Romanos 8
Sola NT (SOY_SIM) vs NVT
1 Lɛ̃ nnyɑ nkpéni, pɛpɛɛ nɛ Kirisi Yeesu m pɛ́nɛlɛ̃ pin nɛ we ɑ́pi mɑ́ rɛ pikɛ́ Uléécɑɑ kɛtɑhɑi kuú nɛ pisoi n túhɑɑnɛnɛ iwɑmɛ n wɑi.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Asei kɛcɑ́ɑ́, isé yɛɛ yɛ Kirisi Yeesu kupɛ́nɛcɔ kɛ́mɛɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nɛ rintíki ií nɛ nfɑ́ɑ hɛ yɛ isé yɛɛ yɛ ɑkópɛ nɛ rintíki ií nɛ nkpɔ weri kɛ́mɛɛ nɛ́ lésɛlɛ.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Lɛ̃ kɛ isé ii piwɑi m pɔɔnɛ rɛ mɛrɔ́wee yɛ ńnɑŋɛ i pɑɑsɛ nnyɑ kɛ Uléécɑɑ ricuruu uu wɑ. Ukɛ́ nɛ ɑkópɛ nyɛɛ pisoi isoi kɛ́mɛɛ ń we ɑn pi nyikilɛ̃ n feriyɛ nnyɑ kuu Ukɛpipi tummɛ nɛ isoipiŋɛ yɑrɛ pikópɛkɔɔ́ mɛcɔ. Kɛnkpɔ mɛɛ lɛ̃ kɛ ɑkópɛ ɑɑ́ nɛ ńnɑŋɛ m mɑ́ cirɛ nɛ ɑ rinyiki.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Lɛ̃ nnyɑ kɑri yɛ́ nkpéni fe ɑri isoi n le yɑrɛ kɛ isé ii m pisɛ. Ári nkpéni mɛrɔ́wee cirɛ tikilɛ̃ tɔn nɛ isoi le, ɑmɑ́ tɔ nkpéni irɔ́soi lelɛ yɑrɛ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn m pisɛ.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Asei kɛcɑ́ɑ́, mpí pɛɛ pimɛwee cirɛ n tíkilɛ̃ pin nɛ isoi le yɛ lɛ̃ kɑpi ń lɑ kɛmúŋɛ́ wɑilɛ, ɑmɑ́ mpí pɛɛ piisoi n le yɑrɛ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn m pisɛ yɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ kɛmúŋɛ́ wɑilɛ.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Usoi mɛwee cirɛ pitiki ukɛ́ nɛ isoi n le yɛ̀ɛ̀ nɛ nkpɔ kɛ́mɛɛ u hɑlɛ. Amɑ́ isoi pilukɛ yɑrɛ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn m pisɛ yɛ̀ɛ̀ nɛ nfɑ́ɑ nɛ nkíŋniŋɛ kɑlɛ.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Usoi mɛwee cirɛ isoi pilukɛ yɛ̀ɛ̀ tíyɛsɛlɛ uu wɑi Uléécɑɑ ulɑɑrɔ. Mɛ́wee mɛ̃ ɑ́mɛ yɛ Uléécɑɑ pɑkɑrɛ, ticuruu ɑ́mɛ yɛ́ fe mɛkɛ́ lɛ̃ wɑ.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Ái céreisɛ rɛ pɛpɛɛ pimɛwee cirɛ ilɑsi n tṹ pin nɛ isoi le ɑ́pi yɛ́ fe pikɛ́ lɛlɛɛ nɛ Uléécɑɑ n sɑ́ wɑ.