Atos 22

Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pol kamaghɨusue, “Nana andarsi rako nani inasi, gee oragh. Khɨɨ thighira inderaghavɨra gen niaghaami. Khɨɨ osɨmndɨgha thavɨ amuisi phatɨ.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Mee aŋm mbarasima, a Hibruna akaman mem mbɨŋgeema, mee bar inɨmɨre iti. Pol kamaghɨm mbɨŋgeeghi,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Khɨɨ Judarir akhoghɨn gumaghan mav, nani inaghamuuŋ Tarsusɨnɨ uŋuun nam mbate, a Silisian distrighɨn iti uŋuu. Gumughun khɨɨ Jerusalemɨn uŋuun ikhava aghuuŋi. Khɨɨ Gamalielɨn afharimuunɨ itima a Judarir othevir nan surea amuisima, khɨɨ bar inderaghɨvɨrama anda ikaaŋi. Gee thighira Gotɨn gɨn maŋŋamɨusua bar aghavagharisi moghɨra, khɨɨ ivhɨra mamaghɨra.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Khɨɨ fhomɨra Kraisɨna andarsira fharavagha mem mbɨsosima mee arɨghiri. Gumasi rako amisi barbar menɨ usuighava ukuaghaviir mee ikava mee niava rɨvɨnan kɨrthɨghana avhen mee arɨsi.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasiri ikii rako Judariro osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨri rɨphenira avherir iti gumasi bar nano othevi ikaaŋi, gee mena azaaŋtima, mee andar gun gem mbɨkɨmaŋga. Mee Damaskusɨni iti Judarira akhoghɨn marsivɨusuava osɨrisirɨ mbɨgharir marsir naŋga anɨɨŋisima khɨɨ utuavɨn gua non nɨghɨnɨghan kamaghɨusue, ‘Khɨɨ thighira maŋɨva Kraisɨna andarsi nighɨva rɨvɨnan kɨrthɨghan garir gumaghan mɨn mee nighɨva Jerusalemɨn zɨva, mbɨzasir mee ranɨɨŋgami.’ Kamagha amuigha khɨɨ bighan khavɨusua Damaskusɨnɨ uŋuun zui.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Mauthughura Pol mbɨŋgɨ guava kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Khɨɨ arona ararɨghan Damaskusɨnɨ uŋuum mbɨroghɨn zuima, aŋaran gamgaaŋ mav Gotɨnɨ uŋuuni ikhegha bar naŋgi isira.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Khɨɨ unuaghɨnaŋgi irɨghava orasima, itɨɨŋn mav nam mbɨŋgeeghi, ‘Sol! Sol! Nɨɨ manmaghɨusuavɨra nara afharavasi?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Mauthughura khɨɨ aŋna azara, ‘Ikhɨv, nɨɨ thɨɨŋra?’ Mauthughura ma ithɨɨŋ kamaghɨusue, ‘Khɨɨ Nasaretiiŋn gumagh Iesus, nɨɨ nara afharavasi.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Uthughun khavɨn nan phorugha zui tharsi, mee aŋaran khavɨn ganigha, mbɨŋgɨŋgɨɨva oraghava, inderagha kamagh ikeeŋsi phatɨ, thɨɨŋra em mbɨŋgeeghi.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Mauthughura kha aŋna azaaghi, ‘Ikhɨv, khɨɨ manmaghɨra ramuti?’ Ikhɨv nam mbɨŋgeeghi, ‘Nɨɨ rɨkavighɨva Damaskusɨnɨ uŋuum maaŋɨ. Gumagha thav gumughun munagh, khɨɨ nɨɨmɨusua mbɨsevisiri iŋaari bara, andar gun nɨɨm mbɨkɨmaŋga.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Maghɨra aŋaran khav nana arɨmaghaniiŋ mbɨghɨravɨrama aniiŋgi isirasima, khɨɨ gari phatɨ. Kamagha amuisima nan phorugha iti tharsi mee nona afharir nan usuiragha na nigha Damaskusɨn gu.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Gumughun gumaghan mav, aŋni izɨɨ Ananaias, a Gotɨn apheeŋn ikava, Moses osɨrisir othevi bar inderaghavɨra andar gɨn zui. Damaskusɨn iti Judariiŋna akhoghɨn guamasi rako amisi kamaghɨusue, ‘A gumaghan aghuuŋ.’
