João 7
Sola NT (SOY_SIM) vs ARA
1 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, Yeesu uu Kɑlilee kɛtẽ kɔ́ɔ́nú. Úu pɛɛ́ hɑ ukɛ́ Yutee kɛkɔ́ rikɔ́ɔ́nú rɛ Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ yɛ wɛ́ɛ́si pikɛ́ u kpu nnyɑ.
1 Passadas estas coisas, Jesus andava pela Galileia, porque não desejava percorrer a Judeia, visto que os judeus procuravam matá-lo.
2 Pisuifi ɑnyɑ̃́ nyɛ̃ kɛ́mɛɛ kɑpi yɛ sicɑ́ŋíípi kɛ́mɛɛ n sói yɛ kɔ pɛɛ nyɑhɑimɛlɛ.
2 Ora, a festa dos judeus, chamada de Festa dos Tabernáculos, estava próxima.
3 Upimɑrɛcɔ ɑpi pɛɛ u mɑɑ rɛ: A nté yisi ɑɑ Yutee kɛtẽ-pɔ sĩ, pipɔ́pirɛtiki pɔ́ɔkɛ́ kɔ pikɛi kɑɑ n wɑi yɛ̃!
3 Dirigiram-se, pois, a ele os seus irmãos e lhe disseram: Deixa este lugar e vai para a Judeia, para que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Úkɑ úu yɛ umɛwɑi m pékesi un kɔ pɛɛ́ lɑ kuyu kukɛ́ u ceri. Lɛ̃ nnyɑ, ɑ tíyɛ kɛtẽ nnɛ́í pisoi pikɛ́ mɛpɔ́wɑi mmɛ́ yɛ̃́.
4 Porque ninguém há que procure ser conhecido em público e, contudo, realize os seus feitos em oculto. Se fazes estas coisas, manifesta-te ao mundo.
5 Asei kɛcɑ́ɑ́, upimɑrɛcɔ ricuruu pɑ́ɑ pɛɛ kɔ nɛ kɛfɑ u tɛnɛlɛ̃.
5 Pois nem mesmo os seus irmãos criam nele.
6 Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ pi mɑɑ rɛ: Inɛ́tuŋɛ íi kɑhɑnɛ n tu. Amɑ́ in nɔ́ɔ, ḿpɑ́ ituŋɛ íye yɛ nɛ nɔ́ sɑ́lɛ.
6 Disse-lhes, pois, Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas o vosso sempre está presente.
7 Kɛtẽ nté pisoi ɑ́pi nɔ́inɛ́puri yulu, ɑmɑ́ pi nɛ̃́ ipuri yululɛ rɛ nɛ we nɛn pi símisi rɛ pimɛwɑi ɑ́mɛ nyɑḿ nnyɑ.
7 Não pode o mundo odiar-vos, mas a mim me odeia, porque eu dou testemunho a seu respeito de que as suas obras são más.
8 Nɔ́ɔkɛ́ n ŋme ɑni hɑ ɑnyɑ̃́ li. Nɛ̃́ ɑ́m kei simpɔ kɛlenɛ. Inɛ́tuŋɛ íi kɑhɑnɛ n tu.
8 Subi vós outros à festa; eu, por enquanto, não subo, porque o meu tempo ainda não está cumprido.
9 Kuu lɛ̃ pisímɛ́ pi ḿ mɑsí, uu Kɑlilee kɛteni-i mɛ́suni.
9 Disse-lhes Jesus estas coisas e continuou na Galileia.
10 Kɛ Yeesu pimɑrɛcɔ ɑpi ɑnyɑ̃́ nyɛ̃ ń hɑ, uricuruu pɔ́ɔ kɔ yisi uu sĩ́, úu tíyɛ pikɛ́ u n nyɑ́ni, uu pɛɛ n we yɑrɛ u pékesilɛ.
10 Mas, depois que seus irmãos subiram para a festa, então, subiu ele também, não publicamente, mas em oculto.
11 Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ yɛ pɛɛ ɑnyɑ̃́ nyɛ-i u wɛ́lɑɑnkɛɛlɛ ɑpi yɛ pɛɛ rɛ: Yei kuú we?
