Mateus 17

Sola NT (SOY_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Siyɑ́ɑ sikpuulũ mɛmɑ́ɑ́, Yeesu uu Piyɛɛ nɛ Yɑkupu nɛ uyɛ̃ uwɑ̃ Yohɑni kpísi ɑpí nɛ riyɔ́pɛ cɑ́cɑ́ rinyinɛ tɑɑ́ ɑpí hɑ kei pimɛcirɛ n we.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Kei kɛ uipiŋɛ ii piinipɛɛ iyɛ-i consɛ. Ukɛyu ɑkɛ́ n tɛ́lu yɑrɛ ituŋɛ. Uilũ ii wɑ́rɑrɑ yɑrɛ mɛtɛ́í.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Moisi nɛ Elii ɑpi pɛɛ kpɑ́fúmɛ, pi nɛ Yeesu pin yɔ́i.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Kei kɛ Piyɛɛ uu pɛɛ Yeesu mɑɑ rɛ: Upíimɑ, li nyɑmlɛ rɛ tɔkɛ́ nté n we. Pɔn n lɑ, nɛ́ sicɑ́ŋíípi sitɑɑni nté kɑrii, pɔ́ɔ kɛsɛ kpísi, Moisi kɛsɛ, Elii kɛsɛ.
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Un kei lɛ̃ símisi, kuhopɛ pei-pei kunyinɛ ɑkú weri ɑku pi hilɑ. Tinɔ́ɔ rinyinɛ ɑri kuhopɛ kpɛ-i léeri rɛ: Nkó yɛɛ Kɛnɛ́pipi lɑlɑ kɛɛ nnɛ́pɔ́ɔnɑrɛ nnɛ́í ń te. Ani kutu kɛ ricɔ!
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Kɛ Yeesu pipirɛtiki ɑpi rinɔ́ɔ tɛ̃ n kṍ, iwɑmɛ píimɑ ii pi loni ɑpi lólu ɑpi kɛtẽ kɛ́yu tuhu.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Yeesu uu pɛɛ́ nyɔsɔ́pɔ uú nɛ pi kɔ uu rɛ: Ani yisi, iwɑmɛ íi kɑpɛ nɔ́ wɑ.
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Kɑpi inípɛɛ rinsíkɑ, Yeesu mɛcirɛ kɑpi yɛ̃́.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Kɑpi riyɔ́pɛ n cɛ́pilɛ̃, Yeesu uu rinɔ́ɔ ntí pi hɛ: Ani n sɛ́ɛ́lɛ̃, ɑ́ni kɑpɛ úkɑ lɛ̃ kɑni n yɛ̃́ símisi likɛ́ hɑ nɛ kɛyɑ́ɑ kɛ̃ kɛ Usoi Kɛpipi ɑkɛ yɛ́ nkpɔ kɛ́mɛɛ n yisi tu.
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Upipirɛtiki ɑpi pɛɛ u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɛ isé picélɑɑ ɑpi rɛ Elii yɛɛ mɛfoí sɔ́nti likɛ́ kɛlenɛ kɛtẽ kɛtɔ tu?
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Uu pi pɛsɛ rɛ: Li pisɛ ɑsei kɛcɑ́ɑ́ rɛ Elii ukɛ́ mɛfoí pɛɛmɛ ukɛ́ ḿpɑ́ yo ripɔhɔ-i li yekei.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Nɛ̃́ nɛ lɑ kɛ́ nɔ́ símisi rɛ Elii yɛ pipɛɛmɛ mɑsilɛ pisoi ɑ́pi nkpɑ́ni u ceri, ɑmɑ́ ɑpí nɛ u wɑi yɑrɛ kɑpi ń lɑ. Limɛcɔ kɛ Usoi Kɛpipi ɑkɛ kɔ piɑnipɛ-i íwɛ lenɛ.
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Kei kɛ upipirɛtiki ɑpi pɛɛ kṍ tɛ Yohɑni Úniwolɛ nsímɛ́ kuu pi símisi.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Kɛ Yeesu nɛ upipirɛtiki ɑpi risoiwuí nɛ rińkɔ, utisi unyinɛ uu ukɛkúrí nyɔsɔ́pɔ uu uɑnɑ-i wúlɑ.
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 Uu rɛ: Upíimɑ, ɑ kɛnɛ́wɑ̃́ nkɛ́ íwɛ tẽ́! Kɛ rikpínkpĩ́ pɔ́ɔ́lúlɛ ɑkɛ yɛ mɛsɛ́rɛ lóirɛntɛ ɑkɛ́ nɛ míni-i nɛ́ɛ nnɑ-i lóipɔ.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Nɛ nɛ pipɔ́pirɛtiki kɛ lɛɛpɔlɛ ɑ́pi fe pikɛ́ kɛ pɔisɛ.
