Mateus 17

Sola NT (SOY_SIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Siyɑ́ɑ sikpuulũ mɛmɑ́ɑ́, Yeesu uu Piyɛɛ nɛ Yɑkupu nɛ uyɛ̃ uwɑ̃ Yohɑni kpísi ɑpí nɛ riyɔ́pɛ cɑ́cɑ́ rinyinɛ tɑɑ́ ɑpí hɑ kei pimɛcirɛ n we.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Kei kɛ uipiŋɛ ii piinipɛɛ iyɛ-i consɛ. Ukɛyu ɑkɛ́ n tɛ́lu yɑrɛ ituŋɛ. Uilũ ii wɑ́rɑrɑ yɑrɛ mɛtɛ́í.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Moisi nɛ Elii ɑpi pɛɛ kpɑ́fúmɛ, pi nɛ Yeesu pin yɔ́i.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Kei kɛ Piyɛɛ uu pɛɛ Yeesu mɑɑ rɛ: Upíimɑ, li nyɑmlɛ rɛ tɔkɛ́ nté n we. Pɔn n lɑ, nɛ́ sicɑ́ŋíípi sitɑɑni nté kɑrii, pɔ́ɔ kɛsɛ kpísi, Moisi kɛsɛ, Elii kɛsɛ.
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Un kei lɛ̃ símisi, kuhopɛ pei-pei kunyinɛ ɑkú weri ɑku pi hilɑ. Tinɔ́ɔ rinyinɛ ɑri kuhopɛ kpɛ-i léeri rɛ: Nkó yɛɛ Kɛnɛ́pipi lɑlɑ kɛɛ nnɛ́pɔ́ɔnɑrɛ nnɛ́í ń te. Ani kutu kɛ ricɔ!
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Kɛ Yeesu pipirɛtiki ɑpi rinɔ́ɔ tɛ̃ n kṍ, iwɑmɛ píimɑ ii pi loni ɑpi lólu ɑpi kɛtẽ kɛ́yu tuhu.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Yeesu uu pɛɛ́ nyɔsɔ́pɔ uú nɛ pi kɔ uu rɛ: Ani yisi, iwɑmɛ íi kɑpɛ nɔ́ wɑ.
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Kɑpi inípɛɛ rinsíkɑ, Yeesu mɛcirɛ kɑpi yɛ̃́.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Kɑpi riyɔ́pɛ n cɛ́pilɛ̃, Yeesu uu rinɔ́ɔ ntí pi hɛ: Ani n sɛ́ɛ́lɛ̃, ɑ́ni kɑpɛ úkɑ lɛ̃ kɑni n yɛ̃́ símisi likɛ́ hɑ nɛ kɛyɑ́ɑ kɛ̃ kɛ Usoi Kɛpipi ɑkɛ yɛ́ nkpɔ kɛ́mɛɛ n yisi tu.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Upipirɛtiki ɑpi pɛɛ u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɛ isé picélɑɑ ɑpi rɛ Elii yɛɛ mɛfoí sɔ́nti likɛ́ kɛlenɛ kɛtẽ kɛtɔ tu?
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Uu pi pɛsɛ rɛ: Li pisɛ ɑsei kɛcɑ́ɑ́ rɛ Elii ukɛ́ mɛfoí pɛɛmɛ ukɛ́ ḿpɑ́ yo ripɔhɔ-i li yekei.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Nɛ̃́ nɛ lɑ kɛ́ nɔ́ símisi rɛ Elii yɛ pipɛɛmɛ mɑsilɛ pisoi ɑ́pi nkpɑ́ni u ceri, ɑmɑ́ ɑpí nɛ u wɑi yɑrɛ kɑpi ń lɑ. Limɛcɔ kɛ Usoi Kɛpipi ɑkɛ kɔ piɑnipɛ-i íwɛ lenɛ.
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Kei kɛ upipirɛtiki ɑpi pɛɛ kṍ tɛ Yohɑni Úniwolɛ nsímɛ́ kuu pi símisi.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Kɛ Yeesu nɛ upipirɛtiki ɑpi risoiwuí nɛ rińkɔ, utisi unyinɛ uu ukɛkúrí nyɔsɔ́pɔ uu uɑnɑ-i wúlɑ.
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 Uu rɛ: Upíimɑ, ɑ kɛnɛ́wɑ̃́ nkɛ́ íwɛ tẽ́! Kɛ rikpínkpĩ́ pɔ́ɔ́lúlɛ ɑkɛ yɛ mɛsɛ́rɛ lóirɛntɛ ɑkɛ́ nɛ míni-i nɛ́ɛ nnɑ-i lóipɔ.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Nɛ nɛ pipɔ́pirɛtiki kɛ lɛɛpɔlɛ ɑ́pi fe pikɛ́ kɛ pɔisɛ.
