Marcos 4
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs ARA
1 Igharisirɨ uthughun mavɨn Iesus nomthegha rɨmɨm mbɨroghɨni ikhava, gumasi rako amisir marsir surea amui. Gumasi rako amisir avɨrani ikhɨv ana akaava oraghaousua zava ana akuavasima, aŋani izɨvasi a bɨragha akemana anambogha rɨmɨni iphɨna apheraghav itima gumasi rako amisir kharsi aŋna aghan ataaŋn apiighav iti.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Ana akaar avɨrar aghunambagha asava men surea amua kamagh mem mbɨŋgeeghi,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Gee oragh. Gumaghan mav raisɨn mɨn garir aghaan mav, uit, ana nigha gua non mɨghɨn anda ukuragha arui.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ana anda ukurima uitiro ovɨsir marsi utuavɨni iresima, ukuarasi zava anda ame.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Marsi aŋgɨri iphɨni itirɨ unuaghɨnani ivamndɨghaaŋgi ire. Unuaghɨnan khav phum mbɨthemis phatɨsima uitiro ovɨsi uzuamɨra afhuaaŋi.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Andar bii barɨ unuaghɨnana aven gueghiresi phatɨsi aro anaŋgava andaghi isirasima anda sia mbɨsɨɨŋi.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Uitiro ovɨsir marsi rɨkhonirɨ umbue itirɨ unuaghɨnaŋgi iregha, umbuer thooŋna afhueŋsima, rɨkhonirɨ umbue aghuuva umbue anda ikhaa davi. Andaro ovɨsi vɨsevisi phatɨ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Uitiro ovɨsir marsi unuaghɨnana aghuuŋgi iregha aghuuva ovɨsi vɨsevi. Marsi 30 pɨlam mbɨsevi, marsi 60 pɨlam mbɨsevi, marsi gua 100ɨnɨ utu.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Iesus mem mbɨŋgɨ gua kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Thɨɨŋra ukuaraniiŋ iti, ana oraghɨri.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Gumasi rako amisira avɨrara bar guesima, Iesus nombɨre itima, an 12 pɨlam mbɨsevisir gumasi rako ana aghani itir gumasi, mee aŋna aghunamana akamam mbɨnɨɨŋm mbɨumɨusua aŋna azaaghi.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Mee aŋna azarasima a kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Got ikaaŋmaran geŋga aniiŋsima, gee ma mondusir akaa anda ikaaŋi. Ma mondusir akam khara Got kha bisigha ativamirɨ uthugh. Kɨ azenani itir gumasi rako amisi phura aghunambara akaar mem mbɨŋgeeghi.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Kamagha amuisima, ‘Mee mɨghasɨgh ganɨva, mee bigha thav ikeeŋgem phatɨghami. Mee ivɨra mɨghasɨgh oraghɨva, mee inderaghɨvɨra akamam mbɨnɨɨŋ thav ikeeŋgem phatɨghami. Mee amuava akaa vɨnɨɨŋgari ikeeŋsi phatɨgha men navia aghavagharisi, Got meno othevir maghatɨsi gɨna amandasi phatɨ.’ ”
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Ana akaman khavɨn mem mbɨŋgɨ gua kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee uitir aghunamana akaman khavɨm mbɨnɨɨŋ ikeeŋsi phatɨsire? Gee manmaghɨra igharisi aghunambar akaa tharsi ikeeŋgɨti?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Gotɨna akamɨ ukuragha arui gumagh a uitiro ovɨsi ukurir gumaghan mɨna amui.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Gumasir marsi utuavɨ iresirɨ uitiro ovɨsir mɨna amui. Mee Gotɨna akaava oraesima Satanɨ uzuamɨra zava mee oraesir Gotɨn akaa, mena aghan anda vatoghi.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Gumasir marsi aŋgɨ itirɨ unuaghɨnaŋgi iresirɨ uitiro ovɨsir mɨna amui. Mee Gotɨna akaava oraegha andavhagha bar inighinisi.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Men bii gueghiresi phatɨgha mamagha amuigha uthughunɨ uruarani iti phatɨ. Mee Gotɨna akaar gɨn zuima, gumasir marsi mera afharavaghava osɨmndɨsir meŋga nɨndima mee phura Gota thaghi.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Gumasir marsi umbuera atari itirɨ unuaghɨnaŋgi iresirɨ uitiro ovɨsir mɨna amui. Mee Gotɨna akaava arasi.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Mee andava oraegha mee ivɨra unuaghɨnan khavɨno osɨmndɨsivɨusua nɨghɨnɨghava, aŋgɨro ovɨsira avɨrara niamɨusua khorigha amuir nɨghɨnɨsigha amuava, unuaghɨnan khavɨn bisir avɨrar garava andavhagha inɨsi. Bisir kharsir nɨghɨnɨsi zava Gotɨn akaa disima anda aghaa oti phatɨ.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Gumasir marsi unuaghɨnana aghuuŋgi iresirɨ uitiro ovɨsir mɨna amui. Mee Gotɨna akaava oraegha andarɨ usuiragha, andar gɨn zui tharsi mee aghaa oti. Marsi 30 pɨlan aghaeva atima, marsi 60 pɨlan aghaeva atima marsi gua 100ɨnɨ utu.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Iesus kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Gena thɨɨŋra lamaŋga amborugha ana nigha ithaaŋni ikhɨvan ana avhara? O ana nigha akoghɨn apheeŋn ana ananda? Bar phatɨ! Gee aŋra amborughuva ana nighɨva azenan aŋna aŋanara ana ranandaghɨri.