Atos 14
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NVI
1 Pol ri Barnabas Antioghɨni ikava amuisir othevira, aniiŋ guava Aikoniamɨn Judarii Gotɨn phorugha mbɨŋgeer rɨphenir avhen andagha amui. Uthughun khavɨn aniiŋ khagh bar inderaghɨvɨra akamɨ ukurima, Judarira avhɨrara ko igharisirɨ unuaghɨnan gumasira avhɨrara nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨn iti.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Judarir marsi nɨghɨnɨghana aghavaghar aniiŋn akaar iti phatɨ. Mee igharisirɨ unuaghɨnan gumasir nɨghɨnɨsigh asɨghasɨghava men navigh inivima, mee nɨghɨnɨsir maghatɨsir Kraisɨn phorus tharsi meŋga amui.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Pol ri Barnabasɨ uthughunɨ uruaran Aikoniamɨn ikava, Ikhɨvanɨ ukuarkuvana akamam mbɨkɨmamɨusuava avhighavisi phatɨ. Ikhɨv gamgaaŋ aniiŋga aniiŋsima, aniiŋ gamgaaŋ iti bisi rako rɨŋgavan maghatɨgha amuir othevigha amuima, anda othuivi. Kamagha amuisi Ikhɨv gumasi rako amisir khɨvagha kamaghɨusue, “Aniiŋ mee mbɨŋger akaar kharsi, anda guisimbaaŋran akaa.”
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Uthughun khavɨnɨ uŋuun khavɨni itir gumasi rako amisi noria biigha, marsi Judarir gɨn zuima, marsi Iesusɨm mbɨsevisi gumasivɨusua zui.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Gɨn Judarii rako igharisirɨ unuaghɨnan gumasi, mee non gumasiri ikiir phorugha nɨghɨnɨghanɨ uvhuavɨre ikha kamaghɨusue, “Ee othevir maghatɨsi Pol ri Barnabas ramuva, aŋgɨr aniiŋgi inivightima aniiŋ arɨmaŋga.”
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Pol ri Barnabas kamagh oraeghava arava Likonian distrighɨnɨ guava Listra ko Derbenɨn gu. Uŋuun khanina aghan itirɨ uŋuimbar sovsegher ivhɨra andar gu.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Aniiŋ khagh akamana aghuuŋ ukuravɨre iti.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Uthughun khavɨn Listranɨ uŋuuna avhen gumaghan mavɨn aŋgari maghatɨgha amɨrasima aŋna arui phatɨghava apheraghavɨre iti. Aŋni inaghamuuŋ aŋm mbatesima a kamaghɨra gari.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 A Polɨ orasima aŋna akamɨ ukuri. Mauthughura Pol rɨkɨrav aŋn gara kamagha ikaaŋi. Kha gumagh nɨghɨnɨghana aghavaghar iti. A inderaghami.
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 Mauthughura Pol kamagh mbɨghɨravɨra deeghi, “Nɨɨ rɨkavighɨ utu!” Gumaghan khav nombɨ ukunigha utugha maghɨra arui.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Mauthughura gumasi rako amisira avhɨrar kharsi Pol amuisi bighan khavɨn ganigha, mbɨghɨravɨra Likoniana akaman dɨɨgha mbɨŋgeeghi, “Asae, gumasir mɨn othuivigha emɨusua zaaghire!”
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Mauthughura Barnabas, mee asaaŋ Susɨn aŋga athɨ. Pol a mbɨŋgɨmɨŋgɨrɨ ufhuaragha zui gumagh, kamagh amuisima mee asaaŋ Hermesɨn aŋga athɨ.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Asaaŋ Susɨn rɨphen, a Listranɨ uŋuun rɨvɨnana akɨrani iti. Uthughun khavɨn Susɨn aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndir gumagh, aŋn phorugha gumasira avhɨrara, mee Pol ri Barnabasɨusua asɨsi vɨsueghɨva aniiŋn aphuraphuraousua. Kamagha amuisi, ana akɨmaria bɨsighava, burmaghari marsi nigha Listranɨ uŋuun rɨvɨnan itɨmana akamaniiŋn ze.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Mee zesima, Iesusɨm mbɨsevisi gumasi Pol ri Barnabas, aniiŋ bisir kharsi varaegha, aniiŋ non shaaria bɨghɨsuegha, akhɨghavtɨgha gumasi iti phoghɨna avhen gua mbɨghɨravɨra dɨɨ mbɨŋgeeghi,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 “Maia! Gumasi, gee thoghousua othɨvhan khavɨ amui? Aŋga ivhɨra gen mɨn gari, phura gumaghan khɨnani. Aŋga kamaghɨusua akamana aghuuŋn gem mbɨŋgeeghi. Gee phura bisir kɨnir kharsir izɨɨri ufha thaghri. Gee nori nighɨva aŋgamɨre iti Gotɨ ranɨɨŋ. A kha ovhee ko unuaghɨn koma oŋara amuisi Got, andar iti bisi ivhɨrama amuisi God.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Fhomɨra, Gotɨnɨ uŋuimba bar mee thaesima, mee phura non nɨghɨnɨsira aruava bisigha amui.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 A gen mondusi phatɨ. A mɨghasɨghɨva othevira aghuuira geŋga amui. Amoghɨn geŋga anɨŋgava, aghaera aghuuira avhɨrara geŋga anɨŋgava andagha amuima anda othuivi. A geŋga amuima gen navi inderaghɨvɨra bari inighinisi.”
