João 4

Sola NT (SOY_SIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pifɑrisi ɑpi kóm tɛ Yeesu yɛ pipirɛtiki mɛyɑ̃́ yɛnlɛ un kɔ pisoi mɛyɑ̃́ míni wolɛ ɑi tɔ́su Yohɑni pikɔ́.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Asei kɛcɑ́ɑ́, Yeesu ricuruu úu pɛɛ úkɑ míni wolɛ. Upipirɛtiki pɛɛ yɛ pɛɛ pisoi wolɛ.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Kɛ Yeesu uu n kṍ tɛ lɛ̃ kɛ pisoi ɑpi símɑɑnkɛɛ, uu Yutee kɛteni-i yisi uu Kɑlilee kɛtẽ-mɛ̃ pɛlɛ.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Uncee yɛ pɛɛ kɔ Sɑmɑrii kɛtẽ-mɛ̃ cɔlɛ nń nɛ kei lompɔ.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Uu pɛɛ Sɑmɑrii kɛyupi kɛnyinɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Sisɑɑ tulu. Ái kei nɛ kɛcɑrɛ kɛ̃ kɛ Yɑkupu uú pɛɛ uuŋmɑ́nɛ Yosɛfi n hɛ kɛtɑɑ we.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Kei kɛ Yɑkupu kɛlukɑnkɑ ɑkɛ́ pɛɛ́ we. Kɛtúŋɛ́ kɛfi nɛ mɛtɛ́ kumúŋɛ́ kɛ Yeesu uu kei tuipɔ, nsẽ́ nn u pelɑɑlɛ̃, uu pɛɛ kɛlúkɑnkɑ kɛ̃ kɛkúrí tonɛ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Sɑmɑrii kɛtẽ unɔsi unyinɛ uu pínilṹ hɑpɔ. Yeesu uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: A míni nɛ́ hɛ kɛ́ n ntí.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Upipirɛtiki pɔ̃́ nɛ pɛɛ likumúŋɛ́ kpɛ-i lilukɛ-lukɛ piwɛ́lɑɑ hɑlɛ kuyu-pɔ.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Sɑmɑrii kɛtẽ unɔsi uyɛ̃ uu pɛɛ Yeesu mɑɑ rɛ: Íye kɛ pɔ̃́ Usuifi, ɑɑ yɛ́ fe ɑɑ nɛ̃́ Sɑmɑrii ukɔ́ mɑɑ rɛ kɛ́ míni pɔ́ hɛ pɔkɛ́ n ntí? Pisuifi nɛ Sɑmɑrii pikɔ́ ɑ́pi yɛ pɛɛ rikɔnɛ.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Yeesu uu u pɛsɛ rɛ: Pɔn pɛɛ lɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu yɛ n hɛ n nyu, pɔn kɔ pɛɛ uyɛɛ nní pɔ́ m pisɛ rɛ ɑ míni u hɛ n nyu, pɔ́ɔ yɛ pɛɛ u pisɛ rɛ ukɛ́ míni pɔ́ hɛ, uu pɛɛ míni mɛɛ yɛ nfɑ́ɑ n hɛ pɔ́ hɛ.
10 Jesus respondeu:
11 Unɔ́si uyɛ̃ uu u mɑɑ rɛ: Upíimɑ, kɛlúkɑnkɑ nkɛ́ ɑ́kɛ kusɑ címú, ɑ́ɑ kɔ líkɑ mɑ́ pɔkɛ́ nɛ lṹ. Íye kɑɑ yɛ́ pɛɛ fe ɑɑ́ nɛ míni mɛɛ yɛ nfɑ́ɑ n hɛ yɛnu?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Urɔ́sɑ́ɑyɑhɑ Yɑkupu yɛɛ kɛlúkɑnkɑ nkɛ́ nɛ rɔ́ tíyɛ. U nɛ usipipi nɛ uɑsɛɛlee yɛɛ pɛɛ míni mɛ̃ n ntílɛ. Yɑrɛ pɔ músu rɛ pɔ Yɑkupu felɛ nɛ́ɛ?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Yeesu uu u pɛsɛ rɛ: Nnírɛ́ yɛ́ usoi nkó yɛɛ míni mmɛ́ ń ntí piwɑi rikpɑ́.
