Atos 18
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs VC
1 Bisi kharsir gɨn, Pol Atensɨnɨ uŋua thaegha Korinɨnɨ uŋuun gu.
1 Depois disso, saindo de Atenas, Paulo dirigiu-se a Corinto.
2 A khagh Judarir akoghɨn gumaghan mavɨ oto, aŋni izɨɨ Akwila. Aŋnɨ uŋuu Pontusɨn distrighɨna avheni iti. A nona amuuŋ Prisilana akua Italinɨ unuaghɨnan ikɨran uruaraaŋra mange itima, uthughun khavɨn Sisar, aŋni izɨɨn mav Klodius a Judarii vɨŋgɨ kamaghɨusue, “Gee Romɨnɨ uŋuuni ikɨva thaegh igharagh maaŋɨri.” Kamagha amuigha, aniiŋ Italinɨ unuaghɨna thaegha Korinɨ uŋuun ze. Uthughun khavɨn Pol aniiŋn ganamɨusua zui.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, e sua mulher Priscila. Eles pouco antes haviam chegado da Itália, por Cláudio ter decretado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo uniu-se a eles.
3 Pol ivhɨra aniiŋn mɨra, seli rɨphenigha amui. Kamagha amuisima, ana aniiŋn ganamɨusua gua, aniiŋn aghan ikava men phorugha iŋaari.
3 Como exercessem o mesmo ofício, morava e trabalhava com eles. {Eram fabricantes de tendas.}
4 Avhughususanɨ uthusir, Pol mɨghasɨgha Judarii Gotɨn phorugha mbɨŋgeer rɨphenir gua men phorugha mee nori vɨŋgeeghi. A Judarii rako Grighiiŋna akamaŋga aghuuir gumasi rako amisi, men nɨghɨnɨsir ramutima, mee nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨn ikhaousua meŋga aghori.
4 Todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os gregos.
5 Mauthughura Sailas ri Timoti Masedonian distrigha thaegha zesima, Pol bar nonɨ uthusir mɨghasɨgha Gotɨna akamana aghuuŋ ukuri. Aŋna akaman aghavagharan Judarii inderaghavɨra kamagh meŋgi ighari, Iesus, a Got nom gumasi rakoma amisi niamɨusua mbɨsevisi gumagh.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à pregação da palavra, dando aos judeus testemunho de que Jesus era o Messias.
6 Uthughun khavɨn Judarii Polɨn akamam mbaraghan agharkuvighava, mbɨŋgɨŋgɨr maghatɨsir aŋga amui. Mee kamagh amuisima, a non shaaran mbɨnisi aphɨsigha, kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Gee kamagh Gotɨn isaghun ikɨɨva nori arɨmɨghi iraami, mara gen osɨmndɨghara. Khɨɨ nombɨ osɨmndɨsi phatɨ. Thighira khɨɨ Gotɨna akamana aghuuŋn igharisirɨ unuaghɨnan gumasi vɨkɨmaŋga.”
6 Mas como esses contradissessem e o injuriassem, ele, sacudindo as vestes, disse-lhes: O vosso sangue caia sobre a vossa cabeça! Tenho as mãos inocentes. Desde agora vou para o meio dos gentios.
7 Mauthughura Pol Gotɨn phorugha mbɨŋgeer rɨphena thaegha Titiusɨ rɨphenan gu. Aŋn izɨɨn mav Jastus, gumaghan khav mɨghasɨgha Gotɨn apheeŋn ikava aŋni izɨɨ ufhii. Aŋ rɨphen a Judarii Gotɨn phorugha mbɨŋgee rɨphenan aghan iti.
7 Saindo dali, entrou em casa de um prosélito, chamado Tício Justo, cuja casa era contígua à sinagoga.
8 Krispus, Judarir Gotɨn phorugha mbɨŋgee rɨphenan bisir garir gumagh. A nona andarsir phorugha mee nɨghɨnɨghana aghavaghar Ikhɨvan iti. Uthughun khavɨn Korinɨ uŋuun gumasi rako amisira avhɨrara Polɨn akamam mbaraegha nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨn itima mee mee urue.
8 Entretanto Crispo, o chefe da sinagoga, acreditou no Senhor com todos os da sua casa. Sabendo disso, muitos dos coríntios, ouvintes de Paulo, acreditaram e foram batizados.
