Atos 10
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs VC
1 Gumaghan mav Sisarianɨ uŋuun iti, aŋni izɨɨ Kornilius. A 100 pɨlanɨm mbɨzorsir gumasir garir gumaghan mav. A ivhɨra Italinɨ unuaghɨnan mbɨzorusir gumasi gari.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Kornilius a Got vhusvhuiisir othevigha amuir gumagh. A nona andarsir phorugha mee Gotɨn apheeŋn iti. A ivhɨra Judarir akoghɨn gumasi rako amisi bisi phatɨsi tharsi men akuruvagha, mɨghasɨgha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Uthughun mavɨn 3 okloghɨnɨ uŋguartughun Kornilius bar inderaghavɨra garima Gotɨn ensel irɨmɨn mɨn zaa kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Kornilius!”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Mauthughura Korniliusa avhighaviighava rɨkɨrava aŋn gara, kamagh aŋna azaaghi, “Ikhɨv, theghan bighɨn?”
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Nɨɨ thighira gumasi tharsi Jopan mee amandaghtima, mee maaŋɨ kha gumagh aŋni izɨɨ Saimon, mee ivhɨra Pitan aŋga arɨsi, aŋm mbatoghɨva ana nigh zɨɨ.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 A igharisi Saimonɨn phorugha iti, ana asɨsir niir bisigha amuir gumagh. Aŋ rɨphen oŋaram mbɨkeeŋn iti.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Ensel Korniliusɨm mbɨkemigha ana athaegha gusima, a non iŋaaran gumaghaniiŋ ko mbɨzorughan gumagh, a men dɨɨsima mee aŋmɨusua zii. Aŋm mbɨzorughan gumaghan mav ivhɨra Gotɨn vhusvhusigha Korniliusɨn phorugha iti.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Ana othuivisi bisir kharsi gun mem mbɨkemigha, mee amandasima mee Jopan gue.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Korniliusa amandasi gumasi gua utuavɨna arɨghan akui. Amɨrɨtusima mee gua Jopanɨ uŋuuna aghano othuivima aro rɨphɨɨŋ nii. Uthughun khavɨra Pita gua rɨphenan isɨɨŋn guavanambogha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Uthughun khavɨn Pita mbɨtii aŋn azima, ana aghaa thava ramamɨusua, kamagha amuisima mee aghaegha amuavɨre itima, a irɨmɨn mɨn bighan mavɨn gari.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 A iphɨn garima ovhee ukuisima, bighan mav mbɨsasini ikhɨvan mɨn gari. Bighan khav, mee aŋ 4 pɨla mbɨŋɨriirɨ usuirasima, a unuaghɨnan zeghiri.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Aŋna avhen, asɨsirɨ usue rako afhari ikhava arui tharsi, rako unuaghɨnana avaragha aruir asɨsi rakoma iphɨn phavagha arui ukuarasi iti.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Mauthughura ithɨɨŋ mav kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Pita, nɨɨ rɨkavigh tharsi vɨsoeghɨva anda ramɨ.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 An aŋm mbɨkemisima Pita kamagh ana ikara, “Ikhɨv bar phatɨghami! Khɨɨ fhomɨra Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋnɨ mbɨzesi bigha thava amesi phatɨ.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 An aŋm mbɨkemisima ithɨɨŋ nomthegha aŋm mbɨŋgeeghi, “Got amuisi bisi anda indera. Nɨɨ nomthegh mbɨzesi bisi andara arɨgha thaghɨri.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 A ma akamara ufhuaragha aŋm mbɨkemigha nomthegha uthughum buaaŋniiŋn nom aŋm mbɨŋgeeghi. Uthughun khavɨn mbɨsasini ikhɨvan khav uzuamɨra nomthegha ovheen guavanambo.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Pita irɨmɨn mɨn ganis bighan khavɨm mbɨnɨɨŋgi nɨghɨnɨghavɨre itima, Korniliusa amandasi gumasi guava othuivi. Mee Saimonɨ rɨphenamɨusuava azaaghi, aŋ rɨphen managh iti. Mee thighira zaava aŋn rɨphenan itɨman akamaniiŋn othuivi.