Marcos 4
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs ACF
1 Igharisirɨ uthughun mavɨn Iesus nomthegha rɨmɨm mbɨroghɨni ikhava, gumasi rako amisir marsir surea amui. Gumasi rako amisir avɨrani ikhɨv ana akaava oraghaousua zava ana akuavasima, aŋani izɨvasi a bɨragha akemana anambogha rɨmɨni iphɨna apheraghav itima gumasi rako amisir kharsi aŋna aghan ataaŋn apiighav iti.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Ana akaar avɨrar aghunambagha asava men surea amua kamagh mem mbɨŋgeeghi,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Gee oragh. Gumaghan mav raisɨn mɨn garir aghaan mav, uit, ana nigha gua non mɨghɨn anda ukuragha arui.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ana anda ukurima uitiro ovɨsir marsi utuavɨni iresima, ukuarasi zava anda ame.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Marsi aŋgɨri iphɨni itirɨ unuaghɨnani ivamndɨghaaŋgi ire. Unuaghɨnan khav phum mbɨthemis phatɨsima uitiro ovɨsi uzuamɨra afhuaaŋi.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Andar bii barɨ unuaghɨnana aven gueghiresi phatɨsi aro anaŋgava andaghi isirasima anda sia mbɨsɨɨŋi.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Uitiro ovɨsir marsi rɨkhonirɨ umbue itirɨ unuaghɨnaŋgi iregha, umbuer thooŋna afhueŋsima, rɨkhonirɨ umbue aghuuva umbue anda ikhaa davi. Andaro ovɨsi vɨsevisi phatɨ.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Uitiro ovɨsir marsi unuaghɨnana aghuuŋgi iregha aghuuva ovɨsi vɨsevi. Marsi 30 pɨlam mbɨsevi, marsi 60 pɨlam mbɨsevi, marsi gua 100ɨnɨ utu.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Iesus mem mbɨŋgɨ gua kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Thɨɨŋra ukuaraniiŋ iti, ana oraghɨri.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Gumasi rako amisira avɨrara bar guesima, Iesus nombɨre itima, an 12 pɨlam mbɨsevisir gumasi rako ana aghani itir gumasi, mee aŋna aghunamana akamam mbɨnɨɨŋm mbɨumɨusua aŋna azaaghi.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Mee aŋna azarasima a kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Got ikaaŋmaran geŋga aniiŋsima, gee ma mondusir akaa anda ikaaŋi. Ma mondusir akam khara Got kha bisigha ativamirɨ uthugh. Kɨ azenani itir gumasi rako amisi phura aghunambara akaar mem mbɨŋgeeghi.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Kamagha amuisima, ‘Mee mɨghasɨgh ganɨva, mee bigha thav ikeeŋgem phatɨghami. Mee ivɨra mɨghasɨgh oraghɨva, mee inderaghɨvɨra akamam mbɨnɨɨŋ thav ikeeŋgem phatɨghami. Mee amuava akaa vɨnɨɨŋgari ikeeŋsi phatɨgha men navia aghavagharisi, Got meno othevir maghatɨsi gɨna amandasi phatɨ.’ ”
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Ana akaman khavɨn mem mbɨŋgɨ gua kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee uitir aghunamana akaman khavɨm mbɨnɨɨŋ ikeeŋsi phatɨsire? Gee manmaghɨra igharisi aghunambar akaa tharsi ikeeŋgɨti?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Gotɨna akamɨ ukuragha arui gumagh a uitiro ovɨsi ukurir gumaghan mɨna amui.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Gumasir marsi utuavɨ iresirɨ uitiro ovɨsir mɨna amui. Mee Gotɨna akaava oraesima Satanɨ uzuamɨra zava mee oraesir Gotɨn akaa, mena aghan anda vatoghi.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Gumasir marsi aŋgɨ itirɨ unuaghɨnaŋgi iresirɨ uitiro ovɨsir mɨna amui. Mee Gotɨna akaava oraegha andavhagha bar inighinisi.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Men bii gueghiresi phatɨgha mamagha amuigha uthughunɨ uruarani iti phatɨ. Mee Gotɨna akaar gɨn zuima, gumasir marsi mera afharavaghava osɨmndɨsir meŋga nɨndima mee phura Gota thaghi.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Gumasir marsi umbuera atari itirɨ unuaghɨnaŋgi iresirɨ uitiro ovɨsir mɨna amui. Mee Gotɨna akaava arasi.
