João 18
Sola NT (SOY_SIM) vs VC
1 Kɛ Yeesu uu lɛ̃ pisímɛ́ ḿ mɑsí, u nɛ upipirɛtiki ɑpi yisi ɑpi Seturɔɔ kɛfɑŋɑɑ mɛtɛ́ŋ́-mɛ̃ sĩ ɑpí hɑ kɛléécɑrɛ kɛnyinɛ kɛɛ kei ń we kɛ́mɛɛ lompɔ.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 Yutɑsi yɛɛ Yeesu n yɑ́ɑ́ yɛ kei nyulɛ. Yeesu nɛ upipirɛtiki yɛ̀ɛ̀ pɛɛ kei mɛsɛ́rɛ cɑ́pinɛlɛ.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Kei kɛ Yutɑsi uu yisi uu pisɔ́ɔ́cɑ kpísi uu kɔ Uléécɑɑ kɛyɔ pimɛ́rɛ́ kɛ pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ Pifɑrisi ɑpi n tumpɔ nɛ pɛ́nɛ, pin iyúipukɛ nɛ sífirɑ́ɑ nɛ itɔpilũ mulɛilɛ̃.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Yeesu yɛ pɛɛ lɛlɛɛ u n wɑinɛ pinyuwɛ mɑ́ɑ́lɛnlɛ, uu pɛɛ́ nɛ nyɔsɔ́pɔ uu pi pisɛ rɛ: Úye kɑni wɛ́ɛ́si?
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Api u pɛsɛ rɛ: Nɑsɑrɛti ukɔ́ Yeesu. Uu pɛɛ pi pɛsɛ rɛ: Nɛ́ɛ lo! Yutɑsi yɛɛ u n yɑ́ɑ́ yɛ pɛɛ kei welɛ lin nɛ lɛ̃ wɑi.
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Kumúŋɛ́ kpɛ-i kɛ Yeesu uú pɛɛ pi ḿ mɑɑ rɛ: Nɛ́ɛ lo, pi ipírɛ̃ pírɛ̃ nɛ sɔ́nɛlɛ ɑpí hɑ nɛ lólu.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Yeesu uu kɔ pipisɛ pi kpɑ́ rɛ: Úye kɑni wɛ́ɛ́si? Api rɛ: Nɑsɑrɛti ukɔ́ Yeesu.
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Yeesu uu pɛɛ pi pɛsɛ rɛ: Ńté nɛ nɔ́ mɑɑ rɛ nɛ́ɛ lo. In tɛ nɛ̃́ kɑni mɛsei wɛ́ɛ́si, ɑni picɔ riyɑ́ pikɛ́ tɔ́mpɔ.
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 Lɛ̃ kuú pɛɛ mɛkɛɛ ḿ mɑ likɛ́ nɛ n wɑ nnyɑ kuu lɛ̃ mɑ. U pɛɛ́ mɑɑ rɛ: Pɛ̃ kɑɑ nɛ́ rimmúísɛ, úkɑ úu nɛ nɛ́ pɔ.
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Simɔɔ Piyɛɛ yɛ pɛɛ ritɛ́hɛ cɑɑcɑɑ múílɛnlɛ. Uu ri mɑhɑni uu Uléécɑɑ usinɑ ukɛikɔ́ usɛ kutu lukɛ-lukɛ seḿ. Pi yɛ ukɛikɔ́ uyɛ̃ sée rɛ Mɑlikuusi.
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ Piyɛɛ mɑɑ rɛ: A ripɔ́tɛ́hɛ kukɑi kɛ́mɛɛ pɛsɛpɔ. Íwɛ iyɛ̃ kɛ Unɛ́sɑ́ɑ uu wɑ rɛ kɛ́ li. Ám kɑpɛ pɛɛ i li, nɛ́ɛ íye?
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Pisɔ́ɔ́cɑ pɛ̃ nɛ piukpeenwɑi nɛ Pisuifi pimɛ́rɛ́ ɑpi pɛɛ Yeesu tini ɑpi pɑɑsi
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 ɑpí nɛ Anɑ kɛyɔ u sĩ kɛlenɛ. Anɑ yɛ pɛɛ Kɑyifu yɛɛ kumúŋɛ́ kpɛ-i isínɑ n tṹ ulɔ́hɔ́ lɛ.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Kɑyifu yɛɛ pɛɛ Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ mɛsɔhɔ rikpɑ́ rɛ: Li kutɔsi we rɛ usoi usɛ ukɛ́ kuyu nnɛ́í nkpɔ kpu.
