João 7
Sola NT (SOY_SIM) vs VC
1 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, Yeesu uu Kɑlilee kɛtẽ kɔ́ɔ́nú. Úu pɛɛ́ hɑ ukɛ́ Yutee kɛkɔ́ rikɔ́ɔ́nú rɛ Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ yɛ wɛ́ɛ́si pikɛ́ u kpu nnyɑ.
1 Depois disso, Jesus percorria a Galiléia. Ele não queria deter-se na Judéia, porque os judeus procuravam tirar-lhe a vida.
2 Pisuifi ɑnyɑ̃́ nyɛ̃ kɛ́mɛɛ kɑpi yɛ sicɑ́ŋíípi kɛ́mɛɛ n sói yɛ kɔ pɛɛ nyɑhɑimɛlɛ.
2 Aproximava-se a festa dos judeus chamada dos Tabernáculos.
3 Upimɑrɛcɔ ɑpi pɛɛ u mɑɑ rɛ: A nté yisi ɑɑ Yutee kɛtẽ-pɔ sĩ, pipɔ́pirɛtiki pɔ́ɔkɛ́ kɔ pikɛi kɑɑ n wɑi yɛ̃!
3 Seus irmãos disseram-lhe: Parte daqui e vai para a Judéia, a fim de que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Úkɑ úu yɛ umɛwɑi m pékesi un kɔ pɛɛ́ lɑ kuyu kukɛ́ u ceri. Lɛ̃ nnyɑ, ɑ tíyɛ kɛtẽ nnɛ́í pisoi pikɛ́ mɛpɔ́wɑi mmɛ́ yɛ̃́.
4 Pois quem deseja ser conhecido em público não faz coisa alguma ocultamente. Já que fazes essas obras, revela-te ao mundo.
5 Asei kɛcɑ́ɑ́, upimɑrɛcɔ ricuruu pɑ́ɑ pɛɛ kɔ nɛ kɛfɑ u tɛnɛlɛ̃.
5 Com efeito, nem mesmo os seus irmãos acreditavam nele.
6 Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ pi mɑɑ rɛ: Inɛ́tuŋɛ íi kɑhɑnɛ n tu. Amɑ́ in nɔ́ɔ, ḿpɑ́ ituŋɛ íye yɛ nɛ nɔ́ sɑ́lɛ.
6 Disse-lhes Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas para vós a hora é sempre favorável.
7 Kɛtẽ nté pisoi ɑ́pi nɔ́inɛ́puri yulu, ɑmɑ́ pi nɛ̃́ ipuri yululɛ rɛ nɛ we nɛn pi símisi rɛ pimɛwɑi ɑ́mɛ nyɑḿ nnyɑ.
7 O mundo não vos pode odiar, mas odeia-me, porque eu testemunho contra ele que as suas obras são más.
8 Nɔ́ɔkɛ́ n ŋme ɑni hɑ ɑnyɑ̃́ li. Nɛ̃́ ɑ́m kei simpɔ kɛlenɛ. Inɛ́tuŋɛ íi kɑhɑnɛ n tu.
8 Subi vós para a festa. Quanto a mim, eu não irei, porque ainda não chegou o meu tempo.
9 Kuu lɛ̃ pisímɛ́ pi ḿ mɑsí, uu Kɑlilee kɛteni-i mɛ́suni.
9 Dito isto, permaneceu na Galiléia.
10 Kɛ Yeesu pimɑrɛcɔ ɑpi ɑnyɑ̃́ nyɛ̃ ń hɑ, uricuruu pɔ́ɔ kɔ yisi uu sĩ́, úu tíyɛ pikɛ́ u n nyɑ́ni, uu pɛɛ n we yɑrɛ u pékesilɛ.
10 Mas quando os seus irmãos tinham subido, então subiu também ele à festa, não em público, mas despercebidamente.
11 Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ yɛ pɛɛ ɑnyɑ̃́ nyɛ-i u wɛ́lɑɑnkɛɛlɛ ɑpi yɛ pɛɛ rɛ: Yei kuú we?
11 Buscavam-no os judeus durante a festa e perguntavam: Onde está ele?
12 Pisoi pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ yɛ pɛɛ unsímɛ́ ŋmúlɑɑnkɛɛnɛlɛ. Pinyinɛ ɑpi yɛ rɛ: Usoi sɔnɛ lo. Picɔ ɑpi rɛ: Eehei, pisoi kuu kírɑɑsɛntɛ.
