Atos 10
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs ARA
1 Gumaghan mav Sisarianɨ uŋuun iti, aŋni izɨɨ Kornilius. A 100 pɨlanɨm mbɨzorsir gumasir garir gumaghan mav. A ivhɨra Italinɨ unuaghɨnan mbɨzorusir gumasi gari.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Kornilius a Got vhusvhuiisir othevigha amuir gumagh. A nona andarsir phorugha mee Gotɨn apheeŋn iti. A ivhɨra Judarir akoghɨn gumasi rako amisi bisi phatɨsi tharsi men akuruvagha, mɨghasɨgha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Uthughun mavɨn 3 okloghɨnɨ uŋguartughun Kornilius bar inderaghavɨra garima Gotɨn ensel irɨmɨn mɨn zaa kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Kornilius!”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Mauthughura Korniliusa avhighaviighava rɨkɨrava aŋn gara, kamagh aŋna azaaghi, “Ikhɨv, theghan bighɨn?”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Nɨɨ thighira gumasi tharsi Jopan mee amandaghtima, mee maaŋɨ kha gumagh aŋni izɨɨ Saimon, mee ivhɨra Pitan aŋga arɨsi, aŋm mbatoghɨva ana nigh zɨɨ.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 A igharisi Saimonɨn phorugha iti, ana asɨsir niir bisigha amuir gumagh. Aŋ rɨphen oŋaram mbɨkeeŋn iti.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Ensel Korniliusɨm mbɨkemigha ana athaegha gusima, a non iŋaaran gumaghaniiŋ ko mbɨzorughan gumagh, a men dɨɨsima mee aŋmɨusua zii. Aŋm mbɨzorughan gumaghan mav ivhɨra Gotɨn vhusvhusigha Korniliusɨn phorugha iti.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Ana othuivisi bisir kharsi gun mem mbɨkemigha, mee amandasima mee Jopan gue.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Korniliusa amandasi gumasi gua utuavɨna arɨghan akui. Amɨrɨtusima mee gua Jopanɨ uŋuuna aghano othuivima aro rɨphɨɨŋ nii. Uthughun khavɨra Pita gua rɨphenan isɨɨŋn guavanambogha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Uthughun khavɨn Pita mbɨtii aŋn azima, ana aghaa thava ramamɨusua, kamagha amuisima mee aghaegha amuavɨre itima, a irɨmɨn mɨn bighan mavɨn gari.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 A iphɨn garima ovhee ukuisima, bighan mav mbɨsasini ikhɨvan mɨn gari. Bighan khav, mee aŋ 4 pɨla mbɨŋɨriirɨ usuirasima, a unuaghɨnan zeghiri.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Aŋna avhen, asɨsirɨ usue rako afhari ikhava arui tharsi, rako unuaghɨnana avaragha aruir asɨsi rakoma iphɨn phavagha arui ukuarasi iti.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Mauthughura ithɨɨŋ mav kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Pita, nɨɨ rɨkavigh tharsi vɨsoeghɨva anda ramɨ.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 An aŋm mbɨkemisima Pita kamagh ana ikara, “Ikhɨv bar phatɨghami! Khɨɨ fhomɨra Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋnɨ mbɨzesi bigha thava amesi phatɨ.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 An aŋm mbɨkemisima ithɨɨŋ nomthegha aŋm mbɨŋgeeghi, “Got amuisi bisi anda indera. Nɨɨ nomthegh mbɨzesi bisi andara arɨgha thaghɨri.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 A ma akamara ufhuaragha aŋm mbɨkemigha nomthegha uthughum buaaŋniiŋn nom aŋm mbɨŋgeeghi. Uthughun khavɨn mbɨsasini ikhɨvan khav uzuamɨra nomthegha ovheen guavanambo.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Pita irɨmɨn mɨn ganis bighan khavɨm mbɨnɨɨŋgi nɨghɨnɨghavɨre itima, Korniliusa amandasi gumasi guava othuivi. Mee Saimonɨ rɨphenamɨusuava azaaghi, aŋ rɨphen managh iti. Mee thighira zaava aŋn rɨphenan itɨman akamaniiŋn othuivi.