Atos 21

Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ee mee thaegha ukur nigha Kosɨn mɨghsɨmamɨ usuavɨra zii. Amɨrɨtusi rɨmaaŋra ee Rodesɨn mɨghɨsɨman ze. Ee Rodesɨn mɨghsɨma thaegha Pataranɨ uŋuun ze.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Ee Pataranɨnɨ uŋuunɨ ukuran mavo otosima, a Fonisian distrighɨn zima, ee aŋn bɨnigha zii.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Ee Saiprusɨn mɨghsɨman gara, agharan guvɨna amandaghava aŋgi indɨragha, Sirian distrighɨn zii. Ee Tairɨnɨ uŋuuna aghegha ukuran iti bisi anamogha anda rarɨghousua.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Ee anamogh Kraisɨna andarsivɨusua gara gua men ganighava 7 pɨlanɨ uthusir mena aghani ikhee. Uthughun khavɨn Gotɨnɨ Utum mem mbɨkemisima mee Polɨ mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “Nɨɨ Jerusalemɨnɨ uŋuun maŋŋa thaghɨri.”
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Mauthughura ukur Tairɨnɨ uŋuua thamraghaousava amuima, Kraisɨna andarsi nona amuuir rako boorir akua en gɨnɨ uŋuuni ikhɨvana akɨran guava oŋarana ataaŋn ee bar ithevia rɨphɨrigha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Ee men phorugha ivhɨra nona agharirɨ usuigha gɨvagha, ee ukur nigha zuima mee nomthegha nor rɨphenir zii.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Uthughun khavɨn ee Tairɨnɨ uŋuua thaegha Tolemesɨnɨ uŋuuno othuivigha, uthughun aghuuŋ Kraisɨna andarsigha aniiŋgava ee men phorugha uthughunɨ uvhuavɨre men phougha ikhee.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra ee mea thaegha Sisarianɨ uŋuuno othuivigha Filivɨ rɨphenan iti. A Ikhɨvana akamana aghuuŋ ukurir gumaghan mav. Filiv a 7 pɨlan gumasir thooŋn gumaghan mav Iesusɨm mbɨsevisi gumasir akuruvasir gumagh.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 A guivani ikaman phunini ko phunini iti, mee Gotɨna ambuuŋna amisir marsir mɨna akamɨ ukuri.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Ee nom uthusir marsi Sisarianɨ uŋuuni itima, Gotɨna ambuuŋn gumaghan mav, Agabus, a Judian distrighɨni ikhegha Sisarianɨ uŋuun zeghirɨ.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 A ena aghan zaava Pol noni ivha dira arɨkhavan nona afharimuuni koma suani ikhegha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gotɨnɨ Utum kamaghɨm mbɨŋgeeghi, ‘Kamaghɨra Judarir akhoghɨn gumasir marsi Jerusalemɨnɨ uŋuuni ikava, arɨkhavan khavɨn guav ikeghɨva ana nigh muu igharisirɨ unuaghɨnan gumasira anɨɨŋga.’ ”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Pol kamaghɨm mbɨkemisima, ee koma Sisarianɨ uŋuun gumasi rako amisi Jerusalemɨn maŋŋan Polɨn thɨvava aŋga aghori.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Mem mbɨkemisima Pol mee ikaragha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee thoghousua aziava nan nava amuima a magharɨsi? Mee na ikeghemi, anaaŋ indera. Khɨɨ Iesusɨn izɨɨn Jerusalemɨna avhen aremighemi, anaaŋ ivhɨra indera.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Pol bar athuesima ee ana athaegha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Got bigha thavɨn nɨra amuamɨusua ramutima anaaŋ mara nɨmba othuiv.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 — ausente —
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 — ausente —
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Ee gua Jerusalemɨno othuivisima Kraisɨna andarsi emɨusua bari inighinisi.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra, Pol ena marsir phorugha Jemsɨn ganamɨusua zui. Kha uthughun Kraisɨna andarsir gumasira aphani bar ivhɨre iti.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Polɨ uthughun aghuuŋ meŋga aniiŋga, kamaghɨusue, “Ikhɨv bisira avhɨrara igharisirɨ unuaghɨnan gumasi rako amisira arɨghan naŋga amuisima, khɨɨ andar gun gem mbɨngeeghi.”