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Yeesu uu pɛɛ rɛ: Nɔ́ nfɑtɛnɛcirɛ́ nɛ pikpɑ́ɑ́ree mpuri mmú! Ituŋɛ ilɛ́ kɑm nɔ́kɛnɛ́mɛɛ pitónɛ kpɑ́nɛ? Ituŋɛ ilɛ́ kɑm yɛ́ lɛ̃ nɛ nɔ́ n kɑhɑri? Ani nɛ kɛwɑ̃́ kɛ̃ nté nɛ́ kɑm.
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Yeesu uu kuníri sɛnkɛɛ ɑku kɛŋmɑ́nɛpi kɛ-i lelu ɑkɛ mɛyéne mɛsɛ kei nní pélu.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Kei kɛ upipirɛtiki ɑpi pɛɛ ukɛkúrí hɑ́pɔ ɑpi iyɑɑ u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɑ́ri fe tɔkɛ́ kɛŋmɑ́nɛpi kɛ̃ ɑníri pɛsɛ?
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Yeesu uu pi pɛsɛ rɛ: Kɛ nɔ́nnɛ́fɑtɛnɛ nn n fíílɛ̃ nnyɑ yɛ ni. Asei kɑm nɔ́ símisi rɛ nɔ́nnɛ́fɑtɛnɛ nn pɛɛ mpuri yukɛ-yukɛ sei nnyinɛ n tulɑɑlɛ̃, nɔ́ yɛ pɛɛ fe ɑni riyɔ́pɛ ntí mɑɑ rɛ: A nté yisi ɑ hɑ nté-pɔ nyɛrɛ, ɑri mɛsei lɛ̃ wɑi. Líkɑ ɑ́i yɛ́ pɛɛ n we kɑni yɛ́ piwɑi m pɔɔnɛ.
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 [Piyómɛyɑ́hɑɑ nɛ pinɔ́ɔpɑhɑɑ kɛ usoi uu yɛ́ nɛ ɑníri nnyɛ́ mpuri pɛsɛ.]
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Kumúŋɛ́ kpɛ-i kɑpi Kɑlilee kɛtẽ n kɔ́ɔ́núlɛ̃, Yeesu uu pɛɛ pi mɑɑ rɛ: Pi yɛ́ Usoi Kɛpipi tĩ ɑpi pisoi ɑnipɛ-i wɑi
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 ɑpi kɛ kopu, ɑkɛ pɛɛ kɛyɑ́ɑ tɑ́ɑ́nũ tuŋɛ́ nkpɔ kɛ́mɛɛ yisi. Kuu lɛ̃ ḿ mɑ, upipirɛtiki ɑpɔɔ ɑɑ cɑɑi hɑ́i.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Kɛ Yeesu nɛ upipirɛtiki ɑpi Kɑpɛrinɑwum n tuipɔ, pɛpɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ kɛ́mɛɛ lɑmpoo n yɔ́su ɑpi Piyɛɛ kɛkúrí sĩ́ ɑpí hɑ u pisɛ rɛ: Nɔ́unɛ́wɛ́ɛ́sɛ úu yɛ Uléécɑɑ kɛyɔ ulɑmpoo hɛ́ɛlɛ nɛ́ɛ?
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Piyɛɛ uu pi pɛsɛ rɛ: U yɛ hɛ́ɛlɛlɛ. Kuu kɛ́yɔ-i m pɛɛpɔ, Yeesu uu u pisɛ rɛ: Íye kɑɑ músu Simɔɔ? Piyupipi nɛ́ɛ pisɑ́nɛ kɑi pisɛ rɛ pikɛ́ kɛtẽ nté piyɔɔpi lɑmpoo nɛ ítɔhɔ m pɑsii?
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Piyɛɛ uu u pɛsɛ rɛ: Pisɑ́nɛ yɛ pi. Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ rɛ: In lɛɛ ni, ɑ́i pisɛ rɛ piyupipi pikɛ́ hɛ́ɛ́lɛ.
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Amɑ́ ɑ́ri lɑ mɛrɔ́wɑi mɛnyinɛ mɛkɛ́ pi ricɔ́ŋ. Lɛ̃ nnyɑ, ɑ hɑ kupiyɛ kɛ́mɛɛ kɛhímpi ripɔlɔ ɑɑ nkpíntomɛ́ foí kɑɑ ń tininɛ lesɛri ɑɑ nnɔ́ɔ n hɑɑsɛ. Pɔ́ kɛ́mɛɛ siwóó sɛ̃ kɑi rɔ́ m pisɛ lɛɛpɔ, ɑɑ si kpísi ɑɑ́ nɛ tɔ́ nɛ mpɔ̃́ ulɑmpoo hɛ́ɛ́lɛ.
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.