Atos 22
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs ARA
1 Pol kamaghɨusue, “Nana andarsi rako nani inasi, gee oragh. Khɨɨ thighira inderaghavɨra gen niaghaami. Khɨɨ osɨmndɨgha thavɨ amuisi phatɨ.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Mee aŋm mbarasima, a Hibruna akaman mem mbɨŋgeema, mee bar inɨmɨre iti. Pol kamaghɨm mbɨŋgeeghi,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Khɨɨ Judarir akhoghɨn gumaghan mav, nani inaghamuuŋ Tarsusɨnɨ uŋuun nam mbate, a Silisian distrighɨn iti uŋuu. Gumughun khɨɨ Jerusalemɨn uŋuun ikhava aghuuŋi. Khɨɨ Gamalielɨn afharimuunɨ itima a Judarir othevir nan surea amuisima, khɨɨ bar inderaghɨvɨrama anda ikaaŋi. Gee thighira Gotɨn gɨn maŋŋamɨusua bar aghavagharisi moghɨra, khɨɨ ivhɨra mamaghɨra.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Khɨɨ fhomɨra Kraisɨna andarsira fharavagha mem mbɨsosima mee arɨghiri. Gumasi rako amisi barbar menɨ usuighava ukuaghaviir mee ikava mee niava rɨvɨnan kɨrthɨghana avhen mee arɨsi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasiri ikii rako Judariro osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨri rɨphenira avherir iti gumasi bar nano othevi ikaaŋi, gee mena azaaŋtima, mee andar gun gem mbɨkɨmaŋga. Mee Damaskusɨni iti Judarira akhoghɨn marsivɨusuava osɨrisirɨ mbɨgharir marsir naŋga anɨɨŋisima khɨɨ utuavɨn gua non nɨghɨnɨghan kamaghɨusue, ‘Khɨɨ thighira maŋɨva Kraisɨna andarsi nighɨva rɨvɨnan kɨrthɨghan garir gumaghan mɨn mee nighɨva Jerusalemɨn zɨva, mbɨzasir mee ranɨɨŋgami.’ Kamagha amuigha khɨɨ bighan khavɨusua Damaskusɨnɨ uŋuun zui.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Mauthughura Pol mbɨŋgɨ guava kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Khɨɨ arona ararɨghan Damaskusɨnɨ uŋuum mbɨroghɨn zuima, aŋaran gamgaaŋ mav Gotɨnɨ uŋuuni ikhegha bar naŋgi isira.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Khɨɨ unuaghɨnaŋgi irɨghava orasima, itɨɨŋn mav nam mbɨŋgeeghi, ‘Sol! Sol! Nɨɨ manmaghɨusuavɨra nara afharavasi?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Mauthughura khɨɨ aŋna azara, ‘Ikhɨv, nɨɨ thɨɨŋra?’ Mauthughura ma ithɨɨŋ kamaghɨusue, ‘Khɨɨ Nasaretiiŋn gumagh Iesus, nɨɨ nara afharavasi.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Uthughun khavɨn nan phorugha zui tharsi, mee aŋaran khavɨn ganigha, mbɨŋgɨŋgɨɨva oraghava, inderagha kamagh ikeeŋsi phatɨ, thɨɨŋra em mbɨŋgeeghi.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Mauthughura kha aŋna azaaghi, ‘Ikhɨv, khɨɨ manmaghɨra ramuti?’ Ikhɨv nam mbɨŋgeeghi, ‘Nɨɨ rɨkavighɨva Damaskusɨnɨ uŋuum maaŋɨ. Gumagha thav gumughun munagh, khɨɨ nɨɨmɨusua mbɨsevisiri iŋaari bara, andar gun nɨɨm mbɨkɨmaŋga.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Maghɨra aŋaran khav nana arɨmaghaniiŋ mbɨghɨravɨrama aniiŋgi isirasima, khɨɨ gari phatɨ. Kamagha amuisima nan phorugha iti tharsi mee nona afharir nan usuiragha na nigha Damaskusɨn gu.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Gumughun gumaghan mav, aŋni izɨɨ Ananaias, a Gotɨn apheeŋn ikava, Moses osɨrisir othevi bar inderaghavɨra andar gɨn zui. Damaskusɨn iti Judariiŋna akhoghɨn guamasi rako amisi kamaghɨusue, ‘A gumaghan aghuuŋ.’