11 Ora, os judeus o procuravam na festa e perguntavam: Onde estará ele?
12 Pisoi pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ yɛ pɛɛ unsímɛ́ ŋmúlɑɑnkɛɛnɛlɛ. Pinyinɛ ɑpi yɛ rɛ: Usoi sɔnɛ lo. Picɔ ɑpi rɛ: Eehei, pisoi kuu kírɑɑsɛntɛ.
12 E havia grande murmuração a seu respeito entre as multidões. Uns diziam: Ele é bom. E outros: Não, antes, engana o povo.
13 Amɑ́ úkɑ úu pɛɛ unsímɛ́ símisi likɛ́ n cɑ́lɛ̃. Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ kɑpí pɛɛ lɛ̃ wuru.
13 Entretanto, ninguém falava dele abertamente, por ter medo dos judeus.
14 Anyɑ̃́ siyɑɑ sin kɛcɔpɛ pitulɛ mɑsí kɛ Yeesu uu Uléécɑɑ kɛyɔ hɑ uú hɑ n céési.
14 Corria já em meio a festa, e Jesus subiu ao templo e ensinava.
15 Ai Pisuifi pírí wɑi ɑpi yɛ pɛɛ rɛ: Usoi nkó úu icélɑɑ íkɑ yɔsí, íye kɑi pɛɛ wɑ kuú nɛ nní ńsɔnɛ Nléécɑɑsimɛ́ nyu?
15 Então, os judeus se maravilhavam e diziam: Como sabe este letras, sem ter estudado?
16 Yeesu uu pi pɛsɛ rɛ: Icélɑɑ nnyí kɑm nní pisoi m pɑ́lɛ̃ íi kɛnɛ́mɛɛ léeri, ɑmɑ́ Uléécɑɑ yɛɛ nɛ́ n tummɛ kɛ́mɛɛ kii léeri.
16 Respondeu-lhes Jesus: O meu ensino não é meu, e sim daquele que me enviou.
17 Úye un n lɑ ukɛ́ Uléécɑɑ mɛlɑ wɑ, u yɛ́ céri rɛ Uléécɑɑ kɛ́mɛɛ kɛ icélɑɑ nnyí ii léeri nɛ́ɛ nnɛ́nɔ́ɔsimɛ́ cirɛ yɛ mu.
17 Se alguém quiser fazer a vontade dele, conhecerá a respeito da doutrina, se ela é de Deus ou se eu falo por mim mesmo.
18 Nkó yɛɛ unnɔɔsimɛ́ cirɛ n símisi yɛ lɑlɛ pikɛ́ ríyu u wɑisɛ. Amɑ́ nkó yɛɛ ń lɑ pikɛ́ uyɛɛ u n tummɛ ríyu wɑisɛ yɛ ɑsei mɑ́lɛ. Nnɔ́ɔmɛ ńkɑ ńn ukɛmɛɛ́ we.
18 Quem fala por si mesmo está procurando a sua própria glória; mas o que procura a glória de quem o enviou, esse é verdadeiro, e nele não há injustiça.
19 Ńté Moisi yɛ isé nɔ́ pɑ mɑ́? Nɔ́ úkɑ úu kɔ pɛɛ isé iyɛ̃ tikilɛ̃. Yo nnyɑ kɑni pɛɛ́ lɑ nɔkɛ́ nɛ́ kpu?
19 Não vos deu Moisés a lei? Contudo, ninguém dentre vós a observa. Por que procurais matar-me?
20 Pisoi pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ ɑpi u pɛsɛ rɛ: Pɔ kuníri héesilɛ. Wóo lɑ ukɛ́ pɔ́ kpu?
20 Respondeu a multidão: Tens demônio. Quem é que procura matar-te?
21 Yeesu uu pi pɛsɛ rɛ: Mɛwɑi mɛsɛ kɑm wɑ ɑi nɔ́nnɛ́nɛ́í pírí wɑi.
21 Replicou-lhes Jesus: Um só feito realizei, e todos vos admirais.
22 Moisi yɛɛ isé nɔ́ pɑ rɛ ɑni yɛ siwɑ́ntisi kérii, ɑ́i kɔ pɛɛ uyɛɛ nɛ li kori, hɑ́i nɔ́pinɛ́kpurɛ foí-mɛ kɑi léeri. Ani kɔ ŋmurɛi, hɑ́i ricuruu ɑni yɛ kɛwéntɛyɑɑ tuŋɛ́ usoi ké.