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Mee dɨɨva azaaghi, “Saimon, aŋni izɨɨn mav Pita, a khagh iti o phatɨ?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Pita irɨmɨn mɨn ganisi bighe nɨghɨnɨghavɨre itima, Gotɨnɨ Utum aŋm mbɨŋgeeghi, “Saimon, gumaghan phunini ko mbɨkethav nɨɨmɨusua uruiagha arui.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Khɨɨ mee amandasima mee nɨɨmɨusua zii. Kamagha amuisima, nɨɨ men phorugh maŋŋamɨusua nɨghɨnɨsira avhɨrara amua thaghɨri. Nɨɨ rɨkavigh meghirɨ.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Mauthughura Pita gueghirɨgha mem mbɨŋgeeghi, “Kɨra khara, gee namɨusua urui. Gee thoghousua zii?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 A mem mbɨkemisima gumasi aŋna akam ikara, “Kornilius 100 pɨlan mbɨzorsir gumasir garir gumagh nɨɨmɨusua ee amandasima ee ze. A Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn inderagha ana apheeŋn itir gumagh. Judarir akoghɨn gumasi rako amisi bar aŋn vhusvhusigha aŋni izɨɨ ufhii. Gotɨn enselɨn mav aŋm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Nɨɨ Pitaousua akama amandaghtima a nɨɨn rɨphenan zɨɨ mbɨŋgɨŋgɨ tharsi ramutima nɨɨ andava oraa.’ ”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Mauthughura Pita mem mbɨŋgeema, mee rɨphenana avhen gue. Mee akuigha amɨrɨtusi rɨmaaŋra Kraisɨn phorusi gumasi Jopanɨ uŋuun iti tharsi mee ivhɨra Sisarianɨ uŋuun zui.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Mee gua utuavɨna arɨghan akuigha nomthegha rɨkavhigha gua Sisarianɨ uŋuun oto. Uthughun khavɨn Kornilius memɨusua gara iti. A no rɨkuruku rako nona andarsir dɨɨgha, mee akuvagha men phorugha iti.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pita rɨphenana avhen zuima, Korniliusa aŋna aghegha, aŋn khoman noni itɨvɨnia rɨphɨrighava irɨgha aŋni izɨɨ ufhii.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Mauthughura Pita aŋnɨ usuiraghav ana ufhegha aŋm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ rɨkavighɨ uthughɨri! Khɨɨ phura gumaghan khɨn maghɨ.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Pita aŋm mbɨŋgɨvɨra rɨphenana avhen gua garima, gumasi rako amisira avhɨrara nori akuvaghav iti.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Mauthughura a mem mbɨŋgeeghi, “Gee bar ikaaŋi, ee Judarii, en othɨv maghɨ. Ee igharisirɨ unuaghɨnan gumasir aghan maŋŋɨgham phatɨghɨva ivhɨra men phorugh ikeghem thughatɨs phatɨ. Got kamagh nam mbɨŋgɨ kamaghɨusue, khɨɨ Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn gumagha thavɨ mbɨkɨmɨva mbɨzesir gumaghan aŋra atɨghɨva aŋn phorugh ikeghemi thughatɨsi bar phatɨ.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Uthughun khavɨn gee namɨusua akama amandasima khɨɨ iphɨrphɨrsi phatɨgha, khagh ze. Khɨɨ gen azaaghi, gee thoghousua namɨusua akam amandasima?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Aŋm mbɨŋgeema Korniliusa aŋna akam ikara, “Ma amɨnboghɨn 3 okloghɨn uŋguartughun khɨɨ nor rɨphenana avhen ikha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi. Uthughun khavɨn gumaghan mav shaaranɨ ughuran mava saragha uzuamɨra nam mbɨnɨmanɨ utughavi iti.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 A kamaghɨusue, ‘Kornilius, Got nɨɨn mbɨŋgɨmɨŋgɨv oraghi, nɨɨ gumasi rako amisi bisi phatɨsi tharsi akuruvasi iŋaarir gara ana andar vhusvhusigha andaghɨ nɨghɨnɨsi.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Kamagh amuisima Saimon, aŋni izɨɨn mav Pita, aŋmɨusua gumagha thav amandaghtima, a Jopanɨn maŋɨva ana nigh zɨɨ. A Saimon asɨsir niir bisigh amuir gumagha rɨphenaŋga akuima, an aŋn gara iti. Rɨphenan khav oŋaram mbɨkeeŋn iti.