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Pi pɛɛ lɛ̃ nɛ Yeesu tɔ́sulɛ, Simɔɔ Piyɛɛ nɛ uupirɛtikicɔ unyinɛ pin Yeesu tikilɛ̃. Usínɑ yɛ pɛɛ upirɛtiki ucɔ uyɛ̃ nyulɛ. Lɛ̃ nnyɑ kuu fe u nɛ Yeesu ɑpi kucɔ usínɑ kɛyɔ-i lompɔ.
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Amɑ́ kɛtɑhɑi kɛ Piyɛɛ pɔ́ɔ nyɛrɛ uú nɛ ripoo kɔ. Kei kɛ uupirɛtikicɔ uyɛ̃ kɛ usínɑ uu nní ń nyu uu pɛɛ léemɛ uú nɛ unɔ́sikɛikɔ́ uyɛɛ ripoo-i m mɛ̃́ símisi uu pɛɛ Piyɛɛ tɑmpɔ.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Unɔ́si uyɛ̃ uu pɛɛ Piyɛɛ pisɛ rɛ: Ńté pɔ̃́ nɛ kɔ utisi uyɛ̃ upirɛtiki lɛ? Piyɛɛ uu rɛ: Aɑí, ɑ́m utisi uyɛ̃ upirɛtiki.
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Nnyiyɛ yɛ pɛɛ likumúŋɛ́ kpɛ-i welɛ. Pikɛikɔ́ nɛ pimɛ́rɛ́ ɑpi pɛɛ nkɑlɛnɑ wɑi ɑpi kɛkɑ́lɛ wɑi pin pɛɛ wéni. Piyɛɛ pɔ́ɔ kɔ pikɛmɛɛ́ hɑpɔ uú n tũ un nnɑ wéni.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Usínɑ uu Yeesu upipirɛtiki nɛ uicélɑɑ kɛcɑ́ɑ́ písɛisɛ.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Yeesu uu u pɛsɛ rɛ: Ḿpɑ́ úye kɛyu-i kɑm símisi ɑm kɔ mɛsɛ́rɛ Pisuifi ɑyomɛyɑ́hɑɑlee-i nɛ Uléécɑɑ kɛyɔ-i kɛ Pisuifi nnɛ́í ɑpi yɛ n cɑ́pinɛ céesi. Ám kɛtumɛ ńkɑ mɛyɑɑ mɑ.
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 Yo nnyɑ kɑɑ pɛɛ nɛ́ písɛisɛ? Pɛpɛɛ n kṍ nɛn símisi kɑɑ yɛ́ pisɛ rɛ yo kɛcɑ́ɑ́ kɑm pi símisi. Pɛ̃ nɛ nyulɛ ńsɔnɛ lɛ̃ kɛ nɛ́ɛ ḿ mɑ.
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Kɛ pimɛ́rɛ́ pɛ̃ usɛ uu lɛ̃ n kṍ, uu Yeesu kɛpɛsɛ tɔlu uu u pisɛ rɛ: Lɛ̃ kɑɑ yɛ́ pɛɛ usínɑ rinɔ́ɔ pɛsɛɛ?
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Yeesu uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: In tɛ ɑ́m ńsɔnɛ símisi, ɑ nɛ́ símisi kei kɑm m púnnɛ. Amɑ́ in tɛ nɛ ńsɔnɛ símisilɛ, yo nnyɑ kɑɑ pɛɛ nɛ́ pi?
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Anɑ uu pɛɛ u kpísi un lɛ̃ pɑhɑɑlɛ̃ uú nɛ usínɑ Kɑyifu u pɑpɔ.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Simɔɔ Piyɛɛ yɛ pɛɛ likumúŋɛ́ kpɛ-i welɛ un nnɑ wéni. Api u pisɛ rɛ: Ńté pɔ̃́ nɛ kɔ utisi uyɛ̃ upirɛtiki lɛ? Uu kɛ́su uu rɛ: Aɑí, ɑ́m utisi uyɛ̃ upirɛtiki.
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Usínɑ ukɛikɔ́ usɛ yɛ pɛɛ utisi uyɛ̃ kɛ Piyɛɛ uu kutu rińseḿ umɑrɛcɔ lɛ. Uu pɛɛ Piyɛɛ pisɛ rɛ: Ái nɔ́ nɛ uyɛ̃ kɑm ɑléé kɛcɑrɛ-pɔ yɛ̃́ɛ?
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Piyɛɛ uu kɔ Yeesu pikɛ́ŋɛ kpɑ́. Mɛsɛ nɛ mɛsɛ, icɑ̃́ ii kooi.
