Atos 21

Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ee mee thaegha ukur nigha Kosɨn mɨghsɨmamɨ usuavɨra zii. Amɨrɨtusi rɨmaaŋra ee Rodesɨn mɨghɨsɨman ze. Ee Rodesɨn mɨghsɨma thaegha Pataranɨ uŋuun ze.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Ee Pataranɨnɨ uŋuunɨ ukuran mavo otosima, a Fonisian distrighɨn zima, ee aŋn bɨnigha zii.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Ee Saiprusɨn mɨghsɨman gara, agharan guvɨna amandaghava aŋgi indɨragha, Sirian distrighɨn zii. Ee Tairɨnɨ uŋuuna aghegha ukuran iti bisi anamogha anda rarɨghousua.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Ee anamogh Kraisɨna andarsivɨusua gara gua men ganighava 7 pɨlanɨ uthusir mena aghani ikhee. Uthughun khavɨn Gotɨnɨ Utum mem mbɨkemisima mee Polɨ mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “Nɨɨ Jerusalemɨnɨ uŋuun maŋŋa thaghɨri.”
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Mauthughura ukur Tairɨnɨ uŋuua thamraghaousava amuima, Kraisɨna andarsi nona amuuir rako boorir akua en gɨnɨ uŋuuni ikhɨvana akɨran guava oŋarana ataaŋn ee bar ithevia rɨphɨrigha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Ee men phorugha ivhɨra nona agharirɨ usuigha gɨvagha, ee ukur nigha zuima mee nomthegha nor rɨphenir zii.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Uthughun khavɨn ee Tairɨnɨ uŋuua thaegha Tolemesɨnɨ uŋuuno othuivigha, uthughun aghuuŋ Kraisɨna andarsigha aniiŋgava ee men phorugha uthughunɨ uvhuavɨre men phougha ikhee.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra ee mea thaegha Sisarianɨ uŋuuno othuivigha Filivɨ rɨphenan iti. A Ikhɨvana akamana aghuuŋ ukurir gumaghan mav. Filiv a 7 pɨlan gumasir thooŋn gumaghan mav Iesusɨm mbɨsevisi gumasir akuruvasir gumagh.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 A guivani ikaman phunini ko phunini iti, mee Gotɨna ambuuŋna amisir marsir mɨna akamɨ ukuri.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ee nom uthusir marsi Sisarianɨ uŋuuni itima, Gotɨna ambuuŋn gumaghan mav, Agabus, a Judian distrighɨni ikhegha Sisarianɨ uŋuun zeghirɨ.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 A ena aghan zaava Pol noni ivha dira arɨkhavan nona afharimuuni koma suani ikhegha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gotɨnɨ Utum kamaghɨm mbɨŋgeeghi, ‘Kamaghɨra Judarir akhoghɨn gumasir marsi Jerusalemɨnɨ uŋuuni ikava, arɨkhavan khavɨn guav ikeghɨva ana nigh muu igharisirɨ unuaghɨnan gumasira anɨɨŋga.’ ”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Pol kamaghɨm mbɨkemisima, ee koma Sisarianɨ uŋuun gumasi rako amisi Jerusalemɨn maŋŋan Polɨn thɨvava aŋga aghori.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Mem mbɨkemisima Pol mee ikaragha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee thoghousua aziava nan nava amuima a magharɨsi? Mee na ikeghemi, anaaŋ indera. Khɨɨ Iesusɨn izɨɨn Jerusalemɨna avhen aremighemi, anaaŋ ivhɨra indera.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Pol bar athuesima ee ana athaegha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Got bigha thavɨn nɨra amuamɨusua ramutima anaaŋ mara nɨmba othuiv.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 — ausente —
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 — ausente —
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Ee gua Jerusalemɨno othuivisima Kraisɨna andarsi emɨusua bari inighinisi.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra, Pol ena marsir phorugha Jemsɨn ganamɨusua zui. Kha uthughun Kraisɨna andarsir gumasira aphani bar ivhɨre iti.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Polɨ uthughun aghuuŋ meŋga aniiŋga, kamaghɨusue, “Ikhɨv bisira avhɨrara igharisirɨ unuaghɨnan gumasi rako amisira arɨghan naŋga amuisima, khɨɨ andar gun gem mbɨngeeghi.”
