Atos 5
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NVT
1 Gumaghan mav Ananaias, aŋna amuuŋ Safaira, aniiŋ ivhɨra non unuaghɨnan mav amandagha aŋnɨ uvhues nii.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Mauthughura aniiŋ ivhɨre ikaaŋi, Ananaias aŋgɨr ovɨsir marsi nombɨusua andarɨ usuira. Ano ofhɨghan muaŋ nigha Iesusɨm mbɨsevisi gumasir khorigha amua meŋga anɨɨŋi.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 A meŋga aniiŋsima, Pita kamagh Ananaiasɨm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ theghousuava, satana thaesima a nɨɨn navan avhee izɨvasima, nɨɨ Gotɨnɨ Utuman khorigha amui? Nɨɨ theghousua unuaghɨnanɨ uvhuesana aŋgɨr ovhɨsir marsi nɨɨ nombɨusua andarɨ usuira?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Khara nɨɨnɨ unuaghɨna, nɨɨ nombɨ vhusvhusigha ana amanda. Aŋnɨ uvhuesan aŋgɨro ovhɨsi ivhɨra nɨɨn aŋgɨr ovhɨsirɨ. Nɨɨ manmaghɨra nɨghɨnɨgha nona aŋgɨro ovɨsir kharsir en khorigha amui? Nɨɨ gumasir khoru amuir phatɨ, nɨɨ Gotɨn khoru amui.”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Ananaias kamagh oraegha irɨghava aremi. Maghɨra gumasi rako amisi bighan khavɨ oraegha avhighevisima ikhɨv mee nii.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Maghɨra gumasir iŋgaa zaava aŋn khuma anuegha ana nigha akɨran gua ana umoghɨ athɨ.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Gumughun, aron iŋeendagh uthughun phunini ko mbɨkethav nigha gɨvasima, aŋna amuuŋ ikeeŋsi phatɨgha avhen zii.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 A zima, Pita aŋna azaaghi, “Nɨɨ nam mbɨkɨm, khara guisim baaŋranɨ unuaghɨnɨ uvhues, nɨɨ man ko aŋgo ana nisi o?” Am mbɨŋgeema a kamaghɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “Aŋre, bar aŋnɨ uvhuesara.”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 An aŋm mbɨkemisima Pita kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Aŋgo manmaghɨusua ivhɨra vhusvhusigha Gotɨnɨ Utuman khoru amui? Nɨɨ gan! Nɨɨn manan khum nigha gua umoghɨ athɨsi gumasi itɨman akamaniiŋn iti. Thighira mee ivhɨra nɨɨn khum nigh akɨran maŋŋanga.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Pita mbɨŋgɨvɨre itima, Safaira aŋnɨ usuaniiŋn irɨghava aremi. Gumasir iŋgaa avhen zaa garima aŋna aremisi mee ana nigha akɨran gugha aŋn mananɨ umoghɨ mbɨroghɨrama ana athɨ.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Mauthughura avhighevhigheni ikhɨv Kraisɨna andarsi bar mem mbato. Gumasi, bisir kharsiva oraesi tharsi, mee bar ivhɨra avhighavighi.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Iesusɨm mbɨsevisi gumasi gamgaaŋn bisira avhɨrara ko rɨŋgavan maghatɨgha amuir othevi avhɨrara, gumasi rako amisir thooŋn andagha amui. Nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨn iti gumasi rako amisi, mee Solomonɨn Azuaŋn mɨghasɨgha nori akuvi.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Gumasir igharis tharsi, men phoghaousua thange nɨghɨnɨsi phatɨ. Mee meni izɨɨri ufha ikaaŋi, mee othɨvhana aghuuŋga amui.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Marsi nɨghɨnɨghana aghavagharan Ikhɨvan ikha mena avhen zuima, men rɨmbomboni bar guavanambo.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Kamagha amuisi gumasi arɨmarɨr gumasi nigha mee athuui rako akurigha ariigha mee niia zaava utuavɨm mbɨroghɨn mee arɨsi. Mee kamagh nɨghɨnɨghana aghavaghar iti, aro Pita aŋgisiraghtima aŋn iŋeendagh arɨmarɨr gumasir iphɨn ikhɨti, mee nom inderaghami.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Uthughun khavɨn ivhɨra Jerusalem mbɨroghɨn itirɨ uŋuimbar sovsegher gumasira avhɨrara, mee nona arɨmarɨr gumasi rako amisi nigha ze. Mauthughura mee ivhɨra non gumasi rako amisirɨ unduur maghatɨsi aphasasi tharsi nigha zesima, mee barbar nomthegha indera.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasiri ikii rako an akurasi tharsi, khara Sadiusiiŋn phoghɨna avhen itir gumasi. Mee Iesusɨm mbɨsevisi gumasi amuir bisivɨusua navi maghatɨghi.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Sadiusiiŋn phoghɨn gumasir marsi menɨ usuiragha rɨvɨnan kɨrthɨghan ikhɨva athɨ.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Mee rɨvɨnan kɨrthɨghan itima, rɨmaaŋn Ikhɨvan ensel ithɨɨ ukuigha mee nigha akɨran ze.
