João 20
Sola NT (SOY_SIM) vs ACF
1 Kɛwéntɛyɑɑ ukóso, Mɑkitɑlɑ kuyu ukɔ́ Mɑɑri uu kɛmɑrɛsinɛ yisi, lin hiihiilɛ̃ uu nhórɛ-i sĩ́, uu yɛnu rɛ pi ripɑrɛ kɑpi nhórɛ rińfi lesɛlɛ.
1 E no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
2 Uu itóó wɑi uú nɛ Simɔɔ Piyɛɛ nɛ uupirɛtikicɔ uyɛ̃ kɛ Yeesu uú pɛɛ mɛyɑ̃́ ń lɑ lɛɛpɔ, uu pi mɑɑ rɛ: Pi Upíimɑ nhórɛ kɛ́mɛɛ lésɛlɛ, ɑ́ri nyu yei kɑpi u wɑ.
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
3 Kei kɛ Piyɛɛ nɛ uupirɛtikicɔ uyɛ̃ ɑpi yisi ɑpi nhórɛ-i sĩ́.
3 Então Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Api pikɛtɛ́ itóó wɑi, ɑmɑ́ ucɔ uyɛ̃ uu Piyɛɛ fɑɑu uú hɑ nhórɛ-i mɛfoí tulu.
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Uú fo uu lóólúpɔ, uu sisɑ́ŋɑ́ɑ́pɑmpi yɛnu sin kɛteni-i lɑɑnu, ɑmɑ́ úu pɛɛ lompɔ.
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia não entrou.
6 Simɔɔ Piyɛɛ yɛɛ u n tíkilɛ̃ pɔ́ɔ kɔ tuipɔ. Uyɛ̃ uu nhórɛ-i lompɔ uu sisɑ́ŋɑ́ɑ́pɑmpi sɛ̃ kɛteni-i yɛ́nu.
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis,
7 Uu kɔ kusɑ́ŋɑ́ɑ́ kpɛ̃ kɑpí pɛɛ Yeesu ríyu m pɑɑsi yɛnu kun pílɑɑlɛ̃ kun kumɛcirɛ kɛlõ iyɑɑ yisunu, sisɑ́ŋɑ́ɑ́pɑmpi ɑ́si kei we.
7 E que o lenço, que tinha estado sobre a sua cabeça, não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Kei kɛ uupirɛtiki ucɔ uyɛɛ pɛɛ mɛfoí nhórɛ-i n tuipɔ pɔ́ɔ kɔ lompɔ, uu yɛ́nu uu pɛɛ́ nɛ kɛfɑ tɛnɛ.
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Asei kɛcɑ́ɑ́, hɑ́i nɛ kumúŋɛ́ kpɛ-i, ɑ́pi pɛɛ kɑhɑnɛ lɛlɛɛ Nléécɑɑsimɛ́ ritɛlɛ́ kɛ́mɛɛ n wɔ́lɑɑlɛ̃ ɑsei n kõ tɛ li pisɛ rɛ Yeesu ukɛ́ pikpɔkpɔ kɛ́mɛɛ yisi.
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que era necessário que ressuscitasse dentre os mortos.
10 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, pipirɛtiki pɛ̃ kɛtɛ́ ɑpi yisi ɑpí kulu.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Mɑɑri pɔ́ɔ pɛɛ kɛtɑhɑi-pɔ nhórɛ kɛkúrí tonɛ uú n téni. Kuu lɛ̃ ń we un téni, uú fo uu nhórɛ kɛ́mɛɛ lóólúpɔ.
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro.
12 Uu piléécɑɑtumɛ pitɛ́ pinyinɛ yɛnu pin ilũ tomɛ́ tɑnɑɑlɛ̃ pin nɛ kei kɑpí pɛɛ Yeesu n finsɛ tũ, ucɔ ríyu-mɛ̃, ucɔ ɑ́nɑ-mɛ̃.
12 E viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Api u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɑɑ téni, unɔ́si? Uu pi pɛsɛ rɛ: Pi Unɛ́píimɑ kpísilɛ ɑpí nɛ tɔ́mpɔ, ɑ́m pɛɛ nyu yei kɑpi u wɑ.
