João 7
Sola NT (SOY_SIM) vs BKJ
1 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, Yeesu uu Kɑlilee kɛtẽ kɔ́ɔ́nú. Úu pɛɛ́ hɑ ukɛ́ Yutee kɛkɔ́ rikɔ́ɔ́nú rɛ Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ yɛ wɛ́ɛ́si pikɛ́ u kpu nnyɑ.
1 Depois dessas coisas, Jesus andava pela Galileia; porque ele não queria andar pela Judeia, pois os judeus procuravam matá-lo.
2 Pisuifi ɑnyɑ̃́ nyɛ̃ kɛ́mɛɛ kɑpi yɛ sicɑ́ŋíípi kɛ́mɛɛ n sói yɛ kɔ pɛɛ nyɑhɑimɛlɛ.
2 Ora, estava próxima a festa dos tabernáculos dos judeus.
3 Upimɑrɛcɔ ɑpi pɛɛ u mɑɑ rɛ: A nté yisi ɑɑ Yutee kɛtẽ-pɔ sĩ, pipɔ́pirɛtiki pɔ́ɔkɛ́ kɔ pikɛi kɑɑ n wɑi yɛ̃!
3 Portanto, os seus irmãos disseram-lhe: Parte daqui e vai para a Judeia, para que também os teus discípulos vejam as obras que tu fazes.
4 Úkɑ úu yɛ umɛwɑi m pékesi un kɔ pɛɛ́ lɑ kuyu kukɛ́ u ceri. Lɛ̃ nnyɑ, ɑ tíyɛ kɛtẽ nnɛ́í pisoi pikɛ́ mɛpɔ́wɑi mmɛ́ yɛ̃́.
4 Porque não há homem que faça coisa alguma em secreto, e que procure ser conhecido publicamente. Se tu fazes essas coisas, mostra-te ao mundo.
5 Asei kɛcɑ́ɑ́, upimɑrɛcɔ ricuruu pɑ́ɑ pɛɛ kɔ nɛ kɛfɑ u tɛnɛlɛ̃.
5 Porque nem seus irmãos acreditavam nele.
6 Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ pi mɑɑ rɛ: Inɛ́tuŋɛ íi kɑhɑnɛ n tu. Amɑ́ in nɔ́ɔ, ḿpɑ́ ituŋɛ íye yɛ nɛ nɔ́ sɑ́lɛ.
6 Então, disse-lhes Jesus: Ainda não é chegado o meu tempo; mas o vosso tempo sempre está pronto.
7 Kɛtẽ nté pisoi ɑ́pi nɔ́inɛ́puri yulu, ɑmɑ́ pi nɛ̃́ ipuri yululɛ rɛ nɛ we nɛn pi símisi rɛ pimɛwɑi ɑ́mɛ nyɑḿ nnyɑ.
7 O mundo não vos pode odiar, mas a mim odeia, porquanto dele dou testemunho, que são más as suas obras.
8 Nɔ́ɔkɛ́ n ŋme ɑni hɑ ɑnyɑ̃́ li. Nɛ̃́ ɑ́m kei simpɔ kɛlenɛ. Inɛ́tuŋɛ íi kɑhɑnɛ n tu.
8 Subi vós à festa; eu ainda não subirei à esta festa, porque o meu tempo ainda não está cumprido.
9 Kuu lɛ̃ pisímɛ́ pi ḿ mɑsí, uu Kɑlilee kɛteni-i mɛ́suni.
9 E, tendo dito estas palavras, ele permaneceu na Galileia.
10 Kɛ Yeesu pimɑrɛcɔ ɑpi ɑnyɑ̃́ nyɛ̃ ń hɑ, uricuruu pɔ́ɔ kɔ yisi uu sĩ́, úu tíyɛ pikɛ́ u n nyɑ́ni, uu pɛɛ n we yɑrɛ u pékesilɛ.
10 Mas, quando seus irmãos já tinham subido, ele também subiu para a festa, não em público, mas como que secretamente.
11 Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ yɛ pɛɛ ɑnyɑ̃́ nyɛ-i u wɛ́lɑɑnkɛɛlɛ ɑpi yɛ pɛɛ rɛ: Yei kuú we?
