Romanos 8

Sola NT (SOY_SIM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Lɛ̃ nnyɑ nkpéni, pɛpɛɛ nɛ Kirisi Yeesu m pɛ́nɛlɛ̃ pin nɛ we ɑ́pi mɑ́ rɛ pikɛ́ Uléécɑɑ kɛtɑhɑi kuú nɛ pisoi n túhɑɑnɛnɛ iwɑmɛ n wɑi.
1 Portanto, agora já não há condenação para os que estão em Cristo Jesus,
2 Asei kɛcɑ́ɑ́, isé yɛɛ yɛ Kirisi Yeesu kupɛ́nɛcɔ kɛ́mɛɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nɛ rintíki ií nɛ nfɑ́ɑ hɛ yɛ isé yɛɛ yɛ ɑkópɛ nɛ rintíki ií nɛ nkpɔ weri kɛ́mɛɛ nɛ́ lésɛlɛ.
2 porque por meio de Cristo Jesus a lei do Espírito de vida me libertou da lei do pecado e da morte.
3 Lɛ̃ kɛ isé ii piwɑi m pɔɔnɛ rɛ mɛrɔ́wee yɛ ńnɑŋɛ i pɑɑsɛ nnyɑ kɛ Uléécɑɑ ricuruu uu wɑ. Ukɛ́ nɛ ɑkópɛ nyɛɛ pisoi isoi kɛ́mɛɛ ń we ɑn pi nyikilɛ̃ n feriyɛ nnyɑ kuu Ukɛpipi tummɛ nɛ isoipiŋɛ yɑrɛ pikópɛkɔɔ́ mɛcɔ. Kɛnkpɔ mɛɛ lɛ̃ kɛ ɑkópɛ ɑɑ́ nɛ ńnɑŋɛ m mɑ́ cirɛ nɛ ɑ rinyiki.
3 Porque, aquilo que a lei fora incapaz de fazer por estar enfraquecida pela carne, Deus o fez, enviando seu próprio Filho, à semelhança do homem pecador, como oferta pelo pecado. E assim condenou o pecado na carne,
4 Lɛ̃ nnyɑ kɑri yɛ́ nkpéni fe ɑri isoi n le yɑrɛ kɛ isé ii m pisɛ. Ári nkpéni mɛrɔ́wee cirɛ tikilɛ̃ tɔn nɛ isoi le, ɑmɑ́ tɔ nkpéni irɔ́soi lelɛ yɑrɛ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn m pisɛ.
4 a fim de que as justas exigências da lei fossem plenamente satisfeitas em nós, que não vivemos segundo a carne, mas segundo o Espírito.
5 Asei kɛcɑ́ɑ́, mpí pɛɛ pimɛwee cirɛ n tíkilɛ̃ pin nɛ isoi le yɛ lɛ̃ kɑpi ń lɑ kɛmúŋɛ́ wɑilɛ, ɑmɑ́ mpí pɛɛ piisoi n le yɑrɛ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn m pisɛ yɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ kɛmúŋɛ́ wɑilɛ.
5 Quem vive segundo a carne tem a mente voltada para o que a carne deseja; mas quem, de acordo com o Espírito, tem a mente voltada para o que o Espírito deseja.
6 Usoi mɛwee cirɛ pitiki ukɛ́ nɛ isoi n le yɛ̀ɛ̀ nɛ nkpɔ kɛ́mɛɛ u hɑlɛ. Amɑ́ isoi pilukɛ yɑrɛ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn m pisɛ yɛ̀ɛ̀ nɛ nfɑ́ɑ nɛ nkíŋniŋɛ kɑlɛ.
6 A mentalidade da carne é morte, mas a mentalidade do Espírito é vida e paz;
7 Usoi mɛwee cirɛ isoi pilukɛ yɛ̀ɛ̀ tíyɛsɛlɛ uu wɑi Uléécɑɑ ulɑɑrɔ. Mɛ́wee mɛ̃ ɑ́mɛ yɛ Uléécɑɑ pɑkɑrɛ, ticuruu ɑ́mɛ yɛ́ fe mɛkɛ́ lɛ̃ wɑ.
