Romanos 8

Sola NT (SOY_SIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lɛ̃ nnyɑ nkpéni, pɛpɛɛ nɛ Kirisi Yeesu m pɛ́nɛlɛ̃ pin nɛ we ɑ́pi mɑ́ rɛ pikɛ́ Uléécɑɑ kɛtɑhɑi kuú nɛ pisoi n túhɑɑnɛnɛ iwɑmɛ n wɑi.
1 Agora já não existe nenhuma condenação para as pessoas que estão unidas com Cristo Jesus.
2 Asei kɛcɑ́ɑ́, isé yɛɛ yɛ Kirisi Yeesu kupɛ́nɛcɔ kɛ́mɛɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nɛ rintíki ií nɛ nfɑ́ɑ hɛ yɛ isé yɛɛ yɛ ɑkópɛ nɛ rintíki ií nɛ nkpɔ weri kɛ́mɛɛ nɛ́ lésɛlɛ.
2 Pois a lei do Espírito de Deus, que nos trouxe vida por estarmos unidos com Cristo Jesus, livrou você da lei do pecado e da morte.
3 Lɛ̃ kɛ isé ii piwɑi m pɔɔnɛ rɛ mɛrɔ́wee yɛ ńnɑŋɛ i pɑɑsɛ nnyɑ kɛ Uléécɑɑ ricuruu uu wɑ. Ukɛ́ nɛ ɑkópɛ nyɛɛ pisoi isoi kɛ́mɛɛ ń we ɑn pi nyikilɛ̃ n feriyɛ nnyɑ kuu Ukɛpipi tummɛ nɛ isoipiŋɛ yɑrɛ pikópɛkɔɔ́ mɛcɔ. Kɛnkpɔ mɛɛ lɛ̃ kɛ ɑkópɛ ɑɑ́ nɛ ńnɑŋɛ m mɑ́ cirɛ nɛ ɑ rinyiki.
3 Deus fez o que a lei não pôde fazer porque a natureza humana era fraca. Deus condenou o pecado na natureza humana , enviando o seu próprio Filho, que veio na forma da nossa natureza pecaminosa a fim de acabar com o pecado.
4 Lɛ̃ nnyɑ kɑri yɛ́ nkpéni fe ɑri isoi n le yɑrɛ kɛ isé ii m pisɛ. Ári nkpéni mɛrɔ́wee cirɛ tikilɛ̃ tɔn nɛ isoi le, ɑmɑ́ tɔ nkpéni irɔ́soi lelɛ yɑrɛ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn m pisɛ.
4 Deus fez isso para que as ordens justas da lei pudessem ser completamente cumpridas por nós, que vivemos de acordo com o Espírito de Deus e não de acordo com a natureza humana.
5 Asei kɛcɑ́ɑ́, mpí pɛɛ pimɛwee cirɛ n tíkilɛ̃ pin nɛ isoi le yɛ lɛ̃ kɑpi ń lɑ kɛmúŋɛ́ wɑilɛ, ɑmɑ́ mpí pɛɛ piisoi n le yɑrɛ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn m pisɛ yɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ kɛmúŋɛ́ wɑilɛ.
5 Porque as pessoas que vivem de acordo com a natureza humana têm a sua mente controlada por essa mesma natureza. Mas as que vivem de acordo com o Espírito de Deus têm a sua mente controlada pelo Espírito.
6 Usoi mɛwee cirɛ pitiki ukɛ́ nɛ isoi n le yɛ̀ɛ̀ nɛ nkpɔ kɛ́mɛɛ u hɑlɛ. Amɑ́ isoi pilukɛ yɑrɛ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn m pisɛ yɛ̀ɛ̀ nɛ nfɑ́ɑ nɛ nkíŋniŋɛ kɑlɛ.
6 As pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana acabarão morrendo espiritualmente; mas as que têm a mente controlada pelo Espírito de Deus terão a vida eterna e a paz.
7 Usoi mɛwee cirɛ isoi pilukɛ yɛ̀ɛ̀ tíyɛsɛlɛ uu wɑi Uléécɑɑ ulɑɑrɔ. Mɛ́wee mɛ̃ ɑ́mɛ yɛ Uléécɑɑ pɑkɑrɛ, ticuruu ɑ́mɛ yɛ́ fe mɛkɛ́ lɛ̃ wɑ.
7 Por isso as pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana se tornam inimigas de Deus, pois não obedecem à lei de Deus e, de fato, não podem obedecer a ela.