11 Então os Judeus o buscavam na festa e diziam: Onde está ele?
12 Pisoi pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ yɛ pɛɛ unsímɛ́ ŋmúlɑɑnkɛɛnɛlɛ. Pinyinɛ ɑpi yɛ rɛ: Usoi sɔnɛ lo. Picɔ ɑpi rɛ: Eehei, pisoi kuu kírɑɑsɛntɛ.
12 E havia muita murmuração entre a multidão a respeito dele; porque alguns diziam: Ele é um bom homem; e outros diziam: Não, pois ele engana o povo.
13 Amɑ́ úkɑ úu pɛɛ unsímɛ́ símisi likɛ́ n cɑ́lɛ̃. Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ kɑpí pɛɛ lɛ̃ wuru.
13 Todavia, nenhum homem falava dele publicamente, por medo dos judeus.
14 Anyɑ̃́ siyɑɑ sin kɛcɔpɛ pitulɛ mɑsí kɛ Yeesu uu Uléécɑɑ kɛyɔ hɑ uú hɑ n céési.
14 Ora, na metade da festa, Jesus subiu ao templo, e ensinava.
15 Ai Pisuifi pírí wɑi ɑpi yɛ pɛɛ rɛ: Usoi nkó úu icélɑɑ íkɑ yɔsí, íye kɑi pɛɛ wɑ kuú nɛ nní ńsɔnɛ Nléécɑɑsimɛ́ nyu?
15 E os judeus se maravilhavam, dizendo: Como conhece este homem letras, não as tendo aprendido?
16 Yeesu uu pi pɛsɛ rɛ: Icélɑɑ nnyí kɑm nní pisoi m pɑ́lɛ̃ íi kɛnɛ́mɛɛ léeri, ɑmɑ́ Uléécɑɑ yɛɛ nɛ́ n tummɛ kɛ́mɛɛ kii léeri.
16 Jesus respondeu e disse-lhes: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Úye un n lɑ ukɛ́ Uléécɑɑ mɛlɑ wɑ, u yɛ́ céri rɛ Uléécɑɑ kɛ́mɛɛ kɛ icélɑɑ nnyí ii léeri nɛ́ɛ nnɛ́nɔ́ɔsimɛ́ cirɛ yɛ mu.
17 Se algum homem quiser fazer a vontade dele, há de saber da doutrina, se ela é de Deus, ou se falo de mim mesmo.
18 Nkó yɛɛ unnɔɔsimɛ́ cirɛ n símisi yɛ lɑlɛ pikɛ́ ríyu u wɑisɛ. Amɑ́ nkó yɛɛ ń lɑ pikɛ́ uyɛɛ u n tummɛ ríyu wɑisɛ yɛ ɑsei mɑ́lɛ. Nnɔ́ɔmɛ ńkɑ ńn ukɛmɛɛ́ we.
18 Quem fala de si mesmo busca a sua própria glória; mas o que busca a glória daquele que o enviou, esse é verdadeiro, e não há nele injustiça.
19 Ńté Moisi yɛ isé nɔ́ pɑ mɑ́? Nɔ́ úkɑ úu kɔ pɛɛ isé iyɛ̃ tikilɛ̃. Yo nnyɑ kɑni pɛɛ́ lɑ nɔkɛ́ nɛ́ kpu?
19 Não vos deu Moisés a lei? E, ainda assim, nenhum de vós cumpre a lei. Por que procurais matar-me?
20 Pisoi pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ ɑpi u pɛsɛ rɛ: Pɔ kuníri héesilɛ. Wóo lɑ ukɛ́ pɔ́ kpu?
20 A multidão respondeu e disse: Tu tens um demônio, quem procura matar-te?
21 Yeesu uu pi pɛsɛ rɛ: Mɛwɑi mɛsɛ kɑm wɑ ɑi nɔ́nnɛ́nɛ́í pírí wɑi.
21 Jesus respondeu e disse-lhes: Eu fiz uma obra, e todos vos maravilhais.
22 Moisi yɛɛ isé nɔ́ pɑ rɛ ɑni yɛ siwɑ́ntisi kérii, ɑ́i kɔ pɛɛ uyɛɛ nɛ li kori, hɑ́i nɔ́pinɛ́kpurɛ foí-mɛ kɑi léeri. Ani kɔ ŋmurɛi, hɑ́i ricuruu ɑni yɛ kɛwéntɛyɑɑ tuŋɛ́ usoi ké.