13 Jesus respondeu:
14 Amɑ́ nnírɛ́ ńn píkɑi nkó kɛ nɛ́ɛ míni n hɛ uu mɛ níru piwɑi kpɑ́nɛ. Míni mɛ̃ kɑm u n hɛnɛ yɛ ukɛmɛɛ pɑnsɛnɛ ńnihɔi mɛɛ yɛ nfɑ́ɑ tɛnɛcirɛ́ n hɛ.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Kei kɛ unɔ́si uyɛ̃ uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: Upíimɑ, ɑ mɛpɔ́ni mɛ̃ nɛ́ hɛ nnírɛ ńn kɑpɛ yɛ kɔ piwɑi nɛ́ rikpɑ́. Pɛɛ́ uyɛ-i, ɑ́i pɛɛ pisɛ rɛ kɛ́ yɛ kɔ nté pínilṹ pɛɛmɛ.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Yeesu uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: A n ŋme ɑ hɑ upɔ́lɑ séemɛ ɑɑ́ weri.
16 Jesus disse:
17 Unɔ́si uyɛ̃ uu u pɛsɛ rɛ: Ám ulɑ mɑ́. Yeesu uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: Pɔ ɑlɑri mɑ́lɛ pɔkɛ́ rɛ ɑ́ɑ ulɑ mɑ́.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Pilɑ pinupũ kɑɑ pisɔ́ɔ̃ mɑsí. Nɔ́ nɛ utisi uyɛɛ kɔ nkpéni ń we úu kɔ upɔ́lɑ. Pɔ ɑsei mɑ́lɛ.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Unɔ́si uu pɛɛ u pɛsɛ rɛ: Upíimɑ, nɛ yɛ̃ tɛ pɔ ɑntepu lɛ.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Tiyɔ́pɛ ntí kɛcɑ́ɑ́ kɛ tɔ̃́ pisɑɑyɑhɑ ɑpí pɛɛ Uléécɑɑ yɑ́ɑsi. Amɑ́ nɔ̃́ Pisuifi ɑni rɛ Yerusɑlɛm-i kɑi pisɛ rɛ pikɛ́ yɛ Uléécɑɑ yɑ́ɑ́si.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yeesu uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: A kõ tɛ nú unɔ́si, li ituŋɛ inyinɛ-i sɔ́ntilɛ, ɑ́i pɛɛ pisɛ rɛ riyɔ́pɛ ntí-i nɛ́ɛ Yerusɑlɛm-pɔ kɑni yɛ́ɛ́ Sɑ́ɑ Uléécɑɑ yɑ́ɑ́si.
21 Jesus respondeu:
22 Nɔ̃́ Sɑmɑrii pikɔ́, ɑ́ni Uléécɑɑ uyɛ̃ kɑni n yɑ́ɑ́si nyu. Tɔ̃́ Pisuifi yɛ Uléécɑɑ uyɛ̃ kɑri n yɑ́ɑ́si nyulɛ. Tɔ̃́ Pisuifi kɛ́mɛɛ kɛ píyulɑlɛ ɑpi léeri.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Amɑ́ li ituŋɛ inyinɛ-i sɔ́ntilɛ, ticuruu li pikɑ́mɛ mɑsilɛ. Pɛpɛɛ Sɑ́ɑ Uléécɑɑ n yɑ́ɑ́si yɛ́ɛ́ nɛ piisoi nnɛ́í u yɑ́ɑ́si nɛ ɑsei. Pɛpɛɛ lɛ̃ u n yɑ́ɑ́si kuu wɛ́ɛ́si.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Uléécɑɑ yɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ lɛ. Lɛ̃ nnyɑ, li pisɛ rɛ pɛpɛɛ u n yɑ́ɑ́si pikɛ́ yɛ nɛ piisoi nnɛ́í ritiki ɑpí nɛ u yɑ́ɑ́si nɛ ɑsei.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Unɔ́si uyɛ̃ uu pɛɛ Yeesu mɑɑ rɛ: Nɛ nyulɛ rɛ uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ yɛ wemɛlɛ. Uyɛ̃ kɑpi yɛ sée rɛ Kirisi. Un píyei n kɑ, u yɛ́ linnɛ́í tɔ́ riyóó.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yeesu uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: Nɛ́ɛ nɛ nní pɔ́ n símisi, nɛ́ɛ liute uyɛ̃.
26 Então Jesus disse:
27 Yeesu pipirɛtiki ɑpi likumúŋɛ́ kpɛ-i tuipɔ, ɑi nnɔ́ɔ pi yipu rɛ pi u yɛ̃ un nɛ unɔ́si unyinɛ símisi nnyɑ. Amɑ́ piukɑ úu kɑhɑ ukɛ́ u pisɛ rɛ: Yo kɑɑ ukɛmɛɛ wɛ́ɛ́si nɛ́ɛ yo nnyɑ kɑɑ́ nɛ u símisi?