8 Ái céreisɛ rɛ pɛpɛɛ pimɛwee cirɛ ilɑsi n tṹ pin nɛ isoi le ɑ́pi yɛ́ fe pikɛ́ lɛlɛɛ nɛ Uléécɑɑ n sɑ́ wɑ.
8 As pessoas que vivem de acordo com a sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Amɑ́ nɔ̃́ ɑ́ni kɔ nkpéni nɔ́mɛnɛ́wee cirɛ ilɑsi tũ nɔn nɛ isoi le, ɑmɑ́ lɛlɛɛ nɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ n sɑ́ kɑni tíkilɛ̃, in tɛ ɑsei kɛcɑ́ɑ́, Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ yɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ́ welɛ. Unyinɛ unsɑ́ Kirisi Nfɑɑsɔnɛ m mɑ́, ɑ́i Kirisi yɛɛ u te.
9 Vocês, porém, não vivem como manda a natureza humana, mas como o Espírito de Deus quer, se é que o Espírito de Deus vive realmente em vocês. Quem não tem o Espírito de Cristo não pertence a ele.
10 Kirisi un nɔ́kɛnɛ́mɛɛ n we, ɑsei kɛcɑ́ɑ́, nɔ́inɛ́piŋɛ yɛ kɔ nɛ ɑkópɛ nnyɑ nkpɔ kɛ́mɛɛ́ welɛ, ɑmɑ́ kɛ Uléécɑɑ uu nɔ́ m pɑnsɛsɛ ɑsei pite nnyɑ, Unfɑɑsɔnɛ yɛ nfɑ́ɑ nɔ́ hɛlɛ.
10 Mas, se Cristo vive em vocês, então, embora o corpo de vocês vá morrer por causa do pecado, o Espírito de Deus é vida para vocês porque vocês foram aceitos por Deus.
11 In tɛ uyɛɛ pikpɔkpɔ kɛ́mɛɛ Yeesu n yukusɛ Nfɑɑsɔnɛ yɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ́ we, uyɛɛ pikpɔkpɔ kɛ́mɛɛ Kirisi Yeesu n yukusɛ yɛ́ kɔ tíyɛsɛ nɔ́inɛ́piŋɛ yɛɛ nɛ nkpɔ n sɑ́ ii Unfɑɑsɔnɛ mɛɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ ń we nnyɑ nfɑ́ɑ m mɑ́.
11 Se em vocês vive o Espírito daquele que ressuscitou Jesus, então aquele que ressuscitou Jesus Cristo dará também vida ao corpo mortal de vocês, por meio do seu Espírito, que vive em vocês.
12 Lɛ̃ nnyɑ pimɑ́rɛcɔ, tɔ nkpéni riwómɛ mɑ́lɛ, ɑmɑ́ ɑ́i pɛɛ mɛrɔ́wee kɑrí nɛ riwómɛ mɑ́ kɑri yɛ́ nɛ irɔ́piŋɛ mɛlɑ n wɑi.
12 Portanto, meus irmãos, nós temos uma obrigação, que é a de não vivermos de acordo com a nossa natureza humana.
13 Nɔn nɔ́mɛnɛ́lɑ n tikilɛ̃ nɔn nɛ nɔ́inɛ́soi n le, nɔ kpíninɛ. Amɑ́ in tɛ nɔ Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ tíyɛ nn nɔ́kɛnɛ́mɛɛ pikɛi wɑi nn nɔ́inɛ́piŋɛ mɛwɑi kopu, nɔ́ nfɑ́ɑ wɑ.
13 Porque, se vocês viverem de acordo com a natureza humana, vocês morrerão espiritualmente; mas, se pelo Espírito de Deus vocês matarem as suas ações pecaminosas, vocês viverão espiritualmente.
14 Pɛ̃ nnɛ́í kɛ Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ nn n séni yɛ Uléécɑɑ sipipi lɛ.
14 Pois aqueles que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Ái nfɑ́ɑ mɛɛ nɔ́ m pɑnsɛsɛ pilɑ́si pɛɛ iwɑmɛ nɛ n tṹ kɑní yɔsí, ɑmɑ́ Nfɑ́ɑsɔnɛ mɛɛ nɔ́ n kpísi nn wɑisɛ Uléécɑɑ sipipi kɑní yɔsí. Mmɛ mɛɛ yɛ tíyɛsɛ kɑri yɛ ricɑ́ɑ́i ɑri Uléécɑɑ séi rɛ “Apɑ”, “Sɑ́ɑ”!
