João 20

Sola NT (SOY_SIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɛwéntɛyɑɑ ukóso, Mɑkitɑlɑ kuyu ukɔ́ Mɑɑri uu kɛmɑrɛsinɛ yisi, lin hiihiilɛ̃ uu nhórɛ-i sĩ́, uu yɛnu rɛ pi ripɑrɛ kɑpi nhórɛ rińfi lesɛlɛ.
1 Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.
2 Uu itóó wɑi uú nɛ Simɔɔ Piyɛɛ nɛ uupirɛtikicɔ uyɛ̃ kɛ Yeesu uú pɛɛ mɛyɑ̃́ ń lɑ lɛɛpɔ, uu pi mɑɑ rɛ: Pi Upíimɑ nhórɛ kɛ́mɛɛ lésɛlɛ, ɑ́ri nyu yei kɑpi u wɑ.
2 Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!
3 Kei kɛ Piyɛɛ nɛ uupirɛtikicɔ uyɛ̃ ɑpi yisi ɑpi nhórɛ-i sĩ́.
3 Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.
4 Api pikɛtɛ́ itóó wɑi, ɑmɑ́ ucɔ uyɛ̃ uu Piyɛɛ fɑɑu uú hɑ nhórɛ-i mɛfoí tulu.
4 Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.
5 Uú fo uu lóólúpɔ, uu sisɑ́ŋɑ́ɑ́pɑmpi yɛnu sin kɛteni-i lɑɑnu, ɑmɑ́ úu pɛɛ lompɔ.
5 Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.
6 Simɔɔ Piyɛɛ yɛɛ u n tíkilɛ̃ pɔ́ɔ kɔ tuipɔ. Uyɛ̃ uu nhórɛ-i lompɔ uu sisɑ́ŋɑ́ɑ́pɑmpi sɛ̃ kɛteni-i yɛ́nu.
6 Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali
7 Uu kɔ kusɑ́ŋɑ́ɑ́ kpɛ̃ kɑpí pɛɛ Yeesu ríyu m pɑɑsi yɛnu kun pílɑɑlɛ̃ kun kumɛcirɛ kɛlõ iyɑɑ yisunu, sisɑ́ŋɑ́ɑ́pɑmpi ɑ́si kei we.
7 e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.
8 Kei kɛ uupirɛtiki ucɔ uyɛɛ pɛɛ mɛfoí nhórɛ-i n tuipɔ pɔ́ɔ kɔ lompɔ, uu yɛ́nu uu pɛɛ́ nɛ kɛfɑ tɛnɛ.
8 Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.
9 Asei kɛcɑ́ɑ́, hɑ́i nɛ kumúŋɛ́ kpɛ-i, ɑ́pi pɛɛ kɑhɑnɛ lɛlɛɛ Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́mɛɛ n wɔ́lɑɑlɛ̃ ɑsei n kõ tɛ li pisɛ rɛ Yeesu ukɛ́ pikpɔkpɔ kɛ́mɛɛ yisi.
9 (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)
10 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, pipirɛtiki pɛ̃ kɛtɛ́ ɑpi yisi ɑpí kulu.
10 E os dois voltaram para casa.
11 Mɑɑri pɔ́ɔ pɛɛ kɛtɑhɑi-pɔ nhórɛ kɛkúrí tonɛ uú n téni. Kuu lɛ̃ ń we un téni, uú fo uu nhórɛ kɛ́mɛɛ lóólúpɔ.
11 Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro
12 Uu piléécɑɑtumɛ pitɛ́ pinyinɛ yɛnu pin ilũ tomɛ́ tɑnɑɑlɛ̃ pin nɛ kei kɑpí pɛɛ Yeesu n finsɛ tũ, ucɔ ríyu-mɛ̃, ucɔ ɑ́nɑ-mɛ̃.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.