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Kuu lɛ̃ ḿ mɑ, uu pɛɛ kɛpirɛ-mɛ̃ weríí uu Yeesu yɛnu un nyɛnu, úu kɔ ceri rɛ uyɛɛ lo.
14 E, tendo dito isto, voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɑɑ téni, unɔ́si? Úye kɑɑ wɛ́ɛ́si? Uu pɛɛ músu rɛ uyɛɛ kɛléécɑrɛ kɛcɑ́ɑ́ ḿ pɑílɛ̃ lo. Lɛ̃ nnyɑ kuu u pɛsɛ rɛ: Urɔ́sɑ́ɑ, in tɛ pɔ́ɔ u kpísi ɑɑ́ nɛ tɔ́mpɔ, ɑ nɛ́ símisi kei kɑɑ u n wɑ kɛ́ hɑ u kpísi.
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ u sée rɛ: Mɑɑri! Uu pɛɛ ukuwɛ́ɛ́-mɛ̃ pɑnsɛpɔ uú nɛ Mɛ́-epiree u pɛsɛ rɛ: Rɑpuni. Liɑsei rɛ Ucélɑɑ.
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer: Mestre.
17 Yeesu uu u mɑɑ rɛ: Kɑpɛ nɛ́ ricɑ, ɑ́m kɑhɑnɛ Unɛ́sɑ́ɑ kɛ́mɛɛ rintɑɑ́. Amɑ́ ɑ hɑ pinɛ́mɑ́rɛcɔ símisi rɛ Unɛ́sɑ́ɑ yɛɛ kɔ nní Nɔ́unɛ́sɑ́ɑ nɛ Unɛ́léécɑɑ un kɔ Nɔ́unɛ́léécɑɑ kɛ́mɛɛ kɑḿ tɑɑ́lɛ̃.
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos, e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Kei kɛ Mɑkitɑlɑ kuyu ukɔ́ Mɑɑri uu pɛɛ́ hɑ pipirɛtiki símisi rɛ u Upíimɑ yɛnlɛ. Uu pɛɛ lɛ̃ kɛ Upíimɑ uu u n símisi pi símisi.
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor, e que ele lhe dissera isto.
19 Kɛwéntɛyɑɑ kɛ̃ ukóso, Yeesu pipirɛtiki pin nnyɔ́ɔ́ mmɛ̃ kɛ́yɔ kɛnyinɛ-i cɑ́pinɛlɛ̃. Pisuifi iwɑmɛ yɛ pɛɛ pi welɛ. Api lɛ̃ nnyɑ hɑ́nɑɑnkɛɛ ɑpi pɛɛ kɛ́mɛɛ n we. Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ pikɛcɔpɛ leemɛ uu pi mɑɑ rɛ: Nɔ́ɑnɛ́kíŋ ɑkɛ́ n niŋú!
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Kuu lɛ̃ pi ḿ mɑ, uu pɛɛ uɑnipɛ nɛ uilúkɛ́ pi nyísɛ. Upipirɛtiki rikiŋ ɑri níŋɛsi rɛ pi Upíimɑ yɛ̃ nnyɑ.
20 E, dizendo isto, mostrou-lhes as suas mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
21 Kei kɛ Yeesu uu kɔ pimɑ́ɑ pi rikpɑ́ rɛ: Nɔ́ɑnɛ́kíŋ ɑkɛ́ n niŋú! Yɑrɛ kɛ Unɛ́sɑ́ɑ uu nɛ́ n tummɛ mɛcɔ kɛ nɛ́ɛ kɔ nɔ̃́ tum.
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Kuu lɛ̃ pimɑ́ɑ ḿ mɑsí, uu pikɛcɑ́ɑ́ fúupɔ uu rɛ: Ani Nfɑ́ɑsɔnɛ yɔsí.
