Atos 21

Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ee mee thaegha ukur nigha Kosɨn mɨghsɨmamɨ usuavɨra zii. Amɨrɨtusi rɨmaaŋra ee Rodesɨn mɨghɨsɨman ze. Ee Rodesɨn mɨghsɨma thaegha Pataranɨ uŋuun ze.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Ee Pataranɨnɨ uŋuunɨ ukuran mavo otosima, a Fonisian distrighɨn zima, ee aŋn bɨnigha zii.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ee Saiprusɨn mɨghsɨman gara, agharan guvɨna amandaghava aŋgi indɨragha, Sirian distrighɨn zii. Ee Tairɨnɨ uŋuuna aghegha ukuran iti bisi anamogha anda rarɨghousua.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ee anamogh Kraisɨna andarsivɨusua gara gua men ganighava 7 pɨlanɨ uthusir mena aghani ikhee. Uthughun khavɨn Gotɨnɨ Utum mem mbɨkemisima mee Polɨ mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “Nɨɨ Jerusalemɨnɨ uŋuun maŋŋa thaghɨri.”
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Mauthughura ukur Tairɨnɨ uŋuua thamraghaousava amuima, Kraisɨna andarsi nona amuuir rako boorir akua en gɨnɨ uŋuuni ikhɨvana akɨran guava oŋarana ataaŋn ee bar ithevia rɨphɨrigha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Ee men phorugha ivhɨra nona agharirɨ usuigha gɨvagha, ee ukur nigha zuima mee nomthegha nor rɨphenir zii.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Uthughun khavɨn ee Tairɨnɨ uŋuua thaegha Tolemesɨnɨ uŋuuno othuivigha, uthughun aghuuŋ Kraisɨna andarsigha aniiŋgava ee men phorugha uthughunɨ uvhuavɨre men phougha ikhee.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra ee mea thaegha Sisarianɨ uŋuuno othuivigha Filivɨ rɨphenan iti. A Ikhɨvana akamana aghuuŋ ukurir gumaghan mav. Filiv a 7 pɨlan gumasir thooŋn gumaghan mav Iesusɨm mbɨsevisi gumasir akuruvasir gumagh.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 A guivani ikaman phunini ko phunini iti, mee Gotɨna ambuuŋna amisir marsir mɨna akamɨ ukuri.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Ee nom uthusir marsi Sisarianɨ uŋuuni itima, Gotɨna ambuuŋn gumaghan mav, Agabus, a Judian distrighɨni ikhegha Sisarianɨ uŋuun zeghirɨ.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 A ena aghan zaava Pol noni ivha dira arɨkhavan nona afharimuuni koma suani ikhegha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gotɨnɨ Utum kamaghɨm mbɨŋgeeghi, ‘Kamaghɨra Judarir akhoghɨn gumasir marsi Jerusalemɨnɨ uŋuuni ikava, arɨkhavan khavɨn guav ikeghɨva ana nigh muu igharisirɨ unuaghɨnan gumasira anɨɨŋga.’ ”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Pol kamaghɨm mbɨkemisima, ee koma Sisarianɨ uŋuun gumasi rako amisi Jerusalemɨn maŋŋan Polɨn thɨvava aŋga aghori.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Mem mbɨkemisima Pol mee ikaragha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee thoghousua aziava nan nava amuima a magharɨsi? Mee na ikeghemi, anaaŋ indera. Khɨɨ Iesusɨn izɨɨn Jerusalemɨna avhen aremighemi, anaaŋ ivhɨra indera.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Pol bar athuesima ee ana athaegha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Got bigha thavɨn nɨra amuamɨusua ramutima anaaŋ mara nɨmba othuiv.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 — ausente —
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 — ausente —
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Ee gua Jerusalemɨno othuivisima Kraisɨna andarsi emɨusua bari inighinisi.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Amɨrɨtusi rɨmaaŋra, Pol ena marsir phorugha Jemsɨn ganamɨusua zui. Kha uthughun Kraisɨna andarsir gumasira aphani bar ivhɨre iti.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Polɨ uthughun aghuuŋ meŋga aniiŋga, kamaghɨusue, “Ikhɨv bisira avhɨrara igharisirɨ unuaghɨnan gumasi rako amisira arɨghan naŋga amuisima, khɨɨ andar gun gem mbɨngeeghi.”
