Mateus 14

Sola NT (SOY_SIM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Uyɔ́ɔpi Erooti yɛɛ pɛɛ likumúŋɛ́ kpɛ-i Kɑlilee kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ pɑílɛ̃. Uu pɛɛ kóm pin Yeesu nsímɛ́ símisi.
1 Por aquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu os relatos a respeito de Jesus
2 Uu upikɛikɔ́ mɑɑ rɛ: Yohɑni Úniwolɛ yɛɛ n kpu nsímɛ́ kɑpi símisi. U pikpɔkpɔ kɛ́mɛɛ yisilɛ. Lɛ̃ nnyɑ kuu nní ńnɑŋɛ yɛ̃ un nɛ mɛwɑisɑŋɑ wɑpisi.
2 e disse aos que o serviam: "Este é João Batista; ele ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
3 Asei kɛcɑ́ɑ́, Erooti yɛ pɛɛ tíyɛsɛlɛ ɑpi Yohɑni Úniwolɛ tini ɑpi pɑɑsi ɑpi kukpɑniilee tɑni. Umɑ́ɑ Filipu unɔsi kɑpi yɛ n sée rɛ Erootiyɑti nnyɑ kuú pɛɛ́ lɛ̃ wɑ.
3 Pois Herodes havia prendido e amarrado João, colocando-o na prisão por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão,
4 Yohɑni yɛ pɛɛ Erooti mɑɑ rɛ: Áɑ ncée mɑ́ pɔkɛ́ upɔ́mɑ́ɑ unɔsi kpísi.
4 porquanto João lhe dizia: "Não te é permitido viver com ela".
5 Lɛ̃ nnyɑ kɛ Erooti uú pɛɛ́ lɑ ukɛ́ Yohɑni kpu, ɑmɑ́ un pɛɛ pisoi pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ wuru. Pɛ̃ nɛ pɛɛ nyɑ́nilɛ rɛ Yohɑni yɛ ɑntepu lɛ.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, porque este o considerava profeta.
6 Api pɛɛ kɛyɑ́ɑ kɛnyinɛ Erooti kɛmɑrɛyɑɑ ɑnyɑ̃́ n wɑi, Erootiyɑti ukpére uu léépɔ uu pisɑ́nɛ pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ kɛcɔpɛ yesu ɑi Erooti yúkúlú
6 No aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e agradou tanto a Herodes
7 uu pisoi inipɛɛ iyɛ-i símisi uu wééri rɛ ukpére uyɛ̃ un yo mpuri n lɑ, un li u m pisɛ, u yɛ́ li u pɑ.
7 que ele prometeu sob juramento dar-lhe o que ela pedisse.
8 Kei kɛ Erootiyɑti uu ukpére tɑ́lɑɑnkɛɛ, uyɛ̃ uu pɛɛ Erooti mɑɑ rɛ: A nté nní Yohɑni Úniwolɛ riyu kɛcɑ́ripi tɑ́í-tɑ́í kɛ́mɛɛ wɑ ɑɑ nɛ́ pɑ.
8 Influenciada por sua mãe, ela disse: "Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João Batista".
9 Kɛ Erooti uu lɛ̃ n kṍ, uripɔɔ ɑri cɑɑi. Amɑ́ uɑwééri nɛ pisɑnɛ isɛi nnyɑ, uu rinɔ́ɔ hɛ rɛ pikɛ́ lɛ̃ kuu m pisɛ u pɑ.
9 O rei ficou aflito, mas, por causa dos juramento e dos convidados, ordenou que lhe fosse dado o que ela pedia
10 Uu unyinɛ tum tɛ pikɛ́ hɑ kukpɑniilee-i Yohɑni riyu tɔ.
10 e mandou decapitar João na prisão.
11 Apí hɑ ríyu tɔlu ɑpí nɛ weri ɑpi ukpére uyɛ̃ pɑ, uyɛ̃ uu ri kpísi uu úni pɑ.
11 Sua cabeça foi levada num prato e entregue à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Kei kɛ Yohɑni pipirɛtiki ɑpi pɛɛ́ hɑ ɑpi u kpísi ɑpi kúlɛsi, ɑpi limɛmɑ́ɑ́ pɛɛ sĩ́ ɑpí hɑ lɛlɛɛ n wɑ nnɛ́í Yeesu kɛɛni.
12 Os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Kɛ Yeesu uu nsímɛ́ mmɛ̃ n kṍ, uu yisi uu kúninɔi loni rɛ ukɛ́ tɔ́mpɔ ukɛ́ hɑ umɛcirɛ kei kɛ úkɑ úu ń we n tũ. Pisoi ɑpi kóm ɑpi ɑyu nyɛɛ nɛ kei n kɔ́lɛ̃ kɛ́mɛɛ nɛ ɑ́nɑ yisi ɑpi lɛ̃ kupiyɛ n kɑnɛi ɑpí hɑ nɛ u lɛɛpɔ.