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Mee dɨɨva azaaghi, “Saimon, aŋni izɨɨn mav Pita, a khagh iti o phatɨ?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Pita irɨmɨn mɨn ganisi bighe nɨghɨnɨghavɨre itima, Gotɨnɨ Utum aŋm mbɨŋgeeghi, “Saimon, gumaghan phunini ko mbɨkethav nɨɨmɨusua uruiagha arui.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Khɨɨ mee amandasima mee nɨɨmɨusua zii. Kamagha amuisima, nɨɨ men phorugh maŋŋamɨusua nɨghɨnɨsira avhɨrara amua thaghɨri. Nɨɨ rɨkavigh meghirɨ.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Mauthughura Pita gueghirɨgha mem mbɨŋgeeghi, “Kɨra khara, gee namɨusua urui. Gee thoghousua zii?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 A mem mbɨkemisima gumasi aŋna akam ikara, “Kornilius 100 pɨlan mbɨzorsir gumasir garir gumagh nɨɨmɨusua ee amandasima ee ze. A Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn inderagha ana apheeŋn itir gumagh. Judarir akoghɨn gumasi rako amisi bar aŋn vhusvhusigha aŋni izɨɨ ufhii. Gotɨn enselɨn mav aŋm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Nɨɨ Pitaousua akama amandaghtima a nɨɨn rɨphenan zɨɨ mbɨŋgɨŋgɨ tharsi ramutima nɨɨ andava oraa.’ ”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Mauthughura Pita mem mbɨŋgeema, mee rɨphenana avhen gue. Mee akuigha amɨrɨtusi rɨmaaŋra Kraisɨn phorusi gumasi Jopanɨ uŋuun iti tharsi mee ivhɨra Sisarianɨ uŋuun zui.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Mee gua utuavɨna arɨghan akuigha nomthegha rɨkavhigha gua Sisarianɨ uŋuun oto. Uthughun khavɨn Kornilius memɨusua gara iti. A no rɨkuruku rako nona andarsir dɨɨgha, mee akuvagha men phorugha iti.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Pita rɨphenana avhen zuima, Korniliusa aŋna aghegha, aŋn khoman noni itɨvɨnia rɨphɨrighava irɨgha aŋni izɨɨ ufhii.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Mauthughura Pita aŋnɨ usuiraghav ana ufhegha aŋm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ rɨkavighɨ uthughɨri! Khɨɨ phura gumaghan khɨn maghɨ.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Pita aŋm mbɨŋgɨvɨra rɨphenana avhen gua garima, gumasi rako amisira avhɨrara nori akuvaghav iti.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Mauthughura a mem mbɨŋgeeghi, “Gee bar ikaaŋi, ee Judarii, en othɨv maghɨ. Ee igharisirɨ unuaghɨnan gumasir aghan maŋŋɨgham phatɨghɨva ivhɨra men phorugh ikeghem thughatɨs phatɨ. Got kamagh nam mbɨŋgɨ kamaghɨusue, khɨɨ Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn gumagha thavɨ mbɨkɨmɨva mbɨzesir gumaghan aŋra atɨghɨva aŋn phorugh ikeghemi thughatɨsi bar phatɨ.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Uthughun khavɨn gee namɨusua akama amandasima khɨɨ iphɨrphɨrsi phatɨgha, khagh ze. Khɨɨ gen azaaghi, gee thoghousua namɨusua akam amandasima?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Aŋm mbɨŋgeema Korniliusa aŋna akam ikara, “Ma amɨnboghɨn 3 okloghɨn uŋguartughun khɨɨ nor rɨphenana avhen ikha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi. Uthughun khavɨn gumaghan mav shaaranɨ ughuran mava saragha uzuamɨra nam mbɨnɨmanɨ utughavi iti.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 A kamaghɨusue, ‘Kornilius, Got nɨɨn mbɨŋgɨmɨŋgɨv oraghi, nɨɨ gumasi rako amisi bisi phatɨsi tharsi akuruvasi iŋaarir gara ana andar vhusvhusigha andaghɨ nɨghɨnɨsi.