15 Porque o Espírito que vocês receberam de Deus não torna vocês escravos e não faz com que tenham medo. Pelo contrário, o Espírito torna vocês filhos de Deus; e pelo poder do Espírito dizemos com fervor a Deus: “Pai, meu Pai!”
16 Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ ricuruu yɛ tirɔ́cúruu símisilɛ rɛ tɔ Uléécɑɑ sipipi lɛ.
16 O Espírito de Deus se une com o nosso espírito para afirmar que somos filhos de Deus.
17 Tɔn Uléécɑɑ sipipi, tɔ́ɔ kɔ mɑsí lɛ̃ kuú nɛ rɔ́ m mɛ̃́ te. Tɔ́ nɛ Kirisi tɔ́ɔ kɛsẽ́ Uléécɑɑ likɔ́ te. Tɔn Kirisi iwɛ kɛsẽ́ n li, tɔ́ nɛ Kirisi yɛ́ hɑ kɛsẽ́ umɛyɔɔpi kɛ́mɛɛ́ n we.
17 Nós somos seus filhos, e por isso receberemos as bênçãos que ele guarda para o seu povo, e também receberemos com Cristo aquilo que Deus tem guardado para ele. Porque, se tomamos parte nos sofrimentos de Cristo, também tomaremos parte na sua glória .
18 Nɛ nyɑ́ni rɛ íwɛ nnyí kɛ́mɛɛ kɑri nɛni nní ń we nɛ mɑsí kɛpirɛ mɛyɔɔpi kɛ Uléécɑɑ uu ń lesɛnɛ ukɛ́ rɔ́ nyísɛ ɑ́mɛ ńkɑ kɛ́mɛɛ kumúŋɛisɛnɛ we.
18 Eu penso que o que sofremos durante a nossa vida não pode ser comparado, de modo nenhum, com a glória que nos será revelada no futuro.
19 Ḿpɑ́ yo kɛ Uléécɑɑ uu n wɑ yɛ mɛyíkíyiki mɛ́nlɛ, nɛ kɛfɑ kɛsɛ Uléécɑɑ ukɛ́ usipipi lesɛ ukɛ́ nyísɛ.
19 O Universo todo espera com muita impaciência o momento em que Deus vai revelar o que os seus filhos realmente são.
20 Ḿpɑ́ yo kɛ Uléécɑɑ uu n wɑ yɛ pɑnsɛlɛ líwookɔɔ́. Ái rɛ liricuruu mɛlɑ kɛ́mɛɛ kɑí nɛ lɛ̃ wɑ, ɑmɑ́ Uléécɑɑ yɛɛ lɛ̃ nɛ ńnɑŋɛ li wɑi. U lɛ̃ wɑlɛ un nɛ tɑ́lɛ̃ tɛ:
20 Pois o Universo se tornou inútil, não pela sua própria vontade, mas porque Deus quis que fosse assim. Porém existe esta esperança:
21 Ulikɔ́ kuu n wɑ yɛ́ kɑm ɑi ńnɑŋɛ mɛɛ li n cɑɑi ɑi ilɑ́si kɛ́mɛɛ li n tonsɛlɛ̃ ɑnipɛ-i lelu, ɑi pɛɛ́ nɛ liripɔɔ n we lin kɔ Uléécɑɑ sipipi mɛyɔɔpi kɛ́mɛɛ́ we.
21 Um dia o próprio Universo ficará livre do poder destruidor que o mantém escravo e tomará parte na gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Tɔ kɔ pɛɛ nyulɛ rɛ ḿpɑ́ yo kɛ Uléécɑɑ uu n wɑ yɛ hɑ́i nɛ nɛni-mɛ ŋmɔ́ɔ́púlɛnlɛ, lin íwɛ le yɑrɛ kɛ mɛmɑ́rɛnlõ ɑmɛ yɛ unɔ́si n kɛ́hɛni.
22 Pois sabemos que até agora o Universo todo geme e sofre como uma mulher que está em trabalho de parto.
23 Amɑ́ ɑ́i pɛɛ lɛ̃ ŋmɑnɛ. Tɔ̃́ nɛ kɔ ŋmɔ́ɔ́púlɛnlɛ tɔn nɛ mɛyíkíyiki mɛ̃́ tɛ tɔ́ mpí kɛ Uléécɑɑ uu nní Unfɑɑ n lɑɑnsɛ, ukɛ́ mɛsei rɔ́ yɔsí yɑrɛ usipipi uu kɔ ńnɑŋɛ mɛɛ mɛkɛɛ-mɛ rɔ́ n cɑɑi ɑnipɛ-i rɔ́ lesɛ.