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Kraisɨn phoesi tharsi, men gumasira aphani kamagh oraegha Gotɨn izɨɨ ufhii. Mee Polɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “Ena avheeŋmphom, nɨɨ ikaaŋi Judarir akhoghɨn gumasi rako amisir avhɨrara nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨn iti. Mee Moses osɨrisir othevivɨusuava bar aghavaghari.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Gumasir marsi akaman nɨɨŋga asava nɨɨn gɨna amaaŋga nɨɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, nɨɨ igharisirɨ unuaghɨnan gumasir thooŋn itir Judarir akhoghɨn gumasi marsi vɨŋgɨva Moses osɨrisir othevir gɨn maŋŋan men thevi. Nɨɨ kamaghɨusue, ‘Gen non boorir momooŋn niro ofhɨsia rɨghora thaghɨri, Judarii ee nono othevi ramua thaghɨri.’
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ee ikaaŋi, mee nɨɨ zesira akamam mba oraegha gɨva. Ee nomthegh manmaghɨra ramuti?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 — ausente —
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 — ausente —
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Uthughun khavɨn igharisirɨ unuaghɨnan gumasi marsi ivhɨra Iesusɨn gɨn zui, ee non nɨghɨnɨghanɨ mbɨgharan mav osɨrigha memɨusua fhomɨrama ane amanda. Ee mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Gee mee marvir guagha anɨndir aghaer rama thaghɨri. Gee ivhɨra ŋae itira asɨsi rako asɨsi mee ufhuri rafhava mbɨsosi tharsi rama thaghɨri, nori niava akuira othevir maghatɨsir ramua thaghɨri.’ ”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Kamagha amuisima Pol thaegha gua gumasir kharsi nighava, amɨrɨtusi rɨmaaŋra a men phorugha gua mee norira Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋnɨ uzueghousua othevir khasigha amui. A gɨn gua Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨn gugha Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasi vɨŋgɨ kamaghɨusue, “Ee Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋnɨ uzueghemirɨ orɨrɨvhanɨ uthugha gɨvousua ramutima, mee emɨusua uvhuaghɨuvhuaghɨva aphuraphurir othevira ramuaŋga.”
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Uthusir 7 pɨla gɨvousuava amuima Judarir akhoghɨn gumasi Esian distrighɨn iti tharsi Gotɨn rɨphenam mbɨroghɨn Polɨn gani. Mee gumasi rako amisir navighi inivima mee Polɨnɨ usuiragha kamagh dɨɨ mbɨŋgeeghi,
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 “Israeliiŋn akhoghɨn gumasi, gee ena akura! Gumaghan khav, en gumasi rako amisira rafaravaghava, igharis gumasir rako uŋuimbar igharis tharsi bar men surea amui. A Moses osɨrisir othevi ko Gotɨ rɨphenaŋga asɨghasɨghousua mbɨŋgeeghi. A ivhɨra Grighiiŋna akamaŋga aghuuir gumasir marsi nigha, Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨ athɨgha zui. Ma gumagh Got nombɨusua mbɨsevir rɨphenam mbɨroghɨn zɨɨva aŋra amuightima a Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn maghatiighemi.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 (Mee ufhuaragha Efesusɨnɨ uŋuun gumaghan mav, Trofimusɨn garima, a Polɨn phoruhga Jerusalemɨnɨ uŋuuni ikhɨvana avhena arui. Mee kamagh nɨghɨnɨsi, Pol ana nigha Gotɨn rɨphenam mbɨroghɨn gu.)