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Amɑ́ nɔ̃́ ɑ́ni kɔ nkpéni nɔ́mɛnɛ́wee cirɛ ilɑsi tũ nɔn nɛ isoi le, ɑmɑ́ lɛlɛɛ nɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ n sɑ́ kɑni tíkilɛ̃, in tɛ ɑsei kɛcɑ́ɑ́, Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ yɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ́ welɛ. Unyinɛ unsɑ́ Kirisi Nfɑɑsɔnɛ m mɑ́, ɑ́i Kirisi yɛɛ u te.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Kirisi un nɔ́kɛnɛ́mɛɛ n we, ɑsei kɛcɑ́ɑ́, nɔ́inɛ́piŋɛ yɛ kɔ nɛ ɑkópɛ nnyɑ nkpɔ kɛ́mɛɛ́ welɛ, ɑmɑ́ kɛ Uléécɑɑ uu nɔ́ m pɑnsɛsɛ ɑsei pite nnyɑ, Unfɑɑsɔnɛ yɛ nfɑ́ɑ nɔ́ hɛlɛ.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 In tɛ uyɛɛ pikpɔkpɔ kɛ́mɛɛ Yeesu n yukusɛ Nfɑɑsɔnɛ yɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ́ we, uyɛɛ pikpɔkpɔ kɛ́mɛɛ Kirisi Yeesu n yukusɛ yɛ́ kɔ tíyɛsɛ nɔ́inɛ́piŋɛ yɛɛ nɛ nkpɔ n sɑ́ ii Unfɑɑsɔnɛ mɛɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ ń we nnyɑ nfɑ́ɑ m mɑ́.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Lɛ̃ nnyɑ pimɑ́rɛcɔ, tɔ nkpéni riwómɛ mɑ́lɛ, ɑmɑ́ ɑ́i pɛɛ mɛrɔ́wee kɑrí nɛ riwómɛ mɑ́ kɑri yɛ́ nɛ irɔ́piŋɛ mɛlɑ n wɑi.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Nɔn nɔ́mɛnɛ́lɑ n tikilɛ̃ nɔn nɛ nɔ́inɛ́soi n le, nɔ kpíninɛ. Amɑ́ in tɛ nɔ Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ tíyɛ nn nɔ́kɛnɛ́mɛɛ pikɛi wɑi nn nɔ́inɛ́piŋɛ mɛwɑi kopu, nɔ́ nfɑ́ɑ wɑ.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Pɛ̃ nnɛ́í kɛ Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ nn n séni yɛ Uléécɑɑ sipipi lɛ.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Ái nfɑ́ɑ mɛɛ nɔ́ m pɑnsɛsɛ pilɑ́si pɛɛ iwɑmɛ nɛ n tṹ kɑní yɔsí, ɑmɑ́ Nfɑ́ɑsɔnɛ mɛɛ nɔ́ n kpísi nn wɑisɛ Uléécɑɑ sipipi kɑní yɔsí. Mmɛ mɛɛ yɛ tíyɛsɛ kɑri yɛ ricɑ́ɑ́i ɑri Uléécɑɑ séi rɛ “Apɑ”, “Sɑ́ɑ”!
