Gênesis 44

Santa Biblia — Reina Valera 1909 (SPARV1909) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Y MANDÓ|strong="H6680" José al|strong="H5921" mayordomo de su casa|strong="H1004", diciendo|strong="H0559": Hinche|strong="H4390" los costales|strong="H0572" de aquestos varones|strong="H0582" de alimentos|strong="H0400", cuanto|strong="H0834" pudieren llevar|strong="H5375", y pon|strong="H7760" el dinero|strong="H3701" de cada uno|strong="H0376" en la boca|strong="H6310" de su costal|strong="H0572":
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Y pondrás|strong="H7760" mi copa|strong="H1375", la copa|strong="H1375" de plata|strong="H3701", en la boca|strong="H6310" del costal|strong="H0572" del menor|strong="H6996", con el dinero|strong="H3701" de su trigo|strong="H7668". Y él hizo|strong="H6213" como dijo|strong="H1697" José|strong="H3130".
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Venida la mañana|strong="H0215,H1242", los hombres|strong="H0582" fueron despedidos|strong="H7971" con sus|strong="H1992" asnos|strong="H2543".
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Habiendo ellos|strong="H1992" salido|strong="H3318" de la ciudad|strong="H5892", de la que aun no|strong="H3808" se habían alejado|strong="H7368", dijo José|strong="H3130" á su|strong="H0834" mayordomo|strong="H1004": Levántate|strong="H6965", y sigue|strong="H0310" á esos hombres|strong="H0582"; y cuando los|strong="H1992" alcanzares|strong="H5381", diles|strong="H0559,H0413": ¿Por qué|strong="H4100" habéis vuelto|strong="H7999" mal|strong="H7451" por|strong="H8478" bien|strong="H2896"?
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 ¿No|strong="H3808" es ésta|strong="H2088" en la|strong="H1931" que|strong="H0834" bebe|strong="H8354" mi señor|strong="H0113", y por la|strong="H1931" que|strong="H1931" suele|strong="H5172" adivinar|strong="H5172"? habéis hecho mal|strong="H7489" en lo que|strong="H0834" hicisteis|strong="H6213".
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Y como él los alcanzó|strong="H5381", díjoles|strong="H1697" estas|strong="H0428" palabras|strong="H1696".
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 Y ellos le|strong="H0413" respondieron|strong="H0559": ¿Por qué|strong="H4100" dice|strong="H1697" mi señor|strong="H0113" tales|strong="H0428" cosas|strong="H1697"? Nunca|strong="H2486" tal|strong="H2088" hagan|strong="H6213" tus siervos|strong="H5650".
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 He aquí|strong="H2005", el dinero|strong="H3701" que|strong="H0834" hallamos|strong="H4672" en la boca|strong="H6310" de nuestros|strong="H0587" costales|strong="H0572", te lo|strong="H0413" volvimos|strong="H7725" á traer desde la tierra|strong="H0776" de Canaán|strong="H3667"; ¿cómo, pues, habíamos de hurtar|strong="H1589" de casa|strong="H1004" de tu señor|strong="H0113" plata|strong="H3701" ni|strong="H0176" oro|strong="H2091"?
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Aquel de tus siervos|strong="H5650" en quien|strong="H0834" fuere hallada|strong="H4672" la copa, que|strong="H1571" muera|strong="H4191", y aun nosotros|strong="H0587" seremos|strong="H1961" siervos|strong="H5650" de mi señor|strong="H0113".
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Y él dijo|strong="H0559": También|strong="H1571" ahora|strong="H6258" sea conforme á vuestras|strong="H0859" palabras|strong="H1697,H3651"; aquél en|strong="H0854,H0859" quien|strong="H0834" se hallare|strong="H4672", será|strong="H1961" mi siervo|strong="H5650", y vosotros|strong="H0859" seréis|strong="H1961" sin culpa|strong="H5355".
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Ellos entonces se dieron|strong="H4116" prisa, y derribando|strong="H3381" cada uno|strong="H0376" su costal|strong="H0572" en tierra|strong="H0776", abrió|strong="H0376" cada cual el costal|strong="H0572" suyo.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 Y buscó|strong="H2664"; desde el mayor|strong="H1419" comenzó|strong="H2490", y acabó|strong="H3615" en el menor|strong="H6996"; y la copa|strong="H1375" fué hallada|strong="H4672" en el costal|strong="H0572" de Benjamín|strong="H1144".