22 Portanto, Moisés vos deu a circuncisão (não porque é de Moisés, mas dos pais); e no dia do shabat circuncidais um homem.
23 In tɛ nɔ yɛ ŋmurɛi ɑni kɛwéntɛyɑɑ tuŋɛ́ kɛwɑ́ntisi ké, ɑ́i kɔ pɛɛ Moisi isé kɑni rilɔ́ɔ́, yo nnyɑ kɑni pɛɛ́ nɛ nɛ́ wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ nɛ kɛsoipipi nɛ kɛriyu kɛwéntɛyɑɑ tuŋɛ́ pɔisɛ?
23 Se o homem recebe a circuncisão no dia do shabat, para que a lei de Moisés não seja violada, como vos irritais comigo, porque no dia do shabat eu fiz um homem inteiramente são?
24 Áni kɑpɛ yɛ usoi kɛyu ripɑí ɑní nɛ u túhɑɑnɛ, ɑmɑ́ ɑni yɛ ɑsei kɛmúŋɛ́ ritiki ɑní nɛ túhɑɑnɛ.
24 Não julgueis segundo a aparência, mas julgai segundo o reto juízo.
25 Yerusɑlɛm pikɔ́ pinyinɛ ɑpi rɛ: Ái utisi nkó kɑpi wɛ́ɛ́si pikɛ́ kpuu?
25 Então, alguns dos de Jerusalém diziam: Não é este que eles procuram matar?
26 Uyɛɛ nkó un nɛ uripɔɔ símisi lin cɑ́lɛ̃, úkɑ úu kɔ ríkɑ u mɑ! Yɑrɛ pirɔ́yɔ́ɔpi yɛ cerilɛ rɛ mɛsei uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ nɛ́ɛ?
26 Mas eis que ele fala publicamente, e nada lhe dizem. Porventura, sabem os governantes que este é verdadeiramente o Cristo?
27 Tɔ nkó pɔ̃́ kɛleemɛ nyulɛ. Amɑ́ uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ un píyei n kɑ, úkɑ úu yɛ́ céri mɛ́ye kuu léeri.
27 Entretanto, nós sabemos de onde este homem é; mas quando vier o Cristo, nenhum homem saberá de onde ele é.
28 Yeesu yɛ pɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ-i welɛ un likumúŋɛ́ kpɛ-i céési. Uu pupɛi rɛ: Mɛsei kɑni nɛ́ nyu nɔn kɔ kɛnɛ́leemɛ nyu, nɛ́ɛ yo? Ḿpɑ́ nɛ lɛ̃, ɑ́i mɛnɛ́lɑ kɛcɑ́ɑ́ kɑḿ nɛ kɑ. Amɑ́ uyɛɛ nɛ́ n tummɛ yɛ ɑsei mɑ́lɛ. Áni uyɛ̃ nyu.
28 Então, clamava Jesus no templo enquanto ensinava, dizendo: Vós me conheceis e sabeis de onde sou; e eu não vim de mim mesmo, mas aquele que me enviou é verdadeiro, o qual vós não conheceis.
29 Nɛ̃́ nɛ u nyulɛ. Ukɛmɛɛ́ kɑm léeri. Uyɛɛ nɛ́ tummɛ.
29 Mas eu conheço-o; porque dele eu sou, e ele me enviou.
30 Kɛ Yeesu uu lɛ̃ ḿ mɑ nnyɑ, ɑpi pɛɛ́ n lɑ pikɛ́ u tĩ. Amɑ́ úkɑ úu kɑhɑ ukɛ́ u ricɑ, kɛ uituŋɛ íi pɛɛ kɑhɑnɛ nní n tu nnyɑ.
30 Então, eles buscavam prendê-lo; mas nenhum homem lançou mão dele, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Pisoi mɛyɑ̃ ɑpi riwúí tɛ̃ kɛcɔpɛ nɛ kɛfɑ u tɛnɛ ɑpí mɑɑ rɛ: Uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ un píyei n kɑ, yɑrɛ u yɛ́ mɛwɑisɑŋɑ wɑpisi ɑi tɔ́su lɛ̃ kɛ utisi nkó uu nní n wɑpisii?
31 E muitos da multidão creram nele e diziam: Quando o Cristo vier, ele fará ainda mais milagres do que os que este homem tem feito?