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ ricuruu yɛ tirɔ́cúruu símisilɛ rɛ tɔ Uléécɑɑ sipipi lɛ.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Tɔn Uléécɑɑ sipipi, tɔ́ɔ kɔ mɑsí lɛ̃ kuú nɛ rɔ́ m mɛ̃́ te. Tɔ́ nɛ Kirisi tɔ́ɔ kɛsẽ́ Uléécɑɑ likɔ́ te. Tɔn Kirisi iwɛ kɛsẽ́ n li, tɔ́ nɛ Kirisi yɛ́ hɑ kɛsẽ́ umɛyɔɔpi kɛ́mɛɛ́ n we.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Nɛ nyɑ́ni rɛ íwɛ nnyí kɛ́mɛɛ kɑri nɛni nní ń we nɛ mɑsí kɛpirɛ mɛyɔɔpi kɛ Uléécɑɑ uu ń lesɛnɛ ukɛ́ rɔ́ nyísɛ ɑ́mɛ ńkɑ kɛ́mɛɛ kumúŋɛisɛnɛ we.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Ḿpɑ́ yo kɛ Uléécɑɑ uu n wɑ yɛ mɛyíkíyiki mɛ́nlɛ, nɛ kɛfɑ kɛsɛ Uléécɑɑ ukɛ́ usipipi lesɛ ukɛ́ nyísɛ.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Ḿpɑ́ yo kɛ Uléécɑɑ uu n wɑ yɛ pɑnsɛlɛ líwookɔɔ́. Ái rɛ liricuruu mɛlɑ kɛ́mɛɛ kɑí nɛ lɛ̃ wɑ, ɑmɑ́ Uléécɑɑ yɛɛ lɛ̃ nɛ ńnɑŋɛ li wɑi. U lɛ̃ wɑlɛ un nɛ tɑ́lɛ̃ tɛ:
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 Ulikɔ́ kuu n wɑ yɛ́ kɑm ɑi ńnɑŋɛ mɛɛ li n cɑɑi ɑi ilɑ́si kɛ́mɛɛ li n tonsɛlɛ̃ ɑnipɛ-i lelu, ɑi pɛɛ́ nɛ liripɔɔ n we lin kɔ Uléécɑɑ sipipi mɛyɔɔpi kɛ́mɛɛ́ we.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Tɔ kɔ pɛɛ nyulɛ rɛ ḿpɑ́ yo kɛ Uléécɑɑ uu n wɑ yɛ hɑ́i nɛ nɛni-mɛ ŋmɔ́ɔ́púlɛnlɛ, lin íwɛ le yɑrɛ kɛ mɛmɑ́rɛnlõ ɑmɛ yɛ unɔ́si n kɛ́hɛni.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Amɑ́ ɑ́i pɛɛ lɛ̃ ŋmɑnɛ. Tɔ̃́ nɛ kɔ ŋmɔ́ɔ́púlɛnlɛ tɔn nɛ mɛyíkíyiki mɛ̃́ tɛ tɔ́ mpí kɛ Uléécɑɑ uu nní Unfɑɑ n lɑɑnsɛ, ukɛ́ mɛsei rɔ́ yɔsí yɑrɛ usipipi uu kɔ ńnɑŋɛ mɛɛ mɛkɛɛ-mɛ rɔ́ n cɑɑi ɑnipɛ-i rɔ́ lesɛ.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Amɑ́ tɔ tɑ́lɛnlɛ tɔn mɛ̃́. Pitɑ́ pɛ̃ kɛ́mɛɛ ŋmɑnɛ kɛ Uléécɑɑ uu tirɔ́yu lɔ. Usoi un lɛ̃ kuu n tɑ́lɛ̃ un mɛ̃́ n nyɑ́ni, ɑ́pi yɛ pɛɛ rɛ u nɛ tɑ́lɛnlɛ. Usoi yɛ́ fe uu lɛ̃ kuu n nyɑ́ni mɑɑ rɛ u kɔ tɑ́lɛnlɛ u mɛ̃́ɛ?