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Kamaghɨn amuisima khɨɨ nɨɨmɨusua uzuamɨra akam amanda. Mamagha amuisima nɨɨ inderagha zii. Ee thighira bar zaa Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn iti. Got nɨɨ mbɨkemisir akaa, nɨɨ anda vɨkɨmtima ee bar andava oraghami.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Pita Korneliusɨn rɨphenana avhen iti tharsi vɨŋgeeghi, “Bar guisimbaaŋra, khɨɨ thighira ikaaŋi. Got uvhuaghuvhagha gumasi vhusvhusigha mera gari phatɨ, a bar gumasir vhusvhusi.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Uŋuimba bar andar iti gumasi rako amisi aŋna apheeŋn ikha othevira aghuuira amui tharsi, a men vhusvhusi.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Khara Got Israelir gumasi rako amisivɨusua amandasir akam. A kamaghɨm mbɨŋgeeghi, Krais Iesus a bar en Ikhɨv. A eŋga amuima, ee Gotɨn phorugha navana amɨɨŋndɨghan iti.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Gee nori ikaaŋi, bisir mana andarsi Israelɨnɨ unuaghɨnani iti uŋuimba bar andar othuivi. Bisir kharsi Galilin distrighɨnɨ ufhuaraghavɨra rɨkavi. Jon gumasi uruasa akamɨ ukurava aruigha gɨvasima, bisi gɨn othuivi.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Gee ikaaŋi, Got Nasaretiiŋn gumagh Iesus, nonɨ Utum ko gamgaaŋn aŋga anɨɨŋi. Got aŋn phorugh itima, kamagha amuisima a uŋuimbagha arua gumasi rako amisir akuruvasi. Ara Satanɨn aphasasi gumasi rako amisi, Iesus meŋga amuima mee nomthegha indera.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Ee nori non arɨmasi aŋn garima, a Judarirɨ unuaghɨnan iti uŋuimbar rako Jerusalemɨnɨ uŋuun bisira avhɨrara amui. Mee aŋm mbɨsuegha khani ighuuvan ana gurasima an aremi.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Uthughun phunini gɨvasima mbɨkethavɨn Got aŋga amuima a nomthegha rɨkavhi. Gumughun Got ana nigha gumasi rako amisir khɨva.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 A Judarii bar mee mbativisi phatɨ. En gumasi Gotɨ mbɨsevesi tharsi, era aŋn gani. Ana aremigha nomthegha rɨkavisirɨ uthughun gɨn, a en phorugha ikava aghae rako rɨmɨ ame.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Iesus nona akaman gun gumasi rako amisi vɨkɨmamɨusua eem mbɨkemi. A kamaghɨusue, ee kamagh mem mbɨkɨm mbɨkɨmaŋga, Got gumaghan khav Iesus ana mbɨsevisima, anara ovheeŋga guesi tharsi rako aŋgamɨre iti tharsi osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrami.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Gotɨna ambuuŋn gumasi, mee bar guisimbaaŋra Iesusɨn akaman khav ukuri. Mee kamaghɨusue, gumagha thav nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨni izɨɨn ikhɨti, Got Iesusɨni izɨɨn ana othevir maghatɨsi gɨna amaaŋga.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Pita akamɨ ukuravɨra itima, gumasi rako amisi aŋm mbaraghavɨre itima, Gotɨnɨ Utum bar memɨusua zeghirɨ.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 — ausente —
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 — ausente —
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Gumasi rako amisir kharsi, mee en mɨn Gotɨnɨ Utum nigha gɨva. Kamagha amuisima thɨɨŋra, ee rɨmɨn mee ururan en thɨv ti?”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Mauthughura Pita kamagh gumasir kharsi vɨŋgeeghi, “Gee Krais Iesusɨni izɨɨnɨ uruami.” Mee uruegha gɨvagha, norir phorughɨ uthusi tharsir ikhaaousuava Pita mbɨŋgeeghi.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.