12 E na multidão só se discutia a respeito dele. Uns diziam: É homem de bem. Outros, porém, diziam: Não é; ele seduz o povo.
13 Amɑ́ úkɑ úu pɛɛ unsímɛ́ símisi likɛ́ n cɑ́lɛ̃. Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ kɑpí pɛɛ lɛ̃ wuru.
13 Ninguém, contudo, ousava falar dele livremente com medo dos judeus.
14 Anyɑ̃́ siyɑɑ sin kɛcɔpɛ pitulɛ mɑsí kɛ Yeesu uu Uléécɑɑ kɛyɔ hɑ uú hɑ n céési.
14 Lá pelo meio da festa, Jesus subiu ao templo e pôs-se a ensinar.
15 Ai Pisuifi pírí wɑi ɑpi yɛ pɛɛ rɛ: Usoi nkó úu icélɑɑ íkɑ yɔsí, íye kɑi pɛɛ wɑ kuú nɛ nní ńsɔnɛ Nléécɑɑsimɛ́ nyu?
15 Os judeus se admiravam e diziam: Este homem não fez estudos. Donde lhe vem, pois, este conhecimento das Escrituras?
16 Yeesu uu pi pɛsɛ rɛ: Icélɑɑ nnyí kɑm nní pisoi m pɑ́lɛ̃ íi kɛnɛ́mɛɛ léeri, ɑmɑ́ Uléécɑɑ yɛɛ nɛ́ n tummɛ kɛ́mɛɛ kii léeri.
16 Respondeu-lhes Jesus: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Úye un n lɑ ukɛ́ Uléécɑɑ mɛlɑ wɑ, u yɛ́ céri rɛ Uléécɑɑ kɛ́mɛɛ kɛ icélɑɑ nnyí ii léeri nɛ́ɛ nnɛ́nɔ́ɔsimɛ́ cirɛ yɛ mu.
17 Se alguém quiser cumprir a vontade de Deus, distinguirá se a minha doutrina é de Deus ou se falo de mim mesmo.
18 Nkó yɛɛ unnɔɔsimɛ́ cirɛ n símisi yɛ lɑlɛ pikɛ́ ríyu u wɑisɛ. Amɑ́ nkó yɛɛ ń lɑ pikɛ́ uyɛɛ u n tummɛ ríyu wɑisɛ yɛ ɑsei mɑ́lɛ. Nnɔ́ɔmɛ ńkɑ ńn ukɛmɛɛ́ we.
18 Quem fala por própria autoridade busca a própria glória, mas quem procura a glória de quem o enviou é digno de fé e nele não há impostura alguma.
19 Ńté Moisi yɛ isé nɔ́ pɑ mɑ́? Nɔ́ úkɑ úu kɔ pɛɛ isé iyɛ̃ tikilɛ̃. Yo nnyɑ kɑni pɛɛ́ lɑ nɔkɛ́ nɛ́ kpu?
19 Acaso não foi Moisés quem vos deu a lei? No entanto, ninguém de vós cumpre a lei!...
20 Pisoi pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ ɑpi u pɛsɛ rɛ: Pɔ kuníri héesilɛ. Wóo lɑ ukɛ́ pɔ́ kpu?
20 Por que procurais tirar-me a vida? Respondeu o povo: Tens um demônio! Quem procura tirar-te a vida?
21 Yeesu uu pi pɛsɛ rɛ: Mɛwɑi mɛsɛ kɑm wɑ ɑi nɔ́nnɛ́nɛ́í pírí wɑi.
21 Replicou Jesus: Fiz uma só obra, e todos vós vos maravilhais!
22 Moisi yɛɛ isé nɔ́ pɑ rɛ ɑni yɛ siwɑ́ntisi kérii, ɑ́i kɔ pɛɛ uyɛɛ nɛ li kori, hɑ́i nɔ́pinɛ́kpurɛ foí-mɛ kɑi léeri. Ani kɔ ŋmurɛi, hɑ́i ricuruu ɑni yɛ kɛwéntɛyɑɑ tuŋɛ́ usoi ké.