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Kamagh amuisima Saimon, aŋni izɨɨn mav Pita, aŋmɨusua gumagha thav amandaghtima, a Jopanɨn maŋɨva ana nigh zɨɨ. A Saimon asɨsir niir bisigh amuir gumagha rɨphenaŋga akuima, an aŋn gara iti. Rɨphenan khav oŋaram mbɨkeeŋn iti.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Kamaghɨn amuisima khɨɨ nɨɨmɨusua uzuamɨra akam amanda. Mamagha amuisima nɨɨ inderagha zii. Ee thighira bar zaa Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn iti. Got nɨɨ mbɨkemisir akaa, nɨɨ anda vɨkɨmtima ee bar andava oraghami.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Pita Korneliusɨn rɨphenana avhen iti tharsi vɨŋgeeghi, “Bar guisimbaaŋra, khɨɨ thighira ikaaŋi. Got uvhuaghuvhagha gumasi vhusvhusigha mera gari phatɨ, a bar gumasir vhusvhusi.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Uŋuimba bar andar iti gumasi rako amisi aŋna apheeŋn ikha othevira aghuuira amui tharsi, a men vhusvhusi.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Khara Got Israelir gumasi rako amisivɨusua amandasir akam. A kamaghɨm mbɨŋgeeghi, Krais Iesus a bar en Ikhɨv. A eŋga amuima, ee Gotɨn phorugha navana amɨɨŋndɨghan iti.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Gee nori ikaaŋi, bisir mana andarsi Israelɨnɨ unuaghɨnani iti uŋuimba bar andar othuivi. Bisir kharsi Galilin distrighɨnɨ ufhuaraghavɨra rɨkavi. Jon gumasi uruasa akamɨ ukurava aruigha gɨvasima, bisi gɨn othuivi.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Gee ikaaŋi, Got Nasaretiiŋn gumagh Iesus, nonɨ Utum ko gamgaaŋn aŋga anɨɨŋi. Got aŋn phorugh itima, kamagha amuisima a uŋuimbagha arua gumasi rako amisir akuruvasi. Ara Satanɨn aphasasi gumasi rako amisi, Iesus meŋga amuima mee nomthegha indera.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Ee nori non arɨmasi aŋn garima, a Judarirɨ unuaghɨnan iti uŋuimbar rako Jerusalemɨnɨ uŋuun bisira avhɨrara amui. Mee aŋm mbɨsuegha khani ighuuvan ana gurasima an aremi.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Uthughun phunini gɨvasima mbɨkethavɨn Got aŋga amuima a nomthegha rɨkavhi. Gumughun Got ana nigha gumasi rako amisir khɨva.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 A Judarii bar mee mbativisi phatɨ. En gumasi Gotɨ mbɨsevesi tharsi, era aŋn gani. Ana aremigha nomthegha rɨkavisirɨ uthughun gɨn, a en phorugha ikava aghae rako rɨmɨ ame.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Iesus nona akaman gun gumasi rako amisi vɨkɨmamɨusua eem mbɨkemi. A kamaghɨusue, ee kamagh mem mbɨkɨm mbɨkɨmaŋga, Got gumaghan khav Iesus ana mbɨsevisima, anara ovheeŋga guesi tharsi rako aŋgamɨre iti tharsi osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrami.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Gotɨna ambuuŋn gumasi, mee bar guisimbaaŋra Iesusɨn akaman khav ukuri. Mee kamaghɨusue, gumagha thav nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨni izɨɨn ikhɨti, Got Iesusɨni izɨɨn ana othevir maghatɨsi gɨna amaaŋga.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Pita akamɨ ukuravɨra itima, gumasi rako amisi aŋm mbaraghavɨre itima, Gotɨnɨ Utum bar memɨusua zeghirɨ.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Gumasi rako amisir kharsi, mee en mɨn Gotɨnɨ Utum nigha gɨva. Kamagha amuisima thɨɨŋra, ee rɨmɨn mee ururan en thɨv ti?”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Mauthughura Pita kamagh gumasir kharsi vɨŋgeeghi, “Gee Krais Iesusɨni izɨɨnɨ uruami.” Mee uruegha gɨvagha, norir phorughɨ uthusi tharsir ikhaaousuava Pita mbɨŋgeeghi.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.