7 a mentalidade da carne é inimiga de Deus porque não se submete à lei de Deus, nem pode fazê-lo.
8 Ái céreisɛ rɛ pɛpɛɛ pimɛwee cirɛ ilɑsi n tṹ pin nɛ isoi le ɑ́pi yɛ́ fe pikɛ́ lɛlɛɛ nɛ Uléécɑɑ n sɑ́ wɑ.
8 Quem é dominado pela carne não pode agradar a Deus.
9 Amɑ́ nɔ̃́ ɑ́ni kɔ nkpéni nɔ́mɛnɛ́wee cirɛ ilɑsi tũ nɔn nɛ isoi le, ɑmɑ́ lɛlɛɛ nɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ n sɑ́ kɑni tíkilɛ̃, in tɛ ɑsei kɛcɑ́ɑ́, Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ yɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ́ welɛ. Unyinɛ unsɑ́ Kirisi Nfɑɑsɔnɛ m mɑ́, ɑ́i Kirisi yɛɛ u te.
9 Entretanto, vocês não estão sob o domínio da carne, mas do Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, não pertence a Cristo.
10 Kirisi un nɔ́kɛnɛ́mɛɛ n we, ɑsei kɛcɑ́ɑ́, nɔ́inɛ́piŋɛ yɛ kɔ nɛ ɑkópɛ nnyɑ nkpɔ kɛ́mɛɛ́ welɛ, ɑmɑ́ kɛ Uléécɑɑ uu nɔ́ m pɑnsɛsɛ ɑsei pite nnyɑ, Unfɑɑsɔnɛ yɛ nfɑ́ɑ nɔ́ hɛlɛ.
10 Mas se Cristo está em vocês, o corpo está morto por causa do pecado, mas o espírito está vivo por causa da justiça.
11 In tɛ uyɛɛ pikpɔkpɔ kɛ́mɛɛ Yeesu n yukusɛ Nfɑɑsɔnɛ yɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ́ we, uyɛɛ pikpɔkpɔ kɛ́mɛɛ Kirisi Yeesu n yukusɛ yɛ́ kɔ tíyɛsɛ nɔ́inɛ́piŋɛ yɛɛ nɛ nkpɔ n sɑ́ ii Unfɑɑsɔnɛ mɛɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ ń we nnyɑ nfɑ́ɑ m mɑ́.
11 E, se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dentre os mortos habita em vocês, aquele que ressuscitou a Cristo dentre os mortos também dará vida a seus corpos mortais, por meio do seu Espírito, que habita em vocês.
12 Lɛ̃ nnyɑ pimɑ́rɛcɔ, tɔ nkpéni riwómɛ mɑ́lɛ, ɑmɑ́ ɑ́i pɛɛ mɛrɔ́wee kɑrí nɛ riwómɛ mɑ́ kɑri yɛ́ nɛ irɔ́piŋɛ mɛlɑ n wɑi.
12 Portanto, irmãos, estamos em dívida, não para com a carne, para vivermos sujeitos a ela.
13 Nɔn nɔ́mɛnɛ́lɑ n tikilɛ̃ nɔn nɛ nɔ́inɛ́soi n le, nɔ kpíninɛ. Amɑ́ in tɛ nɔ Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ tíyɛ nn nɔ́kɛnɛ́mɛɛ pikɛi wɑi nn nɔ́inɛ́piŋɛ mɛwɑi kopu, nɔ́ nfɑ́ɑ wɑ.
13 Pois se vocês viverem de acordo com a carne, morrerão; mas, se pelo Espírito fizerem morrer os atos do corpo, viverão,
14 Pɛ̃ nnɛ́í kɛ Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ nn n séni yɛ Uléécɑɑ sipipi lɛ.
14 porque todos os que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Ái nfɑ́ɑ mɛɛ nɔ́ m pɑnsɛsɛ pilɑ́si pɛɛ iwɑmɛ nɛ n tṹ kɑní yɔsí, ɑmɑ́ Nfɑ́ɑsɔnɛ mɛɛ nɔ́ n kpísi nn wɑisɛ Uléécɑɑ sipipi kɑní yɔsí. Mmɛ mɛɛ yɛ tíyɛsɛ kɑri yɛ ricɑ́ɑ́i ɑri Uléécɑɑ séi rɛ “Apɑ”, “Sɑ́ɑ”!
