Atos 5

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sana isen a mes te koo ri Ananaias, ai natsun ya koo kainy ari Safaira, ayei fafiifoiny iny painy petoo tsuri.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Ai Ananaias faan iny to na painy moni pon fi rori nei, ayei te faan fakap iny ya, sana ayei famuiny a mesapan. Ai natsun ya nat en, ya faan seerep iny naa ton mes panainy painy moni unya tan guamaraav.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Pita tsue to tsunia, “Ananaias, kat fei sa nyi famanat iny e Satan ma sof ya na aave manyi ei, nyi gam ton Aaven Taabos to te famuiny finy nyin mes panainy painy moni nyi nom towa tan petoo te fafiifoiny iny anyi.
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Tan nainy tabuiny fafiifoiny iny rom anyi ya nyi fasito iny ton petoo to, ai to te fafiifoiny fi nyi ya nyi fasito iny to na painy moni to. A saa te fakats ma kat of anyi na ka to na? Nyi gima gam ir a vainy tsun, san e Gov.”
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Te nongoiny e Ananaias vegiau to, sen tsun ya gotsiny to peto sa mat en ana ri na fokinai to te nongoiny a ka to oraav fakap kan rato.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 An vainy vurots sof to ser nai pau a puan yan raarav, ri govets fatafuts naa towa ser kats iny ya.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Vou na fopis a aua te kap naa ai natsun ya sof mito sikia ma natiny a ka te ruak ten natsioiny ya.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Pita tsue to tsunia, “Nyi ma tsue of vanyo, fiisia a painy moni to aya te nom ami me natsiom tan petoo te fafiifoiny iny ami, ayei na painy moni te faan fakap ovei iny naa mi?” “Eye, a painy moni na urung,” te tsue fi ya.
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Pita tsue to tsunia, “Kat fei sa mi me natsiom pon ma gam iny Aaven Taabos tana Tsunaun ei? Mi sikia ma oraav fasaraa ten Gov? Sai tovei, a vainy kats iny me natsiom te tsutsun ror tan matainy sobaa ana ri kan govets kainy marom anyi.”
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Sen tsun ya gotsiny naa to putaa moun e Pita ana ya mat enato. Rin vainy vurots sof mito gagon ser govets fatafuts naa ya, ri kats iny towa panaan e natsioiny ya.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Ana fokinai gum nar vainy fafaaman faavot ana mesapan kan nongoiny a ka to ser oraav fakap er.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Fo mamatsiny kainy faatok reits ana fo binun saar a kinai te ruak fapoopoan nar vainy nimar guamaraav. Rin vainy fafaaman natiny vaaguam ror tan Saparoon Ten Solomon tana saape.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Rin mes vainy vavaajets oraav to ma sof irari, kainon to te famaari finy rori vainy fafaaman.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Sana ri na fokinai vainy sofsof ir gum nar vainy fafaaman ri faaman to tana Tsunaun.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Ai tan kat tan guamaraav to aya vainy a kinai mei miton vainy faadis ser farosoo rari sanaan, ri fasooiny ratuari tan fo mar fetan an nenengan ma taataan tsun me Pita ana aaven ya te tsiny rari, ri te rof fatabin.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 An fo tagin kinai naa mito poo fi me tan fo mar ngats fan iny Jerusalem, atou aton ir vainy faadis ana ri na mesapan sofsof ir masarau ana ri faavot tsipaar rato.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Kat to ana Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu fiisen ramirin fuainy fafaakouts nan ito na vainy tana gum tan vainy Sadusi fitsufainy ramiton guamaraav.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Ri nots ir guamaraav ser fasof rari tan numaa iny kotskots.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Sai tana voiny to aya morena tana Tsunaun pue ton matainy sobaa nana numaa iny kotskots ya fatafuts ratuari jiarasan,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 “Kua yam am nai tsutsun to tana saape, am tsue of rato na vainy tan fo mamatsiny ka tana toto na foun to ayei.”
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Ana ri nom ton tsue tana morena ri sof to tana saape tana patsuu na nainy ser tanik iny faatsuts ir a vainy. Kat to ana Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu fiisen men fafaakouts nan fikoo vaaguam raton fuainy tsunaun tan tsoiny faakor an tsunaun tana taa Jiu an tsoiny mumua tana taa Farasi an tsoiny mumua tana taa Sadusi koo rorin Kansol ge Sanhedrin, ser faan iny naan tsue tana numaa iny kotskots ma mei mirin guamaraav nei tsuri.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 San tan nainy te ruak men tsoiny bei ot tana saape tana numaa iny kotskots ri gim to ma sab ir guamaraav ana ri tabin fatabin rato tan vaagum tsurin Fuainy Tsunaun tan Kansol ser fafaatai rari tana ka te ruak.