22 Moisés vos deu a circuncisão {se bem que ela não é de Moisés, mas dos patriarcas}, e até no sábado circuncidais um homem!
23 In tɛ nɔ yɛ ŋmurɛi ɑni kɛwéntɛyɑɑ tuŋɛ́ kɛwɑ́ntisi ké, ɑ́i kɔ pɛɛ Moisi isé kɑni rilɔ́ɔ́, yo nnyɑ kɑni pɛɛ́ nɛ nɛ́ wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ nɛ kɛsoipipi nɛ kɛriyu kɛwéntɛyɑɑ tuŋɛ́ pɔisɛ?
23 Se um homem recebe a circuncisão em dia de sábado, e isso sem violar a Lei de Moisés, por que vos indignais comigo, que tenho curado um homem em todo o seu corpo em dia de sábado?
24 Áni kɑpɛ yɛ usoi kɛyu ripɑí ɑní nɛ u túhɑɑnɛ, ɑmɑ́ ɑni yɛ ɑsei kɛmúŋɛ́ ritiki ɑní nɛ túhɑɑnɛ.
24 Não julgueis pela aparência, mas julgai conforme a justiça.
25 Yerusɑlɛm pikɔ́ pinyinɛ ɑpi rɛ: Ái utisi nkó kɑpi wɛ́ɛ́si pikɛ́ kpuu?
25 Algumas das pessoas de Jerusalém diziam: Não é este aquele a quem procuram tirar a vida?
26 Uyɛɛ nkó un nɛ uripɔɔ símisi lin cɑ́lɛ̃, úkɑ úu kɔ ríkɑ u mɑ! Yɑrɛ pirɔ́yɔ́ɔpi yɛ cerilɛ rɛ mɛsei uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ nɛ́ɛ?
26 Todavia, ei-lo que fala em público e não lhe dizem coisa alguma. Porventura reconheceram de fato as autoridades que ele é o Cristo?
27 Tɔ nkó pɔ̃́ kɛleemɛ nyulɛ. Amɑ́ uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ un píyei n kɑ, úkɑ úu yɛ́ céri mɛ́ye kuu léeri.
27 Mas este nós sabemos de onde vem. Do Cristo, porém, quando vier, ninguém saberá de onde seja.
28 Yeesu yɛ pɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ-i welɛ un likumúŋɛ́ kpɛ-i céési. Uu pupɛi rɛ: Mɛsei kɑni nɛ́ nyu nɔn kɔ kɛnɛ́leemɛ nyu, nɛ́ɛ yo? Ḿpɑ́ nɛ lɛ̃, ɑ́i mɛnɛ́lɑ kɛcɑ́ɑ́ kɑḿ nɛ kɑ. Amɑ́ uyɛɛ nɛ́ n tummɛ yɛ ɑsei mɑ́lɛ. Áni uyɛ̃ nyu.
28 Enquanto ensinava no templo, Jesus exclamou: Ah! Vós me conheceis e sabeis de onde eu sou!... Entretanto, não vim de mim mesmo, mas é verdadeiro aquele que me enviou, e vós não o conheceis.
29 Nɛ̃́ nɛ u nyulɛ. Ukɛmɛɛ́ kɑm léeri. Uyɛɛ nɛ́ tummɛ.
29 Eu o conheço, porque venho dele e ele me enviou.
30 Kɛ Yeesu uu lɛ̃ ḿ mɑ nnyɑ, ɑpi pɛɛ́ n lɑ pikɛ́ u tĩ. Amɑ́ úkɑ úu kɑhɑ ukɛ́ u ricɑ, kɛ uituŋɛ íi pɛɛ kɑhɑnɛ nní n tu nnyɑ.
30 Procuraram prendê-lo, mas ninguém lhe deitou as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Pisoi mɛyɑ̃ ɑpi riwúí tɛ̃ kɛcɔpɛ nɛ kɛfɑ u tɛnɛ ɑpí mɑɑ rɛ: Uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ un píyei n kɑ, yɑrɛ u yɛ́ mɛwɑisɑŋɑ wɑpisi ɑi tɔ́su lɛ̃ kɛ utisi nkó uu nní n wɑpisii?
