Romanos 7

Sola NT (SOY_SIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Pinɛ́mɑ́rɛcɔ, nɔ pisoi lɛ pɛɛ isé n nyu. Nɔ̃́ kɑḿ nɛ símisi. Nɔ pɑlɛilɛ rɛ kumúŋɛ́ kpɛ-i kɛ usoi uu nfɑ́ɑ m mɑ́ kɛ́mɛɛ́ kɛ isé ii ukɛcɑ́ɑ́ ńnɑŋɛ mɑ́ɑ?
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Isé kɛ́mɛɛ, unɔ́si nkó yɛɛ n sɔ́ɔ̃ úu ncée mɑ́ u nɛ ulɑ pikɛ́ túúnnɛ ulɑ uyɛ̃ un nɛ nfɑ́ɑ mɑ́. Amɑ́ ulɑ un n kpu, isé iyɛɛ pɛɛ u nɛ ulɑ kɛcɔpɛ ń we íi pɛɛ kɔ unɔ́si kɛcɑ́ɑ́ ńnɑŋɛ mɑ́nɛ.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Amɑ́ in tɛ ulɑ yɛ nfɑ́ɑ mɑ́lɛ unɔ́si uú nɛ utisi féé sɔ́ɔ́ni, pi yɛ́ u sée rɛ unɔ́si wɑ́sɑ́nkɑí. Amɑ́ ulɑ un n kpu, isé yɛɛ u nɛ ulɑ kɛcɔpɛ ń we íi pɛɛ ukɛcɑ́ɑ́ ńnɑŋɛ ńkɑ mɑ́nɛ, un pɛɛ́ uyɛ-i utisi féé n sɔ́ɔ̃, úu uwɑ́sɑ́nkɑí.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 Pinɛ́mɑ́rɛcɔ, limɛcɔ kɑi kɔ nɔ̃́ kɛ́mɛɛ́ we. Isé íi kɔ nkpéni nɔ́kɛnɛ́cɑ́ɑ́ ńnɑŋɛ ńkɑ mɑ́, nɔ pikpɔkpɔ lɛ. Nɔ́ nɛ Kirisi yɛɛ kɛrɔ́cɑ́ɑ́ ń kpu yɛ ripɛ́nɛlɛ ɑni kɛsẽ́ kpi. Usoi féé yɛɛ nkpéni nɔ́ te. Uyɛɛ kpu Uléécɑɑ uu u yukusɛ, tɔkɛ́ nɛ Uléécɑɑ pikɛi n wɑi lin kulɑ́ɑ mɑ́ nnyɑ.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Asei kɛcɑ́ɑ́, kumúŋɛ́ kpɛ-i kɑrí pɛɛ kɛrɔ́múŋɛ́ cirɛ nɛ irɔ́soi n le, isé yɛ pɛɛ tíyɛsɛlɛ tɔn ɑkópɛ kɑ́ipinkɛɛ, ɑn irɔ́soi kɛ́mɛɛ rɔ́ terii tɔn pɛɛ́ nɛ lɛlɛɛ yɛ nɛ nkpɔ ń kɑ wɑi.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Tɔ nkpéni isé nnɑŋɛ kɛ́mɛɛ lelɛ. Tɔ nkpéni lɛlɛɛ pɛɛ ilɑ́si rɔ́ n tónsɛlɛ̃ ɑnipɛ-i lelɛ. Nfɑ́ɑsɔnɛ nnɑŋɛ kɛ́mɛɛ kɑri nkpéni isoi fɑlɛ le. Ái nkpéni isé yɛɛ pɛɛ mɛkɛɛ kɛrɔ́cɑ́ɑ́ ńnɑŋɛ m mɑ́ ɑnipɛ-i.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Lɛ̃ nnyɑ, tɔkɛ́ nkpéni rɛ íye? Tɛ isé yɛ ɑkópɛ lɛ nɛ́ɛ? Ái nkpɑ́ni lɛ̃. Amɑ́ isé yɛɛ tíyɛsɛ kɑḿ nɛ ɑkópɛ ceri. Likumúŋɛ́ rɛ isé insɑ́ pɛɛ́ m mɑɑ rɛ: Kɑpɛ yɛ ucɔ likɔ́ kɑ́ipinkɛɛ, ɑ́m yɛ́ pɛɛ céri yo kɑpi yɛ sée rɛ ucɔ likɔ́ pikɑ́ipi.
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Tinɔ́ɔ tɛɛ tíyɛsɛlɛ ɑkópɛ ɑɑ kɛnɛ́mɛɛ ńnɑŋɛ yɛnu, nɛn pɛɛ ḿpɑ́ yo mpuri kɛ́mɛɛ picɔ likɔ́ kɑ́ipinkɛɛ. Isé insɑ́ n we, ɑkópɛ yɛ kpuwɑɑlɛnlɛ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Nɛ pɛɛ mɛkɛɛ welɛ ɑ́m isé nyu, nɛn nfɑ́ɑ mɑ́. Kɑm nkpéni i n céri, iyɛ̃ ii pɛɛ kɛnɛ́mɛɛ ńnɑŋɛ yɛnu, nɛ́ɛ pɛɛ kpi.