22 Pelo motivo de que Moisés vos deu a circuncisão (se bem que ela não vem dele, mas dos patriarcas ), no sábado circuncidais um homem.
23 In tɛ nɔ yɛ ŋmurɛi ɑni kɛwéntɛyɑɑ tuŋɛ́ kɛwɑ́ntisi ké, ɑ́i kɔ pɛɛ Moisi isé kɑni rilɔ́ɔ́, yo nnyɑ kɑni pɛɛ́ nɛ nɛ́ wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ nɛ kɛsoipipi nɛ kɛriyu kɛwéntɛyɑɑ tuŋɛ́ pɔisɛ?
23 E, se o homem pode ser circuncidado em dia de sábado, para que a lei de Moisés não seja violada, por que vos indignais contra mim, pelo fato de eu ter curado, num sábado, ao todo, um homem?
24 Áni kɑpɛ yɛ usoi kɛyu ripɑí ɑní nɛ u túhɑɑnɛ, ɑmɑ́ ɑni yɛ ɑsei kɛmúŋɛ́ ritiki ɑní nɛ túhɑɑnɛ.
24 Não julgueis segundo a aparência, e sim pela reta justiça.
25 Yerusɑlɛm pikɔ́ pinyinɛ ɑpi rɛ: Ái utisi nkó kɑpi wɛ́ɛ́si pikɛ́ kpuu?
25 Diziam alguns de Jerusalém: Não é este aquele a quem procuram matar?
26 Uyɛɛ nkó un nɛ uripɔɔ símisi lin cɑ́lɛ̃, úkɑ úu kɔ ríkɑ u mɑ! Yɑrɛ pirɔ́yɔ́ɔpi yɛ cerilɛ rɛ mɛsei uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ nɛ́ɛ?
26 Eis que ele fala abertamente, e nada lhe dizem. Porventura, reconhecem verdadeiramente as autoridades que este é, de fato, o Cristo?
27 Tɔ nkó pɔ̃́ kɛleemɛ nyulɛ. Amɑ́ uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ un píyei n kɑ, úkɑ úu yɛ́ céri mɛ́ye kuu léeri.
27 Nós, todavia, sabemos donde este é; quando, porém, vier o Cristo, ninguém saberá donde ele é.
28 Yeesu yɛ pɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ-i welɛ un likumúŋɛ́ kpɛ-i céési. Uu pupɛi rɛ: Mɛsei kɑni nɛ́ nyu nɔn kɔ kɛnɛ́leemɛ nyu, nɛ́ɛ yo? Ḿpɑ́ nɛ lɛ̃, ɑ́i mɛnɛ́lɑ kɛcɑ́ɑ́ kɑḿ nɛ kɑ. Amɑ́ uyɛɛ nɛ́ n tummɛ yɛ ɑsei mɑ́lɛ. Áni uyɛ̃ nyu.
28 Jesus, pois, enquanto ensinava no templo, clamou, dizendo: Vós não somente me conheceis, mas também sabeis donde eu sou; e não vim porque eu, de mim mesmo, o quisesse, mas aquele que me enviou é verdadeiro, aquele a quem vós não conheceis.
29 Nɛ̃́ nɛ u nyulɛ. Ukɛmɛɛ́ kɑm léeri. Uyɛɛ nɛ́ tummɛ.
29 Eu o conheço, porque venho da parte dele e fui por ele enviado.
30 Kɛ Yeesu uu lɛ̃ ḿ mɑ nnyɑ, ɑpi pɛɛ́ n lɑ pikɛ́ u tĩ. Amɑ́ úkɑ úu kɑhɑ ukɛ́ u ricɑ, kɛ uituŋɛ íi pɛɛ kɑhɑnɛ nní n tu nnyɑ.
30 Então, procuravam prendê-lo; mas ninguém lhe pôs a mão, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Pisoi mɛyɑ̃ ɑpi riwúí tɛ̃ kɛcɔpɛ nɛ kɛfɑ u tɛnɛ ɑpí mɑɑ rɛ: Uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ un píyei n kɑ, yɑrɛ u yɛ́ mɛwɑisɑŋɑ wɑpisi ɑi tɔ́su lɛ̃ kɛ utisi nkó uu nní n wɑpisii?
