Atos 14

Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pol ri Barnabas Antioghɨni ikava amuisir othevira, aniiŋ guava Aikoniamɨn Judarii Gotɨn phorugha mbɨŋgeer rɨphenir avhen andagha amui. Uthughun khavɨn aniiŋ khagh bar inderaghɨvɨra akamɨ ukurima, Judarira avhɨrara ko igharisirɨ unuaghɨnan gumasira avhɨrara nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨn iti.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Judarir marsi nɨghɨnɨghana aghavaghar aniiŋn akaar iti phatɨ. Mee igharisirɨ unuaghɨnan gumasir nɨghɨnɨsigh asɨghasɨghava men navigh inivima, mee nɨghɨnɨsir maghatɨsir Kraisɨn phorus tharsi meŋga amui.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Pol ri Barnabasɨ uthughunɨ uruaran Aikoniamɨn ikava, Ikhɨvanɨ ukuarkuvana akamam mbɨkɨmamɨusuava avhighavisi phatɨ. Ikhɨv gamgaaŋ aniiŋga aniiŋsima, aniiŋ gamgaaŋ iti bisi rako rɨŋgavan maghatɨgha amuir othevigha amuima, anda othuivi. Kamagha amuisi Ikhɨv gumasi rako amisir khɨvagha kamaghɨusue, “Aniiŋ mee mbɨŋger akaar kharsi, anda guisimbaaŋran akaa.”
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Uthughun khavɨnɨ uŋuun khavɨni itir gumasi rako amisi noria biigha, marsi Judarir gɨn zuima, marsi Iesusɨm mbɨsevisi gumasivɨusua zui.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Gɨn Judarii rako igharisirɨ unuaghɨnan gumasi, mee non gumasiri ikiir phorugha nɨghɨnɨghanɨ uvhuavɨre ikha kamaghɨusue, “Ee othevir maghatɨsi Pol ri Barnabas ramuva, aŋgɨr aniiŋgi inivightima aniiŋ arɨmaŋga.”
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 Pol ri Barnabas kamagh oraeghava arava Likonian distrighɨnɨ guava Listra ko Derbenɨn gu. Uŋuun khanina aghan itirɨ uŋuimbar sovsegher ivhɨra andar gu.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 Aniiŋ khagh akamana aghuuŋ ukuravɨre iti.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Uthughun khavɨn Listranɨ uŋuuna avhen gumaghan mavɨn aŋgari maghatɨgha amɨrasima aŋna arui phatɨghava apheraghavɨre iti. Aŋni inaghamuuŋ aŋm mbatesima a kamaghɨra gari.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 A Polɨ orasima aŋna akamɨ ukuri. Mauthughura Pol rɨkɨrav aŋn gara kamagha ikaaŋi. Kha gumagh nɨghɨnɨghana aghavaghar iti. A inderaghami.
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 Mauthughura Pol kamagh mbɨghɨravɨra deeghi, “Nɨɨ rɨkavighɨ utu!” Gumaghan khav nombɨ ukunigha utugha maghɨra arui.
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Mauthughura gumasi rako amisira avhɨrar kharsi Pol amuisi bighan khavɨn ganigha, mbɨghɨravɨra Likoniana akaman dɨɨgha mbɨŋgeeghi, “Asae, gumasir mɨn othuivigha emɨusua zaaghire!”
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Mauthughura Barnabas, mee asaaŋ Susɨn aŋga athɨ. Pol a mbɨŋgɨmɨŋgɨrɨ ufhuaragha zui gumagh, kamagh amuisima mee asaaŋ Hermesɨn aŋga athɨ.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Asaaŋ Susɨn rɨphen, a Listranɨ uŋuun rɨvɨnana akɨrani iti. Uthughun khavɨn Susɨn aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndir gumagh, aŋn phorugha gumasira avhɨrara, mee Pol ri Barnabasɨusua asɨsi vɨsueghɨva aniiŋn aphuraphuraousua. Kamagha amuisi, ana akɨmaria bɨsighava, burmaghari marsi nigha Listranɨ uŋuun rɨvɨnan itɨmana akamaniiŋn ze.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Mee zesima, Iesusɨm mbɨsevisi gumasi Pol ri Barnabas, aniiŋ bisir kharsi varaegha, aniiŋ non shaaria bɨghɨsuegha, akhɨghavtɨgha gumasi iti phoghɨna avhen gua mbɨghɨravɨra dɨɨ mbɨŋgeeghi,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “Maia! Gumasi, gee thoghousua othɨvhan khavɨ amui? Aŋga ivhɨra gen mɨn gari, phura gumaghan khɨnani. Aŋga kamaghɨusua akamana aghuuŋn gem mbɨŋgeeghi. Gee phura bisir kɨnir kharsir izɨɨri ufha thaghri. Gee nori nighɨva aŋgamɨre iti Gotɨ ranɨɨŋ. A kha ovhee ko unuaghɨn koma oŋara amuisi Got, andar iti bisi ivhɨrama amuisi God.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Fhomɨra, Gotɨnɨ uŋuimba bar mee thaesima, mee phura non nɨghɨnɨsira aruava bisigha amui.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 A gen mondusi phatɨ. A mɨghasɨghɨva othevira aghuuira geŋga amui. Amoghɨn geŋga anɨŋgava, aghaera aghuuira avhɨrara geŋga anɨŋgava andagha amuima anda othuivi. A geŋga amuima gen navi inderaghɨvɨra bari inighinisi.”