31 Muitos do povo, porém, creram nele e perguntavam: Quando vier o Cristo, fará mais milagres do que este faz?
32 Pifɑrisi ɑpi lɛ̃ kɛ pisoi ɑpi riwúí kɛ́mɛɛ Yeesu kɛcɑ́ɑ́ ń wɛirɛsɛntɛnɛ kom. Pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ Pifɑrisi ɑpi pɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ pimɛ́rɛ́ pinyinɛ tum tɛ pikɛ́ hɑ Yeesu tĩ.
32 Os fariseus ouviram esse murmúrio que circulava entre o povo a respeito de Jesus. Então, de acordo com eles, os príncipes dos sacerdotes enviaram guardas para prendê-lo.
33 Yeesu uu pɛɛ rɛ: Nkɑ́ripi kɛ tɔ́ nɛ nnɔ̃́ ɑri kɛtónɛ kpɑ́nɛ ɑm pɛɛ limɛmɑ́ɑ́ uyɛɛ nɛ́ n tummɛ kɛ́mɛɛ pɛlɛ.
33 Disse Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e então vou para aquele que me enviou.
34 Nɔ́ kɑm ɑni nɛ́ wɛ́ɛ́si, ɑmɑ́ ɑ́ni yɛ́ pɛɛ nɛ́ yɛ̃́. Li we rɛ ɑ́ni yɛ́ fe nɔkɛ́ kei kɑm yɛ́ hɑ ń we hɑ.
34 Buscar-me-eis sem me achar, nem podereis ir para onde estou.
35 Pisuifi ɑpi pɛɛ pimɛcɔpɛcirɛ m písɛinɛ rɛ: Yei kuu sĩ́ kɑ́ri yɛ́ fe tɔkɛ́ u yɛ̃? Nɛ́ɛ Pisuifi pɛɛ Pikirɛki kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ n yɛkɑɑlɛ̃ kɛ́mɛɛ kuu sĩ́ ukɛ́ hɑ Pikirɛki n céési?
35 Os judeus perguntavam entre si: Para onde irá ele, que o não possamos achar? Porventura irá para o meio dos judeus dispersos entre os gregos, para tornar-se o doutor dos estrangeiros?
36 Tɛ íye kuu nní mɑɑ rɛ: Nɔ́ kɑm ɑni nɛ́ wɛ́ɛ́si, ɑmɑ́ ɑ́ni yɛ́ pɛɛ nɛ́ yɛ̃́. Li we rɛ ɑ́ni yɛ́ fe nɔkɛ́ kei kɑm yɛ́ hɑ ń we hɑpɔ?
36 Que significam essas palavras que nos disse: Buscar-me-eis sem me achar, e onde estou para lá não podereis ir?
37 Anyɑ̃́ kɛyɑɑ tɔrɔɔ kɛɛ sinnɛ́í kɛcɔpɛ kɛyɑ́ɑ píimɑ. Kɛ̃ kɛ Yeesu uu pisoi kɛyu-i nyɛrɛ uu pupɛi rɛ: Nnírɛ́ nn úye n we, ukɛ́ kɛnɛ́mɛɛ kɑm ukɛ́ míni n ntí.
37 No último dia, que é o principal dia de festa, estava Jesus de pé e clamava: Se alguém tiver sede, venha a mim e beba.
38 Míni mɛɛ yɛ nfɑ́ɑ n hɛ yɛ́ nkó yɛɛ nɛ kɛfɑ nɛ́ n tɛnɛ kɛ́mɛɛ n leerilɛ mɛn wɔ́lu yɑrɛ ńnihɔi, yɑrɛ kɑi Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́mɛɛ n wɔ́lɑɑlɛ̃ mɛcɔ.
38 Quem crê em mim, como diz a Escritura: Do seu interior manarão rios de água viva {Zc 14,8; Is 58,11}.
39 Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ kɛ pɛpɛɛ nɛ kɛfɑ u n tɛnɛ ɑpi yɛ́ ń yɔsí nkɔ́ kɛ Yeesu uu lɛ̃ símisi. Ápi pɛɛ kɑhɑnɛ likumúŋɛ́ kpɛ-i Nfɑ́ɑsɔnɛ n yɔsí, kɛ Uléécɑɑ úu pɛɛ kɑhɑnɛ Yeesu ríyu n wɑisɛ nnyɑ.