9 Rɨmaaŋn mavɨn, Ikhɨv irɨmɨn mɨn bighan Polɨ mbɨkemi, “Nɨɨ avhighavigha thaghɨri. Nɨɨ mbɨkɨmvɨre ikhɨɨ. Inɨmɨre ikaa thaghɨri.
9 Numa noite, o Senhor disse a Paulo em visão: Não temas! Fala e não te cales.
10 Khɨɨ nɨɨ phorugha iti, nan gumasi rako amisira avhɨrara uŋuuni ikhɨvan khavɨni iti. Kamagha amuisi thav iphas nɨɨ ramuva, nɨɨ mbɨsueghem phatɨghami.”
10 Porque eu estou contigo. Ninguém se aproximará de ti para te fazer mal, pois tenho um numeroso povo nesta cidade.
11 Gumughun Pol ombaranɨ uvhuavɨra koma mavɨno ofhɨghaaŋn ikava, Gotɨna akamana aghuuŋn men surea amui.
11 Paulo deteve-se ali um ano e seis meses, ensinando a eles a palavra de Deus.
12 Galio, Akaian distrighɨn gavmanɨn gumaghana aphanan itima, Judarir akoghɨn gumasi bar rɨkavhigha Polɨn aphanaŋga amuava ana nigha osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir aŋanana aroghɨa athɨ.
12 Sendo Galião procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo e levaram-no ao tribunal e disseram:
13 Mee kamaghɨusue, “Gumaghan khav, a gumasi rako amisi vɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Gee Moses osɨrisir othevi rɨkaphoghɨva, othɨvhan igharis thavɨn Gotɨn apheeŋn ikava aŋni izɨɨ ufhii.’ ”
13 Este homem persuade os ouvintes a {adotar} um culto contrário à lei.
14 Pol bar mena akam ikaravaghaousuava amuima, Galio Judarii vɨŋgeeghi, “Gumaghan khav Romiiŋ osɨrisir othevia biighemi, o aŋno othɨvhan maghatɨgha thavɨ ramuightima, khɨɨ Judarii gena akaav oraghami.
14 Paulo ia falar, mas Galião disse aos judeus: Se fosse, na realidade, uma injustiça ou verdadeiro crime, seria razoável que vos atendesse.
15 Geem mbɨŋgɨŋgɨr othevi rako atamatam izɨɨri rakoma gen othevi, andaghɨ nɨghɨnɨgha namɨusua zaa thaghɨri. Gee nori andar rɨkɨrighɨri. Khɨɨ bisir kharsiro osɨmndɨsi varaeghem phatɨghami.”
15 Mas se são questões de doutrina, de nomes e da vossa lei, isso é lá convosco. Não quero ser juiz dessas coisas.
16 Kamagha amuisima a mee amandasima mee ana thaegha ze.
16 E mandou-o sair do tribunal.
17 Uthughun khavɨn Korinɨ uŋuun gumasi, Sostenesɨnɨ usuiragha, osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir aŋanana aroghɨm mbɨkeeŋn aŋm mbɨsosi. A Judarii Gotɨn phorugha mbɨŋgee rɨphenan bisir garir gumagh. Mauthughura Galion nɨghɨnɨgh a kamaghɨusue, “Me mara aŋra amu.”
17 Então todos pegaram em Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal, sem que Galião fizesse caso algum disso.
18 Polɨ uthusir marsir Korinɨ uŋuuni ikhegha, Prisila ri Akwila nigha, mee Kraisɨna andarsia thaegha zaava Senkrianɨ uŋuuno othuivighava, a nona akama rɨngɨra gɨvagha nona aphanana arɨghɨna rɨphɨri. Kamagha amuigha gɨvagha mee Sirian distrighɨn zaaousuava ukuran guava anambogha nori zii.
18 Paulo permaneceu ali {em Corinto} ainda algum tempo. Depois se despediu dos irmãos e navegou para a Síria e com ele Priscila e Áquila. Antes, porém, cortara o cabelo em Cêncris, porque terminara um voto.
19 Mee Efesusɨnɨ uŋuuno othuivigha, Pol a Prisila ri Akwila anamogha aniiŋ thaghi. A nombɨ Judarir Gotɨn phorugha mbɨŋgee rɨphena mavɨn gua men phorugha nori vɨŋgeeghi.
