Atos 12
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NVI
1 Uthughun khavɨn ativasir gumagh Herot Kraisɨna andarsir, marsirɨ usuigha meŋga asɨghasɨghaousua.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 Aŋm mbɨŋgeema, mee Jonɨna afhoghumaghan mav Jemsɨ mbɨzorsir akosɨna aŋm mbɨsoesima, aŋna aremi.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Uthughun khavɨn Herot garima, ana amuisir othɨvhan khav, Judarii aŋn vhusvhusi, kamagha amuisima, a ivhɨra Pita nigha rɨvɨnan khɨrthɨgha athɨ. Herot iis phatɨsirɨ uvhuisirɨ uthuur ishamanɨ uthughun bighan khavɨ amui.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 A Pitanɨ usuiraghava ana nigha rɨvɨnan khɨrthɨgha athɨ. Ana nigha mbɨzorusir gumasir 4 pɨla ikhɨsir phosir afharɨ athɨ. Mee uthusi uvhuaghuvhuagha aŋn gari. 4 pɨlan gumasir phosir kharsi, mee anda uvhuaghuvhuagha 4 pɨla gumasi nisima mee aŋn gari. Herot, Israeli Got nomthegha mee nisirɨ uthughun ishaman ikhɨvan khav gɨvaghtima, a Pita nigh gumasi rako amisira avhɨrira arɨmasi rɨfhaaŋn osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir rɨphenan rarɨghaousua.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Pita rɨvɨnan khɨrthɨgha rɨphenana avhen itima Kraisɨna andarsi aŋmɨusua phuvɨra Gotɨn phorugha mbɨŋgɨvɨre iti.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Uthughun khavɨn Herot Pita nighɨva osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir rɨphenamɨusua maŋŋamɨusua uthughun mavɨ athɨ. Rɨmaaŋn khavɨn, amɨn thighar itima, mee ukuaghavan phuninin ana ikhesima am mbɨzorughan gumaghan phuniiŋnina arɨghana akui. Mauthughura igharisi mbɨzorsir gumasir marsi rɨvɨnan khɨrthɨgha rɨphenan aŋmɨusua gara itɨmana akamaniiŋn iti.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Uzuamɨra Ikhɨvan enselo otosima, aŋn aŋaar rɨvɨnan khɨrthɨgha rɨphenana avhen isɨra. Ensel Pitani ivherɨm mbɨsuegha aŋga aghuragha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ uzuamɨra rɨkavi!” Maghɨra aŋna agharaniiŋ ikesi ukuakuaghavaniiŋ fhɨrighirɨgha unuaghɨnaŋgi irɨ.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Mauthughura ensel aŋm mbɨŋgeeghi, “Shaara sharaghɨva aŋgarir shaaria shara.” An aŋm mbɨkemisima Pita kamagha amuigha gɨvasima ensel aŋm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ non shaaranɨ uruara thava sharagh nan gɨn zɨɨ.”
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Mauthughura Pita rɨvɨnan khɨrthɨgha rɨphena thaegha, enselɨn gɨna akɨran zui. Aŋn nɨghɨnɨgh kamaghɨusue, “Khɨɨ irɨmɨn mɨn bisi gari.” A kamagh ikeeŋsi phatɨ. Ensel guisimbaaŋra bisir kharsi amuisi o phatɨ.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Aniiŋ gua, rɨvɨnan khɨrthɨgha rɨphenan garir mbɨzorsi gumasir marsighi indɨragha nom marsighi indɨragha gua rɨvɨnan kɨrthɨghan zuir ainɨn ithɨmana akamaniiŋno oto. Kha itɨm a uŋuuni ikhɨvan zui thav. Aniiŋ aŋn otosi, ithɨm nombɨra ukuighirɨsima, aniiŋ akɨran gua utuavɨn mavɨn zui. Aniiŋ mange sɨvagha gua, enselɨ uzuamɨra Pita thaegha gu.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Mauthughura Pitan nɨghɨnɨgh nom zima, a kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Khɨɨ thighira guisimbaaŋra ikaaŋi, Ikhɨv non ensel amandasima a ze. A Herotɨna afharir nomthegha nan nii, Judarii bisir maghatɨsi nara amuamɨusua, mee andar nara amuighem phatɨ.”