15 Pois vocês não receberam um espírito que os escravize para novamente temer, mas receberam o Espírito que os adota como filhos, por meio do qual clamamos: "Aba, Pai".
16 Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ ricuruu yɛ tirɔ́cúruu símisilɛ rɛ tɔ Uléécɑɑ sipipi lɛ.
16 O próprio Espírito testemunha ao nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Tɔn Uléécɑɑ sipipi, tɔ́ɔ kɔ mɑsí lɛ̃ kuú nɛ rɔ́ m mɛ̃́ te. Tɔ́ nɛ Kirisi tɔ́ɔ kɛsẽ́ Uléécɑɑ likɔ́ te. Tɔn Kirisi iwɛ kɛsẽ́ n li, tɔ́ nɛ Kirisi yɛ́ hɑ kɛsẽ́ umɛyɔɔpi kɛ́mɛɛ́ n we.
17 Se somos filhos, então somos herdeiros; herdeiros de Deus e co-herdeiros com Cristo, se de fato participamos dos seus sofrimentos, para que também participemos da sua glória.
18 Nɛ nyɑ́ni rɛ íwɛ nnyí kɛ́mɛɛ kɑri nɛni nní ń we nɛ mɑsí kɛpirɛ mɛyɔɔpi kɛ Uléécɑɑ uu ń lesɛnɛ ukɛ́ rɔ́ nyísɛ ɑ́mɛ ńkɑ kɛ́mɛɛ kumúŋɛisɛnɛ we.
18 Considero que os nossos sofrimentos atuais não podem ser comparados com a glória que em nós será revelada.
19 Ḿpɑ́ yo kɛ Uléécɑɑ uu n wɑ yɛ mɛyíkíyiki mɛ́nlɛ, nɛ kɛfɑ kɛsɛ Uléécɑɑ ukɛ́ usipipi lesɛ ukɛ́ nyísɛ.
19 A natureza criada aguarda, com grande expectativa, que os filhos de Deus sejam revelados.
20 Ḿpɑ́ yo kɛ Uléécɑɑ uu n wɑ yɛ pɑnsɛlɛ líwookɔɔ́. Ái rɛ liricuruu mɛlɑ kɛ́mɛɛ kɑí nɛ lɛ̃ wɑ, ɑmɑ́ Uléécɑɑ yɛɛ lɛ̃ nɛ ńnɑŋɛ li wɑi. U lɛ̃ wɑlɛ un nɛ tɑ́lɛ̃ tɛ:
20 Pois ela foi submetida à futilidade, não pela sua própria escolha, mas por causa da vontade daquele que a sujeitou, na esperança
21 Ulikɔ́ kuu n wɑ yɛ́ kɑm ɑi ńnɑŋɛ mɛɛ li n cɑɑi ɑi ilɑ́si kɛ́mɛɛ li n tonsɛlɛ̃ ɑnipɛ-i lelu, ɑi pɛɛ́ nɛ liripɔɔ n we lin kɔ Uléécɑɑ sipipi mɛyɔɔpi kɛ́mɛɛ́ we.
21 de que a própria natureza criada será libertada da escravidão da decadência em que se encontra para a gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Tɔ kɔ pɛɛ nyulɛ rɛ ḿpɑ́ yo kɛ Uléécɑɑ uu n wɑ yɛ hɑ́i nɛ nɛni-mɛ ŋmɔ́ɔ́púlɛnlɛ, lin íwɛ le yɑrɛ kɛ mɛmɑ́rɛnlõ ɑmɛ yɛ unɔ́si n kɛ́hɛni.
