Marcos 15
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs VC
1 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra, Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndir gumasiri ikii rako Judarir gumasira aphani, ko Judariro othevi ikeeŋsi gumasi, rako Judariro osɨmndɨsiva oragha anda rɨkɨrir gumasiri igharis tharsi ivɨra, mee nɨghnɨghan mavɨ oto. Mee Iesusɨna afhari ikegha ana akua guava Pailatɨ anɨɨŋi.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Mee Pailatɨ aniiŋsima, Pailat aŋna azaaghi, “Nɨɨ Judarigha ativasir gumagh, o?” An aŋna azarasima Iesus ana ikaragha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Aŋre, nɨɨ inderaghɨvɨram mbɨŋgeeghi.”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 An aŋm mbɨkemisima Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndir gumasiri ikii bisira avɨrara aŋm mbɨŋgɨva akaar aŋga asi.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Mauthughura Pailat nomthegha aŋna azaaghi, “Nɨɨm mbɨŋgɨŋgɨr kharsi ikaravaghami, o phatɨ? Nɨɨ orasi, mee bisira avɨrara nɨɨm mbɨŋgɨva andar nɨɨŋga asi.”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 An aŋna azarasima Iesus bar aŋm mbɨŋger phatɨsi, Pailat rɨŋgavan maghatɨgha amui.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Pailata amuiro othɨv kamaghɨn, ombari bar ishamani ikhɨvan khavɨnɨ uthugh, mee Pailatɨm mbɨkɨmtima a rɨvɨnan kɨrthɨghani itir gumagha thav, men vhusvhusan ana thaeghti, a maŋŋaŋga.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Gumaghan mav, aŋni izɨɨ Barabas, a gavmanɨn gumasir phorugham mbɨsosi tharsi men phorugha rɨvɨnan kɨrthɨghani iti. Mee bighan khavɨusua rɨvɨnan kɨrthɨghani iti. Mee gavmanɨn phorugha nori vɨsogha gumaghan mava aremi.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Thighira gumasi rako amisi Pailat itira aŋanan guavanambogha rɨvɨnan kɨrthɨghani itir gumagha thav mee vhusvhuisi thava thamɨraghaousua Pailatɨna azaaghi. Khara Pailat mɨghasɨgha othɨvhan khavɨa amui.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Mee aŋna azarasima, Pailat mena azaaghi, “Kɨ Judarigha ativasir gumagha thaeghɨva gemɨusua ana amaaŋmɨusua, gee vhusvhuisi o?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Pailat ikaaŋi, “Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndir gumasiri ikii Iesusa amuir bisivagha navi osemigha, ana nigha nana afharɨ athɨ.”
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Mauthughura Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndir gumasiri ikii vɨkemisi gumasi rako amisir navi rɨkavisima mee Pailatɨm mbɨkemightima a Iesusɨn thɨvaghɨva, Barabasa thaeghtima a memɨusua zaami.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Mem mbɨkemisima Pailat azaaghi, “Gee Judarigha ativasir gumagh arɨsi thav, kɨ manmaghɨra aŋ ramuti?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 A mem mbɨkemisima gumasi rako amisi mbɨghɨravɨra dɨɨ kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Ana nigh khani ighuuvan ana gura!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Mauthughura Pailat mena azaaghi, “Manmaghɨusua? Ano othɨvhan maghatɨghan manavɨa amui?” A mem mbɨkemisima mee barɨm mbɨghɨravɨra dɨɨ mbɨŋgeeghi, “Khani ighuuvan ana gura!”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 A mee ramuightima men navi inderaghaousua, Pailat Barabasa thaghi. Am mbɨzorsir gumasi mbɨkemisi mee umbuer Iesusa afhasoroegha, Pailat khani ighuuvan ana guusua meŋga anɨɨŋi.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Mbɨzorsir gumasi Iesus nigha gavmanɨn rɨphenani ikhɨvam mbɨroghɨna aven gueghira mbɨzorsir gumasi bar men dɨɨsima mee za nori akuvaghav iti.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Mee uphɨghɨ rutusir shaaran aghɨvanɨ uruaran mavɨn aŋn sharagha rɨkhonɨnɨ amaeŋna rɨkɨrigha aŋna aphanan shara.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Mee maghɨra aŋn dɨɨva aŋm mbɨŋgeeghi, “Judarigha ativasir gumagh, nɨra ativasir thav!”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Mauthughura mee aghorɨn aŋna aphanam mbɨsogha, ivɨra aŋgi ipharavɨre iti. Mee khoru amua noni itevira akuriri iphɨni ira, mee guisimbaaŋra aŋni izɨɨ ufhi moghɨra amui.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Mee othevir kharsir aŋga amua aŋ rɨphovigha gɨvagha, a ma sarisir shaari usuegha, aŋn shaaran aŋn shara. Mauthughura mee ana nigha khani ighuuvan aŋga afhughafhughaousua aŋna akua zui.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Sairinin gumaghan mav Saimon, a Aleksander ko Rufusɨn inaghaves, a uŋuuni igharisi thavɨni ikegha Jerusalemɨna aven zui. Maghɨra mbɨzorsir gumasi Iesusa guumir khani ighuuve isaghuphughaousua aŋnɨ usuirasi, an aŋgi isaghuphɨ.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Mee guava aŋanan mavɨni izɨɨ Golgota, mee aŋno otuivi. Aŋanan khavɨni izɨɨm mbɨnɨɨŋ kamaghɨn, Aphanir Agharir Aŋan.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Mauthughura mee uainiro ovɨsiri imboori ko mbɨzasia gevi rɨmɨn phorugha ighavɨsuegha Iesusɨ anɨndima ana na thaghi.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 — ausente —
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 — ausente —
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Mauthughura mee aŋn gunɨm mbɨŋgera akaman khavo osɨri, “A Judarigha ativasir gumagh.” Mee akaman kuaŋmɨusua aŋm mbɨsueghtima ana aremighemi.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 — ausente —
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Mauthughura za zui tharsi mee rɨmbovirɨm mbɨzeer aŋm mbɨŋgɨva nona aphani ukuaukuaghava kamaghɨusue, “Ore! Nɨɨ, Gotɨn rɨphena rɨphɨrigh aron phunini ko mbɨkethavɨn nomthegh aŋni iŋaraousua mbɨkemisi gumagh.