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Aniiŋ bisir kharsir mem mbɨŋgɨ, akaara aghavagharir mem mbɨŋgɨva men thɨva kamaghɨusue, “Gee aŋgagha aphuraphuruva aghae rako bisir aŋgara anɨɨŋ thaghɨri.” Mee mamagha amuigha aniiŋga amuisi phatɨ.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Gɨn Judarir akoghɨn gumasir marsi Antiogh ko Aikoniamɨn ikhegha Listran zegha, mee gumasir nɨghɨnɨsigh ikuigha meŋga amuisi, mee Polɨn aphanaŋga amui. Mee aŋgɨr Polɨ inivigha aŋn ganigha kamaghɨusue, an aremigha gɨva. Mee ana ukurugha Listranɨ uŋuun rɨvɨnan akɨran gu.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Gɨn suren gumasi zaava ana ighuisima, a rɨkavhigha nomthegha Listranɨ uŋuun gu. Amɨrɨtusi a Barnabasɨn phorugha aniiŋ Derbenɨnɨ uŋuun zui.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Pol ri Barnabas Derbenɨnɨ uŋuun ikava akamana aghuuŋ ukurava gumasi rako amisira avhɨrara amuima, mee suren gumasir othuivi. Aniiŋ nomthegha Listra ko Aikoniam koma Antioghɨn ze.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Aniiŋ gamgaaŋn suren gumasigha aniiŋgava akuruvasirɨ mbɨŋgɨŋgɨr meŋga amua kamaghɨusue, “Gen non nɨghɨnɨsir aghavagharirɨ utuivigh aghavagharighɨri.” Aniiŋ kamagh mem mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “Gumasi rako amisi Gota ativasi tharsi, ee ivhɨra mena avhɨran khavɨna avhen maŋŋamɨusua, ee ufhuaragh osɨmndɨsira avhɨrara niaŋga.”
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Pol ri Barnabas Kraisɨna andarsi itirɨ uŋuimbavɨusua uvhuaghuvhagha Kraisɨna andarsir gumasira aphania vɨsevi. Gumasir aruur kharsi non nɨghɨnɨsira aghavagharir Ikhɨva athɨgha gɨva. Mauthughura aniiŋ memɨusua aghae thamɨragha Ikhɨvan phorugha mbɨkemigha bar mee nigha Ikhɨvana afharɨ athɨ.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Pol ri Barnabas Pisidian distrighɨn ikha gua gɨn zaa Pamfilian distrighɨn ze.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Aniiŋ Perganɨ uŋuuna akamana aghuuŋ ukunigha gɨvagha Atalianɨ uŋuun zeghirɨ.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Aniiŋ Ataliani ikhegha ukur nigha nomthegha Antioghɨnɨ uŋuun ze. Uŋuun khavɨra, aniiŋ ufhuaragha khagh aŋn ikhee, Antioghɨni itir Kraisɨnɨ andarsi aniiŋ nigha Gotɨn afharɨ arɨgha kamaghɨusue, “Gotɨnɨ ukuarukuvir othɨv aniiŋ phorugh ikhɨti aniiŋ iŋaaran khav ramuaŋga.” Aniiŋ iŋaaran khavɨa amua zaa thighira aniiŋ ana gɨva.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Aniiŋ Antioghɨno otogha, Kraisɨna andarsir dɨɨsima mee nori akhuvasima. Aniiŋ kamagh mem mbɨŋgeghi, “Got aŋgana agharaniiŋn bisi kharsigha amui. Got ivhɨra igharisirɨ unuaghɨnan gumasivɨusua utuava rɨkɨrisima, thighira mena marsi nɨghɨnɨghana aghavaghar Kraisɨn akaman iti.”
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Kamagha amuigha aniiŋ khaghɨ, uthughunɨ uruaraaŋra suren gumasir phorugha ikhee.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.