22 Sabemos que toda a natureza criada geme até agora, como em dores de parto.
23 Amɑ́ ɑ́i pɛɛ lɛ̃ ŋmɑnɛ. Tɔ̃́ nɛ kɔ ŋmɔ́ɔ́púlɛnlɛ tɔn nɛ mɛyíkíyiki mɛ̃́ tɛ tɔ́ mpí kɛ Uléécɑɑ uu nní Unfɑɑ n lɑɑnsɛ, ukɛ́ mɛsei rɔ́ yɔsí yɑrɛ usipipi uu kɔ ńnɑŋɛ mɛɛ mɛkɛɛ-mɛ rɔ́ n cɑɑi ɑnipɛ-i rɔ́ lesɛ.
23 E não só isso, mas nós mesmos, que temos os primeiros frutos do Espírito, gememos interiormente, esperando ansiosamente nossa adoção como filhos, a redenção do nosso corpo.
24 Amɑ́ tɔ tɑ́lɛnlɛ tɔn mɛ̃́. Pitɑ́ pɛ̃ kɛ́mɛɛ ŋmɑnɛ kɛ Uléécɑɑ uu tirɔ́yu lɔ. Usoi un lɛ̃ kuu n tɑ́lɛ̃ un mɛ̃́ n nyɑ́ni, ɑ́pi yɛ pɛɛ rɛ u nɛ tɑ́lɛnlɛ. Usoi yɛ́ fe uu lɛ̃ kuu n nyɑ́ni mɑɑ rɛ u kɔ tɑ́lɛnlɛ u mɛ̃́ɛ?
24 Pois nessa esperança fomos salvos. Mas, esperança que se vê não é esperança. Quem espera por aquilo que está vendo?
25 Amɑ́ in lɛ̃ kɑ́ri n nyɑ́ni kɑri tɑ́lɛ̃, tɔ yɛ li m mɛ́nlɛ nɛ ikɑri.
25 Mas se esperamos o que ainda não vemos, aguardamo-lo pacientemente.
26 Limɛcɔ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ pɔ́ɔ yɛ kɔ rɔ́ lɛ̃́ tɛ ɑ́ri pɑ́ɑ́pú nnyɑ. Asei kɛcɑ́ɑ́, ɑ́ri piyómɛyɑ́hɑɑ kɛ́mɛɛ lɛ̃ kɑri yɛ́ɛ́ n we nyu. Amɑ́ Nfɑ́ɑsɔnɛ ricuruu yɛɛ kɛrɔ́cɑ́ɑ́ Uléécɑɑ yɑ́ɑsilɛ nń nɛ iŋmɔpi yɛɛ íi nnɔ́ɔ nɛ kúmɑɑ ń we kɛrɔ́cɑ́ɑ́ u téni.
26 Da mesma forma o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos como orar, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos inexprimíveis.
27 Kei kɛ Uléécɑɑ yɛɛ ḿpɑ́ úye kɛfɑ n nyu uu yɛ nɛ lɛ̃ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn ń lɑ nkɛ́ m pisɛ ceri. Nfɑ́ɑsɔnɛ yɛ̀ɛ̀ Uléécɑɑ pikɔ́ kɛcɑ́ɑ́ yɑ́ɑsilɛ ɑí nɛ umɛlɑ sɑ́.
27 E aquele que sonda os corações conhece a intenção do Espírito, porque o Espírito intercede pelos santos de acordo com a vontade de Deus.
28 Tɔ kɔ nyulɛ rɛ ḿpɑ́ yo yɛ̀ɛ̀ pɛpɛɛ Uléécɑɑ ń lɑ nɛ lisɔnɛ kɑlɛ. Lipite pɛɛ nní pɛ̃ kuu lɛ̃ kuu piwɑi ń lɑ nnyɑ n sée.
28 Sabemos que Deus age em todas as coisas para o bem daqueles que o amam, dos que foram chamados de acordo com o seu propósito.
29 Uléécɑɑ yɛ tíyɛsɛlɛ rɛ pɛ̃ nnɛ́í kuu mɛkɛɛ-mɛ n céri uu kɔ mɛkɛɛ-mɛ pi wɛ́ɛ pikɛ́ Ukɛpipi mɛcɔ n we, Ukɛpipi kɛ̃ kɛkɛ́ pɛɛ pimɑ́rɛcɔ kulúi kɛ́mɛɛ kɛfoí kuu m mɑ́ri.