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Api mmɑrɛ mɑrɛ Kɑyifu kɛyɔ-i Yeesu kpísi ɑpí nɛ riyɔ́ɔpipoo sĩ. Amɑ́ Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ ɑ́pi pɛɛ lompɔ rɛ ɑ́i kɑpɛ mɛ́kpɛrinkpɛ pi wɑisɛ, ɑ́pi yɛ́ pɛɛ fe pikɛ́ nkpɔ mɛlɔ́ɔ́ ɑnyɑ̃́ li nnyɑ.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Lɛ̃ nnyɑ kɛ Pilɑti uu léepɔ uu pi lɛɛpɔ, uu pi pisɛ rɛ: Ń-ye kɑni nɛ usoi nkó túhɑɑnɛ?
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Api u pɛsɛ rɛ: Usoi nkó unsɑ́ pɛɛ mɛwɑi kópɛ n wɑi, ɑ́ri yɛ́ pɛɛ ɑpɔ́nípɛ-i u wɑ.
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Kei kɛ Pilɑti uu pɛɛ pi mɑɑ rɛ: In lɛ̃, ɑni u kpísi ɑní nɛ nɔ́rinɛ́cúruu u túhɑɑnɛ yɑrɛ kɑi nɔ́inɛ́sé kɛ́mɛɛ m pisɛ. Pisuifi ɑpi u pɛsɛ rɛ: Ári ncée mɑ́ tɔkɛ́ unyinɛ kpu.
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 Tinɔ́ɔ tɛ̃ kɛ Yeesu uú pɛɛ ḿ mɑ uú nɛ nkpɔ mmɛ̃ kuu n kpinɛ kɛcɑ́ɑ́ símisi kɑi lɛ̃ titiki.
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Pilɑti uu riyɔ́ɔpipoo-i lompɔ uu Yeesu pisɛ rɛ: Pɔ́ɔ Pisuifi Uyɔɔpii?
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Yeesu uu rɛ: Pɔ́ɔ ripɔ́cúruu lɛ̃ pisɛ nɛ́ɛ unyinɛ yɛɛ nnɛ́símɛ́ pɔ́ símisi?
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Pilɑti uu rɛ: Pɔ nyu rɛ nɛ̃́ nɛ Usuifi lɛɛ? Mpɔ́puri pikɔ́ nɛ pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ pɛɛ ɑnɛ́nípɛ-i pɔ́ wɑ. Yo kɑɑ mpíí wɑ?
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Yeesu uu rɛ: Kɛnɛ́yɔ́ɔpitẽ ɑ́kɛ kɛtẽ nté kɛkɔ́. Nɛn pɛɛ kɛtẽ nté iyɔɔpi n le, pinɛ́kɛikɔ́ yɛ́ pɛɛ kɛnɛ́cɑ́ɑ́ ɑtɔpi wɑ rɛ ɑ́pi kɑpɛ Pisuifi ɑnipɛ-i nɛ́ wɑ nnyɑ. Amɑ́ inɛ́yɔ́ɔpi íi nkpɑ́ni kɛtẽ nté ikɔ́.
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 Kei kɛ Pilɑti uu pɛɛ u pisɛ rɛ: Lɛ̃ nnyɑ, pɔ uyɔ́ɔpi lɛɛ? Yeesu uu rɛ: Lɛ̃ kɑɑ nní mɑ. Nɛ uyɔ́ɔpi lɛ. Pi nɛ́ mɑ́rilɛ ɑm kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ weri rɛ kɛ́ nsímɛ́sei kɛcɑ́ɑ́ símisi. Nkó yɛɛ nsímɛ́sei m mɑ́ yɛ̀ɛ̀ kutu nɛ́ ricɔlɛ.
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Pilɑti uu u pisɛ rɛ: Yo kɑpi yɛ sée rɛ nsímɛ́sei? Kɛ Pilɑti uu lɛ̃ Yeesu pipisɛ ḿ mɑsí, uu yisi uu piléepɔ kpɑ́ uu Pisuifi lɛɛpɔ, uu pi mɑɑ rɛ: Nɛ̃́ ɑ́m yɛ̃ yo kuu cɑɑi nnyɑ kɑpi yɛ́ nɛ u ń kpu.
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Amɑ́ li nɔ́kɛnɛ́mɛɛ inyɛ́kii lɛ rɛ kɛ́ yɛ ḿpɑ́ nkpɔ mɛlɔ́ɔ́ ɑnyɑ̃́ ɑ́ye kɛ́mɛɛ ukpɑniikɔ́ usɛ unyinɛ ɑkpɑnii tɔ. Nɔ lɑ rɛ kɛ́ Pisuifi Uyɔɔpi ɑkpɑnii nɔ́ tɔɔ?
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Api pɛɛ picɑ́ɑ́i kpɑ́ rɛ: Aɑí, ɑ́i uyɛ̃, ɑ Pɑrɑpɑsi ɑkpɑnii rɔ́ tɔ. Pɑrɑpɑsi yɛ pɛɛ kɔ usoi kpɑ́ɑ́ree lɛ.
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.