23 E não somente o Universo, mas nós, que temos o Espírito Santo como o primeiro presente que recebemos de Deus, nós também gememos dentro de nós mesmos enquanto esperamos que Deus faça com que sejamos seus filhos e nos liberte completamente.
24 Amɑ́ tɔ tɑ́lɛnlɛ tɔn mɛ̃́. Pitɑ́ pɛ̃ kɛ́mɛɛ ŋmɑnɛ kɛ Uléécɑɑ uu tirɔ́yu lɔ. Usoi un lɛ̃ kuu n tɑ́lɛ̃ un mɛ̃́ n nyɑ́ni, ɑ́pi yɛ pɛɛ rɛ u nɛ tɑ́lɛnlɛ. Usoi yɛ́ fe uu lɛ̃ kuu n nyɑ́ni mɑɑ rɛ u kɔ tɑ́lɛnlɛ u mɛ̃́ɛ?
24 Pois foi por meio da esperança que fomos salvos. Mas, se já estamos vendo aquilo que esperamos, então isso não é mais uma esperança. Pois quem é que fica esperando por alguma coisa que está vendo?
25 Amɑ́ in lɛ̃ kɑ́ri n nyɑ́ni kɑri tɑ́lɛ̃, tɔ yɛ li m mɛ́nlɛ nɛ ikɑri.
25 Porém, se estamos esperando alguma coisa que ainda não podemos ver, então esperamos com paciência.
26 Limɛcɔ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ pɔ́ɔ yɛ kɔ rɔ́ lɛ̃́ tɛ ɑ́ri pɑ́ɑ́pú nnyɑ. Asei kɛcɑ́ɑ́, ɑ́ri piyómɛyɑ́hɑɑ kɛ́mɛɛ lɛ̃ kɑri yɛ́ɛ́ n we nyu. Amɑ́ Nfɑ́ɑsɔnɛ ricuruu yɛɛ kɛrɔ́cɑ́ɑ́ Uléécɑɑ yɑ́ɑsilɛ nń nɛ iŋmɔpi yɛɛ íi nnɔ́ɔ nɛ kúmɑɑ ń we kɛrɔ́cɑ́ɑ́ u téni.
26 Assim também o Espírito de Deus vem nos ajudar na nossa fraqueza. Pois não sabemos como devemos orar, mas o Espírito de Deus, com gemidos que não podem ser explicados por palavras, pede a Deus em nosso favor.
27 Kei kɛ Uléécɑɑ yɛɛ ḿpɑ́ úye kɛfɑ n nyu uu yɛ nɛ lɛ̃ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ nn ń lɑ nkɛ́ m pisɛ ceri. Nfɑ́ɑsɔnɛ yɛ̀ɛ̀ Uléécɑɑ pikɔ́ kɛcɑ́ɑ́ yɑ́ɑsilɛ ɑí nɛ umɛlɑ sɑ́.
27 E Deus, que vê o que está dentro do coração, sabe qual é o pensamento do Espírito. Porque o Espírito pede em favor do povo de Deus e pede de acordo com a vontade de Deus.
28 Tɔ kɔ nyulɛ rɛ ḿpɑ́ yo yɛ̀ɛ̀ pɛpɛɛ Uléécɑɑ ń lɑ nɛ lisɔnɛ kɑlɛ. Lipite pɛɛ nní pɛ̃ kuu lɛ̃ kuu piwɑi ń lɑ nnyɑ n sée.
28 Pois sabemos que todas as coisas trabalham juntas para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles a quem ele chamou de acordo com o seu plano.
29 Uléécɑɑ yɛ tíyɛsɛlɛ rɛ pɛ̃ nnɛ́í kuu mɛkɛɛ-mɛ n céri uu kɔ mɛkɛɛ-mɛ pi wɛ́ɛ pikɛ́ Ukɛpipi mɛcɔ n we, Ukɛpipi kɛ̃ kɛkɛ́ pɛɛ pimɑ́rɛcɔ kulúi kɛ́mɛɛ kɛfoí kuu m mɑ́ri.
