Marcos 4

Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Igharisirɨ uthughun mavɨn Iesus nomthegha rɨmɨm mbɨroghɨni ikhava, gumasi rako amisir marsir surea amui. Gumasi rako amisir avɨrani ikhɨv ana akaava oraghaousua zava ana akuavasima, aŋani izɨvasi a bɨragha akemana anambogha rɨmɨni iphɨna apheraghav itima gumasi rako amisir kharsi aŋna aghan ataaŋn apiighav iti.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Ana akaar avɨrar aghunambagha asava men surea amua kamagh mem mbɨŋgeeghi,
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Gee oragh. Gumaghan mav raisɨn mɨn garir aghaan mav, uit, ana nigha gua non mɨghɨn anda ukuragha arui.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Ana anda ukurima uitiro ovɨsir marsi utuavɨni iresima, ukuarasi zava anda ame.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Marsi aŋgɨri iphɨni itirɨ unuaghɨnani ivamndɨghaaŋgi ire. Unuaghɨnan khav phum mbɨthemis phatɨsima uitiro ovɨsi uzuamɨra afhuaaŋi.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Andar bii barɨ unuaghɨnana aven gueghiresi phatɨsi aro anaŋgava andaghi isirasima anda sia mbɨsɨɨŋi.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Uitiro ovɨsir marsi rɨkhonirɨ umbue itirɨ unuaghɨnaŋgi iregha, umbuer thooŋna afhueŋsima, rɨkhonirɨ umbue aghuuva umbue anda ikhaa davi. Andaro ovɨsi vɨsevisi phatɨ.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Uitiro ovɨsir marsi unuaghɨnana aghuuŋgi iregha aghuuva ovɨsi vɨsevi. Marsi 30 pɨlam mbɨsevi, marsi 60 pɨlam mbɨsevi, marsi gua 100ɨnɨ utu.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Iesus mem mbɨŋgɨ gua kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Thɨɨŋra ukuaraniiŋ iti, ana oraghɨri.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Gumasi rako amisira avɨrara bar guesima, Iesus nombɨre itima, an 12 pɨlam mbɨsevisir gumasi rako ana aghani itir gumasi, mee aŋna aghunamana akamam mbɨnɨɨŋm mbɨumɨusua aŋna azaaghi.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Mee aŋna azarasima a kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Got ikaaŋmaran geŋga aniiŋsima, gee ma mondusir akaa anda ikaaŋi. Ma mondusir akam khara Got kha bisigha ativamirɨ uthugh. Kɨ azenani itir gumasi rako amisi phura aghunambara akaar mem mbɨŋgeeghi.
11 Jesus disse a eles:
12 Kamagha amuisima, ‘Mee mɨghasɨgh ganɨva, mee bigha thav ikeeŋgem phatɨghami. Mee ivɨra mɨghasɨgh oraghɨva, mee inderaghɨvɨra akamam mbɨnɨɨŋ thav ikeeŋgem phatɨghami. Mee amuava akaa vɨnɨɨŋgari ikeeŋsi phatɨgha men navia aghavagharisi, Got meno othevir maghatɨsi gɨna amandasi phatɨ.’ ”
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Ana akaman khavɨn mem mbɨŋgɨ gua kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee uitir aghunamana akaman khavɨm mbɨnɨɨŋ ikeeŋsi phatɨsire? Gee manmaghɨra igharisi aghunambar akaa tharsi ikeeŋgɨti?
13 Então Jesus perguntou:
14 Gotɨna akamɨ ukuragha arui gumagh a uitiro ovɨsi ukurir gumaghan mɨna amui.
14 E continuou:
15 Gumasir marsi utuavɨ iresirɨ uitiro ovɨsir mɨna amui. Mee Gotɨna akaava oraesima Satanɨ uzuamɨra zava mee oraesir Gotɨn akaa, mena aghan anda vatoghi.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Gumasir marsi aŋgɨ itirɨ unuaghɨnaŋgi iresirɨ uitiro ovɨsir mɨna amui. Mee Gotɨna akaava oraegha andavhagha bar inighinisi.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Men bii gueghiresi phatɨgha mamagha amuigha uthughunɨ uruarani iti phatɨ. Mee Gotɨna akaar gɨn zuima, gumasir marsi mera afharavaghava osɨmndɨsir meŋga nɨndima mee phura Gota thaghi.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Gumasir marsi umbuera atari itirɨ unuaghɨnaŋgi iresirɨ uitiro ovɨsir mɨna amui. Mee Gotɨna akaava arasi.
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 Mee andava oraegha mee ivɨra unuaghɨnan khavɨno osɨmndɨsivɨusua nɨghɨnɨghava, aŋgɨro ovɨsira avɨrara niamɨusua khorigha amuir nɨghɨnɨsigha amuava, unuaghɨnan khavɨn bisir avɨrar garava andavhagha inɨsi. Bisir kharsir nɨghɨnɨsi zava Gotɨn akaa disima anda aghaa oti phatɨ.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Gumasir marsi unuaghɨnana aghuuŋgi iresirɨ uitiro ovɨsir mɨna amui. Mee Gotɨna akaava oraegha andarɨ usuiragha, andar gɨn zui tharsi mee aghaa oti. Marsi 30 pɨlan aghaeva atima, marsi 60 pɨlan aghaeva atima marsi gua 100ɨnɨ utu.”