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Amɑ́ in lɛ̃ kɑ́ri n nyɑ́ni kɑri tɑ́lɛ̃, tɔ yɛ li m mɛ́nlɛ nɛ ikɑri.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Limɛcɔ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ pɔ́ɔ yɛ kɔ rɔ́ lɛ̃́ tɛ ɑ́ri pɑ́ɑ́pú nnyɑ. Asei kɛcɑ́ɑ́, ɑ́ri piyómɛyɑ́hɑɑ kɛ́mɛɛ lɛ̃ kɑri yɛ́ɛ́ n we nyu. Amɑ́ Nfɑ́ɑsɔnɛ ricuruu yɛɛ kɛrɔ́cɑ́ɑ́ Uléécɑɑ yɑ́ɑsilɛ nń nɛ iŋmɔpi yɛɛ íi nnɔ́ɔ nɛ kúmɑɑ ń we kɛrɔ́cɑ́ɑ́ u téni.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Kei kɛ Uléécɑɑ yɛɛ ḿpɑ́ úye kɛfɑ n nyu uu yɛ nɛ lɛ̃ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn ń lɑ nkɛ́ m pisɛ ceri. Nfɑ́ɑsɔnɛ yɛ̀ɛ̀ Uléécɑɑ pikɔ́ kɛcɑ́ɑ́ yɑ́ɑsilɛ ɑí nɛ umɛlɑ sɑ́.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Tɔ kɔ nyulɛ rɛ ḿpɑ́ yo yɛ̀ɛ̀ pɛpɛɛ Uléécɑɑ ń lɑ nɛ lisɔnɛ kɑlɛ. Lipite pɛɛ nní pɛ̃ kuu lɛ̃ kuu piwɑi ń lɑ nnyɑ n sée.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Uléécɑɑ yɛ tíyɛsɛlɛ rɛ pɛ̃ nnɛ́í kuu mɛkɛɛ-mɛ n céri uu kɔ mɛkɛɛ-mɛ pi wɛ́ɛ pikɛ́ Ukɛpipi mɛcɔ n we, Ukɛpipi kɛ̃ kɛkɛ́ pɛɛ pimɑ́rɛcɔ kulúi kɛ́mɛɛ kɛfoí kuu m mɑ́ri.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Pɛ̃ nnɛ́í kɛ Uléécɑɑ uu mɛkɛɛ-mɛ n yekei rɛ pikɛ́ lɛ̃ n we, u kɔ lipite pɛ̃ séelɛ, pɛ̃ kuu n sée, u kɔ pi pɑnsɛsɛlɛ ɑsei pite, pɛ̃ kuu m pɑnsɛsɛ ɑsei pite, u kɔ ríyu pi wɑisɛlɛ.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Tɔ́ nkpéni mmú kɛ́mɛɛ rɛ íye? Uléécɑɑ un kɛrɔ́cɑ́ɑ́ n kpɑ́lɛ̃, wóo yɛ́ pɛɛ́ nɛ rɔ́ kɛ́ŋɛnɛ?
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Ukɛpipi cirɛ kúu kɑŋnɛ rɛ ɑ́kɛ kɑpɛ íwɛ li, ɑmɑ́ u kɛ kpísilɛ uú nɛ ntɔ́nɛ́í ɑkópɛ nnyɑ nyɔ́ɔnsɛ, íye kɑi yɛ́ pɛɛ wɑ úu yɛ́ nɛ uipɛɛlɛ́ɛ kɛ̃ nnyɑ ḿpɑ́ yo rɔ́ ḿ pɑ?
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Wóo yɛ́ fe uú nɛ pɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ túhɑɑnɛ? Liute úu we. Likumúŋɛ́ rɛ Uléécɑɑ yɛɛ yɛ usoi pɑnsɛsɛ ɑsei ute.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Wóo yɛ́ fe uu ɑkópɛ pi pɑ? Liute úu we. Likumúŋɛ́ rɛ Kirisi Yeesu yɛɛ kpu, ɑ́i kɔ kei nɛ ripɑ́, ɑmɑ́ u nkpɔ kɛ́mɛɛ yisilɛ, Uléécɑɑ kulukɛ-lukɛ-mɛ̃ kuu kɛ́yukɔɔ́tonɛ-i tṹ un kɛrɔ́cɑ́ɑ́ u welu!
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Yoo yɛ́ fe ɑi Kirisi yɛɛ rɔ́ ń lɑ ɑnipɛ-i rɔ́ lesɛ? Íwɛ píimɑ nɛ́ɛ mpɔ́ɔcɑɑi nɛ́ɛ piwéékusɛ nɛ́ɛ nkṹ nɛ́ɛ mpɑ́rí nɛ́ɛ nkpɔ piloró nɛ́ɛ nkpɔ ricuruu ŋmɑɑ?
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Lɛ̃ kɑi nní Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́mɛɛ wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 — ausente —
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 — ausente —
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.