Marcos 11
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NTLH
1 Iesus non suren gumasir phorugha Jerusalemɨna aghan gua Betfage ko Betanina aghan Olivɨno oraghɨn oto. Mauthughura Iesus non suren gumaghan phunini amaŋga,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 kamagh aniiŋm mbɨŋgeeghi, “Aŋgo munagh itirɨ uŋuun maaŋɨ, gantima donkini ikaman mav, mee ana ikhesima, a iti. Gumagha thavɨ uthugh thavɨn aŋga apheraghava aruisi phatɨ. Aŋgo anɨ umbueeŋ afhɨrighɨva aŋnɨ usuiragh khagh zɨɨ.
2 com a seguinte ordem:
3 Thav aŋgona azaaŋm mbɨkɨmaŋga, ‘Aŋgo thoghousua donkia fhɨri?’ Aŋgo kamagh aŋm mbɨkɨm, ‘Ikhɨv iŋaar aŋni iti. Aŋni iŋaar gɨvaghti a nomthegha ana amandaghti a zaami.’ ”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ana aniiŋm mbɨkemisima aniiŋ gua garima, donki mee rɨphenani itɨmana akamaniiŋna akɨranɨ utuavɨn ana ike. Mauthughura aniiŋ ana fhɨrima,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 gumasir marsi utuivighav ikha aniiŋna azaaghi, “Aŋgo thoghousua donkinɨ umbueeŋ afhɨri?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Mem mbɨkemisima Iesus aniiŋm mbɨkemisi moghɨn aniiŋm mena akam ikara. Mauthughura gumasi aniiŋm mbɨnamɨnaaŋ athɨsima aniiŋ zui.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Aniiŋ donki nigha Iesusɨusua zeghava nona akɨrani itir shaaraniiŋ usuegha donkini iphɨa athɨ. Aniiŋ shaaraniiŋ athɨsima Iesus aŋni iphɨ aphera.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Mauthughura gumasi rako amisira avɨrara nona akɨrani itir shaari usuava utuavɨna anda ughuari. Marsi uruaŋn therɨsosia rɨghorigha anda arɨsi.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Ufhuaragha zui tharsi rako gɨn zui tharsi mee dɨɨva arava kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Inighinighɨri! Got inderaghavɨra Iesusɨa amuigha gɨva. Ee Gotɨni izɨɨ ufhɨri! Gumaghan khav Ikhɨvani izɨɨ koma aghavagharan zii.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Ena avav Devit fhomɨra eŋga ativasi moghɨn gumaghan khav thighira mamaghɨra eŋga ativami. Kamagha amuisi Got inderaghɨvɨra Iesusɨ ramutima a eŋga ativami. Inighinighɨri! Gotɨnɨ uŋuuni iti bisi bar aŋni izɨɨ ufhɨri!”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Gumughun Iesus Jerusalemɨna aven gugha guava Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨn gu. A gugha bisir garava andara asavɨusuisi. Amɨn phɨraousuava amuima a non suren gumasir phorugha mee Betanin zee.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Amɨrɨtusi Iesus non suren gumasir phorugha nomthegha Betania thaegha zuima, Iesusɨm mbɨti aŋna azi.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 A isaghun garima fhighɨn khan mavɨna afharire iti. Mauthughura ana aghangera maaŋɨ ikhaaŋmɨusua ana aghae iti, o phatɨ. Khara fhisir thee beerɨ uthugh phatɨ. Kamagha amuisima a guava ovɨgha thavɨn ganisi phatɨ, afharir kɨnira aŋni iti.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Mauthughura a kamagh khan khavɨm mbɨŋgeeghi, “Thav gɨn nɨɨno ovɨgha thava rameghem thughathɨgham phatɨghami.” An aŋm mbɨkemisi, aŋn suren gumasi oraghi.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Iesus non suren gumasir phorugha Jerusalemɨn otuivigha, Iesus Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨn gua gumasi asɨsi amaŋga andaghɨ uvhuesi tharsi mem mbatosi. Ana aŋgɨro ovɨsi nori ikarvasi gumasir akosi rako ukurasir buniiŋmba amandi tharsir ambirembii, anda ufhava anda asiaghɨusue.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 A bisi amaŋga anda niagha arui tharsi vɨŋgɨva Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨna aven zɨɨ maŋan men thɨva.