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Nɨɨ thighira nɨɨ nombɨra nombɨna akuragh, khani ighuuva thaeghɨva zighirɨ!”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndir gumasiri ikii rako Judariro othevi ikeeŋsi gumasi ivɨra kamaghɨra aŋ rɨphova nori vɨŋgeeghi. Mee kamaghɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “A igharis tharsira akuruvasi a nombɨra nombɨna akuruvaghani iŋgura!
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Kha gumagh, a kamaghɨusue, ‘Kɨ Got nom gumasi rako amisi niamɨusua mbɨsevisi gumagh. Kɨ Israeligha ativasir gumagh.’ Khara guisimbaaŋrana akam nɨɨ khani ighuuva thaeghɨva zighirɨtima, ee nɨɨn ganigh nɨghnɨghana aghavaghar nɨɨni ikaami.” Okeer gumaghan phunini aŋna aghan guraghav ikha, ivɨram mbɨŋgɨŋgɨr maghatɨsira avɨrara phuvɨra aŋm mbɨŋgɨvɨre iti.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Aro za phesakhaman thooŋni itima gɨngɨnɨ unuaghɨnani itirɨ uŋuimba bar anda avaragha, guava 3_okloghɨnɨ uŋguarthughura utu.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Aro gua 3_oklogh nisima Iesus itɨɨŋni ikhɨvanɨm mbɨghɨravɨra kamagh deeghi, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” Akaman khavɨm mbɨnɨɨŋ kamaghɨn, “Nan Got, nan Got nɨɨ thoghousua na thaghi?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Maghɨra aghangera utuivighav itir tharsi oraegha kamaghɨusue, “Gee oragh, a Elaijan deeghi.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Maghɨra gumaghan mav akhɨghavtɨgha gua rɨmɨnɨ usuisi bigh nigha uainiro ovɨsiri imboorira afhaaŋndɨgha rugha ana nigha aghorɨn mavɨ athɨgha, Iesus ramamɨusua ana amandi. A kamaghɨusue, “Gee thaegh, ee ganaŋga, Elaija ti zɨva aŋna akuraghami, o phatɨ.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Mauthughura Iesusɨm mbɨghɨravɨra dɨɨgha utumu usue.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Maghɨra Gotɨn rɨphenan guraghavi iti mbɨsasini ikhɨv iphɨni ikegha thooŋra bigha gueghira uvɨno otogha araran phunini irɨ.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 100 pɨlam mbɨzorsir gumasir garir gumaghana aphanan mav, a Iesusɨna aghanɨ uthughav ikha orasi, am mbɨghɨravɨra dɨɨgha, manmaghɨra aremisiro othɨvhan ganigha kamaghɨusue, “Bar guisimbaaŋra, kha gumagh a Gotɨn Otarara!”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Uthughun khavɨna amisir marsi muaŋ isaghunɨ utuivighav ikha gari. Men thooŋn Makdalanɨnɨ uŋuuna amigh Maria, ko Salome, ko Josev ri Jemsɨni inaghamuuŋ Maria. Kha Jems a Josevɨnɨ undoogh.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Amisir kharsi Galilin distrighɨni ikegha Iesusɨna akuruvagha aŋn phorughava arui. Amisir avɨrar marsi ivɨra Iesusɨn phorugha Jerusalemɨna anambogha ivɨre iti.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 An aŋna azarasima Pailat oraghi, Iesusa aremigha gɨvasima, a rɨŋgavan maghatɨgha amui. A 100 pɨlam mbɨzorsir gumasir garir gumaghana aphanan mavɨusua akama amandasima a zesima an aŋna azaaghi, “Iesus guisimbaaŋra aremisire?”
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 An aŋm mbɨŋgɨŋgɨmam mbaraegha a ikaaŋi, Iesus guisimbaaŋra aremi. Mauthughura a Iesusɨn khum niamɨusua Josevɨm mbɨnamba.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 — ausente —
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 — ausente —
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.