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Ai pɛɛ nkpéni wɑi rɛ isé yɛɛ yɛ́ pɛɛ nfɑ́ɑ nɛ́ n hɛ yɛ nɛ nkpɔ kɛ́mɛɛ nɛ́ hɑ.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Isé yɛɛ tíyɛsɛ kɛ ɑkópɛ ɑɑ lɛ̃ kii ḿ mɑ nnyɑ ńnɑŋɛ yɛ̃ ɑɑ́ nɛ kuyúi nɛ́ tɑni ɑɑ kɔ nɛ nɛ́ kópu.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Isé yɛ Uléécɑɑ likɔ́ lɛ, lɛ̃ kii ḿ mɑ yɛ kɔ Uléécɑɑ kɛ́mɛɛ léerilɛ, lin ɑsei tikilɛ̃ lin kɔ nyɑḿ.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Yɑrɛ lɛlɛɛ ń nyɑḿ yɛ nkpéni pɑnsɛlɛ lin nɛ̃́ kopu, nɛ́ɛ íye? Ái nkpɑ́ni lɛ̃! Akópɛ ɑkɛ́ nɛ mɛyíkíyiki n nyísɛ rɛ ɑ mɛsei ɑkópɛ lɛ, ɑ isé yɛɛ ń nyɑḿ kpísilɛ ɑɑ pɑnsɛsɛ nkpɔ, ɑkópɛ ɑɑ pɛɛ lɛ̃ kɛ isé ii ḿ mɑ nnyɑ n we lin nyɑ́ni rɛ ɑkópɛ yɛ mɛsei likópɛ lɛ.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 Asei kɛcɑ́ɑ́, tɔ nyulɛ rɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ mɛɛ isé te. Amɑ́ inɛ́piŋɛ mɛlɑ kɛ nɛ́ɛ tíkilɛ̃. Nɛ we yɑrɛ pi nɛ́ kpísilɛ ɑpí nɛ ɑkópɛ yɑ́i.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Likumúŋɛ́ rɛ ɑ́m mɛnɛ́wɑi cirɛ ɑsei kómɛi. Ám yɛ fe kɛ́ yɛ lɛ̃ kɑm ń lɑ wɑ, ɑmɑ́ lɛ̃ kɑm n kɔ́hɔ kɑm yɛ wɑ.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 In tɛ ɑ́m likópɛ kɑm n wɑi piwɑi lɑ, nɛ mɑ ɑm ŋmurɛi rɛ isé yɛ nyɑmlɛ.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Li pɛɛ nyísɛlɛ rɛ ɑ́i rinɛ́cúruu nɛ́ɛ lɛ̃ wɑi, ɑmɑ́ ɑkópɛ nyɛɛ kɛnɛ́mɛɛ ń we nyɛɛ lɛ̃ wɑi.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Nɛ nyulɛ ŋmɑɑ rɛ lisɔnɛ ɑ́i kɛnɛ́mɛɛ we, nɛ lɑ kɛ́ rɛ mɛnɛ́wee kɛ́mɛɛ, lisɔnɛ piwɑi yɛ̀ɛ̀ ripɔ́ɔ nɛ́ wɑlɛ, ɑmɑ́ ɑ́m yɛ pɛɛ lipiwɑi fe.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Ám yɛ lisɔnɛ kɑm piwɑi ń lɑ wɑ, ɑmɑ́ likópɛ kɑ́m piwɑi ń lɑ kɑm yɛ wɑ.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 In tɛ lɛ̃ kɑ́m ń lɑ kɑm yɛ wɑ, li nyísɛ rɛ ɑ́i nɛ́ɛ li wɑi, ɑmɑ́ ɑkópɛ nyɛɛ kɛnɛ́mɛɛ ń we yɛ nyɛ.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Nɛ yɛ̃ tɛ nní kɛ isé ii sɔ́nɛ. I lɑ ikɛ́ lisɔnɛ wɑ, ɑmɑ́ likópɛ lin pɛɛ mɛsɛ́rɛ kɛnyɑ́lɛ-i we.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Li kɛnɛ́fɑ kɛ́mɛɛ nɛ́ lɑ́ɑ́rúlɛ rɛ kɛ́ Uléécɑɑ isé m múílɛ̃,
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 ɑmɑ́ nɛn pɛɛ kɔ inɛ́piŋɛ kɛ́mɛɛ isé féé icɔ nyɑ́ni. Isé iyɛ̃ nɛ iyɛɛ nɛ kɛnɛ́múŋɛ́ n sɑ́ íi kómɛinɛ. I ɑkópɛ ilɑsi nɛ́ simrilɛ in tíyɛsɛlɛ̃ nɛn ɑkópɛ nyɛɛ kɛnɛ́mɛɛ ń we isé tíkilɛ̃.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Linɛ́cɔ yɛ íwɛ welɛ! Wóo yɛ́ inɛ́piŋɛ yɛɛ nɛ nkpɔ nɛ́ n wɛ́ɛ́si kɛ́mɛɛ nɛ́ lesɛ?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Nɛ Urɔ́píimɑ Yeesu Kirisi nɛ ritiki ɑḿ nɛ Uléécɑɑ pɔɔnɛsɛ! Lɛ̃ nnyɑ, nɛ kɛnɛ́múŋɛ́ kɛ́mɛɛ Uléécɑɑ isé ilɑsi tunlɛ, ɑmɑ́ nɛn pɛɛ inɛ́piŋɛ kɛ́mɛɛ ɑkópɛ ilɑsi le.
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.