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 Ensel kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee maaŋɨ, Gotɨ rɨphena mbɨroghɨnɨ utughɨva mɨghasɨgh ikaamiri ikɨran ikaman gun gumasi rako amisi vɨkɨm.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Iesusɨm mbɨsevisi gumasi amɨrɨtusi rɨmaaŋra, ensel mem mbɨkemisi moghɨn Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨn gua, gumasi rako amisir surea amui.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Mauthughura ganganir gumasi marsi gua rɨvɨnan khɨrthɨgha rɨphenan otogha garima mee khagh iti phatɨsima, mee nomthegha zaava bighan khavɨn gunɨm mbɨŋgeeghi,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “Ee rɨvɨnan khɨrthɨgha rɨphenan garima mee inderaghavɨra an ithɨɨraakaa rɨkuusima, rɨvɨnan kɨrthɨghan rɨphenan garir gumasi aŋn ithɨɨra akaar utuivighav iti. Maghɨra ee ithɨɨ ukuigha garima, thav avheni iti phatɨ.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Mee gua bighan khavɨn gun mbɨkemisi, Gotɨ rɨphenan garir gumasir aphan koma Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasiri ikii phura nɨghɨnɨsi, “Manmagha amisi bigh nomthegh othuivti?”
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Mauthughura gumaghan mav zaa kamaghɨusue, “Gee oraisire! Gee rɨvɨnan khɨrthɨgha ariisi gumasi Gotɨ rɨphena mbɨroghɨn utuivighava gumasi rako amisir surea amui.”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Kamagha amuisima Gotɨ rɨphenan garir gumasir aphan, a nombɨn phorugha iŋaari tharsi, men phorugha gua Iesusɨm mbɨsevisi gumasi nigha zii. Mee kamagh avhighavighava, gumasi rako amisi aŋgɨr meŋgi nivighemi, kamagha amuigha mee phura inɨmɨra mee nigha zii.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 — ausente —
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 — ausente —
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Mem mbɨkemisima Pita Iesusɨm mbɨsevisi gumasir igharis tharsir phorugha, mee kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Ee Gotɨ oraghami, ee gumasi varaghan thughatɨs phuu.”
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Gera Iesusɨ mbɨsuegha khani ighuuvan ana gurasima aŋna aremi, ena avhav Got, Iesusɨ ufhuesi a nomthegha rɨkavhi.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Got ana nigha nona agharan guvɨn aŋna athɨsima, ana mɨghasɨgha itir ikɨran aghuuŋ enɨ ufhuaragha zui gumagh ko gumasir akuruvaghamir gumagh ikaami. A Israeli ramuightima mee nɨghɨnɨsigh ɨraghti Got meno othevir maghatɨsi gɨna amaaŋga.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Ee Got amuisi bisir kharsir gunɨm mbɨŋgeeghi. Gotɨnɨ Utum ivhɨra Got amuisi bisir kharsir gunɨm mbɨŋgeeghi. Aŋm mbaragha aŋn gɨn zui tharsi, Got nonɨ Utum meŋga anɨndi.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Judariro osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir rɨphenana avhen itir gumasi kamagh Iesusɨm mbɨsevisi gumasir akamam mbaraegha men navi memɨusua bar maghatɨghi. Mamagh amuigha mee mem mbɨsueghti mee aremighaousua nɨghɨnɨsi.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Uthughun khavɨn Farisiiŋn akoghɨn gumaghan mav Gamaliel, Judariro othevi surea amuir gumagh. Gumasi rako amisi aŋni izɨɨ ufhii. A Judariro osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir rɨphenan avhen rɨkavhigha utugha, mbɨŋgeeghi, Iesusɨm mbɨsevisi gumasi thange akɨran ikhɨɨ.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 A mbɨŋgɨŋgɨr kharsigha amui, “Israeliiŋn akhoghɨn gumasi, gee othɨva thav gumasir kharsi ramuamɨusua inderaghavɨra nɨghɨnɨghri.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Boghumɨra Teudas otogha kamagh nombɨ mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Khɨɨ gumaghan aphanan mav.’ A mbɨkemisima 400ɨn mɨn gusi gumasi aŋn gɨn gue. Uthughun khavɨn gavman aŋm mbɨsuesima, aŋna aremi. Kha uthughun aŋn gɨn zuir tharsi mee bar atamatamɨra are. Mee amuisi bighan khav aghaa otosi phatɨ.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Teudas aremigha gɨvasima aŋn gɨn gavman gumasi rɨmborir uthughun oto. Galilin distrighɨn gumaghan mav Judas a gumasir bɨsan mavɨnɨ ufhuaragha gua mee gavmanɨn phorugham mbɨsosi. A ivhɨra aremisi aŋn gɨn zui tharsi, mee atamatamɨra are.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Kamagha amuisima thighira, bighan khav khɨɨ kamagh gee mbɨkɨmamɨusua. Bigha thavɨn gumasir kharsir amua thaghɨri! Mee thaeghtima mee mara maaŋɨ! Gee phura gan, men iŋaar gumagha thavɨn iphɨnɨ uthughɨva, deeŋgirɨghami.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Mee Gotɨn izɨɨnɨ uthughɨva bigha thavɨ ramuighti, gee men thɨvan thughatɨs phatɨ. Gee inderaghɨva ganri! Gee Gotɨn phorugh nori vɨsueghemi.”
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Mauthughura Iesusɨm mbɨsevisi gumasir dɨɨsima, mee avhen guesima mee phura mee fhasoroghi. Mee Iesusɨn izɨɨn bisi vɨkɨman men thɨvagha mee thaesima mee gue.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Mee gua mbɨŋgeeghi, “Got emɨusua bar iphuigha ee mbɨnamɨnaaŋ athɨsi, ee Iesusɨni izɨɨn osɨmndɨsi nii.” Mee kamagh Judariro osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir rɨphenan avhen itir gumasi thaegha gua bari iphui.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Mee mɨghasɨgha gua Gotɨ rɨphenan mbɨroghɨn guava igharisi gumasir rɨphenir gua akaar aghuuir gumasi rako amisi vɨŋgɨva men surea amuavɨre iti. Mee akamɨ ukura kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Iesus a Got nom ee niamɨusua mbɨsevisi gumagh.”
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.