Mateus 17
Sola NT (SOY_SIM) vs NVT
1 Siyɑ́ɑ sikpuulũ mɛmɑ́ɑ́, Yeesu uu Piyɛɛ nɛ Yɑkupu nɛ uyɛ̃ uwɑ̃ Yohɑni kpísi ɑpí nɛ riyɔ́pɛ cɑ́cɑ́ rinyinɛ tɑɑ́ ɑpí hɑ kei pimɛcirɛ n we.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Kei kɛ uipiŋɛ ii piinipɛɛ iyɛ-i consɛ. Ukɛyu ɑkɛ́ n tɛ́lu yɑrɛ ituŋɛ. Uilũ ii wɑ́rɑrɑ yɑrɛ mɛtɛ́í.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Moisi nɛ Elii ɑpi pɛɛ kpɑ́fúmɛ, pi nɛ Yeesu pin yɔ́i.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Kei kɛ Piyɛɛ uu pɛɛ Yeesu mɑɑ rɛ: Upíimɑ, li nyɑmlɛ rɛ tɔkɛ́ nté n we. Pɔn n lɑ, nɛ́ sicɑ́ŋíípi sitɑɑni nté kɑrii, pɔ́ɔ kɛsɛ kpísi, Moisi kɛsɛ, Elii kɛsɛ.
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Un kei lɛ̃ símisi, kuhopɛ pei-pei kunyinɛ ɑkú weri ɑku pi hilɑ. Tinɔ́ɔ rinyinɛ ɑri kuhopɛ kpɛ-i léeri rɛ: Nkó yɛɛ Kɛnɛ́pipi lɑlɑ kɛɛ nnɛ́pɔ́ɔnɑrɛ nnɛ́í ń te. Ani kutu kɛ ricɔ!
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Kɛ Yeesu pipirɛtiki ɑpi rinɔ́ɔ tɛ̃ n kṍ, iwɑmɛ píimɑ ii pi loni ɑpi lólu ɑpi kɛtẽ kɛ́yu tuhu.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Yeesu uu pɛɛ́ nyɔsɔ́pɔ uú nɛ pi kɔ uu rɛ: Ani yisi, iwɑmɛ íi kɑpɛ nɔ́ wɑ.
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Kɑpi inípɛɛ rinsíkɑ, Yeesu mɛcirɛ kɑpi yɛ̃́.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Kɑpi riyɔ́pɛ n cɛ́pilɛ̃, Yeesu uu rinɔ́ɔ ntí pi hɛ: Ani n sɛ́ɛ́lɛ̃, ɑ́ni kɑpɛ úkɑ lɛ̃ kɑni n yɛ̃́ símisi likɛ́ hɑ nɛ kɛyɑ́ɑ kɛ̃ kɛ Usoi Kɛpipi ɑkɛ yɛ́ nkpɔ kɛ́mɛɛ n yisi tu.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Upipirɛtiki ɑpi pɛɛ u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɛ isé picélɑɑ ɑpi rɛ Elii yɛɛ mɛfoí sɔ́nti likɛ́ kɛlenɛ kɛtẽ kɛtɔ tu?
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Uu pi pɛsɛ rɛ: Li pisɛ ɑsei kɛcɑ́ɑ́ rɛ Elii ukɛ́ mɛfoí pɛɛmɛ ukɛ́ ḿpɑ́ yo ripɔhɔ-i li yekei.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Nɛ̃́ nɛ lɑ kɛ́ nɔ́ símisi rɛ Elii yɛ pipɛɛmɛ mɑsilɛ pisoi ɑ́pi nkpɑ́ni u ceri, ɑmɑ́ ɑpí nɛ u wɑi yɑrɛ kɑpi ń lɑ. Limɛcɔ kɛ Usoi Kɛpipi ɑkɛ kɔ piɑnipɛ-i íwɛ lenɛ.
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Kei kɛ upipirɛtiki ɑpi pɛɛ kṍ tɛ Yohɑni Úniwolɛ nsímɛ́ kuu pi símisi.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Kɛ Yeesu nɛ upipirɛtiki ɑpi risoiwuí nɛ rińkɔ, utisi unyinɛ uu ukɛkúrí nyɔsɔ́pɔ uu uɑnɑ-i wúlɑ.
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 Uu rɛ: Upíimɑ, ɑ kɛnɛ́wɑ̃́ nkɛ́ íwɛ tẽ́! Kɛ rikpínkpĩ́ pɔ́ɔ́lúlɛ ɑkɛ yɛ mɛsɛ́rɛ lóirɛntɛ ɑkɛ́ nɛ míni-i nɛ́ɛ nnɑ-i lóipɔ.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Nɛ nɛ pipɔ́pirɛtiki kɛ lɛɛpɔlɛ ɑ́pi fe pikɛ́ kɛ pɔisɛ.
