Atos 10

Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Gumaghan mav Sisarianɨ uŋuun iti, aŋni izɨɨ Kornilius. A 100 pɨlanɨm mbɨzorsir gumasir garir gumaghan mav. A ivhɨra Italinɨ unuaghɨnan mbɨzorusir gumasi gari.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Kornilius a Got vhusvhuiisir othevigha amuir gumagh. A nona andarsir phorugha mee Gotɨn apheeŋn iti. A ivhɨra Judarir akoghɨn gumasi rako amisi bisi phatɨsi tharsi men akuruvagha, mɨghasɨgha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Uthughun mavɨn 3 okloghɨnɨ uŋguartughun Kornilius bar inderaghavɨra garima Gotɨn ensel irɨmɨn mɨn zaa kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Kornilius!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Mauthughura Korniliusa avhighaviighava rɨkɨrava aŋn gara, kamagh aŋna azaaghi, “Ikhɨv, theghan bighɨn?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Nɨɨ thighira gumasi tharsi Jopan mee amandaghtima, mee maaŋɨ kha gumagh aŋni izɨɨ Saimon, mee ivhɨra Pitan aŋga arɨsi, aŋm mbatoghɨva ana nigh zɨɨ.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 A igharisi Saimonɨn phorugha iti, ana asɨsir niir bisigha amuir gumagh. Aŋ rɨphen oŋaram mbɨkeeŋn iti.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Ensel Korniliusɨm mbɨkemigha ana athaegha gusima, a non iŋaaran gumaghaniiŋ ko mbɨzorughan gumagh, a men dɨɨsima mee aŋmɨusua zii. Aŋm mbɨzorughan gumaghan mav ivhɨra Gotɨn vhusvhusigha Korniliusɨn phorugha iti.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Ana othuivisi bisir kharsi gun mem mbɨkemigha, mee amandasima mee Jopan gue.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Korniliusa amandasi gumasi gua utuavɨna arɨghan akui. Amɨrɨtusima mee gua Jopanɨ uŋuuna aghano othuivima aro rɨphɨɨŋ nii. Uthughun khavɨra Pita gua rɨphenan isɨɨŋn guavanambogha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Uthughun khavɨn Pita mbɨtii aŋn azima, ana aghaa thava ramamɨusua, kamagha amuisima mee aghaegha amuavɨre itima, a irɨmɨn mɨn bighan mavɨn gari.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 A iphɨn garima ovhee ukuisima, bighan mav mbɨsasini ikhɨvan mɨn gari. Bighan khav, mee aŋ 4 pɨla mbɨŋɨriirɨ usuirasima, a unuaghɨnan zeghiri.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Aŋna avhen, asɨsirɨ usue rako afhari ikhava arui tharsi, rako unuaghɨnana avaragha aruir asɨsi rakoma iphɨn phavagha arui ukuarasi iti.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Mauthughura ithɨɨŋ mav kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Pita, nɨɨ rɨkavigh tharsi vɨsoeghɨva anda ramɨ.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 An aŋm mbɨkemisima Pita kamagh ana ikara, “Ikhɨv bar phatɨghami! Khɨɨ fhomɨra Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋnɨ mbɨzesi bigha thava amesi phatɨ.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 An aŋm mbɨkemisima ithɨɨŋ nomthegha aŋm mbɨŋgeeghi, “Got amuisi bisi anda indera. Nɨɨ nomthegh mbɨzesi bisi andara arɨgha thaghɨri.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 A ma akamara ufhuaragha aŋm mbɨkemigha nomthegha uthughum buaaŋniiŋn nom aŋm mbɨŋgeeghi. Uthughun khavɨn mbɨsasini ikhɨvan khav uzuamɨra nomthegha ovheen guavanambo.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Pita irɨmɨn mɨn ganis bighan khavɨm mbɨnɨɨŋgi nɨghɨnɨghavɨre itima, Korniliusa amandasi gumasi guava othuivi. Mee Saimonɨ rɨphenamɨusuava azaaghi, aŋ rɨphen managh iti. Mee thighira zaava aŋn rɨphenan itɨman akamaniiŋn othuivi.