Hebreus 7

Sola NT (SOY_SIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mɛlikisetɛɛki uyɛɛ pɛɛ Sɑlɛm uyɔɔpi lɛ un kɔ Uléécɑɑ yɛɛ ḿpɑ́ yo kɛcɑ́ɑ́ n tṹ inyɔ́ɔnsɛ wɑi. Kɛ Apirɑhɑm uu piyɔ́ɔpi piferiyɛ ḿ mɑsí un kulu, Mɛlikisetɛɛki yɛ nɛ u risɑ́nɛlɛ uu rinɔ́ɔ sɔnɛ u tikisɛ.
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que encontrou Abraão quando este regressava da matança dos reis, e o abençoou,
2 Apirɑhɑm uu pɛɛ lɛ̃ nnɛ́í kuu m mɑ́ curii ɑwɛ́lɛ́ kɛfi, uu kuwɛ́lɛ́ kusɛ u pɑ. Mɛlikisetɛɛki ɑsei nyɛɛ nsímɛ́sei uyɔɔpi. U kɔ pɛɛ Sɑlɛm uyɔɔpi lɛ. Liɑsei rɛ nkíŋniŋɛ uyɔɔpi.
2 a quem também Abraão deu a décima parte de tudo; sendo primeiramente, por interpretação do seu nome, Rei de justiça, e depois disso também Rei de Salém, que é Rei de paz.
3 Úu nɛ usɑ́ɑ, úu nɛ úni, úu kɔ kumɑ́rɛ kúkɑ kɛ́mɛɛ léeri. Ápi ríkɑ ukɛmɑrɛyɑɑ nɛ́ɛ unkpɔ nkɔ́ ńkɑ símisi. Uléécɑɑ Kɛpipi mɛcɔ kuú we. Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ uwɑi lo ḿpɑ́ píyei-pɔ.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, não tendo princípio de dias nem fim de vida, mas feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Ani yɛ̃ tɛ úu kusɑ ríyu mɑ́! Uyɛ̃ kɛ urɔ́kpurɛ Apirɑhɑm uu lɛ̃ nnɛ́í kuu ɑtɔpi kɛ́mɛɛ n kpíikɛɛ curii ɑwɛ́lɛ́ kɛfi, uu kuwɛ́lɛ́ kusɛ u pɑ.
4 Considerai agora o quão grande era este homem, a quem até o patriarca Abraão deu o dízimo dos seus despojos.
5 Isé yɛ ncée hɛlɛ rɛ Lefi kumɑrɛ pikɔ́ pɛɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑi pikɛ́ yɛ Isirɑyɛɛli pikɔ́ picɔ pisɛ pikɛ́ pilikɔ́ nnɛ́í curii ɑwɛ́lɛ́ kɛfi, ɑpi kusɛ pi pɑ. Pipiyucɔ kɑpi lɛ̃ wɑi, pin kɔ nɛ kɛsẽ́ Apirɑhɑm sipirɛ̃.
5 E verdadeiramente aqueles dentre os filhos de Levi, que recebem o ofício do sacerdócio têm ordem de tomar os dízimos do povo, segundo a lei, isto é, de seus irmãos, ainda que estes também tenham saído dos lombos de Abraão.
6 Mɛlikisetɛɛki uyɛ̃ úu kɔ pɛɛ Lefi kumɑrɛ ukɔ́, ɑmɑ́ Apirɑhɑm yɛ pɛɛ ulikɔ́ nnɛ́í curii ɑwɛ́lɛ́ kɛfi, Mɛlikisetɛɛki uu kusɛ kpísi uu kɔ pɛɛ Apirɑhɑm kɛ Uléécɑɑ uu ɑnɔ́ɔ n yekei rɛ u yɛ́ linyinɛ u wɑ, rinɔ́ɔ sɔnɛ tikisɛ.
6 Mas aquele cuja genealogia não é contada entre eles, recebeu os dízimos de Abraão, e abençoou ao que tinha as promessas.