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Unɔ́si uyɛ̃ uu pɛɛ ukɛnintúhu kei yɑ́ uu kuyu pɛlɛ uú hɑ pisoi símisi rɛ:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 Ani kɑm ɑni usoi unyinɛ yɛ̃ yɛɛ mɛnɛ́wɑi nnɛ́í kɑm n wɑpisi nɛ́ n kɛ́ɛ́nkɛɛ. In n lɑ, ɑ́i nkpéni uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu wɛ́ɛ?
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Api pɛɛ kuyu-i léenti ɑpi símpɔ ɑpí hɑ Yeesu lɛɛpɔ.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Upipirɛtiki ɑpi pɛɛ likumúŋɛ́ kpɛ-i u kpukɛisɛ rɛ: Ucélɑɑ, ɑ kɑm ɑ li.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Kei kuu pɛɛ pi pɛsɛ rɛ: Ilukɛ inyinɛ kɑ́ni n nyu kɑm mɛlukɛ mɑ́.
32 Mas ele lhes disse:
33 Kei kɛ upipirɛtiki ɑpi pɛɛ pimɛcɔpɛcirɛ pipísɛinɛ lõ tɛ: Nɛ́ɛ unyinɛ yɛ nɛ ilukɛ u kɑlɛ uu le?
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Yeesu uu pɛɛ pi mɑɑ rɛ: Inɛ́lukɛ yɛɛ rɛ kɛ́ uyɛɛ nɛ́ n tummɛ mɛlɑ n wɑi, kɛ́ kɔ pikɛi pɛ̃ kuu nɛ́ n forii n wɑi nɛ kɛ́tɔ-pɔ.
34 Jesus lhes declarou:
35 Nɔ́rinɛ́cúruu nɔ́ɔ yɛ mɑɑ rɛ: Li tisɛ iwɑ́rɛ inɑ likɛ́ nɛ kúkpɑɑ tu. Kɛ́ nɔ́ símisi rɛ ɑni ńsɔnɛ ripɑí ɑni yɛ́nu rɛ ilukɛ yɛ sicɑrɛ-i pipele mɑsilɛ rɛ pikɛ́ i kpɑsi.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Ticuruu ukpɑ́ɑ yɛ welɛ un uihɛ́ɛ́ yɔ́su, un kɔ ilukɛ kuu n kpɑ́si cɑ́pinɛntɛ rɛ ikɛ́ nfɑ́ɑ tɛnɛcirɛ́ yɛ̃́. Kei kɛ ulukɑɑ nɛ ukpɑ́ɑ ɑpɔɔ ɑɑ yɛ́ pɛɛ kɛsẽ́ n lɑ́ɑ́rú.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Lɛ̃ kɛ́mɛɛ, mɛyu mmɛ́ yɛ ɑsei lɛ rɛ: Ucɔ yɛɛ yɛ lukɛsi, ucɔ uú kpɑsi!
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Nɛ nɔ́ tunlɛ rɛ ɑni hɑ kɛcɑrɛ kɛ-i kɑ́ni pikɛi píkɑ n wɑ kɛ́mɛɛ kpɑsi. Picɔ pɛɛ kei kɛisi, nɔ́ɔ nkpéni weri ɑni pipikɛi kulɑɑ n le.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Sɑmɑrii pikɔ́ mɛyɑ̃ yɛ nɛ Yeesu kɛfɑ tɛnɛlɛ rɛ unɔ́si uyɛɛ mɑɑ rɛ: Lɛ̃ nnɛ́í kɑm n wɑ kuu nɛ́ símisi.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Lɛ̃ nnyɑ kɑpi Yeesu-i hɑ́pɔ ɑpi u pisɛ rɛ ukɛ́ pikɛkúrí kɛtónɛ rikpɑ́. Uu ŋmurɛi uu pikɛkúrí tonɛ siyɑ́ɑ sitɛ́.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Kɛ Yeesu uu uricuruu nɛ unnɔɔ nsímɛ́ pi n símisi nnyɑ, pisoi kulúi píimɑ picɔ ɑpi kɔ nɛ kɛfɑ u tɛnɛ.