32 Pifɑrisi ɑpi lɛ̃ kɛ pisoi ɑpi riwúí kɛ́mɛɛ Yeesu kɛcɑ́ɑ́ ń wɛirɛsɛntɛnɛ kom. Pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ Pifɑrisi ɑpi pɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ pimɛ́rɛ́ pinyinɛ tum tɛ pikɛ́ hɑ Yeesu tĩ.
32 Os fariseus ouviram a multidão murmurar essas coisas a respeito dele; e os fariseus e os principais sacerdotes enviaram oficiais para o prenderem.
33 Yeesu uu pɛɛ rɛ: Nkɑ́ripi kɛ tɔ́ nɛ nnɔ̃́ ɑri kɛtónɛ kpɑ́nɛ ɑm pɛɛ limɛmɑ́ɑ́ uyɛɛ nɛ́ n tummɛ kɛ́mɛɛ pɛlɛ.
33 Então, disse-lhes Jesus: Ainda por um pouco de tempo eu estou convosco, e então eu vou para aquele que me enviou.
34 Nɔ́ kɑm ɑni nɛ́ wɛ́ɛ́si, ɑmɑ́ ɑ́ni yɛ́ pɛɛ nɛ́ yɛ̃́. Li we rɛ ɑ́ni yɛ́ fe nɔkɛ́ kei kɑm yɛ́ hɑ ń we hɑ.
34 Vós me buscareis, e não me achareis; e onde eu estou, vós não podeis vir.
35 Pisuifi ɑpi pɛɛ pimɛcɔpɛcirɛ m písɛinɛ rɛ: Yei kuu sĩ́ kɑ́ri yɛ́ fe tɔkɛ́ u yɛ̃? Nɛ́ɛ Pisuifi pɛɛ Pikirɛki kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ n yɛkɑɑlɛ̃ kɛ́mɛɛ kuu sĩ́ ukɛ́ hɑ Pikirɛki n céési?
35 Disseram, pois, os judeus uns para os outros: Para onde ele irá que não o acharemos? Ele irá para os dispersos entre os gentios, e ensinará os gentios?
36 Tɛ íye kuu nní mɑɑ rɛ: Nɔ́ kɑm ɑni nɛ́ wɛ́ɛ́si, ɑmɑ́ ɑ́ni yɛ́ pɛɛ nɛ́ yɛ̃́. Li we rɛ ɑ́ni yɛ́ fe nɔkɛ́ kei kɑm yɛ́ hɑ ń we hɑpɔ?
36 Que tipo de palavra é esta que ele disse: Vós me buscareis, e não me achareis; e onde eu estou, vós não podeis vir?
37 Anyɑ̃́ kɛyɑɑ tɔrɔɔ kɛɛ sinnɛ́í kɛcɔpɛ kɛyɑ́ɑ píimɑ. Kɛ̃ kɛ Yeesu uu pisoi kɛyu-i nyɛrɛ uu pupɛi rɛ: Nnírɛ́ nn úye n we, ukɛ́ kɛnɛ́mɛɛ kɑm ukɛ́ míni n ntí.
37 No último dia, o grande dia da festa, Jesus pôs-se em pé e clamou, dizendo: Se algum homem tem sede, deixai-o vir a mim, e beber.
38 Míni mɛɛ yɛ nfɑ́ɑ n hɛ yɛ́ nkó yɛɛ nɛ kɛfɑ nɛ́ n tɛnɛ kɛ́mɛɛ n leerilɛ mɛn wɔ́lu yɑrɛ ńnihɔi, yɑrɛ kɑi Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́mɛɛ n wɔ́lɑɑlɛ̃ mɛcɔ.
38 Quem crê em mim, como diz a escritura, do seu ventre fluirão rios de água viva.
39 Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ kɛ pɛpɛɛ nɛ kɛfɑ u n tɛnɛ ɑpi yɛ́ ń yɔsí nkɔ́ kɛ Yeesu uu lɛ̃ símisi. Ápi pɛɛ kɑhɑnɛ likumúŋɛ́ kpɛ-i Nfɑ́ɑsɔnɛ n yɔsí, kɛ Uléécɑɑ úu pɛɛ kɑhɑnɛ Yeesu ríyu n wɑisɛ nnyɑ.