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Yeesu uu pɛɛ rɛ: Nɔ́ nfɑtɛnɛcirɛ́ nɛ pikpɑ́ɑ́ree mpuri mmú! Ituŋɛ ilɛ́ kɑm nɔ́kɛnɛ́mɛɛ pitónɛ kpɑ́nɛ? Ituŋɛ ilɛ́ kɑm yɛ́ lɛ̃ nɛ nɔ́ n kɑhɑri? Ani nɛ kɛwɑ̃́ kɛ̃ nté nɛ́ kɑm.
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Yeesu uu kuníri sɛnkɛɛ ɑku kɛŋmɑ́nɛpi kɛ-i lelu ɑkɛ mɛyéne mɛsɛ kei nní pélu.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Kei kɛ upipirɛtiki ɑpi pɛɛ ukɛkúrí hɑ́pɔ ɑpi iyɑɑ u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɑ́ri fe tɔkɛ́ kɛŋmɑ́nɛpi kɛ̃ ɑníri pɛsɛ?
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Yeesu uu pi pɛsɛ rɛ: Kɛ nɔ́nnɛ́fɑtɛnɛ nn n fíílɛ̃ nnyɑ yɛ ni. Asei kɑm nɔ́ símisi rɛ nɔ́nnɛ́fɑtɛnɛ nn pɛɛ mpuri yukɛ-yukɛ sei nnyinɛ n tulɑɑlɛ̃, nɔ́ yɛ pɛɛ fe ɑni riyɔ́pɛ ntí mɑɑ rɛ: A nté yisi ɑ hɑ nté-pɔ nyɛrɛ, ɑri mɛsei lɛ̃ wɑi. Líkɑ ɑ́i yɛ́ pɛɛ n we kɑni yɛ́ piwɑi m pɔɔnɛ.
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 [Piyómɛyɑ́hɑɑ nɛ pinɔ́ɔpɑhɑɑ kɛ usoi uu yɛ́ nɛ ɑníri nnyɛ́ mpuri pɛsɛ.]
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Kumúŋɛ́ kpɛ-i kɑpi Kɑlilee kɛtẽ n kɔ́ɔ́núlɛ̃, Yeesu uu pɛɛ pi mɑɑ rɛ: Pi yɛ́ Usoi Kɛpipi tĩ ɑpi pisoi ɑnipɛ-i wɑi
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 ɑpi kɛ kopu, ɑkɛ pɛɛ kɛyɑ́ɑ tɑ́ɑ́nũ tuŋɛ́ nkpɔ kɛ́mɛɛ yisi. Kuu lɛ̃ ḿ mɑ, upipirɛtiki ɑpɔɔ ɑɑ cɑɑi hɑ́i.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Kɛ Yeesu nɛ upipirɛtiki ɑpi Kɑpɛrinɑwum n tuipɔ, pɛpɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ kɛ́mɛɛ lɑmpoo n yɔ́su ɑpi Piyɛɛ kɛkúrí sĩ́ ɑpí hɑ u pisɛ rɛ: Nɔ́unɛ́wɛ́ɛ́sɛ úu yɛ Uléécɑɑ kɛyɔ ulɑmpoo hɛ́ɛlɛ nɛ́ɛ?
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Piyɛɛ uu pi pɛsɛ rɛ: U yɛ hɛ́ɛlɛlɛ. Kuu kɛ́yɔ-i m pɛɛpɔ, Yeesu uu u pisɛ rɛ: Íye kɑɑ músu Simɔɔ? Piyupipi nɛ́ɛ pisɑ́nɛ kɑi pisɛ rɛ pikɛ́ kɛtẽ nté piyɔɔpi lɑmpoo nɛ ítɔhɔ m pɑsii?
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Piyɛɛ uu u pɛsɛ rɛ: Pisɑ́nɛ yɛ pi. Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ rɛ: In lɛɛ ni, ɑ́i pisɛ rɛ piyupipi pikɛ́ hɛ́ɛ́lɛ.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Amɑ́ ɑ́ri lɑ mɛrɔ́wɑi mɛnyinɛ mɛkɛ́ pi ricɔ́ŋ. Lɛ̃ nnyɑ, ɑ hɑ kupiyɛ kɛ́mɛɛ kɛhímpi ripɔlɔ ɑɑ nkpíntomɛ́ foí kɑɑ ń tininɛ lesɛri ɑɑ nnɔ́ɔ n hɑɑsɛ. Pɔ́ kɛ́mɛɛ siwóó sɛ̃ kɑi rɔ́ m pisɛ lɛɛpɔ, ɑɑ si kpísi ɑɑ́ nɛ tɔ́ nɛ mpɔ̃́ ulɑmpoo hɛ́ɛ́lɛ.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.