13 Ouvindo o que havia ocorrido, Jesus retirou-se de barco em particular para um lugar deserto. As multidões, ao ouvirem falar disso, saíram das cidades e o seguiram a pé.
14 Kuu kúninɔi-i ń suí, uu risoiwuí yɛ́nu, tiicɔ ii íwɛ u wɑi uu pitóikɔ́ pɛɛ n hɑ́pɔ pipɔisɛntɛ loni.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu tão grande multidão, teve compaixão deles e curou os seus doentes.
15 Kɑi nnyɔ́ɔ́ n wɑ, upipirɛtiki ɑpi ukɛkúrí hɑpɔ ɑpi rɛ: Ituŋɛ yɛ nkpéni pitɛnɛ mɑsilɛ, ɑ́ri kɔ nté nɛ kuyu kúkɑ kɔlɛ̃. A pisoi kulúi mpí riyɑ́ pikɛ́ siyupi-i pilukɛlɑlɛ hɑ pikɛ́ li.
15 Ao cair da tarde, os discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já está ficando tarde. Manda embora a multidão para que possam ir aos povoados comprar comida".
16 Yeesu uu pi pɛsɛ rɛ: Ái tílɑsi rɛ pikɛ́ tɔ́mpɔ. Ani nɔ́rinɛ́cúruu ilukɛ pi hɛ pikɛ́ li.
16 Respondeu Jesus: "Eles não precisam ir. Dêem-lhes vocês algo para comer".
17 Api pɛɛ u mɑɑ rɛ: Akpɔ́nɔ́ ɑnupũ nɛ ikpíntomɛ́ itɛ́ ŋmɑnɛ kɑri nté mɑ́.
17 Eles lhe disseram: "Tudo o que temos aqui são cinco pães e dois peixes".
18 Yeesu uu pi pɛsɛ rɛ: Ani nɛ nté nɛ́ kɑm.
18 "Tragam-nos aqui para mim", disse ele.
19 Kɑpí nɛ n hɑ́pɔ, uu pɛɛ pisoi riwúí tɛ̃ mɑɑ rɛ pikɛ́ mɛyúi kɛcɑ́ɑ́ tonɛ. Uu ɑkpɔ́nɔ́ ɑnupũ nyɛ̃ nɛ ikpíntomɛ́ itɛ́ iyɛ̃ kpísi uu kɛléécɑɑ weríí uu Uléécɑɑ pɔɔnɛsɛ, uu ɑkpɔ́nɔ́ kpɔ́kɔrinɛ uu upipirɛtiki pɑ ɑpi pisoi riwúí hɔ́ɔ́nɛ.
19 E ordenou que a multidão se assentasse na grama. Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, deu-os aos discípulos, e estes à multidão.
20 Pinnɛ́í ɑpi le ɑpi lɛpu. Upipirɛtiki ɑpi ɑkéri nyɛɛ m pɔɔnɛ cɑ́pinɛ ɑi ɑnɛ́rɛ kɛfi nɛ ɑtɛ́ yipu.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços que sobraram.
21 Pɛpɛɛ ilukɛ iyɛ̃ n li yɛ tu pitisi ŋmɑnɛ ɑ́kotokú ɑnupũ (5.000). Ápi pinɔ́si nɛ siwɑ̃́ kɛɛ̃.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Kɑpi pilukɛ ḿ mɑsí, Yeesu uu upipirɛtiki rinɔ́ɔ hɛ rɛ pikɛ́ kúninɔi lõ pikɛ́ hɑ kupiyɛ ritimɛ ricɔ-pɔ u fɔsí, uyɛ̃ ukɛ́ pɛɛ kei pisoi riwúí tɛ̃ n kpiisɛlɛ̃ kɛlenɛ.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 Kɛ pisoi ɑpi pikúũ ḿ mɑsí, uu yisi uu riyɔ́pɛ tɑɑ́ rɛ ukɛ́ kei umɛcirɛ n we un kɛyómɛ yɑ́ɑ́si. Uu pɛɛ kei lɛ̃ umɛcirɛ n we ɑí nɛ nnyɔ́ɔ́ wɑi.
23 Tendo despedido a multidão, subiu sozinho a um monte para orar. Ao anoitecer, ele estava ali sozinho,
24 Kúninɔi yɛ pɛɛ likumúŋɛ́ kpɛ-i míni ritimɛ nɛ kɛtɑɑ piwɑi mɑsilɛ. Kɛ kuyɔ ɑku nní kukɛyu-mɛ̃ m pépuri nnyɑ, ɑ́niwɑlɛ́ ɑɑ pɛɛ ku n tɑ́ŋɑisɛ.