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Mee dɨɨva azaaghi, “Saimon, aŋni izɨɨn mav Pita, a khagh iti o phatɨ?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Pita irɨmɨn mɨn ganisi bighe nɨghɨnɨghavɨre itima, Gotɨnɨ Utum aŋm mbɨŋgeeghi, “Saimon, gumaghan phunini ko mbɨkethav nɨɨmɨusua uruiagha arui.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Khɨɨ mee amandasima mee nɨɨmɨusua zii. Kamagha amuisima, nɨɨ men phorugh maŋŋamɨusua nɨghɨnɨsira avhɨrara amua thaghɨri. Nɨɨ rɨkavigh meghirɨ.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Mauthughura Pita gueghirɨgha mem mbɨŋgeeghi, “Kɨra khara, gee namɨusua urui. Gee thoghousua zii?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 A mem mbɨkemisima gumasi aŋna akam ikara, “Kornilius 100 pɨlan mbɨzorsir gumasir garir gumagh nɨɨmɨusua ee amandasima ee ze. A Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn inderagha ana apheeŋn itir gumagh. Judarir akoghɨn gumasi rako amisi bar aŋn vhusvhusigha aŋni izɨɨ ufhii. Gotɨn enselɨn mav aŋm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Nɨɨ Pitaousua akama amandaghtima a nɨɨn rɨphenan zɨɨ mbɨŋgɨŋgɨ tharsi ramutima nɨɨ andava oraa.’ ”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Mauthughura Pita mem mbɨŋgeema, mee rɨphenana avhen gue. Mee akuigha amɨrɨtusi rɨmaaŋra Kraisɨn phorusi gumasi Jopanɨ uŋuun iti tharsi mee ivhɨra Sisarianɨ uŋuun zui.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Mee gua utuavɨna arɨghan akuigha nomthegha rɨkavhigha gua Sisarianɨ uŋuun oto. Uthughun khavɨn Kornilius memɨusua gara iti. A no rɨkuruku rako nona andarsir dɨɨgha, mee akuvagha men phorugha iti.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pita rɨphenana avhen zuima, Korniliusa aŋna aghegha, aŋn khoman noni itɨvɨnia rɨphɨrighava irɨgha aŋni izɨɨ ufhii.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Mauthughura Pita aŋnɨ usuiraghav ana ufhegha aŋm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ rɨkavighɨ uthughɨri! Khɨɨ phura gumaghan khɨn maghɨ.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Pita aŋm mbɨŋgɨvɨra rɨphenana avhen gua garima, gumasi rako amisira avhɨrara nori akuvaghav iti.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Mauthughura a mem mbɨŋgeeghi, “Gee bar ikaaŋi, ee Judarii, en othɨv maghɨ. Ee igharisirɨ unuaghɨnan gumasir aghan maŋŋɨgham phatɨghɨva ivhɨra men phorugh ikeghem thughatɨs phatɨ. Got kamagh nam mbɨŋgɨ kamaghɨusue, khɨɨ Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn gumagha thavɨ mbɨkɨmɨva mbɨzesir gumaghan aŋra atɨghɨva aŋn phorugh ikeghemi thughatɨsi bar phatɨ.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Uthughun khavɨn gee namɨusua akama amandasima khɨɨ iphɨrphɨrsi phatɨgha, khagh ze. Khɨɨ gen azaaghi, gee thoghousua namɨusua akam amandasima?”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Aŋm mbɨŋgeema Korniliusa aŋna akam ikara, “Ma amɨnboghɨn 3 okloghɨn uŋguartughun khɨɨ nor rɨphenana avhen ikha Gotɨn phorugham mbɨŋgeeghi. Uthughun khavɨn gumaghan mav shaaranɨ ughuran mava saragha uzuamɨra nam mbɨnɨmanɨ utughavi iti.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 A kamaghɨusue, ‘Kornilius, Got nɨɨn mbɨŋgɨmɨŋgɨv oraghi, nɨɨ gumasi rako amisi bisi phatɨsi tharsi akuruvasi iŋaarir gara ana andar vhusvhusigha andaghɨ nɨghɨnɨsi.