13 Api u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɑɑ téni, unɔ́si? Uu pi pɛsɛ rɛ: Pi Unɛ́píimɑ kpísilɛ ɑpí nɛ tɔ́mpɔ, ɑ́m pɛɛ nyu yei kɑpi u wɑ.
13 Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!
14 Kuu lɛ̃ ḿ mɑ, uu pɛɛ kɛpirɛ-mɛ̃ weríí uu Yeesu yɛnu un nyɛnu, úu kɔ ceri rɛ uyɛɛ lo.
14 Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.
15 Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɑɑ téni, unɔ́si? Úye kɑɑ wɛ́ɛ́si? Uu pɛɛ músu rɛ uyɛɛ kɛléécɑrɛ kɛcɑ́ɑ́ ḿ pɑílɛ̃ lo. Lɛ̃ nnyɑ kuu u pɛsɛ rɛ: Urɔ́sɑ́ɑ, in tɛ pɔ́ɔ u kpísi ɑɑ́ nɛ tɔ́mpɔ, ɑ nɛ́ símisi kei kɑɑ u n wɑ kɛ́ hɑ u kpísi.
15 Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.
16 Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ u sée rɛ: Mɑɑri! Uu pɛɛ ukuwɛ́ɛ́-mɛ̃ pɑnsɛpɔ uú nɛ Mɛ́-epiree u pɛsɛ rɛ: Rɑpuni. Liɑsei rɛ Ucélɑɑ.
16 — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)
17 Yeesu uu u mɑɑ rɛ: Kɑpɛ nɛ́ ricɑ, ɑ́m kɑhɑnɛ Unɛ́sɑ́ɑ kɛ́mɛɛ rintɑɑ́. Amɑ́ ɑ hɑ pinɛ́mɑ́rɛcɔ símisi rɛ Unɛ́sɑ́ɑ yɛɛ kɔ nní Nɔ́unɛ́sɑ́ɑ nɛ Unɛ́léécɑɑ un kɔ Nɔ́unɛ́léécɑɑ kɛ́mɛɛ kɑḿ tɑɑ́lɛ̃.
17 Jesus disse:
18 Kei kɛ Mɑkitɑlɑ kuyu ukɔ́ Mɑɑri uu pɛɛ́ hɑ pipirɛtiki símisi rɛ u Upíimɑ yɛnlɛ. Uu pɛɛ lɛ̃ kɛ Upíimɑ uu u n símisi pi símisi.
18 Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.
19 Kɛwéntɛyɑɑ kɛ̃ ukóso, Yeesu pipirɛtiki pin nnyɔ́ɔ́ mmɛ̃ kɛ́yɔ kɛnyinɛ-i cɑ́pinɛlɛ̃. Pisuifi iwɑmɛ yɛ pɛɛ pi welɛ. Api lɛ̃ nnyɑ hɑ́nɑɑnkɛɛ ɑpi pɛɛ kɛ́mɛɛ n we. Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ pikɛcɔpɛ leemɛ uu pi mɑɑ rɛ: Nɔ́ɑnɛ́kíŋ ɑkɛ́ n niŋú!
19 Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
20 Kuu lɛ̃ pi ḿ mɑ, uu pɛɛ uɑnipɛ nɛ uilúkɛ́ pi nyísɛ. Upipirɛtiki rikiŋ ɑri níŋɛsi rɛ pi Upíimɑ yɛ̃ nnyɑ.
20 Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.
21 Kei kɛ Yeesu uu kɔ pimɑ́ɑ pi rikpɑ́ rɛ: Nɔ́ɑnɛ́kíŋ ɑkɛ́ n niŋú! Yɑrɛ kɛ Unɛ́sɑ́ɑ uu nɛ́ n tummɛ mɛcɔ kɛ nɛ́ɛ kɔ nɔ̃́ tum.