39 Dizia isso, referindo-se ao Espírito que haviam de receber os que cressem nele, pois ainda não fora dado o Espírito, visto que Jesus ainda não tinha sido glorificado.
40 Kɛ pisoi pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ kɛcɔpɛ pinyinɛ ɑpi ɑnɔ́ɔ nyɛ̃ n kṍ, ɑpi rɛ: Mɛsei usoi nkó yɛɛ ɑntepu uyɛɛ pɛɛ n sɔ́nti.
40 Ouvindo essas palavras, alguns daquela multidão diziam: Este é realmente o profeta.
41 Picɔ pɔ́ɔ rɛ: Uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu wɛ́ɛ. Kei kɛ picɔ pɔ́ɔ kɔ rɛ: Uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ yɛ́ fe uu pɛɛ Kɑlilee-pɔ leerii?
41 Outros diziam: Este é o Cristo. Mas outros protestavam: É acaso da Galiléia que há de vir o Cristo?
42 Ńté li Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́mɛɛ wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
42 Não diz a Escritura: O Cristo há de vir da família de Davi, e da aldeia de Belém, onde vivia Davi?
43 — ausente —
43 Houve por isso divisão entre o povo por causa dele.
44 — ausente —
44 Alguns deles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe lançou as mãos.
45 Uléécɑɑ kɛyɔ pimɛ́rɛ́ ɑpi yisi ɑpi pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ Pifɑrisi kɛ́mɛɛ pɛlɛ. Pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ Pifɑrisi ɑpi pi pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɑ́ni u tĩ nɔkɛ́ nɛ kɑm?
45 Voltaram os guardas para junto dos príncipes dos sacerdotes e fariseus, que lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Api pi pɛsɛ rɛ: Nɛ kɛweesi, usoi úkɑ úu símɑɑlɛ̃ yɑrɛ usoi nkó mɛcɔ.
46 Os guardas responderam: Jamais homem algum falou como este homem!...
47 Kei kɛ Pifɑrisi ɑpi pɛɛ pi pisɛ rɛ: Yɑrɛ nɔ̃́ nɛ kɔ tíyɛlɛ uu kɔ nɔ̃́ feriyɛɛ?
47 Replicaram os fariseus: Porventura também vós fostes seduzidos?
48 Yɑrɛ pirɔ́yɔ́ɔpi nɛ tɔ̃́ Pifɑrisi kɛcɔpɛ usɛ unyinɛ yɛ nɛ kɛfɑ u tɛnɛlɛ nɛ́ɛ?
48 Há, acaso, alguém dentre as autoridades ou fariseus que acreditou nele?
49 Amɑ́ risoiwuí ntí tɛɛ nní u n tíkilɛ̃ ɑ́ri isé nyu. Uléécɑɑ yɛ lɛ̃ nnyɑ ɑnɔ́ɔ ri wɑlɛ.
49 Este poviléu que não conhece a lei é amaldiçoado!...
50 Pifɑrisi kɛcɔpɛ usɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Nikotɛm yɛ pɛɛ kei welɛ. U pinyinɛ-i Yeesu kɛ́mɛɛ hɑ́pɑɑlɛnlɛ. Uyɛɛ pi mɑɑ rɛ:
50 Replicou-lhes Nicodemos, um deles, o mesmo que de noite o fora procurar:
51 Irɔ́sé íi ncée hɛ rɛ pikɛ́ usoi ɑkópɛ pɑ ɑ́pi kɑhɑnɛ unkɔ́ n kõ, nɛ́ɛ ɑ́pi kɑhɑnɛ n ceri lɛ̃ kuu n wɑ.
51 Condena acaso a nossa lei algum homem, antes de o ouvir e conhecer o que ele faz?
52 Kei kɑpi pɛɛ u pisɛ rɛ: Nɛ́ntɛ pɔ̃́ nɛ kɔ nkpéni Kɑlilee ukɔ́ lɛ, nɛ́ɛ yo. A ńsɔnɛ Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́ɛ̃ ɑɑ kóm tɛ ɑntepu úkɑ úu píkɑi Kɑlilee-pɔ leemɛlɛ̃.
52 Responderam-lhe: Porventura és também tu galileu? Informa-te bem e verás que da Galiléia não saiu profeta.
53 [Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, ḿpɑ́ úye uu yisi uú kulu.
53 E voltaram, cada um para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.