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 A zaa nan gani. A nana aghanɨ utugha, nam mbɨŋgeeghi, ‘Nana avheeŋphom, Sol, nɨɨna arɨmaghaniiŋ nomthegha inderaghɨri.’ Mauthughura, khɨɨ maghɨra Ananasɨn garima,
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 a nam mbɨŋgeeghi, ‘Ena avhavir Got non vhusvhus ikaaŋmɨusua nɨa mbɨsevi. Nɨɨ othevira Aghuigha Amui Gumagh, aŋni izɨɨn mav Iesus nɨɨ aŋn ganɨva, ana akamdooŋnin othuivi vɨŋgɨmɨŋgɨvo oraghaousua Got nɨɨa mbɨsevi.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Mamagha amuigha nɨɨ aŋna akamɨ ukunɨva, nɨɨ ganighava oraesi bisir gun gumasi rako amisi bar andar gun mem mbɨkɨmri.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Thighira nɨɨ theeghɨnamɨusua gara iti? Nɨɨ rɨkavighɨva Iesusɨn izɨɨ rɨmboruaghtima khɨɨ nɨɨ urueghtima Got nɨɨno othevir maghatɨsi amosighemi.’ ”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Mauthughura Pol mbɨŋgɨ guava kamaghɨusue, “Khɨɨ gumughun nomthegha Jerusalemɨn zeghava, khɨɨ Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨn gugha Gotɨn phorugha mbɨŋgɨvi khava irɨmɨn mɨn bighan mavɨn gani.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Khɨɨ Ikhɨvan garima a nam mbɨŋgeeghi, ‘Nɨɨ uzuamɨra rɨkavighɨva Jerusalema thaegh maaŋɨ. Nɨɨ khagh nana akamɨ ukuntɨma, mee aŋm mbaraeghem phatɨghami.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Kha ana ikara, ‘Ikhɨv, gumasi kharsi ikaaŋi, khɨɨ Gotɨn phorugha mbɨŋgeer rɨphenigha arua gumasi rako amisi nɨghɨnɨsira aghavaghari nɨɨn iti tharsirɨ usuigha mee rɨvɨnan khɨrthɨgha arɨgha, mee mbɨsosi.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Uthughun mavɨn nɨɨn akamɨ ukurir gumaghan khav Stiven, mee aŋm mbɨsuesima aŋna aremi. Khɨɨ aŋna aghanɨ utughav ikava, nan arɨmaghaniiŋ othɨvhan khavɨn garima a indera. Mee Stivenɨ mbɨsuesima ana aremisi tharsir, khɨɨ men shaarirɨghi ighuvaghavi iti.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Mauthughura Ikhɨv nam mbɨŋgeeghi, ‘Nɨɨ maaŋɨ. Khɨɨ igharisirɨ unuaghɨnan iti gumasi rako amisivɨusua, nɨɨa amandi.’ ”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ma uthughun Judarii orasima Polɨ mbɨŋgeema, mee aŋm mbɨzeva oraghan iphɨrphɨri. Maghamuigha mee ithɨɨria akarava aŋgaravasi, “Aŋm mbɨsueghtima ana aremi. Kamagha amuisi gumagha thavɨ unuaghɨnan ikeghem thughastɨs phatɨ.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Mee atamatamɨra ithɨria akarava non sharirɨ uruari atamatamɨra mara anda usuava unuaghɨnɨ uroghova iphɨɨsuava, nori Polɨna akaman khavɨ oraghan bar iphɨrɨphɨgha kamagha amui.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Maghɨra Romiiŋ mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan, nom mbɨzorsir gumasi vɨŋgeema, mee Polɨm mbɨsoghɨva ana azasɨghousuava, ana nigha mee nori itirɨ rɨphenan gu. A kamagh inderagh ikaaŋmɨusua, manmaghɨra amuisima mee Pol kamagh ana aŋgaravasi. Kamagha amuisi a bighan khav ikaaŋmɨusua, nom mbɨzorsir gumasi vɨkemi, “Gee aŋne fhasoroghɨva aŋna azaaŋsɨgh.”
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Mee Pola fhasoroghousuava aŋna agharaniiŋ koma usuaniiŋ ikhee. Pol garima mbɨzorsir gumaghana aphan aŋna aghan utughavɨtima Pol kamagh aŋna azara, “Romiiŋn gavmano osɨrisir othɨva thav Romiiŋn unuaghɨnan gumagha thav ramuamɨusua gee mbɨnambasi, o phatɨ? Khɨɨ Romiiŋn gumagh. Gee nana osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir rɨphenaŋga athɨsi phatɨgha na fhasoroghousuava amui.”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Uthughun khavɨn mbɨzorsir gumasir garir gumaghan aphan kamagh oraeghava, Romiiŋ mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphanamɨusua gua aŋm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ manmagh ramuti? Khara Romiiŋn gumaghra.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Maghɨra mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan Polɨusua gua aŋna azaaghi, “Nɨɨ nam mbɨkɨm, nɨɨ Romiiŋn gumaghara?” Ana aŋm mbɨkemisima Pol ana ikaragha kamaghɨusue, “Aŋre, kɨra.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Mauthughura mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Khɨɨ nona aŋgɨro ovhɨsirɨ uvhuesan ikhɨv amuigha, thighira khɨɨ Romiiŋn gumaghara.” Mauthughura Pol kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Nani inaghaves, a Romiiŋn gumagh, kamagha amuisima khɨɨ Romiiŋn gumagh.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Mauthughura aŋna azaaŋsɨghousuava amui gumasi mee kamagh oraeghava, uzuamɨra norighe ekuigha isaghunɨ utuivighav iti. Mauthughura ukuaghaviir Pol ikesi mbɨzorsir gumaghan ikhɨv a ikaaŋi, Pol Romiiŋn gumaghara. Kamagha amuisima a ivhɨrama avhighevighi.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan bar inderaghɨvɨre ikaaŋmɨusua, Pol manmaghɨrama amuisiro othɨvha amuisima, Judarii aŋm mbɨŋgeeghi. A Pola fhɨrigha, Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasiri ikii rako, Judariro osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir gumasi bar men dɨɨsima, mee zaa nori akuvagha itima, a Pol nigha gua mena arɨmasi rɨfhaaŋn anara fhasima a utughav iti.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.