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Api yɛ pɛɛ unɔ́si uyɛ̃ mɑɑ rɛ: Ái nsímɛ́ mmɛ̃ kɑɑ rɔ́ n símisi ŋmɑnɛ nnyɑ kɑrí nɛ kɛfɑ Yeesu tɛnɛ. Amɑ́ tɔ uricuruu konlɛ un símisi, ɑri céru rɛ u mɛsei pisoi nnɛ́í Uyulɑlɛ lɛ. Lɛ̃ nnyɑ kɑrí nɛ kɛfɑ u tɛnɛ.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kɛ Yeesu uu siyɑ́ɑ sitɛ́ sɛ̃ kei n tónɛ, uu yisi uu Kɑlilee kɛtẽ-mɛ̃ tɔ́mpɔ.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Yeesu ricuruu yɛ pɛɛ́ mɑɑ rɛ: Ápi yɛ ɑntepu úkɑ ukɛtẽ cirɛ-i n wɑisɛlɛ̃.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Amɑ́ kuu Kɑlilee kɛteni-i n tuipɔ, kei pikɔ́ yɛ kusɑ́nɛ u yɔsilɛ ńsɔnɛ, kɛ pɛ̃ ŋmɑɑ ɑpí pɛɛ Yerusɑlɛm-pɔ nkpɔ mɛlɔ́ɔ́ ɑnyɑ̃́ ń hɑ ɑpi lɛ̃ nnɛ́í kuu n wɑ yɛnu nnyɑ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Yeesu uu pɛɛ Kɑlilee kɛtẽ-pɔ Kɑnɑɑ kuyu-i pɛlɛ. Kei kuú pɛɛ wɑ míni ɑmɛ pɑnsɛ pítɑ. Uyɔ́ɔpi usɔ́ɔ́cɑ wɛ́ɛ́sɛ unyinɛ yɛɛ pɛɛ Kɑpɛrinɑwum-pɔ we, uuŋmɑ́nɛ un pɔ́ɔ́lú.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kuu n kṍ tɛ Yeesu yɛ Yutee kɛtẽ-pɔ yisi uu Kɑlilee kɛteni-i hɑpɔ, uu ukɛmɛɛ sĩ́ uú hɑ u welu rɛ ukɛ́ Kɑpɛrinɑwum hɑpɔ ukɛ́ uuŋmɑ́nɛ yɛɛ nɛ nkpɔ n nɑ́ɑ́si pɔisɛ.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Yeesu uu pɛɛ u pisɛ rɛ: Nɔnsɑ́ mɛwɑisɑŋɑ nɛ mɛwɑi píimɑ n yɛ̃, ɑ́ni yɛ́ fe nɔkɛ́ nɛ kɛfɑ nɛ́ tɛnɛ, nɛ́ɛ yo.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Uyɔ́ɔpi usɔ́ɔ́cɑ uyɛ̃ uu Yeesu pɛsɛ rɛ: Upíimɑ, ɑ kɛnɛ́yɔ hɑ unɛ́ŋmɑ́nɛ ukɛ́ kɛlenɛ kpu.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: A n ŋme ɑ kui, upɔ́ŋmɑ́nɛ yɛ nfɑ́ɑ mɑ́lɛ. Uu Yeesu nsímɛ́ mmɛ̃ ŋmurɛi, uu yisi uú kulu.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Kuu nkúlɛcee n kpísi, upikɛikɔ́ ɑpí nɛ u sɑ́nɛ ɑpi u mɑɑ rɛ: Upɔ́ŋmɑ́nɛ yɛ nfɑ́ɑ mɑ́lɛ.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Uu pi pisɛ rɛ: Ituŋɛ íye kumúŋɛ́ kɛ uipiŋɛ ii kutɔsi piwɑi korɑɑnɛ? Api rɛ: Sé kɛtúŋɛ́, mɛsɛ kumúŋɛ́ kɛ kupiŋɛtoi ɑku ukɛcɑ́ɑ́ le.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Usɑ́ɑ uyɛ̃ uu pɛɛ léisɛ rɛ ituŋɛ iyɛ-i ŋmɑɑ kɛ Yeesu uu sé u mɑɑ rɛ: Upɔ́ŋmɑ́nɛ yɛ nfɑ́ɑ mɑ́lɛ. Lɛ̃ nnyɑ kɛ u nɛ ukɛyɔ pikɔ́ nnɛ́í ɑpi Yeesu nɛ kɛfɑ tɛnɛ.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Kɛ Yeesu uu Yutee kɛtẽ-pɔ n léemɛ uu Kɑlilee kɛteni-i pɛɛri, mɛwɑisɑŋɑ lírũ mɛcɔ kuu n wɑ yɛ mɛ̃.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.