21 Então Jesus disse de novo:
22 Kuu lɛ̃ pimɑ́ɑ ḿ mɑsí, uu pikɛcɑ́ɑ́ fúupɔ uu rɛ: Ani Nfɑ́ɑsɔnɛ yɔsí.
22 Depois soprou sobre eles e disse:
23 Nɔn yɛ píye ɑkópɛ n sɑ́rɛi, Uléécɑɑ yɛ́ kɔ piɑkópɛ pi sɑ́rɛi. Nɔn yɛ rɛ ɑ́ni pinyinɛ ɑkópɛ sɑ́rɛinɛ, Uléécɑɑ pɑ́ɑ kɔ piɑkópɛ pi sɑ́rɛinɛ.
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.
24 Tomɑɑ kɑpi yɛ n sée rɛ Úsikɑ yɛ Yeesu pipirɛtiki kɛfi nɛ pitɛ́ pɛ̃ kɛcɔpɛ usɛ lɛ. Uyɛ̃ úu pɛɛ kumúŋɛ́ kpɛ-i kɛ Yeesu uu pikɛmɛɛ́ n hɑ́pɔ we.
24 Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.
25 Upipirɛtikicɔ ɑpi pɛɛ u mɑɑ rɛ: Tɔ Upíimɑ yɛnlɛ. Uu pi pɛsɛ rɛ: Nɛnsɑ́ ihímɛ ɑpolɛ uɑnipɛ-i n yɛ̃ kɛ kɛnípɛpi tɑhɑmpɔ, kɛ́ kɔ kunɛ́nípɛ nɛ uilúkɛ́ ricɑ, ɑ́m yɛ́ ŋmurɛi.
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!
26 Siyɑ́ɑ sipɑhɑ mɛmɑ́ɑ́, pipirɛtiki pɛ̃ ɑpi kɔ kɛ́yɔ-i n cɑ́pinɛlɛ̃ kɛsẽ́ nɛ Tomɑɑ. Pin kɔ nɛ hɑ́nɑɑnkɛɛ, Yeesu uu kɔ pikɛcɔpɛ piléemɛ kpɑ́ uu nyɛrɛ, uu pi mɑɑ rɛ: Nɔ́ɑnɛ́kíŋ ɑkɛ́ n niŋú!
26 Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
27 Uu pɛɛ Tomɑɑ mɑɑ rɛ: A kɛpɔ́nípɛpi nté tɑhɑmpɔ ɑɑ ɑnɛ́nípɛ pɑí, ɑɑ kɔ kupɔ́nípɛ nɛ inɛ́lúkɛ́ cɑ. A lɛ̃ pitírɛ́ tíyɛ ɑɑ́ nɛ nkpéni kɛfɑ tɛnɛ.
27 Em seguida disse a Tomé:
28 Kei kɛ Tomɑɑ uu pɛɛ u pɛsɛ rɛ: Unɛ́píimɑ nɛ Unɛ́léécɑɑ!
28 Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!
29 Yeesu uu u mɑɑ rɛ: Kɑɑ nɛ́ ń yɛ̃́ nnyɑ kɑɑ́ nɛ kɛfɑ nɛ́ tɛnɛ. Pɛpɛɛ ɑ́pi nɛ́ ń yɛ̃́, pin kɔ pɛɛ́ nɛ kɛfɑ nɛ́ tɛnɛlɛ̃ pɛɛ pínɑrɛkomɛ.
29 — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!
30 Yeesu yɛ kɔ upipirɛtiki inipɛɛ-i mɛwɑisɑŋɑ mɛyɑ̃ ncɔpuri wɑpisilɛ mɛɛ ɑ́mɛ rítɛlɛ́ ntí-i n wɔ́lɑɑlɛ̃.
30 Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Pi lɛlɛɛ nní rikɛmɛɛ ń we wɔilɛ rɛ nɔkɛ́ nɛ n ŋmurɛi rɛ Yeesu kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ nnyɑ. Uyɛɛ kɔ Uléécɑɑ Kɛpipi. Nɔn nɛ kɛfɑ u n tɛnɛ, nɔ́ urinyiri nnyɑ nfɑ́ɑ yɛ̃.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.