João 18

Sola NT (SOY_SIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɛ Yeesu uu lɛ̃ pisímɛ́ ḿ mɑsí, u nɛ upipirɛtiki ɑpi yisi ɑpi Seturɔɔ kɛfɑŋɑɑ mɛtɛ́ŋ́-mɛ̃ sĩ ɑpí hɑ kɛléécɑrɛ kɛnyinɛ kɛɛ kei ń we kɛ́mɛɛ lompɔ.
1 Tendo Jesus dito estas palavras, saiu juntamente com seus discípulos para o outro lado do ribeiro Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Yutɑsi yɛɛ Yeesu n yɑ́ɑ́ yɛ kei nyulɛ. Yeesu nɛ upipirɛtiki yɛ̀ɛ̀ pɛɛ kei mɛsɛ́rɛ cɑ́pinɛlɛ.
2 E Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus ali estivera muitas vezes com seus discípulos.
3 Kei kɛ Yutɑsi uu yisi uu pisɔ́ɔ́cɑ kpísi uu kɔ Uléécɑɑ kɛyɔ pimɛ́rɛ́ kɛ pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ Pifɑrisi ɑpi n tumpɔ nɛ pɛ́nɛ, pin iyúipukɛ nɛ sífirɑ́ɑ nɛ itɔpilũ mulɛilɛ̃.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e, dos principais sacerdotes e dos fariseus, alguns guardas, chegou a este lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Yeesu yɛ pɛɛ lɛlɛɛ u n wɑinɛ pinyuwɛ mɑ́ɑ́lɛnlɛ, uu pɛɛ́ nɛ nyɔsɔ́pɔ uu pi pisɛ rɛ: Úye kɑni wɛ́ɛ́si?
4 Sabendo, pois, Jesus todas as coisas que sobre ele haviam de vir, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Api u pɛsɛ rɛ: Nɑsɑrɛti ukɔ́ Yeesu. Uu pɛɛ pi pɛsɛ rɛ: Nɛ́ɛ lo! Yutɑsi yɛɛ u n yɑ́ɑ́ yɛ pɛɛ kei welɛ lin nɛ lɛ̃ wɑi.
5 Responderam-lhe: A Jesus, o Nazareno. Então, Jesus lhes disse: Sou eu. Ora, Judas, o traidor, estava também com eles.
6 Kumúŋɛ́ kpɛ-i kɛ Yeesu uú pɛɛ pi ḿ mɑɑ rɛ: Nɛ́ɛ lo, pi ipírɛ̃ pírɛ̃ nɛ sɔ́nɛlɛ ɑpí hɑ nɛ lólu.
6 Quando, pois, Jesus lhes disse: Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Yeesu uu kɔ pipisɛ pi kpɑ́ rɛ: Úye kɑni wɛ́ɛ́si? Api rɛ: Nɑsɑrɛti ukɔ́ Yeesu.
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: A quem buscais? Responderam: A Jesus, o Nazareno.
8 Yeesu uu pɛɛ pi pɛsɛ rɛ: Ńté nɛ nɔ́ mɑɑ rɛ nɛ́ɛ lo. In tɛ nɛ̃́ kɑni mɛsei wɛ́ɛ́si, ɑni picɔ riyɑ́ pikɛ́ tɔ́mpɔ.
8 Então, lhes disse Jesus: Já vos declarei que sou eu; se é a mim, pois, que buscais, deixai ir estes;
9 Lɛ̃ kuú pɛɛ mɛkɛɛ ḿ mɑ likɛ́ nɛ n wɑ nnyɑ kuu lɛ̃ mɑ. U pɛɛ́ mɑɑ rɛ: Pɛ̃ kɑɑ nɛ́ rimmúísɛ, úkɑ úu nɛ nɛ́ pɔ.
9 para se cumprir a palavra que dissera: Não perdi nenhum dos que me deste.
10 Simɔɔ Piyɛɛ yɛ pɛɛ ritɛ́hɛ cɑɑcɑɑ múílɛnlɛ. Uu ri mɑhɑni uu Uléécɑɑ usinɑ ukɛikɔ́ usɛ kutu lukɛ-lukɛ seḿ. Pi yɛ ukɛikɔ́ uyɛ̃ sée rɛ Mɑlikuusi.