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Kraisɨn phoesi tharsi, men gumasira aphani kamagh oraegha Gotɨn izɨɨ ufhii. Mee Polɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “Ena avheeŋmphom, nɨɨ ikaaŋi Judarir akhoghɨn gumasi rako amisir avhɨrara nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨn iti. Mee Moses osɨrisir othevivɨusuava bar aghavaghari.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Gumasir marsi akaman nɨɨŋga asava nɨɨn gɨna amaaŋga nɨɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, nɨɨ igharisirɨ unuaghɨnan gumasir thooŋn itir Judarir akhoghɨn gumasi marsi vɨŋgɨva Moses osɨrisir othevir gɨn maŋŋan men thevi. Nɨɨ kamaghɨusue, ‘Gen non boorir momooŋn niro ofhɨsia rɨghora thaghɨri, Judarii ee nono othevi ramua thaghɨri.’
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Ee ikaaŋi, mee nɨɨ zesira akamam mba oraegha gɨva. Ee nomthegh manmaghɨra ramuti?
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 — ausente —
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 — ausente —
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Uthughun khavɨn igharisirɨ unuaghɨnan gumasi marsi ivhɨra Iesusɨn gɨn zui, ee non nɨghɨnɨghanɨ mbɨgharan mav osɨrigha memɨusua fhomɨrama ane amanda. Ee mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Gee mee marvir guagha anɨndir aghaer rama thaghɨri. Gee ivhɨra ŋae itira asɨsi rako asɨsi mee ufhuri rafhava mbɨsosi tharsi rama thaghɨri, nori niava akuira othevir maghatɨsir ramua thaghɨri.’ ”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Kamagha amuisima Pol thaegha gua gumasir kharsi nighava, amɨrɨtusi rɨmaaŋra a men phorugha gua mee norira Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋnɨ uzueghousua othevir khasigha amui. A gɨn gua Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨn gugha Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasi vɨŋgɨ kamaghɨusue, “Ee Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋnɨ uzueghemirɨ orɨrɨvhanɨ uthugha gɨvousua ramutima, mee emɨusua uvhuaghɨuvhuaghɨva aphuraphurir othevira ramuaŋga.”
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Uthusir 7 pɨla gɨvousuava amuima Judarir akhoghɨn gumasi Esian distrighɨn iti tharsi Gotɨn rɨphenam mbɨroghɨn Polɨn gani. Mee gumasi rako amisir navighi inivima mee Polɨnɨ usuiragha kamagh dɨɨ mbɨŋgeeghi,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 “Israeliiŋn akhoghɨn gumasi, gee ena akura! Gumaghan khav, en gumasi rako amisira rafaravaghava, igharis gumasir rako uŋuimbar igharis tharsi bar men surea amui. A Moses osɨrisir othevi ko Gotɨ rɨphenaŋga asɨghasɨghousua mbɨŋgeeghi. A ivhɨra Grighiiŋna akamaŋga aghuuir gumasir marsi nigha, Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨ athɨgha zui. Ma gumagh Got nombɨusua mbɨsevir rɨphenam mbɨroghɨn zɨɨva aŋra amuightima a Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn maghatiighemi.”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 (Mee ufhuaragha Efesusɨnɨ uŋuun gumaghan mav, Trofimusɨn garima, a Polɨn phoruhga Jerusalemɨnɨ uŋuuni ikhɨvana avhena arui. Mee kamagh nɨghɨnɨsi, Pol ana nigha Gotɨn rɨphenam mbɨroghɨn gu.)