31 E, contudo, muitos de entre a multidão creram nele e diziam: Quando vier o Cristo, fará, porventura, maiores sinais do que este homem tem feito?
32 Pifɑrisi ɑpi lɛ̃ kɛ pisoi ɑpi riwúí kɛ́mɛɛ Yeesu kɛcɑ́ɑ́ ń wɛirɛsɛntɛnɛ kom. Pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ Pifɑrisi ɑpi pɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ pimɛ́rɛ́ pinyinɛ tum tɛ pikɛ́ hɑ Yeesu tĩ.
32 Os fariseus, ouvindo a multidão murmurar estas coisas a respeito dele, juntamente com os principais sacerdotes enviaram guardas para o prenderem.
33 Yeesu uu pɛɛ rɛ: Nkɑ́ripi kɛ tɔ́ nɛ nnɔ̃́ ɑri kɛtónɛ kpɑ́nɛ ɑm pɛɛ limɛmɑ́ɑ́ uyɛɛ nɛ́ n tummɛ kɛ́mɛɛ pɛlɛ.
33 Disse-lhes Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e depois irei para junto daquele que me enviou.
34 Nɔ́ kɑm ɑni nɛ́ wɛ́ɛ́si, ɑmɑ́ ɑ́ni yɛ́ pɛɛ nɛ́ yɛ̃́. Li we rɛ ɑ́ni yɛ́ fe nɔkɛ́ kei kɑm yɛ́ hɑ ń we hɑ.
34 Haveis de procurar-me e não me achareis; também aonde eu estou, vós não podeis ir.
35 Pisuifi ɑpi pɛɛ pimɛcɔpɛcirɛ m písɛinɛ rɛ: Yei kuu sĩ́ kɑ́ri yɛ́ fe tɔkɛ́ u yɛ̃? Nɛ́ɛ Pisuifi pɛɛ Pikirɛki kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ n yɛkɑɑlɛ̃ kɛ́mɛɛ kuu sĩ́ ukɛ́ hɑ Pikirɛki n céési?
35 Disseram, pois, os judeus uns aos outros: Para onde irá este que não o possamos achar? Irá, porventura, para a Dispersão entre os gregos, com o fim de os ensinar?
36 Tɛ íye kuu nní mɑɑ rɛ: Nɔ́ kɑm ɑni nɛ́ wɛ́ɛ́si, ɑmɑ́ ɑ́ni yɛ́ pɛɛ nɛ́ yɛ̃́. Li we rɛ ɑ́ni yɛ́ fe nɔkɛ́ kei kɑm yɛ́ hɑ ń we hɑpɔ?
36 Que significa, de fato, o que ele diz: Haveis de procurar-me e não me achareis; também aonde eu estou, vós não podeis ir?
37 Anyɑ̃́ kɛyɑɑ tɔrɔɔ kɛɛ sinnɛ́í kɛcɔpɛ kɛyɑ́ɑ píimɑ. Kɛ̃ kɛ Yeesu uu pisoi kɛyu-i nyɛrɛ uu pupɛi rɛ: Nnírɛ́ nn úye n we, ukɛ́ kɛnɛ́mɛɛ kɑm ukɛ́ míni n ntí.
37 No último dia, o grande dia da festa, levantou-se Jesus e exclamou: Se alguém tem sede, venha a mim e beba.
38 Míni mɛɛ yɛ nfɑ́ɑ n hɛ yɛ́ nkó yɛɛ nɛ kɛfɑ nɛ́ n tɛnɛ kɛ́mɛɛ n leerilɛ mɛn wɔ́lu yɑrɛ ńnihɔi, yɑrɛ kɑi Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́mɛɛ n wɔ́lɑɑlɛ̃ mɛcɔ.
38 Quem crer em mim, como diz a Escritura, do seu interior fluirão rios de água viva.
39 Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ kɛ pɛpɛɛ nɛ kɛfɑ u n tɛnɛ ɑpi yɛ́ ń yɔsí nkɔ́ kɛ Yeesu uu lɛ̃ símisi. Ápi pɛɛ kɑhɑnɛ likumúŋɛ́ kpɛ-i Nfɑ́ɑsɔnɛ n yɔsí, kɛ Uléécɑɑ úu pɛɛ kɑhɑnɛ Yeesu ríyu n wɑisɛ nnyɑ.