10 Então, Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita; e o nome do servo era Malco.
11 Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ Piyɛɛ mɑɑ rɛ: A ripɔ́tɛ́hɛ kukɑi kɛ́mɛɛ pɛsɛpɔ. Íwɛ iyɛ̃ kɛ Unɛ́sɑ́ɑ uu wɑ rɛ kɛ́ li. Ám kɑpɛ pɛɛ i li, nɛ́ɛ íye?
11 Mas Jesus disse a Pedro: Mete a espada na bainha; não beberei, porventura, o cálice que o Pai me deu?
12 Pisɔ́ɔ́cɑ pɛ̃ nɛ piukpeenwɑi nɛ Pisuifi pimɛ́rɛ́ ɑpi pɛɛ Yeesu tini ɑpi pɑɑsi
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus, manietaram-no
13 ɑpí nɛ Anɑ kɛyɔ u sĩ kɛlenɛ. Anɑ yɛ pɛɛ Kɑyifu yɛɛ kumúŋɛ́ kpɛ-i isínɑ n tṹ ulɔ́hɔ́ lɛ.
13 e o conduziram primeiramente a Anás; pois era sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 Kɑyifu yɛɛ pɛɛ Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ mɛsɔhɔ rikpɑ́ rɛ: Li kutɔsi we rɛ usoi usɛ ukɛ́ kuyu nnɛ́í nkpɔ kpu.
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Pi pɛɛ lɛ̃ nɛ Yeesu tɔ́sulɛ, Simɔɔ Piyɛɛ nɛ uupirɛtikicɔ unyinɛ pin Yeesu tikilɛ̃. Usínɑ yɛ pɛɛ upirɛtiki ucɔ uyɛ̃ nyulɛ. Lɛ̃ nnyɑ kuu fe u nɛ Yeesu ɑpi kucɔ usínɑ kɛyɔ-i lompɔ.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. Sendo este discípulo conhecido do sumo sacerdote, entrou para o pátio deste com Jesus.
16 Amɑ́ kɛtɑhɑi kɛ Piyɛɛ pɔ́ɔ nyɛrɛ uú nɛ ripoo kɔ. Kei kɛ uupirɛtikicɔ uyɛ̃ kɛ usínɑ uu nní ń nyu uu pɛɛ léemɛ uú nɛ unɔ́sikɛikɔ́ uyɛɛ ripoo-i m mɛ̃́ símisi uu pɛɛ Piyɛɛ tɑmpɔ.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. Saindo, pois, o outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, falou com a encarregada da porta e levou a Pedro para dentro.
17 Unɔ́si uyɛ̃ uu pɛɛ Piyɛɛ pisɛ rɛ: Ńté pɔ̃́ nɛ kɔ utisi uyɛ̃ upirɛtiki lɛ? Piyɛɛ uu rɛ: Aɑí, ɑ́m utisi uyɛ̃ upirɛtiki.
17 Então, a criada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Não sou, respondeu ele.
18 Nnyiyɛ yɛ pɛɛ likumúŋɛ́ kpɛ-i welɛ. Pikɛikɔ́ nɛ pimɛ́rɛ́ ɑpi pɛɛ nkɑlɛnɑ wɑi ɑpi kɛkɑ́lɛ wɑi pin pɛɛ wéni. Piyɛɛ pɔ́ɔ kɔ pikɛmɛɛ́ hɑpɔ uú n tũ un nnɑ wéni.
18 Ora, os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido um braseiro, por causa do frio, e aquentavam-se. Pedro estava no meio deles, aquentando-se também.
19 Usínɑ uu Yeesu upipirɛtiki nɛ uicélɑɑ kɛcɑ́ɑ́ písɛisɛ.
19 Então, o sumo sacerdote interrogou a Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Yeesu uu u pɛsɛ rɛ: Ḿpɑ́ úye kɛyu-i kɑm símisi ɑm kɔ mɛsɛ́rɛ Pisuifi ɑyomɛyɑ́hɑɑlee-i nɛ Uléécɑɑ kɛyɔ-i kɛ Pisuifi nnɛ́í ɑpi yɛ n cɑ́pinɛ céesi. Ám kɛtumɛ ńkɑ mɛyɑɑ mɑ.
20 Declarou-lhe Jesus: Eu tenho falado francamente ao mundo; ensinei continuamente tanto nas sinagogas como no templo, onde todos os judeus se reúnem, e nada disse em oculto.
21 Yo nnyɑ kɑɑ pɛɛ nɛ́ písɛisɛ? Pɛpɛɛ n kṍ nɛn símisi kɑɑ yɛ́ pisɛ rɛ yo kɛcɑ́ɑ́ kɑm pi símisi. Pɛ̃ nɛ nyulɛ ńsɔnɛ lɛ̃ kɛ nɛ́ɛ ḿ mɑ.