39 (Mas isso ele falou do Espírito, que haviam de receber os que nele cressem; porque o Espírito Santo ainda não fora dado, pois Jesus ainda não tinha sido glorificado).
40 Kɛ pisoi pɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ kɛcɔpɛ pinyinɛ ɑpi ɑnɔ́ɔ nyɛ̃ n kṍ, ɑpi rɛ: Mɛsei usoi nkó yɛɛ ɑntepu uyɛɛ pɛɛ n sɔ́nti.
40 Então, muitos da multidão, ouvindo este dizer, diziam: Verdadeiramente, este é o Profeta.
41 Picɔ pɔ́ɔ rɛ: Uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu wɛ́ɛ. Kei kɛ picɔ pɔ́ɔ kɔ rɛ: Uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ yɛ́ fe uu pɛɛ Kɑlilee-pɔ leerii?
41 Outros diziam: Este é o Cristo. Mas diziam outros: Virá o Cristo da Galileia?
42 Ńté li Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́mɛɛ wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
42 Não diz a escritura que o Cristo vem da semente de Davi, e da cidade de Belém, de onde era Davi?
43 — ausente —
43 Assim, houve uma divisão entre o povo por causa dele.
44 — ausente —
44 E alguns deles queriam prendê-lo, mas nenhum homem lhe pôs as mãos.
45 Uléécɑɑ kɛyɔ pimɛ́rɛ́ ɑpi yisi ɑpi pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ Pifɑrisi kɛ́mɛɛ pɛlɛ. Pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ Pifɑrisi ɑpi pi pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɑ́ni u tĩ nɔkɛ́ nɛ kɑm?
45 Então, os oficiais foram até os principais sacerdotes e fariseus, e eles lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Api pi pɛsɛ rɛ: Nɛ kɛweesi, usoi úkɑ úu símɑɑlɛ̃ yɑrɛ usoi nkó mɛcɔ.
46 Responderam os oficiais: Nunca homem algum falou assim como este homem.
47 Kei kɛ Pifɑrisi ɑpi pɛɛ pi pisɛ rɛ: Yɑrɛ nɔ̃́ nɛ kɔ tíyɛlɛ uu kɔ nɔ̃́ feriyɛɛ?
47 Então responderam-lhes os fariseus: Vós também fostes enganados?
48 Yɑrɛ pirɔ́yɔ́ɔpi nɛ tɔ̃́ Pifɑrisi kɛcɔpɛ usɛ unyinɛ yɛ nɛ kɛfɑ u tɛnɛlɛ nɛ́ɛ?
48 Alguém dos governantes ou dos fariseus acreditou nele?
49 Amɑ́ risoiwuí ntí tɛɛ nní u n tíkilɛ̃ ɑ́ri isé nyu. Uléécɑɑ yɛ lɛ̃ nnyɑ ɑnɔ́ɔ ri wɑlɛ.
49 Mas esta multidão, que não sabe a lei, é maldita.
50 Pifɑrisi kɛcɔpɛ usɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Nikotɛm yɛ pɛɛ kei welɛ. U pinyinɛ-i Yeesu kɛ́mɛɛ hɑ́pɑɑlɛnlɛ. Uyɛɛ pi mɑɑ rɛ:
50 Nicodemos (o que de noite fora até Jesus, sendo um deles) disse-lhes:
51 Irɔ́sé íi ncée hɛ rɛ pikɛ́ usoi ɑkópɛ pɑ ɑ́pi kɑhɑnɛ unkɔ́ n kõ, nɛ́ɛ ɑ́pi kɑhɑnɛ n ceri lɛ̃ kuu n wɑ.
51 Porventura, julga a nossa lei algum homem sem primeiro ouvi-lo e ter conhecimento do que ele fez?
52 Kei kɑpi pɛɛ u pisɛ rɛ: Nɛ́ntɛ pɔ̃́ nɛ kɔ nkpéni Kɑlilee ukɔ́ lɛ, nɛ́ɛ yo. A ńsɔnɛ Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́ɛ̃ ɑɑ kóm tɛ ɑntepu úkɑ úu píkɑi Kɑlilee-pɔ leemɛlɛ̃.
52 Eles responderam, e disseram-lhe: És tu também da Galileia? Examina e vê; porque da Galileia não se levanta profeta.
53 [Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, ḿpɑ́ úye uu yisi uú kulu.
53 E cada homem foi para sua própria casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.