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Kraisɨn phoesi tharsi, men gumasira aphani kamagh oraegha Gotɨn izɨɨ ufhii. Mee Polɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “Ena avheeŋmphom, nɨɨ ikaaŋi Judarir akhoghɨn gumasi rako amisir avhɨrara nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨn iti. Mee Moses osɨrisir othevivɨusuava bar aghavaghari.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Gumasir marsi akaman nɨɨŋga asava nɨɨn gɨna amaaŋga nɨɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, nɨɨ igharisirɨ unuaghɨnan gumasir thooŋn itir Judarir akhoghɨn gumasi marsi vɨŋgɨva Moses osɨrisir othevir gɨn maŋŋan men thevi. Nɨɨ kamaghɨusue, ‘Gen non boorir momooŋn niro ofhɨsia rɨghora thaghɨri, Judarii ee nono othevi ramua thaghɨri.’
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Ee ikaaŋi, mee nɨɨ zesira akamam mba oraegha gɨva. Ee nomthegh manmaghɨra ramuti?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 — ausente —
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 — ausente —
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Uthughun khavɨn igharisirɨ unuaghɨnan gumasi marsi ivhɨra Iesusɨn gɨn zui, ee non nɨghɨnɨghanɨ mbɨgharan mav osɨrigha memɨusua fhomɨrama ane amanda. Ee mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Gee mee marvir guagha anɨndir aghaer rama thaghɨri. Gee ivhɨra ŋae itira asɨsi rako asɨsi mee ufhuri rafhava mbɨsosi tharsi rama thaghɨri, nori niava akuira othevir maghatɨsir ramua thaghɨri.’ ”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Kamagha amuisima Pol thaegha gua gumasir kharsi nighava, amɨrɨtusi rɨmaaŋra a men phorugha gua mee norira Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋnɨ uzueghousua othevir khasigha amui. A gɨn gua Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨn gugha Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndi gumasi vɨŋgɨ kamaghɨusue, “Ee Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋnɨ uzueghemirɨ orɨrɨvhanɨ uthugha gɨvousua ramutima, mee emɨusua uvhuaghɨuvhuaghɨva aphuraphurir othevira ramuaŋga.”
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Uthusir 7 pɨla gɨvousuava amuima Judarir akhoghɨn gumasi Esian distrighɨn iti tharsi Gotɨn rɨphenam mbɨroghɨn Polɨn gani. Mee gumasi rako amisir navighi inivima mee Polɨnɨ usuiragha kamagh dɨɨ mbɨŋgeeghi,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 “Israeliiŋn akhoghɨn gumasi, gee ena akura! Gumaghan khav, en gumasi rako amisira rafaravaghava, igharis gumasir rako uŋuimbar igharis tharsi bar men surea amui. A Moses osɨrisir othevi ko Gotɨ rɨphenaŋga asɨghasɨghousua mbɨŋgeeghi. A ivhɨra Grighiiŋna akamaŋga aghuuir gumasir marsi nigha, Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨ athɨgha zui. Ma gumagh Got nombɨusua mbɨsevir rɨphenam mbɨroghɨn zɨɨva aŋra amuightima a Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn maghatiighemi.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 (Mee ufhuaragha Efesusɨnɨ uŋuun gumaghan mav, Trofimusɨn garima, a Polɨn phoruhga Jerusalemɨnɨ uŋuuni ikhɨvana avhena arui. Mee kamagh nɨghɨnɨsi, Pol ana nigha Gotɨn rɨphenam mbɨroghɨn gu.)