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Yeesu uu pɛɛ rɛ: Nɔ́ nfɑtɛnɛcirɛ́ nɛ pikpɑ́ɑ́ree mpuri mmú! Ituŋɛ ilɛ́ kɑm nɔ́kɛnɛ́mɛɛ pitónɛ kpɑ́nɛ? Ituŋɛ ilɛ́ kɑm yɛ́ lɛ̃ nɛ nɔ́ n kɑhɑri? Ani nɛ kɛwɑ̃́ kɛ̃ nté nɛ́ kɑm.
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Yeesu uu kuníri sɛnkɛɛ ɑku kɛŋmɑ́nɛpi kɛ-i lelu ɑkɛ mɛyéne mɛsɛ kei nní pélu.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Kei kɛ upipirɛtiki ɑpi pɛɛ ukɛkúrí hɑ́pɔ ɑpi iyɑɑ u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɑ́ri fe tɔkɛ́ kɛŋmɑ́nɛpi kɛ̃ ɑníri pɛsɛ?
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Yeesu uu pi pɛsɛ rɛ: Kɛ nɔ́nnɛ́fɑtɛnɛ nn n fíílɛ̃ nnyɑ yɛ ni. Asei kɑm nɔ́ símisi rɛ nɔ́nnɛ́fɑtɛnɛ nn pɛɛ mpuri yukɛ-yukɛ sei nnyinɛ n tulɑɑlɛ̃, nɔ́ yɛ pɛɛ fe ɑni riyɔ́pɛ ntí mɑɑ rɛ: A nté yisi ɑ hɑ nté-pɔ nyɛrɛ, ɑri mɛsei lɛ̃ wɑi. Líkɑ ɑ́i yɛ́ pɛɛ n we kɑni yɛ́ piwɑi m pɔɔnɛ.
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 [Piyómɛyɑ́hɑɑ nɛ pinɔ́ɔpɑhɑɑ kɛ usoi uu yɛ́ nɛ ɑníri nnyɛ́ mpuri pɛsɛ.]
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Kumúŋɛ́ kpɛ-i kɑpi Kɑlilee kɛtẽ n kɔ́ɔ́núlɛ̃, Yeesu uu pɛɛ pi mɑɑ rɛ: Pi yɛ́ Usoi Kɛpipi tĩ ɑpi pisoi ɑnipɛ-i wɑi
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 ɑpi kɛ kopu, ɑkɛ pɛɛ kɛyɑ́ɑ tɑ́ɑ́nũ tuŋɛ́ nkpɔ kɛ́mɛɛ yisi. Kuu lɛ̃ ḿ mɑ, upipirɛtiki ɑpɔɔ ɑɑ cɑɑi hɑ́i.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Kɛ Yeesu nɛ upipirɛtiki ɑpi Kɑpɛrinɑwum n tuipɔ, pɛpɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ kɛ́mɛɛ lɑmpoo n yɔ́su ɑpi Piyɛɛ kɛkúrí sĩ́ ɑpí hɑ u pisɛ rɛ: Nɔ́unɛ́wɛ́ɛ́sɛ úu yɛ Uléécɑɑ kɛyɔ ulɑmpoo hɛ́ɛlɛ nɛ́ɛ?
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Piyɛɛ uu pi pɛsɛ rɛ: U yɛ hɛ́ɛlɛlɛ. Kuu kɛ́yɔ-i m pɛɛpɔ, Yeesu uu u pisɛ rɛ: Íye kɑɑ músu Simɔɔ? Piyupipi nɛ́ɛ pisɑ́nɛ kɑi pisɛ rɛ pikɛ́ kɛtẽ nté piyɔɔpi lɑmpoo nɛ ítɔhɔ m pɑsii?
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Piyɛɛ uu u pɛsɛ rɛ: Pisɑ́nɛ yɛ pi. Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ rɛ: In lɛɛ ni, ɑ́i pisɛ rɛ piyupipi pikɛ́ hɛ́ɛ́lɛ.
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Amɑ́ ɑ́ri lɑ mɛrɔ́wɑi mɛnyinɛ mɛkɛ́ pi ricɔ́ŋ. Lɛ̃ nnyɑ, ɑ hɑ kupiyɛ kɛ́mɛɛ kɛhímpi ripɔlɔ ɑɑ nkpíntomɛ́ foí kɑɑ ń tininɛ lesɛri ɑɑ nnɔ́ɔ n hɑɑsɛ. Pɔ́ kɛ́mɛɛ siwóó sɛ̃ kɑi rɔ́ m pisɛ lɛɛpɔ, ɑɑ si kpísi ɑɑ́ nɛ tɔ́ nɛ mpɔ̃́ ulɑmpoo hɛ́ɛ́lɛ.
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.