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 A men surea amuava kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Mbɨŋgɨmɨŋgɨr kharsi Gotɨm mbɨgharano osɨrani iti, o phatɨ? ‘Na rɨphenani iŋaaram mbɨnɨɨŋ kamaghɨn, kha unuaghɨnan gumasi rako amisi bar mee Gotɨn phorugham mbɨŋger rɨphen.’ Gee okeer gumasi mondira aŋanan mɨn aŋga amui.”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Gumasi rako amisira avɨrara bar aŋn surem mbɨŋgɨmɨŋgɨva oraegha rɨŋgavan maghatɨgha amui. Kamagha amuisima Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndir gumasiri ikii rako Judariro othevi ikeeŋsi gumasi Iesusɨn atitiiŋga, mee aŋm mbɨsueghtima ana aremighaousua maghɨra utuavivɨusua urui.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Aro gevima Iesus non suren gumasir phorugha mee Jerusalemɨnɨ uŋuuni ikhɨva thaegha akɨran zii.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra Iesus non suren gumasir phorugha gua garima fhighɨn khan bii ivɨram mbɨsɨɨŋi.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pita nɨndɨgha Iesusɨm mbɨŋgeeghi, “Fhɨghɨn gumagh, nɨɨ gan, nɨɨ booghuma asɨghasɨghaousuam mbɨkemisi fhighɨn kɨ, am mbɨsɨɨŋi!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Iesus aŋm mbɨŋgɨŋgɨm ikaragha kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Nɨghnɨghana aghavaghar Gotɨni ikhɨɨ.
22 Jesus respondeu:
23 Kɨ guisimbaaŋra gem mbɨŋgeeghi. Thɨɨŋra nɨghɨnɨghana aghavaghar Gotɨni ikhɨva oragh thavɨm mbɨkɨm, ‘Got nɨɨ kha oraghɨnɨ usuiragh ana ufhegh oŋarao ukuni.’ Nɨɨ khamaghɨm mbɨkemightima, a nombɨ ufhegh oŋarao ukunighemi. A non navana aven nɨghɨnɨghan phunini phatɨghɨva, nɨghɨnɨghana aghavaghar ikɨɨm mbɨkɨmtima kha bighaaŋ otoghomi.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Kamagha amuisima kɨ gem mbɨŋgeeghi, gee bigha thav niamɨusua nɨghɨnɨghana aghavaghar ikɨɨm mbɨkɨmaŋga, ‘Got anan eera aniiŋgemi.’ Kamaghɨn Got anan geera aniiŋgemi.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Iesus non suren gumasir phorugha nomthegha gua Jerusalemɨn otogha Iesus Gotɨn rɨphenam mbɨroghɨna avena aruima, Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndir gumasiri ikii rako Judariro othevi ikeeŋsi gumasi rako Judarir gumasira aphani aŋmɨusua zee.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Mee zegha Iesusɨna azaaghi, “Nɨɨ manmaghɨra kha izɨɨ nigha kha bisigha amui? Thɨɨŋra kha izɨɨni ikhɨvan nɨɨŋga anɨɨŋi?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Mem mbɨkemisima Iesus mee ikara, “Kɨ ivɨra azaaŋsɨghan mavɨn gee ramuamɨusua gee inderaghɨvɨra nani iŋgarɨgha ramuightima, kɨ gem mbɨkɨmaŋga, thɨɨŋra kha bisi ramuaŋgamiri izɨɨni ikhɨvan naŋga anɨɨŋi.
29 Jesus respondeu:
30 Jonɨnɨ uruur khara Gotɨn bighɨn, o gumaghan bighɨn? Nam mbɨkɨm!”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Mauthughura mee norira nori vɨkemigha kamaghɨusue, “Ee kamaghɨm mbɨkɨmaŋga, ‘Aŋnɨ uruur Gotɨn zee.’ A nomthegh kamagh eem mbɨkɨmaŋga, ‘Gee manmagha amuigha nɨghnɨghana aghavaghar Jon ramuani iphɨrphɨri?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Eem mbɨkɨmaŋga, ‘Aŋnɨ uruur gumaghan zee.’ ” Kha akam ivɨra thughatɨs phatɨ. Gumasi rako amisira avɨrara mee ikaaŋi, Jon a guisimbaaŋra Gotɨna akam nigha zesi gumagh, kamagha amuisi mee kha gumasi rako amisir atitiiŋi.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Mauthughura mee Iesusɨna azaaŋsɨgh ikaragha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Ee ikeeŋs phatɨ.” Mem mbɨkemisima Iesus kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Kamaghɨra, kɨ noni izɨɨ nisirɨ utuavɨn, gun gem mbɨkemighem phatɨghami.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.