagei a man nana foka to te kat e Gov, to tsumam favaanan iny rom ya an Aaven Taabos kan faatok iny a man nana ka to te faan bus iny e Gov tana vainy te manaats ror vegiau Tsunia.”
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Nainy te nongoiny Fuainy Tsunaun tan Kansol vegiau to, ri sewaar fiisok tsun ir guamaraav ser pon ma atsuiny famat rari.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Sana isen tsurin a taa Farasi koo rori Gamiliel a tsoiny fifaatsuts tan Faun ana vainy faavot natiny fatsiitsii fiisok ror ya tsutsun to sa tsue of rari ma fatafuts tsom ir guamaraav jiarasan.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Kat to ana ya tsue to tan Fuainy Tsunaun tan Kansol tana taa Jiu, “Mi na taa Isrel, tamomots yam kat te komainy kat romi tan guamaraav to.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 I muan, Tiudas tsun sa tsue, ‘Anyo na mes a karap’, to san fats a natus mes vovovou iny ya. Sana ri atsuiny famat ya ana vainy to te vovovou iny ya bus vavakas rato sana binun tsunia nai kajiaa babainy enato.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Voun nainy to aya te nonom a gamaman asangar a vainy, Judas a tsoiny Galili tsun sa ras ir mes panan vainy ma vovou iny arin fakats tsunia, sana ri kan atsuiny famat ya ana tee vainy tsunia bus vavakas kan rato.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Sai tovei nyo tsue of maromi kat vaare yam ta fo kat tan guamaraav to tanyir yam, tana saa iton fo tanuu ana fo binun tsuri poo minon tana mes, foka to nai kajiaa enanon.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Sana fo binun to te poo minon ten Gov mi biu emarom! Kat rom sam fitaatsun fiisen me Gov!” Sana rin Fuainy Tsunaun tan Kansol tana taa Jiu vovou iny fakats ten Gamiliel.
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Ri fikoo ir guamaraav gagon ser rapits rari, ri tsue tap raton guamaraav ma tsue tsuk vaare rin a asangan e Jisas to ser famanat rari ma naa.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Rin guamaraav naus osing raton Fuainy Tsunaun tan Kansol ser via tsitapuu men mamagat tana saa, Gov fakats fiisok tsun rari sa tamainy non kat iny govets kamits an rejiaf tana asangan e Jisas.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Ai tan mamatsiny nainy ri natiny fafaatsuts ror ra asangan e Jisas a mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy ana ri te favaanan kan iny Vurungan Rof nan Ya tana saape ai tana fo numaa tana vainy.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.