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Pita bisir kharsi ikeeŋgava, Jonɨn inaghamuuŋ Maria rɨphenan gu. Jonɨn izɨɨn mav Mak. Uthughun khavɨn gumasi rako amisir avhɨrara nori akuvagha rɨphenan khavɨn ikava Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Mem mbɨŋgeema, Pita akɨran ikava rɨvɨnan itɨman akamaniiŋn akɨrani iti thavɨ afhughavhusima, iŋaaran amighan izɨɨ Roda, aŋmɨusua itɨma akharaousua zii.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 A Pitan ithɨɨŋ mbaraegha, bar iphuigha, itɨma akharis phatɨgha nomthegha akhɨghavtɨgha avhen gugha, kamagh gumasi rako amisi vɨŋgɨ kamaghɨusue, “Pita muna, a zaa itɨman akamaniiŋn iti!”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Mee kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ oŋanighama ti.” Mauthughura a bar aghavagharigha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Phatɨ. Guisimbaaŋra a iti.” Mee am mbɨŋgɨ kamaghɨusue, “Nɨɨti aŋn gari enselɨn ithɨɨŋ mbaraegha mati.”
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Uthughun khavɨn Pita itɨmaŋga afhughavhusima, mee zaava itɨma akharigha aŋn garavɨra, rɨŋgavan maghatɨgha amui.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Mauthughura Pita nona afharaniiŋn mee rɨkhagharɨsima, mee nɨmɨre iti. Mauthughura aŋn Ikhɨv Judarii rɨphenan kɨrtɨghana avhen ana nigha akɨra athɨsir othevir gun men niazi. A kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee bisir kharsir gun Jems nona afhoghumasir phorugha ivhɨra mem mbɨkɨmɨri.” Gumughun Pita mee thaegha igharisira aŋanan gu.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Amɨn itirasima, mbɨzorsir gumasi Pitaousua garava avheeŋi. Mee bar rɨŋgavan maghatɨgha amuigha norira, norira azaaŋsɨgha kamaghɨusue, “Pita manavɨn gu?”
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Pita iti phatɨsima, Herot a gumasi vɨkemisima mee Pitaousua uruiisua gue. Mee thange aŋn ganisi bar phatɨ. Kamagha amuisima aŋm mbɨzorsir gumasi Pitan garav ikesi tharsi, Herot mee nigha osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrir rɨphenan athɨgha kamaghɨusue, “Mee aremighemi.” Herot gɨn Judian distrigha thaegha, Sisarianɨ uŋuuni ikhaousua gueghiri.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Mee norivɨusua nira aghae bisi anda Herot ativagha garirɨ uŋuun iti. Herota avhesan ikɨvan Tair ri Saidonɨn gumasi rako amisir itima, mee kha bighaaŋmɨusua thighira nori akuvagha aŋn ganamɨusua zui. Mee ufhuaraghavɨra Blastusɨm mbɨkemisi a men phorugha navan amɨɨŋndɨgh nigha gɨva. Blastus, ana ativasir gumagh Herot akuira aŋanan garir gumagh. Gɨn Herot menɨ ukuarukuvighava andaran khava gɨvaousua mbɨkemisima, mee aŋn ganamɨusua zui.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Herotɨ uthughun mav atɨghava, ma uthughun a nona ativasir shaaria sharighava, nombɨ ativasir gumaghan ambirembii aŋga apheraghava, gumasi rako amisi vɨŋgeeghi.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Mee mbɨghɨravɨra dɨɨva kamaghɨusue, “Khara gumagha thavɨ mbɨŋge phatɨ. Khara asaaŋn mavɨ mbɨŋgeeghi.”
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Herot Gotɨni izɨɨ ufhii phatɨ, kamagha amuisima Ikhɨvan enselɨ uzuamɨra aŋm mbɨsoesima ana areeghi. Maghɨra aŋnɨ umuun itira aphisi aŋamɨra ana apha zuima, aŋna aremi.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Uthughun khavɨn Gotɨna akam bar ikhevigha barɨ uŋuimbar gue.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Mauthughura Barnabas ri Sol aniiŋ non iŋaar Jerusalemɨn ana gɨvagha, nomthegha Antioghɨn ze. Jon, aŋni izɨɨn mav Mak, aniiŋ ana nighava aŋn phorughavɨra ze.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.