Atos 22
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NTLH
1 Pol kamaghɨusue, “Nana andarsi rako nani inasi, gee oragh. Khɨɨ thighira inderaghavɨra gen niaghaami. Khɨɨ osɨmndɨgha thavɨ amuisi phatɨ.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Mee aŋm mbarasima, a Hibruna akaman mem mbɨŋgeema, mee bar inɨmɨre iti. Pol kamaghɨm mbɨŋgeeghi,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Khɨɨ Judarir akhoghɨn gumaghan mav, nani inaghamuuŋ Tarsusɨnɨ uŋuun nam mbate, a Silisian distrighɨn iti uŋuu. Gumughun khɨɨ Jerusalemɨn uŋuun ikhava aghuuŋi. Khɨɨ Gamalielɨn afharimuunɨ itima a Judarir othevir nan surea amuisima, khɨɨ bar inderaghɨvɨrama anda ikaaŋi. Gee thighira Gotɨn gɨn maŋŋamɨusua bar aghavagharisi moghɨra, khɨɨ ivhɨra mamaghɨra.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Khɨɨ fhomɨra Kraisɨna andarsira fharavagha mem mbɨsosima mee arɨghiri. Gumasi rako amisi barbar menɨ usuighava ukuaghaviir mee ikava mee niava rɨvɨnan kɨrthɨghana avhen mee arɨsi.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasiri ikii rako Judariro osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨri rɨphenira avherir iti gumasi bar nano othevi ikaaŋi, gee mena azaaŋtima, mee andar gun gem mbɨkɨmaŋga. Mee Damaskusɨni iti Judarira akhoghɨn marsivɨusuava osɨrisirɨ mbɨgharir marsir naŋga anɨɨŋisima khɨɨ utuavɨn gua non nɨghɨnɨghan kamaghɨusue, ‘Khɨɨ thighira maŋɨva Kraisɨna andarsi nighɨva rɨvɨnan kɨrthɨghan garir gumaghan mɨn mee nighɨva Jerusalemɨn zɨva, mbɨzasir mee ranɨɨŋgami.’ Kamagha amuigha khɨɨ bighan khavɨusua Damaskusɨnɨ uŋuun zui.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Mauthughura Pol mbɨŋgɨ guava kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Khɨɨ arona ararɨghan Damaskusɨnɨ uŋuum mbɨroghɨn zuima, aŋaran gamgaaŋ mav Gotɨnɨ uŋuuni ikhegha bar naŋgi isira.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Khɨɨ unuaghɨnaŋgi irɨghava orasima, itɨɨŋn mav nam mbɨŋgeeghi, ‘Sol! Sol! Nɨɨ manmaghɨusuavɨra nara afharavasi?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Mauthughura khɨɨ aŋna azara, ‘Ikhɨv, nɨɨ thɨɨŋra?’ Mauthughura ma ithɨɨŋ kamaghɨusue, ‘Khɨɨ Nasaretiiŋn gumagh Iesus, nɨɨ nara afharavasi.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Uthughun khavɨn nan phorugha zui tharsi, mee aŋaran khavɨn ganigha, mbɨŋgɨŋgɨɨva oraghava, inderagha kamagh ikeeŋsi phatɨ, thɨɨŋra em mbɨŋgeeghi.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Mauthughura kha aŋna azaaghi, ‘Ikhɨv, khɨɨ manmaghɨra ramuti?’ Ikhɨv nam mbɨŋgeeghi, ‘Nɨɨ rɨkavighɨva Damaskusɨnɨ uŋuum maaŋɨ. Gumagha thav gumughun munagh, khɨɨ nɨɨmɨusua mbɨsevisiri iŋaari bara, andar gun nɨɨm mbɨkɨmaŋga.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Maghɨra aŋaran khav nana arɨmaghaniiŋ mbɨghɨravɨrama aniiŋgi isirasima, khɨɨ gari phatɨ. Kamagha amuisima nan phorugha iti tharsi mee nona afharir nan usuiragha na nigha Damaskusɨn gu.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Gumughun gumaghan mav, aŋni izɨɨ Ananaias, a Gotɨn apheeŋn ikava, Moses osɨrisir othevi bar inderaghavɨra andar gɨn zui. Damaskusɨn iti Judariiŋna akhoghɨn guamasi rako amisi kamaghɨusue, ‘A gumaghan aghuuŋ.’