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Kamaghɨra mooŋgamir bisi anda gɨna azenan otuivami. Bisigha amuigha anda ave tharsi anda ivɨra gɨna azenan otuivami.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Thɨɨŋra ukuaraniiŋ iti, ana oraghɨri.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Am mbɨŋgɨ guava kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee orasir akaa gee inderaghɨvɨra andava oraghɨva inderaghɨvɨra andaghɨ nɨghɨnɨghɨri. Gee gumasigha amui moghɨra Got andar gee ikaraghɨva a nomthegh thove phorugh gera anɨɨŋga.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Gotɨna akami ikeeŋsi gumagha thav Got nomthegh ikhaaŋmari tharsi phorugh aŋra anɨŋga. Gumagh ikhaaŋmaran sovange Gotɨni iti thav Got nomthegh aŋna aghan noni ikhaaŋmar nighemi.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Iesusɨm mbɨŋgɨ guava kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Got kha bisigha ativamirɨ uthughuno othɨv kamaghɨn. Gumaghan mav aghaero ovɨsi nigha unuaghɨnan anda ukuri.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Gumaghan khav anda ukunighava, rɨmaŋgarir akuava, aroer rɨkavighava arui. Ana aruima aghaero ovɨsir kharsi anda afhueŋga aghuughi. Aghaero ovɨsir kharsi manmaghɨra afhueŋga aghuughi? Gumaghan khav ikeeŋsi phatɨ.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Unuaghɨnara aghaero ovɨsir kharsigha amuisima anda aghuuva mbɨsevi. Anda ufhuaragha afhueŋga aghuu gua aŋguu isɨgha ava gua akɨmari otuivigha mbɨsevi.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Anda vɨsevigha aghae itima, gumaghan khav akos nighava andara akori. A ikaaŋi, aghae itima andara akoromirɨ uthugho oto.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 A nomthegha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Ee manmaghɨra Got kha bisigha ativamirɨ uthughuno othɨvham mbɨkɨmti? O, ee aghunamana akaman manavɨn aŋm mbɨnɨɨŋgarir gunɨm mbɨkɨmti?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 A mastetɨno ovɨghan mɨn gari. Mastetɨnɨ uzuirafariro ovɨsi bar sovi. Igharisi thero ovɨsi bar aŋga afhiragha ikhevi.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Gumaghan mav ana ukunisima a gɨna aghuuva bar ikhevighava mɨghɨni itirɨ uzuirafari bar andagha afhiragha bare ikhevi. Ani ikhevigha aŋna aŋguuri ikii nori amaeŋsima ukuarasi zava ana aŋguur rɨghughana aveni ikha vɨkoniri iŋaari.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Iesus men nɨghɨnɨsi uthusi utuirɨvan mɨna amuira akaar avɨrar aghunambagha asava Gotɨna akaar mem mbɨŋgeeghi.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Ana akaar gumasi rako amisi vɨŋgɨva mɨghasɨgha aghunambara akaar mem mbɨŋgeeghi. A non suren gumasir phorugha mee norira ikhava a bisi vɨnɨɨŋgaria bɨgha mem mbɨŋgeeghi.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Aron khavɨn amɨn phɨraousuava amuima Iesus kamagh non suren gumasi vɨŋgeeghi, “Ee rɨmɨn khava rɨtugh aŋn muaaŋmogh maŋŋaŋga.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 A kamagh mem mbɨŋgeema gumasi rako amisi mbɨroghɨni ikhavɨre itima mee Iesus apheraghav itira akeman guavanaeŋga muaaŋmogh zui. Aŋgaeri igharis tharsi ivɨra men phorugha muaaŋmogh zui.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Iesus non suren gumasir phorugha zuima, gamiiŋni ikhɨv rɨkavi. Uthughun khavɨn rɨpɨraghiri rɨmɨ zava akemaŋga afhimsɨsima rɨmɨ akemana aven gueghira, akemaŋgi izɨvasima, ana atam rɨmɨna aven meghiraousuava amui.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Akem meghiraousuava amuima, Iesusa akeman khavɨn gɨraŋgɨran aghoran mav nona aphanan aghorugha akui. Aŋn suren gumasi aŋga aghuragha kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Fhɨghɨn gumagh, ee gɨvaousuava amui! Nɨɨ emɨusua nɨghɨnɨsi, o phatɨ?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Iesus rɨkhavigha utugha gamiiŋ mbatogha, rɨpɨraghiri rɨmɨ kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Aŋgo amɨragh, inɨmɨre ikhɨɨ!” Am mbɨŋgeema, gamiiŋ amɨrasima, rɨmɨ phurama amɨnatɨ.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Iesus kamagh non suren gumasi vɨŋgeeghi, “Gee thoghousua phuvɨra atitiiŋi? Gee nɨghnɨghana aghavagharo othevigha kamaghɨre iti?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Mee bar ana atitiiŋga kamagh norira nori vɨŋgeeghi, “Gumaghan khav thɨɨŋra? Gamiiŋ ko rɨpɨraghiri rɨmɨ ivɨram aŋna akamam mbarasi!”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.