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Mee andava oraegha mee ivɨra unuaghɨnan khavɨno osɨmndɨsivɨusua nɨghɨnɨghava, aŋgɨro ovɨsira avɨrara niamɨusua khorigha amuir nɨghɨnɨsigha amuava, unuaghɨnan khavɨn bisir avɨrar garava andavhagha inɨsi. Bisir kharsir nɨghɨnɨsi zava Gotɨn akaa disima anda aghaa oti phatɨ.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Gumasir marsi unuaghɨnana aghuuŋgi iresirɨ uitiro ovɨsir mɨna amui. Mee Gotɨna akaava oraegha andarɨ usuiragha, andar gɨn zui tharsi mee aghaa oti. Marsi 30 pɨlan aghaeva atima, marsi 60 pɨlan aghaeva atima marsi gua 100ɨnɨ utu.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Iesus kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Gena thɨɨŋra lamaŋga amborugha ana nigha ithaaŋni ikhɨvan ana avhara? O ana nigha akoghɨn apheeŋn ana ananda? Bar phatɨ! Gee aŋra amborughuva ana nighɨva azenan aŋna aŋanara ana ranandaghɨri.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Kamaghɨra mooŋgamir bisi anda gɨna azenan otuivami. Bisigha amuigha anda ave tharsi anda ivɨra gɨna azenan otuivami.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Thɨɨŋra ukuaraniiŋ iti, ana oraghɨri.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Am mbɨŋgɨ guava kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee orasir akaa gee inderaghɨvɨra andava oraghɨva inderaghɨvɨra andaghɨ nɨghɨnɨghɨri. Gee gumasigha amui moghɨra Got andar gee ikaraghɨva a nomthegh thove phorugh gera anɨɨŋga.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Gotɨna akami ikeeŋsi gumagha thav Got nomthegh ikhaaŋmari tharsi phorugh aŋra anɨŋga. Gumagh ikhaaŋmaran sovange Gotɨni iti thav Got nomthegh aŋna aghan noni ikhaaŋmar nighemi.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Iesusɨm mbɨŋgɨ guava kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Got kha bisigha ativamirɨ uthughuno othɨv kamaghɨn. Gumaghan mav aghaero ovɨsi nigha unuaghɨnan anda ukuri.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Gumaghan khav anda ukunighava, rɨmaŋgarir akuava, aroer rɨkavighava arui. Ana aruima aghaero ovɨsir kharsi anda afhueŋga aghuughi. Aghaero ovɨsir kharsi manmaghɨra afhueŋga aghuughi? Gumaghan khav ikeeŋsi phatɨ.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Unuaghɨnara aghaero ovɨsir kharsigha amuisima anda aghuuva mbɨsevi. Anda ufhuaragha afhueŋga aghuu gua aŋguu isɨgha ava gua akɨmari otuivigha mbɨsevi.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Anda vɨsevigha aghae itima, gumaghan khav akos nighava andara akori. A ikaaŋi, aghae itima andara akoromirɨ uthugho oto.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 A nomthegha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Ee manmaghɨra Got kha bisigha ativamirɨ uthughuno othɨvham mbɨkɨmti? O, ee aghunamana akaman manavɨn aŋm mbɨnɨɨŋgarir gunɨm mbɨkɨmti?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 A mastetɨno ovɨghan mɨn gari. Mastetɨnɨ uzuirafariro ovɨsi bar sovi. Igharisi thero ovɨsi bar aŋga afhiragha ikhevi.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Gumaghan mav ana ukunisima a gɨna aghuuva bar ikhevighava mɨghɨni itirɨ uzuirafari bar andagha afhiragha bare ikhevi. Ani ikhevigha aŋna aŋguuri ikii nori amaeŋsima ukuarasi zava ana aŋguur rɨghughana aveni ikha vɨkoniri iŋaari.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Iesus men nɨghɨnɨsi uthusi utuirɨvan mɨna amuira akaar avɨrar aghunambagha asava Gotɨna akaar mem mbɨŋgeeghi.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ana akaar gumasi rako amisi vɨŋgɨva mɨghasɨgha aghunambara akaar mem mbɨŋgeeghi. A non suren gumasir phorugha mee norira ikhava a bisi vɨnɨɨŋgaria bɨgha mem mbɨŋgeeghi.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Aron khavɨn amɨn phɨraousuava amuima Iesus kamagh non suren gumasi vɨŋgeeghi, “Ee rɨmɨn khava rɨtugh aŋn muaaŋmogh maŋŋaŋga.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 A kamagh mem mbɨŋgeema gumasi rako amisi mbɨroghɨni ikhavɨre itima mee Iesus apheraghav itira akeman guavanaeŋga muaaŋmogh zui. Aŋgaeri igharis tharsi ivɨra men phorugha muaaŋmogh zui.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Iesus non suren gumasir phorugha zuima, gamiiŋni ikhɨv rɨkavi. Uthughun khavɨn rɨpɨraghiri rɨmɨ zava akemaŋga afhimsɨsima rɨmɨ akemana aven gueghira, akemaŋgi izɨvasima, ana atam rɨmɨna aven meghiraousuava amui.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Akem meghiraousuava amuima, Iesusa akeman khavɨn gɨraŋgɨran aghoran mav nona aphanan aghorugha akui. Aŋn suren gumasi aŋga aghuragha kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Fhɨghɨn gumagh, ee gɨvaousuava amui! Nɨɨ emɨusua nɨghɨnɨsi, o phatɨ?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Iesus rɨkhavigha utugha gamiiŋ mbatogha, rɨpɨraghiri rɨmɨ kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Aŋgo amɨragh, inɨmɨre ikhɨɨ!” Am mbɨŋgeema, gamiiŋ amɨrasima, rɨmɨ phurama amɨnatɨ.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Iesus kamagh non suren gumasi vɨŋgeeghi, “Gee thoghousua phuvɨra atitiiŋi? Gee nɨghnɨghana aghavagharo othevigha kamaghɨre iti?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Mee bar ana atitiiŋga kamagh norira nori vɨŋgeeghi, “Gumaghan khav thɨɨŋra? Gamiiŋ ko rɨpɨraghiri rɨmɨ ivɨram aŋna akamam mbarasi!”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.