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Iesus kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Gena thɨɨŋra lamaŋga amborugha ana nigha ithaaŋni ikhɨvan ana avhara? O ana nigha akoghɨn apheeŋn ana ananda? Bar phatɨ! Gee aŋra amborughuva ana nighɨva azenan aŋna aŋanara ana ranandaghɨri.
21 Jesus continuou:
22 Kamaghɨra mooŋgamir bisi anda gɨna azenan otuivami. Bisigha amuigha anda ave tharsi anda ivɨra gɨna azenan otuivami.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Thɨɨŋra ukuaraniiŋ iti, ana oraghɨri.”
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Am mbɨŋgɨ guava kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee orasir akaa gee inderaghɨvɨra andava oraghɨva inderaghɨvɨra andaghɨ nɨghɨnɨghɨri. Gee gumasigha amui moghɨra Got andar gee ikaraghɨva a nomthegh thove phorugh gera anɨɨŋga.
24 Disse também:
25 Gotɨna akami ikeeŋsi gumagha thav Got nomthegh ikhaaŋmari tharsi phorugh aŋra anɨŋga. Gumagh ikhaaŋmaran sovange Gotɨni iti thav Got nomthegh aŋna aghan noni ikhaaŋmar nighemi.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Iesusɨm mbɨŋgɨ guava kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Got kha bisigha ativamirɨ uthughuno othɨv kamaghɨn. Gumaghan mav aghaero ovɨsi nigha unuaghɨnan anda ukuri.
26 Jesus disse:
27 Gumaghan khav anda ukunighava, rɨmaŋgarir akuava, aroer rɨkavighava arui. Ana aruima aghaero ovɨsir kharsi anda afhueŋga aghuughi. Aghaero ovɨsir kharsi manmaghɨra afhueŋga aghuughi? Gumaghan khav ikeeŋsi phatɨ.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Unuaghɨnara aghaero ovɨsir kharsigha amuisima anda aghuuva mbɨsevi. Anda ufhuaragha afhueŋga aghuu gua aŋguu isɨgha ava gua akɨmari otuivigha mbɨsevi.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Anda vɨsevigha aghae itima, gumaghan khav akos nighava andara akori. A ikaaŋi, aghae itima andara akoromirɨ uthugho oto.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 A nomthegha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Ee manmaghɨra Got kha bisigha ativamirɨ uthughuno othɨvham mbɨkɨmti? O, ee aghunamana akaman manavɨn aŋm mbɨnɨɨŋgarir gunɨm mbɨkɨmti?
30 Jesus continuou:
31 A mastetɨno ovɨghan mɨn gari. Mastetɨnɨ uzuirafariro ovɨsi bar sovi. Igharisi thero ovɨsi bar aŋga afhiragha ikhevi.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Gumaghan mav ana ukunisima a gɨna aghuuva bar ikhevighava mɨghɨni itirɨ uzuirafari bar andagha afhiragha bare ikhevi. Ani ikhevigha aŋna aŋguuri ikii nori amaeŋsima ukuarasi zava ana aŋguur rɨghughana aveni ikha vɨkoniri iŋaari.”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Iesus men nɨghɨnɨsi uthusi utuirɨvan mɨna amuira akaar avɨrar aghunambagha asava Gotɨna akaar mem mbɨŋgeeghi.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Ana akaar gumasi rako amisi vɨŋgɨva mɨghasɨgha aghunambara akaar mem mbɨŋgeeghi. A non suren gumasir phorugha mee norira ikhava a bisi vɨnɨɨŋgaria bɨgha mem mbɨŋgeeghi.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Aron khavɨn amɨn phɨraousuava amuima Iesus kamagh non suren gumasi vɨŋgeeghi, “Ee rɨmɨn khava rɨtugh aŋn muaaŋmogh maŋŋaŋga.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 A kamagh mem mbɨŋgeema gumasi rako amisi mbɨroghɨni ikhavɨre itima mee Iesus apheraghav itira akeman guavanaeŋga muaaŋmogh zui. Aŋgaeri igharis tharsi ivɨra men phorugha muaaŋmogh zui.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Iesus non suren gumasir phorugha zuima, gamiiŋni ikhɨv rɨkavi. Uthughun khavɨn rɨpɨraghiri rɨmɨ zava akemaŋga afhimsɨsima rɨmɨ akemana aven gueghira, akemaŋgi izɨvasima, ana atam rɨmɨna aven meghiraousuava amui.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Akem meghiraousuava amuima, Iesusa akeman khavɨn gɨraŋgɨran aghoran mav nona aphanan aghorugha akui. Aŋn suren gumasi aŋga aghuragha kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Fhɨghɨn gumagh, ee gɨvaousuava amui! Nɨɨ emɨusua nɨghɨnɨsi, o phatɨ?”
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Iesus rɨkhavigha utugha gamiiŋ mbatogha, rɨpɨraghiri rɨmɨ kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Aŋgo amɨragh, inɨmɨre ikhɨɨ!” Am mbɨŋgeema, gamiiŋ amɨrasima, rɨmɨ phurama amɨnatɨ.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Iesus kamagh non suren gumasi vɨŋgeeghi, “Gee thoghousua phuvɨra atitiiŋi? Gee nɨghnɨghana aghavagharo othevigha kamaghɨre iti?”
40 Aí ele perguntou:
41 Mee bar ana atitiiŋga kamagh norira nori vɨŋgeeghi, “Gumaghan khav thɨɨŋra? Gamiiŋ ko rɨpɨraghiri rɨmɨ ivɨram aŋna akamam mbarasi!”
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.