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Aniiŋ bisir kharsir mem mbɨŋgɨ, akaara aghavagharir mem mbɨŋgɨva men thɨva kamaghɨusue, “Gee aŋgagha aphuraphuruva aghae rako bisir aŋgara anɨɨŋ thaghɨri.” Mee mamagha amuigha aniiŋga amuisi phatɨ.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Gɨn Judarir akoghɨn gumasir marsi Antiogh ko Aikoniamɨn ikhegha Listran zegha, mee gumasir nɨghɨnɨsigh ikuigha meŋga amuisi, mee Polɨn aphanaŋga amui. Mee aŋgɨr Polɨ inivigha aŋn ganigha kamaghɨusue, an aremigha gɨva. Mee ana ukurugha Listranɨ uŋuun rɨvɨnan akɨran gu.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Gɨn suren gumasi zaava ana ighuisima, a rɨkavhigha nomthegha Listranɨ uŋuun gu. Amɨrɨtusi a Barnabasɨn phorugha aniiŋ Derbenɨnɨ uŋuun zui.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Pol ri Barnabas Derbenɨnɨ uŋuun ikava akamana aghuuŋ ukurava gumasi rako amisira avhɨrara amuima, mee suren gumasir othuivi. Aniiŋ nomthegha Listra ko Aikoniam koma Antioghɨn ze.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Aniiŋ gamgaaŋn suren gumasigha aniiŋgava akuruvasirɨ mbɨŋgɨŋgɨr meŋga amua kamaghɨusue, “Gen non nɨghɨnɨsir aghavagharirɨ utuivigh aghavagharighɨri.” Aniiŋ kamagh mem mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “Gumasi rako amisi Gota ativasi tharsi, ee ivhɨra mena avhɨran khavɨna avhen maŋŋamɨusua, ee ufhuaragh osɨmndɨsira avhɨrara niaŋga.”
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Pol ri Barnabas Kraisɨna andarsi itirɨ uŋuimbavɨusua uvhuaghuvhagha Kraisɨna andarsir gumasira aphania vɨsevi. Gumasir aruur kharsi non nɨghɨnɨsira aghavagharir Ikhɨva athɨgha gɨva. Mauthughura aniiŋ memɨusua aghae thamɨragha Ikhɨvan phorugha mbɨkemigha bar mee nigha Ikhɨvana afharɨ athɨ.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Pol ri Barnabas Pisidian distrighɨn ikha gua gɨn zaa Pamfilian distrighɨn ze.
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 Aniiŋ Perganɨ uŋuuna akamana aghuuŋ ukunigha gɨvagha Atalianɨ uŋuun zeghirɨ.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 Aniiŋ Ataliani ikhegha ukur nigha nomthegha Antioghɨnɨ uŋuun ze. Uŋuun khavɨra, aniiŋ ufhuaragha khagh aŋn ikhee, Antioghɨni itir Kraisɨnɨ andarsi aniiŋ nigha Gotɨn afharɨ arɨgha kamaghɨusue, “Gotɨnɨ ukuarukuvir othɨv aniiŋ phorugh ikhɨti aniiŋ iŋaaran khav ramuaŋga.” Aniiŋ iŋaaran khavɨa amua zaa thighira aniiŋ ana gɨva.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Aniiŋ Antioghɨno otogha, Kraisɨna andarsir dɨɨsima mee nori akhuvasima. Aniiŋ kamagh mem mbɨŋgeghi, “Got aŋgana agharaniiŋn bisi kharsigha amui. Got ivhɨra igharisirɨ unuaghɨnan gumasivɨusua utuava rɨkɨrisima, thighira mena marsi nɨghɨnɨghana aghavaghar Kraisɨn akaman iti.”
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Kamagha amuigha aniiŋ khaghɨ, uthughunɨ uruaraaŋra suren gumasir phorugha ikhee.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.