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que ouviram o que lhes falei; bem sabem eles o que eu disse.
22 Kɛ pimɛ́rɛ́ pɛ̃ usɛ uu lɛ̃ n kṍ, uu Yeesu kɛpɛsɛ tɔlu uu u pisɛ rɛ: Lɛ̃ kɑɑ yɛ́ pɛɛ usínɑ rinɔ́ɔ pɛsɛɛ?
22 Dizendo ele isto, um dos guardas que ali estavam deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que falas ao sumo sacerdote?
23 Yeesu uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: In tɛ ɑ́m ńsɔnɛ símisi, ɑ nɛ́ símisi kei kɑm m púnnɛ. Amɑ́ in tɛ nɛ ńsɔnɛ símisilɛ, yo nnyɑ kɑɑ pɛɛ nɛ́ pi?
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; mas, se falei bem, por que me feres?
24 Anɑ uu pɛɛ u kpísi un lɛ̃ pɑhɑɑlɛ̃ uú nɛ usínɑ Kɑyifu u pɑpɔ.
24 Então, Anás o enviou, manietado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Simɔɔ Piyɛɛ yɛ pɛɛ likumúŋɛ́ kpɛ-i welɛ un nnɑ wéni. Api u pisɛ rɛ: Ńté pɔ̃́ nɛ kɔ utisi uyɛ̃ upirɛtiki lɛ? Uu kɛ́su uu rɛ: Aɑí, ɑ́m utisi uyɛ̃ upirɛtiki.
25 Lá estava Simão Pedro, aquentando-se. Perguntaram-lhe, pois: És tu, porventura, um dos discípulos dele? Ele negou e disse: Não sou.
26 Usínɑ ukɛikɔ́ usɛ yɛ pɛɛ utisi uyɛ̃ kɛ Piyɛɛ uu kutu rińseḿ umɑrɛcɔ lɛ. Uu pɛɛ Piyɛɛ pisɛ rɛ: Ái nɔ́ nɛ uyɛ̃ kɑm ɑléé kɛcɑrɛ-pɔ yɛ̃́ɛ?
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: Não te vi eu no jardim com ele?
27 Piyɛɛ uu kɔ Yeesu pikɛ́ŋɛ kpɑ́. Mɛsɛ nɛ mɛsɛ, icɑ̃́ ii kooi.
27 De novo, Pedro o negou, e, no mesmo instante, cantou o galo.
28 Api mmɑrɛ mɑrɛ Kɑyifu kɛyɔ-i Yeesu kpísi ɑpí nɛ riyɔ́ɔpipoo sĩ. Amɑ́ Pisuifi piwɛ́ɛ́sɛ ɑ́pi pɛɛ lompɔ rɛ ɑ́i kɑpɛ mɛ́kpɛrinkpɛ pi wɑisɛ, ɑ́pi yɛ́ pɛɛ fe pikɛ́ nkpɔ mɛlɔ́ɔ́ ɑnyɑ̃́ li nnyɑ.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no pretório para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29 Lɛ̃ nnyɑ kɛ Pilɑti uu léepɔ uu pi lɛɛpɔ, uu pi pisɛ rɛ: Ń-ye kɑni nɛ usoi nkó túhɑɑnɛ?
29 Então, Pilatos saiu para lhes falar e lhes disse: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Api u pɛsɛ rɛ: Usoi nkó unsɑ́ pɛɛ mɛwɑi kópɛ n wɑi, ɑ́ri yɛ́ pɛɛ ɑpɔ́nípɛ-i u wɑ.
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Kei kɛ Pilɑti uu pɛɛ pi mɑɑ rɛ: In lɛ̃, ɑni u kpísi ɑní nɛ nɔ́rinɛ́cúruu u túhɑɑnɛ yɑrɛ kɑi nɔ́inɛ́sé kɛ́mɛɛ m pisɛ. Pisuifi ɑpi u pɛsɛ rɛ: Ári ncée mɑ́ tɔkɛ́ unyinɛ kpu.
31 Replicou-lhes, pois, Pilatos: Tomai-o vós outros e julgai-o segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: A nós não nos é lícito matar ninguém;
32 Tinɔ́ɔ tɛ̃ kɛ Yeesu uú pɛɛ ḿ mɑ uú nɛ nkpɔ mmɛ̃ kuu n kpinɛ kɛcɑ́ɑ́ símisi kɑi lɛ̃ titiki.
32 para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando o modo por que havia de morrer.