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 A zaa nan gani. A nana aghanɨ utugha, nam mbɨŋgeeghi, ‘Nana avheeŋphom, Sol, nɨɨna arɨmaghaniiŋ nomthegha inderaghɨri.’ Mauthughura, khɨɨ maghɨra Ananasɨn garima,
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 a nam mbɨŋgeeghi, ‘Ena avhavir Got non vhusvhus ikaaŋmɨusua nɨa mbɨsevi. Nɨɨ othevira Aghuigha Amui Gumagh, aŋni izɨɨn mav Iesus nɨɨ aŋn ganɨva, ana akamdooŋnin othuivi vɨŋgɨmɨŋgɨvo oraghaousua Got nɨɨa mbɨsevi.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Mamagha amuigha nɨɨ aŋna akamɨ ukunɨva, nɨɨ ganighava oraesi bisir gun gumasi rako amisi bar andar gun mem mbɨkɨmri.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Thighira nɨɨ theeghɨnamɨusua gara iti? Nɨɨ rɨkavighɨva Iesusɨn izɨɨ rɨmboruaghtima khɨɨ nɨɨ urueghtima Got nɨɨno othevir maghatɨsi amosighemi.’ ”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Mauthughura Pol mbɨŋgɨ guava kamaghɨusue, “Khɨɨ gumughun nomthegha Jerusalemɨn zeghava, khɨɨ Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨn gugha Gotɨn phorugha mbɨŋgɨvi khava irɨmɨn mɨn bighan mavɨn gani.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Khɨɨ Ikhɨvan garima a nam mbɨŋgeeghi, ‘Nɨɨ uzuamɨra rɨkavighɨva Jerusalema thaegh maaŋɨ. Nɨɨ khagh nana akamɨ ukuntɨma, mee aŋm mbaraeghem phatɨghami.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Kha ana ikara, ‘Ikhɨv, gumasi kharsi ikaaŋi, khɨɨ Gotɨn phorugha mbɨŋgeer rɨphenigha arua gumasi rako amisi nɨghɨnɨsira aghavaghari nɨɨn iti tharsirɨ usuigha mee rɨvɨnan khɨrthɨgha arɨgha, mee mbɨsosi.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Uthughun mavɨn nɨɨn akamɨ ukurir gumaghan khav Stiven, mee aŋm mbɨsuesima aŋna aremi. Khɨɨ aŋna aghanɨ utughav ikava, nan arɨmaghaniiŋ othɨvhan khavɨn garima a indera. Mee Stivenɨ mbɨsuesima ana aremisi tharsir, khɨɨ men shaarirɨghi ighuvaghavi iti.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Mauthughura Ikhɨv nam mbɨŋgeeghi, ‘Nɨɨ maaŋɨ. Khɨɨ igharisirɨ unuaghɨnan iti gumasi rako amisivɨusua, nɨɨa amandi.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ma uthughun Judarii orasima Polɨ mbɨŋgeema, mee aŋm mbɨzeva oraghan iphɨrphɨri. Maghamuigha mee ithɨɨria akarava aŋgaravasi, “Aŋm mbɨsueghtima ana aremi. Kamagha amuisi gumagha thavɨ unuaghɨnan ikeghem thughastɨs phatɨ.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Mee atamatamɨra ithɨria akarava non sharirɨ uruari atamatamɨra mara anda usuava unuaghɨnɨ uroghova iphɨɨsuava, nori Polɨna akaman khavɨ oraghan bar iphɨrɨphɨgha kamagha amui.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Maghɨra Romiiŋ mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan, nom mbɨzorsir gumasi vɨŋgeema, mee Polɨm mbɨsoghɨva ana azasɨghousuava, ana nigha mee nori itirɨ rɨphenan gu. A kamagh inderagh ikaaŋmɨusua, manmaghɨra amuisima mee Pol kamagh ana aŋgaravasi. Kamagha amuisi a bighan khav ikaaŋmɨusua, nom mbɨzorsir gumasi vɨkemi, “Gee aŋne fhasoroghɨva aŋna azaaŋsɨgh.”
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Mee Pola fhasoroghousuava aŋna agharaniiŋ koma usuaniiŋ ikhee. Pol garima mbɨzorsir gumaghana aphan aŋna aghan utughavɨtima Pol kamagh aŋna azara, “Romiiŋn gavmano osɨrisir othɨva thav Romiiŋn unuaghɨnan gumagha thav ramuamɨusua gee mbɨnambasi, o phatɨ? Khɨɨ Romiiŋn gumagh. Gee nana osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir rɨphenaŋga athɨsi phatɨgha na fhasoroghousuava amui.”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Uthughun khavɨn mbɨzorsir gumasir garir gumaghan aphan kamagh oraeghava, Romiiŋ mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphanamɨusua gua aŋm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ manmagh ramuti? Khara Romiiŋn gumaghra.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Maghɨra mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan Polɨusua gua aŋna azaaghi, “Nɨɨ nam mbɨkɨm, nɨɨ Romiiŋn gumaghara?” Ana aŋm mbɨkemisima Pol ana ikaragha kamaghɨusue, “Aŋre, kɨra.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Mauthughura mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Khɨɨ nona aŋgɨro ovhɨsirɨ uvhuesan ikhɨv amuigha, thighira khɨɨ Romiiŋn gumaghara.” Mauthughura Pol kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Nani inaghaves, a Romiiŋn gumagh, kamagha amuisima khɨɨ Romiiŋn gumagh.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Mauthughura aŋna azaaŋsɨghousuava amui gumasi mee kamagh oraeghava, uzuamɨra norighe ekuigha isaghunɨ utuivighav iti. Mauthughura ukuaghaviir Pol ikesi mbɨzorsir gumaghan ikhɨv a ikaaŋi, Pol Romiiŋn gumaghara. Kamagha amuisima a ivhɨrama avhighevighi.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan bar inderaghɨvɨre ikaaŋmɨusua, Pol manmaghɨrama amuisiro othɨvha amuisima, Judarii aŋm mbɨŋgeeghi. A Pola fhɨrigha, Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasiri ikii rako, Judariro osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir gumasi bar men dɨɨsima, mee zaa nori akuvagha itima, a Pol nigha gua mena arɨmasi rɨfhaaŋn anara fhasima a utughav iti.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.