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 A zaa nan gani. A nana aghanɨ utugha, nam mbɨŋgeeghi, ‘Nana avheeŋphom, Sol, nɨɨna arɨmaghaniiŋ nomthegha inderaghɨri.’ Mauthughura, khɨɨ maghɨra Ananasɨn garima,
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 a nam mbɨŋgeeghi, ‘Ena avhavir Got non vhusvhus ikaaŋmɨusua nɨa mbɨsevi. Nɨɨ othevira Aghuigha Amui Gumagh, aŋni izɨɨn mav Iesus nɨɨ aŋn ganɨva, ana akamdooŋnin othuivi vɨŋgɨmɨŋgɨvo oraghaousua Got nɨɨa mbɨsevi.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Mamagha amuigha nɨɨ aŋna akamɨ ukunɨva, nɨɨ ganighava oraesi bisir gun gumasi rako amisi bar andar gun mem mbɨkɨmri.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Thighira nɨɨ theeghɨnamɨusua gara iti? Nɨɨ rɨkavighɨva Iesusɨn izɨɨ rɨmboruaghtima khɨɨ nɨɨ urueghtima Got nɨɨno othevir maghatɨsi amosighemi.’ ”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Mauthughura Pol mbɨŋgɨ guava kamaghɨusue, “Khɨɨ gumughun nomthegha Jerusalemɨn zeghava, khɨɨ Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨn gugha Gotɨn phorugha mbɨŋgɨvi khava irɨmɨn mɨn bighan mavɨn gani.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Khɨɨ Ikhɨvan garima a nam mbɨŋgeeghi, ‘Nɨɨ uzuamɨra rɨkavighɨva Jerusalema thaegh maaŋɨ. Nɨɨ khagh nana akamɨ ukuntɨma, mee aŋm mbaraeghem phatɨghami.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Kha ana ikara, ‘Ikhɨv, gumasi kharsi ikaaŋi, khɨɨ Gotɨn phorugha mbɨŋgeer rɨphenigha arua gumasi rako amisi nɨghɨnɨsira aghavaghari nɨɨn iti tharsirɨ usuigha mee rɨvɨnan khɨrthɨgha arɨgha, mee mbɨsosi.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Uthughun mavɨn nɨɨn akamɨ ukurir gumaghan khav Stiven, mee aŋm mbɨsuesima aŋna aremi. Khɨɨ aŋna aghanɨ utughav ikava, nan arɨmaghaniiŋ othɨvhan khavɨn garima a indera. Mee Stivenɨ mbɨsuesima ana aremisi tharsir, khɨɨ men shaarirɨghi ighuvaghavi iti.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Mauthughura Ikhɨv nam mbɨŋgeeghi, ‘Nɨɨ maaŋɨ. Khɨɨ igharisirɨ unuaghɨnan iti gumasi rako amisivɨusua, nɨɨa amandi.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ma uthughun Judarii orasima Polɨ mbɨŋgeema, mee aŋm mbɨzeva oraghan iphɨrphɨri. Maghamuigha mee ithɨɨria akarava aŋgaravasi, “Aŋm mbɨsueghtima ana aremi. Kamagha amuisi gumagha thavɨ unuaghɨnan ikeghem thughastɨs phatɨ.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Mee atamatamɨra ithɨria akarava non sharirɨ uruari atamatamɨra mara anda usuava unuaghɨnɨ uroghova iphɨɨsuava, nori Polɨna akaman khavɨ oraghan bar iphɨrɨphɨgha kamagha amui.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Maghɨra Romiiŋ mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan, nom mbɨzorsir gumasi vɨŋgeema, mee Polɨm mbɨsoghɨva ana azasɨghousuava, ana nigha mee nori itirɨ rɨphenan gu. A kamagh inderagh ikaaŋmɨusua, manmaghɨra amuisima mee Pol kamagh ana aŋgaravasi. Kamagha amuisi a bighan khav ikaaŋmɨusua, nom mbɨzorsir gumasi vɨkemi, “Gee aŋne fhasoroghɨva aŋna azaaŋsɨgh.”
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Mee Pola fhasoroghousuava aŋna agharaniiŋ koma usuaniiŋ ikhee. Pol garima mbɨzorsir gumaghana aphan aŋna aghan utughavɨtima Pol kamagh aŋna azara, “Romiiŋn gavmano osɨrisir othɨva thav Romiiŋn unuaghɨnan gumagha thav ramuamɨusua gee mbɨnambasi, o phatɨ? Khɨɨ Romiiŋn gumagh. Gee nana osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir rɨphenaŋga athɨsi phatɨgha na fhasoroghousuava amui.”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Uthughun khavɨn mbɨzorsir gumasir garir gumaghan aphan kamagh oraeghava, Romiiŋ mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphanamɨusua gua aŋm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ manmagh ramuti? Khara Romiiŋn gumaghra.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Maghɨra mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan Polɨusua gua aŋna azaaghi, “Nɨɨ nam mbɨkɨm, nɨɨ Romiiŋn gumaghara?” Ana aŋm mbɨkemisima Pol ana ikaragha kamaghɨusue, “Aŋre, kɨra.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Mauthughura mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Khɨɨ nona aŋgɨro ovhɨsirɨ uvhuesan ikhɨv amuigha, thighira khɨɨ Romiiŋn gumaghara.” Mauthughura Pol kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Nani inaghaves, a Romiiŋn gumagh, kamagha amuisima khɨɨ Romiiŋn gumagh.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Mauthughura aŋna azaaŋsɨghousuava amui gumasi mee kamagh oraeghava, uzuamɨra norighe ekuigha isaghunɨ utuivighav iti. Mauthughura ukuaghaviir Pol ikesi mbɨzorsir gumaghan ikhɨv a ikaaŋi, Pol Romiiŋn gumaghara. Kamagha amuisima a ivhɨrama avhighevighi.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan bar inderaghɨvɨre ikaaŋmɨusua, Pol manmaghɨrama amuisiro othɨvha amuisima, Judarii aŋm mbɨŋgeeghi. A Pola fhɨrigha, Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasiri ikii rako, Judariro osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir gumasi bar men dɨɨsima, mee zaa nori akuvagha itima, a Pol nigha gua mena arɨmasi rɨfhaaŋn anara fhasima a utughav iti.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.