39 Isto ele disse com respeito ao Espírito que haviam de receber os que nele cressem; pois o Espírito até aquele momento não fora dado, porque Jesus não havia sido ainda glorificado.
40 Kɛ pisoi pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ kɛcɔpɛ pinyinɛ ɑpi ɑnɔ́ɔ nyɛ̃ n kṍ, ɑpi rɛ: Mɛsei usoi nkó yɛɛ ɑntepu uyɛɛ pɛɛ n sɔ́nti.
40 Então, os que dentre o povo tinham ouvido estas palavras diziam: Este é verdadeiramente o profeta;
41 Picɔ pɔ́ɔ rɛ: Uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu wɛ́ɛ. Kei kɛ picɔ pɔ́ɔ kɔ rɛ: Uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ yɛ́ fe uu pɛɛ Kɑlilee-pɔ leerii?
41 outros diziam: Ele é o Cristo; outros, porém, perguntavam: Porventura, o Cristo virá da Galileia?
42 Ńté li Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́mɛɛ wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi e da aldeia de Belém, donde era Davi?
43 — ausente —
43 Assim, houve uma dissensão entre o povo por causa dele;
44 — ausente —
44 alguns dentre eles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos.
45 Uléécɑɑ kɛyɔ pimɛ́rɛ́ ɑpi yisi ɑpi pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ Pifɑrisi kɛ́mɛɛ pɛlɛ. Pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ Pifɑrisi ɑpi pi pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɑ́ni u tĩ nɔkɛ́ nɛ kɑm?
45 Voltaram, pois, os guardas à presença dos principais sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Api pi pɛsɛ rɛ: Nɛ kɛweesi, usoi úkɑ úu símɑɑlɛ̃ yɑrɛ usoi nkó mɛcɔ.
46 Responderam eles: Jamais alguém falou como este homem.
47 Kei kɛ Pifɑrisi ɑpi pɛɛ pi pisɛ rɛ: Yɑrɛ nɔ̃́ nɛ kɔ tíyɛlɛ uu kɔ nɔ̃́ feriyɛɛ?
47 Replicaram-lhes, pois, os fariseus: Será que também vós fostes enganados?
48 Yɑrɛ pirɔ́yɔ́ɔpi nɛ tɔ̃́ Pifɑrisi kɛcɔpɛ usɛ unyinɛ yɛ nɛ kɛfɑ u tɛnɛlɛ nɛ́ɛ?
48 Porventura, creu nele alguém dentre as autoridades ou algum dos fariseus?
49 Amɑ́ risoiwuí ntí tɛɛ nní u n tíkilɛ̃ ɑ́ri isé nyu. Uléécɑɑ yɛ lɛ̃ nnyɑ ɑnɔ́ɔ ri wɑlɛ.
49 Quanto a esta plebe que nada sabe da lei, é maldita.
50 Pifɑrisi kɛcɔpɛ usɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Nikotɛm yɛ pɛɛ kei welɛ. U pinyinɛ-i Yeesu kɛ́mɛɛ hɑ́pɑɑlɛnlɛ. Uyɛɛ pi mɑɑ rɛ:
50 Nicodemos, um deles, que antes fora ter com Jesus, perguntou-lhes:
51 Irɔ́sé íi ncée hɛ rɛ pikɛ́ usoi ɑkópɛ pɑ ɑ́pi kɑhɑnɛ unkɔ́ n kõ, nɛ́ɛ ɑ́pi kɑhɑnɛ n ceri lɛ̃ kuu n wɑ.
51 Acaso, a nossa lei julga um homem, sem primeiro ouvi-lo e saber o que ele fez?
52 Kei kɑpi pɛɛ u pisɛ rɛ: Nɛ́ntɛ pɔ̃́ nɛ kɔ nkpéni Kɑlilee ukɔ́ lɛ, nɛ́ɛ yo. A ńsɔnɛ Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́ɛ̃ ɑɑ kóm tɛ ɑntepu úkɑ úu píkɑi Kɑlilee-pɔ leemɛlɛ̃.
52 Responderam eles: Dar-se-á o caso de que também tu és da Galileia? Examina e verás que da Galileia não se levanta profeta.
53 [Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, ḿpɑ́ úye uu yisi uú kulu.
53 [E cada um foi para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.