29 Pois aqueles que de antemão conheceu, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que ele seja o primogênito entre muitos irmãos.
30 Pɛ̃ nnɛ́í kɛ Uléécɑɑ uu mɛkɛɛ-mɛ n yekei rɛ pikɛ́ lɛ̃ n we, u kɔ lipite pɛ̃ séelɛ, pɛ̃ kuu n sée, u kɔ pi pɑnsɛsɛlɛ ɑsei pite, pɛ̃ kuu m pɑnsɛsɛ ɑsei pite, u kɔ ríyu pi wɑisɛlɛ.
30 E aos que predestinou, também chamou; aos que chamou, também justificou; aos que justificou, também glorificou.
31 Tɔ́ nkpéni mmú kɛ́mɛɛ rɛ íye? Uléécɑɑ un kɛrɔ́cɑ́ɑ́ n kpɑ́lɛ̃, wóo yɛ́ pɛɛ́ nɛ rɔ́ kɛ́ŋɛnɛ?
31 Que diremos, pois, diante dessas coisas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Ukɛpipi cirɛ kúu kɑŋnɛ rɛ ɑ́kɛ kɑpɛ íwɛ li, ɑmɑ́ u kɛ kpísilɛ uú nɛ ntɔ́nɛ́í ɑkópɛ nnyɑ nyɔ́ɔnsɛ, íye kɑi yɛ́ pɛɛ wɑ úu yɛ́ nɛ uipɛɛlɛ́ɛ kɛ̃ nnyɑ ḿpɑ́ yo rɔ́ ḿ pɑ?
32 Aquele que não poupou a seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, como não nos dará juntamente com ele, e de graça, todas as coisas?
33 Wóo yɛ́ fe uú nɛ pɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ túhɑɑnɛ? Liute úu we. Likumúŋɛ́ rɛ Uléécɑɑ yɛɛ yɛ usoi pɑnsɛsɛ ɑsei ute.
33 Quem fará alguma acusação contra os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Wóo yɛ́ fe uu ɑkópɛ pi pɑ? Liute úu we. Likumúŋɛ́ rɛ Kirisi Yeesu yɛɛ kpu, ɑ́i kɔ kei nɛ ripɑ́, ɑmɑ́ u nkpɔ kɛ́mɛɛ yisilɛ, Uléécɑɑ kulukɛ-lukɛ-mɛ̃ kuu kɛ́yukɔɔ́tonɛ-i tṹ un kɛrɔ́cɑ́ɑ́ u welu!
34 Quem os condenará? Foi Cristo Jesus que morreu; e mais, que ressuscitou e está à direita de Deus, e também intercede por nós.
35 Yoo yɛ́ fe ɑi Kirisi yɛɛ rɔ́ ń lɑ ɑnipɛ-i rɔ́ lesɛ? Íwɛ píimɑ nɛ́ɛ mpɔ́ɔcɑɑi nɛ́ɛ piwéékusɛ nɛ́ɛ nkṹ nɛ́ɛ mpɑ́rí nɛ́ɛ nkpɔ piloró nɛ́ɛ nkpɔ ricuruu ŋmɑɑ?
35 Quem nos separará do amor de Cristo? Será tribulação, ou angústia, ou perseguição, ou fome, ou nudez, ou perigo, ou espada?
36 Lɛ̃ kɑi nní Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́mɛɛ wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
36 Como está escrito: "Por amor de ti enfrentamos a morte todos os dias; somos considerados como ovelhas destinadas ao matadouro".
37 — ausente —
37 Mas, em todas estas coisas somos mais que vencedores, por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 Pois estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o presente nem o futuro, nem quaisquer poderes,
39 — ausente —
39 nem altura nem profundidade, nem qualquer outra coisa na criação será capaz de nos separar do amor de Deus que está em Cristo Jesus, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.