24 mas o barco já estava a considerável distância da terra, fustigado pelas ondas, porque o vento soprava contra ele.
25 Yeesu uu riweeki kumúŋɛ́ míni kɛcɑ́ɑ́ n sɔ́nɛ un nɛ upipirɛtiki kɛ́mɛɛ sĩ́.
25 Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar.
26 Kɑpi lɛ̃ u n yɛ̃́ un míni kɛcɑ́ɑ́ sɔ́nɛ, piipiŋɛ ii kpi nɛ iwɑmɛ mɛpehẽ, ɑpi pɛɛ pimɛcɔpɛcirɛ n tee rɛ: Kunírilɑ̃ yɛ ku. Api pɛɛ iwɑmɛ nɛ m pupukɛɛ.
26 Quando o viram andando sobre o mar, ficaram aterrorizados e disseram: "É um fantasma! " E gritaram de medo.
27 Yeesu uu pɛɛ mɛsɛ nɛ mɛsɛ pi mɑɑ rɛ: Áni kɑpɛ pírí tónɛ. Nɛ́ɛ lo, iwɑmɛ íi kɑpɛ nɔ́ wɑ!
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu. Não tenham medo! "
28 Piyɛɛ uu u mɑɑ rɛ: In tɛ mɛsei pɔ́ɔ lo, ɑ tíyɛsɛ kɛ́ míni kɛcɑ́ɑ́ sɔ́nɛ kɛ́ nɛ pɔ́ lɛɛpɔ, Upíimɑ!
28 "Senhor", disse Pedro, "se és tu, manda-me ir ao teu encontro por sobre as águas".
29 Uu rɛ: A kɑm! Piyɛɛ uu kúninɔi-i léepɔ uu míni kɛcɑ́ɑ́ sɔ́nɛ rɛ ukɛ́ Yeesu lɛɛpɔ.
29 "Venha", respondeu ele. Então Pedro saiu do barco, andou sobre a água e foi na direção de Jesus.
30 Amɑ́ kuu n yɛ̃́ tɛ kuyɔ yɛ pɑ́ɑ́púlɛ, iwɑmɛ ii u loni, míni ɑmɛ pɛɛ u m muuni. Uu cɑ́ɑ́i rɛ: Upíimɑ, ɑ nɛ́ yóriyɛ!
30 Mas, quando reparou no vento, ficou com medo e, começando a afundar, gritou: "Senhor, salva-me! "
31 Yeesu uu mɛsɛ nɛ mɛsɛ kunípɛ sɑɑpɔ uu u tini uu u pisɛ rɛ: Mpɔ́fɑtɛnɛ ńn piyɛ. Yo nnyɑ kɑɑ́ tirí?
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão e o segurou. E disse: "Homem de pequena fé, porque você duvidou? "
32 Kei kɛ pikɛtɛ́ ɑpi pɛɛ kúninɔi kɛ́mɛɛ lompɔ, kuyɔ ɑku sɛ́ɛ́.
32 Quando entraram no barco, o vento cessou.
33 Yeesu pipirɛtiki picɔ pɛɛ kúninɔi kɛ́mɛɛ ń we ɑpi pɛɛ́ hɑ Yeesu mɛtene wulɑ ɑpi rɛ: Pɔ mɛsei Uléécɑɑ Kɛpipi lɛ.
33 Então os que estavam no barco o adoraram, dizendo: "Verdadeiramente tu és o Filho de Deus".
34 Kɑpi kupiyɛ pitɛ́ŋ́ ḿ mɑsí ɑpi Kenesɑrɛti kɛtẽ tulu,
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 kei pikɔ́ ɑpi Yeesu ceru, ɑpi pitumɛ ḿpɑ́ yei yɛ́kɑ́ɑ́sɛ rɛ pikɛ́ pisoi símisi rɛ u kɑ. Pisoi ɑpi pɛɛ pitóikɔ́ nnɛ́í nɛ u sɔ́nɑɑpɔ.
35 Quando os homens daquele lugar reconheceram Jesus, espalharam a notícia em toda aquela região e lhe trouxeram os seus doentes.
36 Api u welu rɛ ukɛ́ ŋmurɛi pitóikɔ́ pɛ̃ pikɛ́ ḿpɑ́ ukutukɑnkɑ ritimɛ ŋmɑnɛ ricɑ. Pɛ̃ nnɛ́í pɛɛ rińcɑ ɑpi pélu cɑ́kɑ́-cɑ́kɑ́.
36 Suplicavam-lhe que apenas pudessem tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocaram foram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.