33 Pilɑti uu riyɔ́ɔpipoo-i lompɔ uu Yeesu pisɛ rɛ: Pɔ́ɔ Pisuifi Uyɔɔpii?
33 Tornou Pilatos a entrar no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Yeesu uu rɛ: Pɔ́ɔ ripɔ́cúruu lɛ̃ pisɛ nɛ́ɛ unyinɛ yɛɛ nnɛ́símɛ́ pɔ́ símisi?
34 Respondeu Jesus: Vem de ti mesmo esta pergunta ou to disseram outros a meu respeito?
35 Pilɑti uu rɛ: Pɔ nyu rɛ nɛ̃́ nɛ Usuifi lɛɛ? Mpɔ́puri pikɔ́ nɛ pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ piwɛ́ɛ́sɛ pɛɛ ɑnɛ́nípɛ-i pɔ́ wɑ. Yo kɑɑ mpíí wɑ?
35 Replicou Pilatos: Porventura, sou judeu? A tua própria gente e os principais sacerdotes é que te entregaram a mim. Que fizeste?
36 Yeesu uu rɛ: Kɛnɛ́yɔ́ɔpitẽ ɑ́kɛ kɛtẽ nté kɛkɔ́. Nɛn pɛɛ kɛtẽ nté iyɔɔpi n le, pinɛ́kɛikɔ́ yɛ́ pɛɛ kɛnɛ́cɑ́ɑ́ ɑtɔpi wɑ rɛ ɑ́pi kɑpɛ Pisuifi ɑnipɛ-i nɛ́ wɑ nnyɑ. Amɑ́ inɛ́yɔ́ɔpi íi nkpɑ́ni kɛtẽ nté ikɔ́.
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo. Se o meu reino fosse deste mundo, os meus ministros se empenhariam por mim, para que não fosse eu entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Kei kɛ Pilɑti uu pɛɛ u pisɛ rɛ: Lɛ̃ nnyɑ, pɔ uyɔ́ɔpi lɛɛ? Yeesu uu rɛ: Lɛ̃ kɑɑ nní mɑ. Nɛ uyɔ́ɔpi lɛ. Pi nɛ́ mɑ́rilɛ ɑm kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ weri rɛ kɛ́ nsímɛ́sei kɛcɑ́ɑ́ símisi. Nkó yɛɛ nsímɛ́sei m mɑ́ yɛ̀ɛ̀ kutu nɛ́ ricɔlɛ.
37 Então, lhe disse Pilatos: Logo, tu és rei? Respondeu Jesus: Tu dizes que sou rei. Eu para isso nasci e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Pilɑti uu u pisɛ rɛ: Yo kɑpi yɛ sée rɛ nsímɛ́sei? Kɛ Pilɑti uu lɛ̃ Yeesu pipisɛ ḿ mɑsí, uu yisi uu piléepɔ kpɑ́ uu Pisuifi lɛɛpɔ, uu pi mɑɑ rɛ: Nɛ̃́ ɑ́m yɛ̃ yo kuu cɑɑi nnyɑ kɑpi yɛ́ nɛ u ń kpu.
38 Perguntou-lhe Pilatos: Que é a verdade? Tendo dito isto, voltou aos judeus e lhes disse: Eu não acho nele crime algum.
39 Amɑ́ li nɔ́kɛnɛ́mɛɛ inyɛ́kii lɛ rɛ kɛ́ yɛ ḿpɑ́ nkpɔ mɛlɔ́ɔ́ ɑnyɑ̃́ ɑ́ye kɛ́mɛɛ ukpɑniikɔ́ usɛ unyinɛ ɑkpɑnii tɔ. Nɔ lɑ rɛ kɛ́ Pisuifi Uyɔɔpi ɑkpɑnii nɔ́ tɔɔ?
39 É costume entre vós que eu vos solte alguém por ocasião da Páscoa; quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Api pɛɛ picɑ́ɑ́i kpɑ́ rɛ: Aɑí, ɑ́i uyɛ̃, ɑ Pɑrɑpɑsi ɑkpɑnii rɔ́ tɔ. Pɑrɑpɑsi yɛ pɛɛ kɔ usoi kpɑ́ɑ́ree lɛ.
40 Então, gritaram todos, novamente: Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.