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Mee Jerusalemɨnɨ uŋuuni ikhɨvan iti gumasi rako amisi bar men navighi ninivima, mee atamatamɨra akhɨrɨsiigha zii. Mee Gotɨ rɨphena mbɨroghɨn Polɨnɨ usuiragha ana ukurugha zui. Mee uvhuarira Gotɨ rɨphena mbɨroghɨn iti rɨvɨnan ithɨman ikhɨva aphui.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Mauthughura Judarir akhoghɨn gumasi rako amisi arɨmamɨusuavɨra amuirɨm mbɨzorughan Polɨa amuima Romiiŋ mbɨzorsir gumasi bar men gumaghan aphan oraghi. Uthughun khavɨnɨ mbɨŋgɨŋgɨm gua kamagh aŋm mbato, Jerusalemɨn gumasi rako amisi nori vɨsosi.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Mauthughura a uzuamɨra mbɨzorsir gumasir garir gumasi rako mbɨzorsir gumasir marsi nigha, mee akhɨrɨsiigha gua gumasi rako amisira avhɨrara itira aŋanan zui. Mauthughura Polɨ mbɨsuesi gumasi, mee mbɨzorughan gumaghan ikhɨv koma aŋm mbɨzorsir gumasir ganigha Pola thaghi.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Mauthughura mbɨzorsir gumasi bar men gumaghan aphan zaa Polɨnɨ usuiragha mem mbɨŋgeema, mee ukuaghavan phuninina ana ikhee. A Judarir akoghɨn gumasir azaaghi, “Khara thɨɨŋra, a theeghɨnaŋga amui?”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Maghɨra avhɨran ikhɨvan khavɨn avhen iti tharsi mee phura atamatamɨra bisi vɨŋgeeghi. Mee nɨŋnɨɨŋn maghatɨgha amuima, mbɨzorsir gumasi bar men gumaghan aphan inderaghɨvɨra bigha thav ikeeŋsi phatɨ. Kamagha amuigha a nom mbɨzorsir gumasi vɨkemisima, mee ana nigha nori no rɨphenan zui.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Pol rɨphenan khavɨna andɨrɨghana othuivousuava amuima mee aŋm mbɨsoghousua bar khaghɨra ana rɨsi. Uthughun khavɨn mbɨzorsir gumasi aŋgi isaghuphɨgha zui.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Gumasi rako amisira avhɨra men gɨn zui tharsir men dɨɨ kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Aŋm mbɨsueghti, ana aremighɨri!”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Mee Pol nigha mbɨzorsir gumasir iti rɨphenana avhen maŋŋamɨusuava amuima, a men gumaghan ikhɨv Grighiiŋna akaman aŋna azaaghi, “Khɨɨ bigha thavɨn nɨɨm mbɨkɨmaŋgami, o?”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Khɨɨ kamaghɨusue, nɨɨ Isiviiŋnɨ unuaghɨnan gumagh. Isiviiŋn gumaghan mav, a fhomɨra gavmanɨn phorugha mbɨsogha, 4,000ɨn gumasi maghatɨsi nigha gua gumasi iti phatɨsira aŋanan gu. Nɨɨ ma gumaghara ti?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Ana aŋm mbɨkemisima, Pol kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Phatɨ. Khɨɨ Judarir akhoghɨn gumagh, khɨɨ Silisian distrighɨna avhen itirɨ uŋuun Tarsusɨn gumagh. Khɨɨ izɨɨ itirɨ uŋuun ikhɨvan gumagh. Khɨɨ nɨɨm mbɨŋgeeghi, nɨɨ nam mbɨnamɨnaaŋ ratɨghtima, khɨɨ akama thavɨn gumasi rako amisi vɨkɨmamɨusua.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Aŋm mbɨŋgeema mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan aŋm mbɨkemisi, Pol andɨrɨghanɨ utugha non afharara gumasi rako amisi rɨkagharɨsi. Mee barbar inɨmɨre iti. Mauthughura a Hibruiiŋna akaman mem mbɨŋgeeghi.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.