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Kamagh amuisima Saimon, aŋni izɨɨn mav Pita, aŋmɨusua gumagha thav amandaghtima, a Jopanɨn maŋɨva ana nigh zɨɨ. A Saimon asɨsir niir bisigh amuir gumagha rɨphenaŋga akuima, an aŋn gara iti. Rɨphenan khav oŋaram mbɨkeeŋn iti.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Kamaghɨn amuisima khɨɨ nɨɨmɨusua uzuamɨra akam amanda. Mamagha amuisima nɨɨ inderagha zii. Ee thighira bar zaa Gotɨna arɨmasi rɨfhaaŋn iti. Got nɨɨ mbɨkemisir akaa, nɨɨ anda vɨkɨmtima ee bar andava oraghami.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Pita Korneliusɨn rɨphenana avhen iti tharsi vɨŋgeeghi, “Bar guisimbaaŋra, khɨɨ thighira ikaaŋi. Got uvhuaghuvhagha gumasi vhusvhusigha mera gari phatɨ, a bar gumasir vhusvhusi.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Uŋuimba bar andar iti gumasi rako amisi aŋna apheeŋn ikha othevira aghuuira amui tharsi, a men vhusvhusi.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Khara Got Israelir gumasi rako amisivɨusua amandasir akam. A kamaghɨm mbɨŋgeeghi, Krais Iesus a bar en Ikhɨv. A eŋga amuima, ee Gotɨn phorugha navana amɨɨŋndɨghan iti.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Gee nori ikaaŋi, bisir mana andarsi Israelɨnɨ unuaghɨnani iti uŋuimba bar andar othuivi. Bisir kharsi Galilin distrighɨnɨ ufhuaraghavɨra rɨkavi. Jon gumasi uruasa akamɨ ukurava aruigha gɨvasima, bisi gɨn othuivi.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Gee ikaaŋi, Got Nasaretiiŋn gumagh Iesus, nonɨ Utum ko gamgaaŋn aŋga anɨɨŋi. Got aŋn phorugh itima, kamagha amuisima a uŋuimbagha arua gumasi rako amisir akuruvasi. Ara Satanɨn aphasasi gumasi rako amisi, Iesus meŋga amuima mee nomthegha indera.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Ee nori non arɨmasi aŋn garima, a Judarirɨ unuaghɨnan iti uŋuimbar rako Jerusalemɨnɨ uŋuun bisira avhɨrara amui. Mee aŋm mbɨsuegha khani ighuuvan ana gurasima an aremi.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Uthughun phunini gɨvasima mbɨkethavɨn Got aŋga amuima a nomthegha rɨkavhi. Gumughun Got ana nigha gumasi rako amisir khɨva.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 A Judarii bar mee mbativisi phatɨ. En gumasi Gotɨ mbɨsevesi tharsi, era aŋn gani. Ana aremigha nomthegha rɨkavisirɨ uthughun gɨn, a en phorugha ikava aghae rako rɨmɨ ame.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Iesus nona akaman gun gumasi rako amisi vɨkɨmamɨusua eem mbɨkemi. A kamaghɨusue, ee kamagh mem mbɨkɨm mbɨkɨmaŋga, Got gumaghan khav Iesus ana mbɨsevisima, anara ovheeŋga guesi tharsi rako aŋgamɨre iti tharsi osɨmndɨsiva oraghava anda rɨkɨrami.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Gotɨna ambuuŋn gumasi, mee bar guisimbaaŋra Iesusɨn akaman khav ukuri. Mee kamaghɨusue, gumagha thav nɨghɨnɨghana aghavaghar Iesusɨni izɨɨn ikhɨti, Got Iesusɨni izɨɨn ana othevir maghatɨsi gɨna amaaŋga.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Pita akamɨ ukuravɨra itima, gumasi rako amisi aŋm mbaraghavɨre itima, Gotɨnɨ Utum bar memɨusua zeghirɨ.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Gumasi rako amisir kharsi, mee en mɨn Gotɨnɨ Utum nigha gɨva. Kamagha amuisima thɨɨŋra, ee rɨmɨn mee ururan en thɨv ti?”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Mauthughura Pita kamagh gumasir kharsi vɨŋgeeghi, “Gee Krais Iesusɨni izɨɨnɨ uruami.” Mee uruegha gɨvagha, norir phorughɨ uthusi tharsir ikhaaousuava Pita mbɨŋgeeghi.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.