22 E, havendo dito isto, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Nɔn yɛ píye ɑkópɛ n sɑ́rɛi, Uléécɑɑ yɛ́ kɔ piɑkópɛ pi sɑ́rɛi. Nɔn yɛ rɛ ɑ́ni pinyinɛ ɑkópɛ sɑ́rɛinɛ, Uléécɑɑ pɑ́ɑ kɔ piɑkópɛ pi sɑ́rɛinɛ.
23 «queles a quem perdoardes os pecados lhes são perdoados; e àqueles a quem os retiverdes lhes são retidos.
24 Tomɑɑ kɑpi yɛ n sée rɛ Úsikɑ yɛ Yeesu pipirɛtiki kɛfi nɛ pitɛ́ pɛ̃ kɛcɔpɛ usɛ lɛ. Uyɛ̃ úu pɛɛ kumúŋɛ́ kpɛ-i kɛ Yeesu uu pikɛmɛɛ́ n hɑ́pɔ we.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Upipirɛtikicɔ ɑpi pɛɛ u mɑɑ rɛ: Tɔ Upíimɑ yɛnlɛ. Uu pi pɛsɛ rɛ: Nɛnsɑ́ ihímɛ ɑpolɛ uɑnipɛ-i n yɛ̃ kɛ kɛnípɛpi tɑhɑmpɔ, kɛ́ kɔ kunɛ́nípɛ nɛ uilúkɛ́ ricɑ, ɑ́m yɛ́ ŋmurɛi.
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o meu dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
26 Siyɑ́ɑ sipɑhɑ mɛmɑ́ɑ́, pipirɛtiki pɛ̃ ɑpi kɔ kɛ́yɔ-i n cɑ́pinɛlɛ̃ kɛsẽ́ nɛ Tomɑɑ. Pin kɔ nɛ hɑ́nɑɑnkɛɛ, Yeesu uu kɔ pikɛcɔpɛ piléemɛ kpɑ́ uu nyɛrɛ, uu pi mɑɑ rɛ: Nɔ́ɑnɛ́kíŋ ɑkɛ́ n niŋú!
26 E oito dias depois estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Uu pɛɛ Tomɑɑ mɑɑ rɛ: A kɛpɔ́nípɛpi nté tɑhɑmpɔ ɑɑ ɑnɛ́nípɛ pɑí, ɑɑ kɔ kupɔ́nípɛ nɛ inɛ́lúkɛ́ cɑ. A lɛ̃ pitírɛ́ tíyɛ ɑɑ́ nɛ nkpéni kɛfɑ tɛnɛ.
27 Depois disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; e chega a tua mão, e põe-na no meu lado; e não sejas incrédulo, mas crente.
28 Kei kɛ Tomɑɑ uu pɛɛ u pɛsɛ rɛ: Unɛ́píimɑ nɛ Unɛ́léécɑɑ!
28 E Tomé respondeu, e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
29 Yeesu uu u mɑɑ rɛ: Kɑɑ nɛ́ ń yɛ̃́ nnyɑ kɑɑ́ nɛ kɛfɑ nɛ́ tɛnɛ. Pɛpɛɛ ɑ́pi nɛ́ ń yɛ̃́, pin kɔ pɛɛ́ nɛ kɛfɑ nɛ́ tɛnɛlɛ̃ pɛɛ pínɑrɛkomɛ.
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yeesu yɛ kɔ upipirɛtiki inipɛɛ-i mɛwɑisɑŋɑ mɛyɑ̃ ncɔpuri wɑpisilɛ mɛɛ ɑ́mɛ rítɛlɛ́ ntí-i n wɔ́lɑɑlɛ̃.
30 Jesus, pois, operou também em presença de seus discípulos muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
31 Pi lɛlɛɛ nní rikɛmɛɛ ń we wɔilɛ rɛ nɔkɛ́ nɛ n ŋmurɛi rɛ Yeesu kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ nnyɑ. Uyɛɛ kɔ Uléécɑɑ Kɛpipi. Nɔn nɛ kɛfɑ u n tɛnɛ, nɔ́ urinyiri nnyɑ nfɑ́ɑ yɛ̃.
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.