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Mee Jerusalemɨnɨ uŋuuni ikhɨvan iti gumasi rako amisi bar men navighi ninivima, mee atamatamɨra akhɨrɨsiigha zii. Mee Gotɨ rɨphena mbɨroghɨn Polɨnɨ usuiragha ana ukurugha zui. Mee uvhuarira Gotɨ rɨphena mbɨroghɨn iti rɨvɨnan ithɨman ikhɨva aphui.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Mauthughura Judarir akhoghɨn gumasi rako amisi arɨmamɨusuavɨra amuirɨm mbɨzorughan Polɨa amuima Romiiŋ mbɨzorsir gumasi bar men gumaghan aphan oraghi. Uthughun khavɨnɨ mbɨŋgɨŋgɨm gua kamagh aŋm mbato, Jerusalemɨn gumasi rako amisi nori vɨsosi.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Mauthughura a uzuamɨra mbɨzorsir gumasir garir gumasi rako mbɨzorsir gumasir marsi nigha, mee akhɨrɨsiigha gua gumasi rako amisira avhɨrara itira aŋanan zui. Mauthughura Polɨ mbɨsuesi gumasi, mee mbɨzorughan gumaghan ikhɨv koma aŋm mbɨzorsir gumasir ganigha Pola thaghi.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Mauthughura mbɨzorsir gumasi bar men gumaghan aphan zaa Polɨnɨ usuiragha mem mbɨŋgeema, mee ukuaghavan phuninina ana ikhee. A Judarir akoghɨn gumasir azaaghi, “Khara thɨɨŋra, a theeghɨnaŋga amui?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Maghɨra avhɨran ikhɨvan khavɨn avhen iti tharsi mee phura atamatamɨra bisi vɨŋgeeghi. Mee nɨŋnɨɨŋn maghatɨgha amuima, mbɨzorsir gumasi bar men gumaghan aphan inderaghɨvɨra bigha thav ikeeŋsi phatɨ. Kamagha amuigha a nom mbɨzorsir gumasi vɨkemisima, mee ana nigha nori no rɨphenan zui.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Pol rɨphenan khavɨna andɨrɨghana othuivousuava amuima mee aŋm mbɨsoghousua bar khaghɨra ana rɨsi. Uthughun khavɨn mbɨzorsir gumasi aŋgi isaghuphɨgha zui.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Gumasi rako amisira avhɨra men gɨn zui tharsir men dɨɨ kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Aŋm mbɨsueghti, ana aremighɨri!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Mee Pol nigha mbɨzorsir gumasir iti rɨphenana avhen maŋŋamɨusuava amuima, a men gumaghan ikhɨv Grighiiŋna akaman aŋna azaaghi, “Khɨɨ bigha thavɨn nɨɨm mbɨkɨmaŋgami, o?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Khɨɨ kamaghɨusue, nɨɨ Isiviiŋnɨ unuaghɨnan gumagh. Isiviiŋn gumaghan mav, a fhomɨra gavmanɨn phorugha mbɨsogha, 4,000ɨn gumasi maghatɨsi nigha gua gumasi iti phatɨsira aŋanan gu. Nɨɨ ma gumaghara ti?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Ana aŋm mbɨkemisima, Pol kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Phatɨ. Khɨɨ Judarir akhoghɨn gumagh, khɨɨ Silisian distrighɨna avhen itirɨ uŋuun Tarsusɨn gumagh. Khɨɨ izɨɨ itirɨ uŋuun ikhɨvan gumagh. Khɨɨ nɨɨm mbɨŋgeeghi, nɨɨ nam mbɨnamɨnaaŋ ratɨghtima, khɨɨ akama thavɨn gumasi rako amisi vɨkɨmamɨusua.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Aŋm mbɨŋgeema mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan aŋm mbɨkemisi, Pol andɨrɨghanɨ utugha non afharara gumasi rako amisi rɨkagharɨsi. Mee barbar inɨmɨre iti. Mauthughura a Hibruiiŋna akaman mem mbɨŋgeeghi.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.