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Entonces ellos rasgaron|strong="H7167" sus vestidos|strong="H8071", y cargó|strong="H6006" cada uno|strong="H0376" su asno|strong="H2543", y volvieron|strong="H7725" á la ciudad|strong="H5892".
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Y llegó|strong="H0935" Judá|strong="H3063" con sus|strong="H1931" hermanos|strong="H0251" á casa|strong="H1004" de José|strong="H3130", que aun|strong="H5750" estaba allí|strong="H8033", y postráronse|strong="H5307" delante|strong="H6440" de él|strong="H1931" en tierra|strong="H0776".
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Y díjoles|strong="H0559" José|strong="H3130": ¿Qué|strong="H4100" obra es esta|strong="H2088" que|strong="H0834" habéis hecho|strong="H6213"? ¿no|strong="H3808" sabéis|strong="H3045" que|strong="H3588" un hombre|strong="H0376" como yo sabe|strong="H5172" adivinar|strong="H5172"?
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Entonces dijo|strong="H0559" Judá|strong="H3063": ¿Qué|strong="H4100" diremos|strong="H0559" á mi señor|strong="H0113"? ¿qué|strong="H4100" hablaremos|strong="H1696"? ¿ó con qué|strong="H4100" nos justificaremos|strong="H6663"? Dios|strong="H0430" ha hallado|strong="H4672" la maldad|strong="H5771" de tus siervos|strong="H5650": he aquí, nosotros|strong="H0587" somos siervos|strong="H5650" de mi señor|strong="H0113", nosotros|strong="H0587", y también|strong="H1571" aquél en cuyo poder|strong="H3027" fué hallada|strong="H4672" la copa|strong="H1375".
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Y él|strong="H1931" respondió|strong="H0559": Nunca|strong="H2486" yo tal haga|strong="H6213": el varón|strong="H0376" en cuyo|strong="H0834" poder|strong="H3027" fué hallada|strong="H4672" la copa|strong="H1375", él|strong="H1931" será|strong="H1961" mi siervo|strong="H5650"; vosotros id|strong="H5927" en paz|strong="H7965" á vuestro|strong="H0859" padre|strong="H0001".
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Entonces Judá|strong="H3063" se llegó á él, y dijo|strong="H0559": Ay|strong="H0994" señor|strong="H0113" mío, ruégote|strong="H4994" que hable|strong="H1697" tu siervo|strong="H5650" una palabra|strong="H1696" en oídos|strong="H0241" de mi señor|strong="H0113", y no|strong="H0408" se encienda|strong="H2734" tu enojo|strong="H0639" contra tu siervo|strong="H5650", pues|strong="H3588" que tú eres como Faraón|strong="H6547".
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Mi señor|strong="H0113" preguntó|strong="H7592" á sus siervos|strong="H5650", diciendo|strong="H0559": ¿Tenéis|strong="H3426" padre|strong="H0001" ó|strong="H0176" hermano|strong="H0251"?
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Y nosotros respondimos|strong="H0559" á mi señor|strong="H0113": Tenemos|strong="H3426" un padre|strong="H0001" anciano|strong="H2208", y un mozo que le nació|strong="H3206" en su vejez|strong="H2205", pequeño|strong="H6996" aún; y un hermano suyo|strong="H1931" murió|strong="H4191", y él|strong="H1931" quedó|strong="H3498" solo|strong="H1931" de su|strong="H1931" madre|strong="H0517", y su|strong="H1931" padre|strong="H0001" lo|strong="H1931" ama|strong="H0157".
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 Y tú dijiste|strong="H0559" á tus siervos|strong="H5650": Traédmelo|strong="H3381,H0413", y pondré|strong="H7760" mis ojos|strong="H5869" sobre|strong="H5921" él.
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 Y nosotros dijimos|strong="H0559" á mi señor|strong="H0113": El mozo|strong="H5288" no|strong="H3808" puede|strong="H3201" dejar|strong="H5800" á su padre|strong="H0001", porque si le dejare|strong="H5800", su padre|strong="H0001" morirá|strong="H4191".