29 Porque aqueles que já tinham sido escolhidos por Deus ele também separou a fim de se tornarem parecidos com o seu Filho. Ele fez isso para que o Filho fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Pɛ̃ nnɛ́í kɛ Uléécɑɑ uu mɛkɛɛ-mɛ n yekei rɛ pikɛ́ lɛ̃ n we, u kɔ lipite pɛ̃ séelɛ, pɛ̃ kuu n sée, u kɔ pi pɑnsɛsɛlɛ ɑsei pite, pɛ̃ kuu m pɑnsɛsɛ ɑsei pite, u kɔ ríyu pi wɑisɛlɛ.
30 Assim Deus chamou os que havia separado. Não somente os chamou, mas também os aceitou; e não somente os aceitou, mas também repartiu a sua glória com eles.
31 Tɔ́ nkpéni mmú kɛ́mɛɛ rɛ íye? Uléécɑɑ un kɛrɔ́cɑ́ɑ́ n kpɑ́lɛ̃, wóo yɛ́ pɛɛ́ nɛ rɔ́ kɛ́ŋɛnɛ?
31 Diante de tudo isso, o que mais podemos dizer? Se Deus está do nosso lado, quem poderá nos vencer? Ninguém!
32 Ukɛpipi cirɛ kúu kɑŋnɛ rɛ ɑ́kɛ kɑpɛ íwɛ li, ɑmɑ́ u kɛ kpísilɛ uú nɛ ntɔ́nɛ́í ɑkópɛ nnyɑ nyɔ́ɔnsɛ, íye kɑi yɛ́ pɛɛ wɑ úu yɛ́ nɛ uipɛɛlɛ́ɛ kɛ̃ nnyɑ ḿpɑ́ yo rɔ́ ḿ pɑ?
32 Porque ele nem mesmo deixou de entregar o próprio Filho, mas o ofereceu por todos nós! Se ele nos deu o seu Filho, será que não nos dará também todas as coisas?
33 Wóo yɛ́ fe uú nɛ pɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ túhɑɑnɛ? Liute úu we. Likumúŋɛ́ rɛ Uléécɑɑ yɛɛ yɛ usoi pɑnsɛsɛ ɑsei ute.
33 Quem acusará aqueles que Deus escolheu? Ninguém! Porque o próprio Deus declara que eles não são culpados.
34 Wóo yɛ́ fe uu ɑkópɛ pi pɑ? Liute úu we. Likumúŋɛ́ rɛ Kirisi Yeesu yɛɛ kpu, ɑ́i kɔ kei nɛ ripɑ́, ɑmɑ́ u nkpɔ kɛ́mɛɛ yisilɛ, Uléécɑɑ kulukɛ-lukɛ-mɛ̃ kuu kɛ́yukɔɔ́tonɛ-i tṹ un kɛrɔ́cɑ́ɑ́ u welu!
34 Será que alguém poderá condená-los? Ninguém! Pois foi Cristo Jesus quem morreu, ou melhor, quem foi ressuscitado e está à direita de Deus. E ele pede a Deus em favor de nós.
35 Yoo yɛ́ fe ɑi Kirisi yɛɛ rɔ́ ń lɑ ɑnipɛ-i rɔ́ lesɛ? Íwɛ píimɑ nɛ́ɛ mpɔ́ɔcɑɑi nɛ́ɛ piwéékusɛ nɛ́ɛ nkṹ nɛ́ɛ mpɑ́rí nɛ́ɛ nkpɔ piloró nɛ́ɛ nkpɔ ricuruu ŋmɑɑ?
35 Então quem pode nos separar do amor de Cristo? Serão os sofrimentos, as dificuldades, a perseguição, a fome, a pobreza, o perigo ou a morte?
36 Lɛ̃ kɑi nní Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́mɛɛ wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
36 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Por causa de ti estamos em perigo de morte o dia inteiro; somos tratados como ovelhas que vão para o matadouro.”
37 — ausente —
37 Em todas essas situações temos a vitória completa por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 Pois eu tenho a certeza de que nada pode nos separar do amor de Deus: nem a morte, nem a vida; nem os anjos, nem outras autoridades ou poderes celestiais ; nem o presente, nem o futuro;
39 — ausente —
39 nem o mundo lá de cima, nem o mundo lá de baixo. Em todo o Universo não há nada que possa nos separar do amor de Deus, que é nosso por meio de Cristo Jesus, o nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.