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Mee Jerusalemɨnɨ uŋuuni ikhɨvan iti gumasi rako amisi bar men navighi ninivima, mee atamatamɨra akhɨrɨsiigha zii. Mee Gotɨ rɨphena mbɨroghɨn Polɨnɨ usuiragha ana ukurugha zui. Mee uvhuarira Gotɨ rɨphena mbɨroghɨn iti rɨvɨnan ithɨman ikhɨva aphui.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Mauthughura Judarir akhoghɨn gumasi rako amisi arɨmamɨusuavɨra amuirɨm mbɨzorughan Polɨa amuima Romiiŋ mbɨzorsir gumasi bar men gumaghan aphan oraghi. Uthughun khavɨnɨ mbɨŋgɨŋgɨm gua kamagh aŋm mbato, Jerusalemɨn gumasi rako amisi nori vɨsosi.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Mauthughura a uzuamɨra mbɨzorsir gumasir garir gumasi rako mbɨzorsir gumasir marsi nigha, mee akhɨrɨsiigha gua gumasi rako amisira avhɨrara itira aŋanan zui. Mauthughura Polɨ mbɨsuesi gumasi, mee mbɨzorughan gumaghan ikhɨv koma aŋm mbɨzorsir gumasir ganigha Pola thaghi.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Mauthughura mbɨzorsir gumasi bar men gumaghan aphan zaa Polɨnɨ usuiragha mem mbɨŋgeema, mee ukuaghavan phuninina ana ikhee. A Judarir akoghɨn gumasir azaaghi, “Khara thɨɨŋra, a theeghɨnaŋga amui?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Maghɨra avhɨran ikhɨvan khavɨn avhen iti tharsi mee phura atamatamɨra bisi vɨŋgeeghi. Mee nɨŋnɨɨŋn maghatɨgha amuima, mbɨzorsir gumasi bar men gumaghan aphan inderaghɨvɨra bigha thav ikeeŋsi phatɨ. Kamagha amuigha a nom mbɨzorsir gumasi vɨkemisima, mee ana nigha nori no rɨphenan zui.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Pol rɨphenan khavɨna andɨrɨghana othuivousuava amuima mee aŋm mbɨsoghousua bar khaghɨra ana rɨsi. Uthughun khavɨn mbɨzorsir gumasi aŋgi isaghuphɨgha zui.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Gumasi rako amisira avhɨra men gɨn zui tharsir men dɨɨ kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Aŋm mbɨsueghti, ana aremighɨri!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Mee Pol nigha mbɨzorsir gumasir iti rɨphenana avhen maŋŋamɨusuava amuima, a men gumaghan ikhɨv Grighiiŋna akaman aŋna azaaghi, “Khɨɨ bigha thavɨn nɨɨm mbɨkɨmaŋgami, o?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Khɨɨ kamaghɨusue, nɨɨ Isiviiŋnɨ unuaghɨnan gumagh. Isiviiŋn gumaghan mav, a fhomɨra gavmanɨn phorugha mbɨsogha, 4,000ɨn gumasi maghatɨsi nigha gua gumasi iti phatɨsira aŋanan gu. Nɨɨ ma gumaghara ti?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Ana aŋm mbɨkemisima, Pol kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Phatɨ. Khɨɨ Judarir akhoghɨn gumagh, khɨɨ Silisian distrighɨna avhen itirɨ uŋuun Tarsusɨn gumagh. Khɨɨ izɨɨ itirɨ uŋuun ikhɨvan gumagh. Khɨɨ nɨɨm mbɨŋgeeghi, nɨɨ nam mbɨnamɨnaaŋ ratɨghtima, khɨɨ akama thavɨn gumasi rako amisi vɨkɨmamɨusua.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Aŋm mbɨŋgeema mbɨzorusir gumasi bar men gumaghana aphan aŋm mbɨkemisi, Pol andɨrɨghanɨ utugha non afharara gumasi rako amisi rɨkagharɨsi. Mee barbar inɨmɨre iti. Mauthughura a Hibruiiŋna akaman mem mbɨŋgeeghi.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.