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 Ana ri tsue to tsuri, “Tan nainy te ruak naa mam tana numaa iny kotskots mam sab fo matainy sobaan pingping faparits fiisok fiisen ramirin tsoiny bei ot tsutsun ror tan fo matainy sobaa sai to te pue mam fo matainy sobaa, mam sikia ma tagei ta isen gagon.”
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Tan nainy te nongoiny tsoiny mumua tan tsoiny bei ot tana saape ana rin tsunaun tan tsoiny faakor tana taa Jiu a ka to ser fakats fakinai er.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Ana mes sof mito sa tsue, “Nongon yam, a vainy to te fakei ami koman na numaa iny kotskots tsutsun ror gagon koman a saape fafaatsuts raror a vainy.”
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Sana tsoiny mumua tan tsoiny bei ot tana saape naa fiisen ramen tsoiny bei ot tsunia ser nom fatabin ramen guamaraav. Ri gima rapits ir guamaraav tana saa ri te oraav ir a vainy kat ror ser totouruei rarin fats.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ri mei men guamaraav gagon ser fatsutsun rari matar Fuainy Tsunaun tan Kansol. Ana Tsoiny Mumua Tan Tsoiny Faakor tana taa Jiu rangat ratuari.
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 “Mam tsue tap faparits of maromi ma faatsuts iny vaare na asangan a Mes to,” te tsue fi ya. “Sai tovei tagaa yam tana foka te kat ami! Mi saats vavis faavots fo ngats fan tsian Jerusalem fafaatsuts iny fifaatsuts tsuam, to sana mi pon rom ma sak mamam tana mat Tsunia!”
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Pita an mes guamaraav biny fatabiny ratuari, “Mam manaats rom ma vovou iny e Gov, sikia ma vainy.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 E Gov tan fuainy tsuvurara te fatsuiny fatabiny e Jisas tana mat vou mi atsuiny Towa to te fagageits fi mi Ya tana pagafuan.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Gov nom finy naa Towa jias sa fakei Ya tana pan iny fatsiitsii tan panaainy matou Tsuan, ana Ya faarei to na Tsoiny Mumua ana Tsoiny Fiisaup ma kat rara Ya na taa Isrel ma takopis osing aran aveto tsura, ana Ya te anofe ravainy fo aveto tsura.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Mam tagei a man nana foka to te kat e Gov, to tsumam favaanan iny rom ya an Aaven Taabos kan faatok iny a man nana ka to te faan bus iny e Gov tana vainy te manaats ror vegiau Tsunia.”
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Nainy te nongoiny Fuainy Tsunaun tan Kansol vegiau to, ri sewaar fiisok tsun ir guamaraav ser pon ma atsuiny famat rari.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Sana isen tsurin a taa Farasi koo rori Gamiliel a tsoiny fifaatsuts tan Faun ana vainy faavot natiny fatsiitsii fiisok ror ya tsutsun to sa tsue of rari ma fatafuts tsom ir guamaraav jiarasan.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Kat to ana ya tsue to tan Fuainy Tsunaun tan Kansol tana taa Jiu, “Mi na taa Isrel, tamomots yam kat te komainy kat romi tan guamaraav to.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 I muan, Tiudas tsun sa tsue, ‘Anyo na mes a karap’, to san fats a natus mes vovovou iny ya. Sana ri atsuiny famat ya ana vainy to te vovovou iny ya bus vavakas rato sana binun tsunia nai kajiaa babainy enato.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Voun nainy to aya te nonom a gamaman asangar a vainy, Judas a tsoiny Galili tsun sa ras ir mes panan vainy ma vovou iny arin fakats tsunia, sana ri kan atsuiny famat ya ana tee vainy tsunia bus vavakas kan rato.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Sai tovei nyo tsue of maromi kat vaare yam ta fo kat tan guamaraav to tanyir yam, tana saa iton fo tanuu ana fo binun tsuri poo minon tana mes, foka to nai kajiaa enanon.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Sana fo binun to te poo minon ten Gov mi biu emarom! Kat rom sam fitaatsun fiisen me Gov!” Sana rin Fuainy Tsunaun tan Kansol tana taa Jiu vovou iny fakats ten Gamiliel.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Ri fikoo ir guamaraav gagon ser rapits rari, ri tsue tap raton guamaraav ma tsue tsuk vaare rin a asangan e Jisas to ser famanat rari ma naa.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Rin guamaraav naus osing raton Fuainy Tsunaun tan Kansol ser via tsitapuu men mamagat tana saa, Gov fakats fiisok tsun rari sa tamainy non kat iny govets kamits an rejiaf tana asangan e Jisas.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ai tan mamatsiny nainy ri natiny fafaatsuts ror ra asangan e Jisas a mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy ana ri te favaanan kan iny Vurungan Rof nan Ya tana saape ai tana fo numaa tana vainy.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.