19 Chegaram a Éfeso, onde os deixou. Ele entrou na sinagoga e entretinha-se com os judeus.
20 Mee uthusi tharsir norir gan ikhaaousuava aŋm mbɨŋgeema, a kamaghɨusue, phatɨ.
20 Pediram-lhe estes que ficasse com eles ali por mais tempo, mas ele não quis.
21 A mauthughura a mea thamɨragha kamaghɨusue, “Got vhusvhusightima, khɨɨ nomthegh gemɨusua zaami.” A kamaghɨm mbɨkemigha ukur nigha Efesusɨnɨ uŋua thaegha ze.
21 Ao despedir-se, disse: Voltarei a vós, se Deus quiser. E partiu de Éfeso.
22 A Sirian distrighɨn zaava Sisarianɨ uŋuuno otogha, Jerusalemɨnɨ uŋuun iti Kraisɨna andarsighi itiisua zaavanambogha gɨn Antioghɨnɨ uŋuun zeghirɨ.
22 Viajou até Cesaréia, subiu {a Jerusalém} e saudou a comunidade e logo em seguida desceu a Antioquia.
23 Gumughun Pol uthusir marsi Antioghɨnɨ uŋuuni ikhegha, a Galesian distrigh koma Frigian distrighɨni itirɨ uŋuimba bar andagha aruava, nɨghɨnɨghan aghavaghar Iesusɨn iti tharsi a gamgaaŋ meŋga anɨndi.
23 Aí se demorou apenas por algum tempo, partiu de novo e atravessou sucessivamente as regiões da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Judarir akoghɨn gumaghan mav, aŋni izɨɨ Apolos, aŋni inaghamuuŋ Aleksandrianɨ uŋuun aŋmba athee. A zaava Efesusɨnɨ uŋuun iti. A Gotɨm mbɨgharan osɨrir marsi ikeeŋga bar inderaghɨvɨra nɨghɨnɨgh andavɨ mbɨŋgeeghi.
24 Entrementes, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e muito versado nas Escrituras, chegou a Éfeso.
25 Mee Ikhɨvan nɨghɨnɨsi rako othevir aghuuir aŋn niaghesima a gumasi rakoma amisir sure ramuamɨusuava aŋn nav bar rɨkavhisima mamagha amuisima, a bar inderaghavɨra Iesusa amuisi bisir mem mbɨŋgeeghi. A Jonɨnɨ ururare ikaaŋi.
25 Era instruído no caminho do Senhor, falava com fervor de espírito e ensinava com precisão a respeito de Jesus, embora conhecesse somente o batismo de João.
26 Mauthughura Apolos Judarii Gotɨn phorugha mbɨŋgeer rɨphen gugha, avhighavisi phatɨgha Gotɨna akamɨ ukuri. Mauthughura Prisila ri Akwila aŋm mbaraegha ana nigha rɨphenan gugha Gotɨn nɨghɨnɨsi rako othevir aghuuir aŋn niaghesima a inderaghɨvɨre ikaaŋi.
26 Começou, pois, a falar na sinagoga com desassombro. Como Priscila e Áquila o ouvissem, levaram-no consigo, e expuseram-lhe mais profundamente o caminho do Senhor.
27 Gumughun Apolos Akaian distrighɨn maŋŋamɨusuava amuima, Efesusɨnɨ uŋuuni itir Kraisɨna andarsi, gamgaaŋn aŋga aniiŋga, ana niamɨusua Akaian distrighɨn itir suren gumasivɨusua mbɨghar osɨri. Kha uthughun Apolos Akaian distrighɨno otogha garima, nɨghɨnɨghana aghavaghar Gotɨn iti marsi, a menɨ ukuarukuvisima mee nɨghɨnɨghana aghavaghar aŋn itima Apolos men ganighava mena akura.
27 Como ele quisesse ir à Acaia, os irmãos animaram-no e escreveram aos discípulos que o recebessem bem. A sua presença {em Corinto} foi, pela graça de Deus, de muito proveito para os que haviam crido,
28 Apolos bar aghavagharigha gumasi rako amisir arɨmasi rɨfhaaŋn akaa ukurava men akaa ikarvagha, Judarir mem mbɨŋger akaar maghatiisir tharsi a mee rɨkaphosi. A Gotɨm mbɨgharan itir akamɨ ukuri. Kamagh ramuightima mee ikeeŋgɨm mbɨkɨmaŋga, Iesus a Got nom ee niamɨusua mbɨsevisi gumagh.
28 pois com grande veemência refutava publicamente os judeus, provando, pelas Escrituras, que Jesus era o Messias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.