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Y dijiste|strong="H0559" á tus siervos|strong="H5650": Si|strong="H0518" vuestro hermano|strong="H0251" menor|strong="H6996" no|strong="H3808" descendiere con|strong="H0854" vosotros, no|strong="H3808" veáis más|strong="H3254" mi rostro|strong="H6440".
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Aconteció|strong="H1961" pues, que como llegamos|strong="H5927" á mi padre|strong="H0001" tu siervo|strong="H5650", contámosle las palabras|strong="H1697" de mi señor|strong="H0113".
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 Y dijo|strong="H0559" nuestro|strong="H0587" padre|strong="H0001": Volved|strong="H7725" á comprarnos|strong="H7666" un poco|strong="H4592" de alimento|strong="H0400".
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 Y nosotros respondimos|strong="H0559": No|strong="H3808" podemos|strong="H3201" ir|strong="H3381": si|strong="H0518" nuestro|strong="H0587" hermano|strong="H0251" fuere con|strong="H0854" nosotros|strong="H0587", iremos|strong="H3381"; porque|strong="H3588" no|strong="H3808" podemos|strong="H3201" ver|strong="H7200" el rostro|strong="H6440" del varón|strong="H0376", no|strong="H3808" estando con|strong="H0854" nosotros|strong="H0587" nuestro|strong="H0587" hermano|strong="H0251" el menor|strong="H6996".
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Entonces tu|strong="H0859" siervo|strong="H5650" mi padre|strong="H0001" nos|strong="H0413" dijo|strong="H0559": Vosotros|strong="H0859" sabéis|strong="H3045" que|strong="H3588" dos|strong="H8147" me parió|strong="H3205" mi mujer|strong="H0802";
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Y el uno|strong="H0259" salió|strong="H3318" de conmigo, y pienso|strong="H0559" de cierto|strong="H2963" que fué despedazado|strong="H2963", y hasta|strong="H5704" ahora|strong="H2008" no|strong="H3808" le he visto|strong="H7200";
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Y si tomareis también|strong="H1571" éste|strong="H2088" de|strong="H5973" delante|strong="H6440" de|strong="H5973" mí, y le aconteciere algún desastre|strong="H0611", haréis descender|strong="H3381" mis canas|strong="H7872" con dolor|strong="H7451" á la sepultura|strong="H7585".
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 Ahora|strong="H6258", pues, cuando llegare yo á tu siervo|strong="H5650" mi padre|strong="H0001", y el mozo|strong="H5288" no|strong="H0369" fuere conmigo|strong="H0854", como su alma|strong="H5315" está ligada|strong="H7194" al alma|strong="H5315" de él,
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 Sucederá|strong="H1961" que cuando no|strong="H0369" vea|strong="H7200" al mozo|strong="H5288", morirá|strong="H4191": y tus siervos|strong="H5650" harán descender|strong="H3381" las canas|strong="H7872" de tu siervo|strong="H5650" nuestro|strong="H0587" padre|strong="H0001" con dolor|strong="H3015" á la sepultura|strong="H7585".
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Como|strong="H3588" tu siervo|strong="H5650" salió por fiador|strong="H6148" del mozo|strong="H5288" con|strong="H5973" mi padre|strong="H0001", diciendo|strong="H0559": Si|strong="H0518" no|strong="H3808" te|strong="H0413" lo volviere, entonces yo seré culpable|strong="H2398" para mi padre|strong="H0001" todos|strong="H3605" los días|strong="H3117";
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 Ruégote|strong="H4994" por tanto que quede|strong="H3427" ahora|strong="H6258" tu siervo|strong="H5650" por el mozo|strong="H5288" por siervo|strong="H5650" de mi señor|strong="H0113", y que el mozo|strong="H5288" vaya|strong="H5927" con|strong="H5973" sus hermanos|strong="H0251".
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Porque|strong="H3588" ¿cómo|strong="H0349" iré yo|strong="H5927" á mi padre|strong="H0001" sin|strong="H0369" el mozo|strong="H5288"? No podré, por no|strong="H6435" ver|strong="H7200" el mal|strong="H7451" que|strong="H0834" sobrevendrá|strong="H4672" á mi padre|strong="H0001".
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.