7 Ái céreisɛ rɛ ḿpɑ́ úye yɛ nyulɛ rɛ uwɛ́ɛ́sɛ yɛɛ yɛ usíńsɑ́ rinɔ́ɔ sɔnɛ ritikisɛ.
7 E, sem contradição alguma, o inferior é abençoado pelo superior.
8 Lefi sipirɛ̃ sɛɛ yɛ ɑwɛ́lɛ́ kɛfi kɛ́mɛɛ kusɛ n kpísi pɔ̃́ nɛ sisoipipi lɛ sɛɛ yɛ n kpu. Amɑ́ Uléécɑɑ Nsímɛ́ ɑtɛlɛ́ yɛ mɑɑ rɛ Mɛlikisetɛɛki pɔ̃́ nɛ usoi lɛ yɛɛ úu yɛ n kpu.
8 E aqui, homens que morrem recebem dízimos; lá, porém, os recebe aquele que pode provar que está vivo.
9 Lefi sipirɛ̃ kɛ Isirɑyɛɛli pikɔ́ ɑpi yɛ nɛni nní ḿpɑ́ yo curii ɑwɛ́lɛ́ kɛfi, ɑsi kuwɛ́lɛ́ kusɛ kpísi. Lɛ̃ nnyɑ, pi yɛ́ fe ɑpí mɑɑ rɛ Lefi pɔ̃́ nɛ kɔ pɛɛ Apirɑhɑm nɛ ritikilɛ uú nɛ ulikɔ́ curii ɑwɛ́lɛ́ kɛfi, uu kusɛ pɑ.
9 E, assim como digo, Levi também, que recebe dízimos, pagou-os por meio de Abraão,
10 Ḿpɑ́ kɑ́pi pɛɛ kɑhɑnɛ nní Lefi m mɑ́ri, u pɛɛ Apirɑhɑm mɛnyɛ kɛ́mɛɛ welɛ, Apirɑhɑm nɛ Mɛlikisetɛɛki ɑpí nɛ sɑ́nɛ.
10 porque ainda encontrava-se nos lombos de seu pai quando Melquisedeque o encontrou.
11 Uléécɑɑ yɛ pɛɛ Lefi sipirɛ̃ isínɑ tonsɛlɛ uu kei nɛ Isirɑyɛɛli pikɔ́ isé pɑ, uu pi kúrúrúsɛ. In pɛɛ rɛ Lefi sipirɛ̃ sɛ̃ yɛ pɛɛ isínɑ tonɛ lin nyɑḿ nɛ kɛ́tɔ-pɔ, ɑ́i yɛ́ pɛɛ wɑ rɛ usínɑ féé ukɛ́ Mɛlikisetɛɛki isinɑ icɔ tonɛ. Arɔɔ isinɑ mɛtonɛ mɛcɔ mɛɛ yɛ́ pɛɛ́ nɛ risɑ́.
11 De modo que, se a perfeição viesse pelo sacerdócio levítico, (pois o povo recebeu a lei sob este sacerdócio), que necessidade haveria ainda de que outro sacerdote se levantasse, segundo a ordem de Melquisedeque, e que não fosse chamado segundo a ordem de Arão?
12 Pi yɛ pin kumɑ́rɛ féé kunyinɛ-i usínɑ n tĩ, li pisɛ rɛ isé pɔ́ɔkɛ́ kɔ consɛ.
12 Porque ao mudar-se o sacerdócio, uma mudança na lei também se faz necessária.
13 Asei kɛcɑ́ɑ́, uyɛ̃ kɛ nsímɛ́ mmú nń nɛ nté ḿ mɑ́nɛ yɛ mpuri féé ukɔ́ lɛ. Mpuri mmɛ̃ ukɔ́ úkɑ úu píkɑi isínɑ tonɛlɛ̃ ukɛ́ kɛnyɔ́ɔnsɛ kɛ́mɛɛ pikɛi wɑ.
13 Porque aquele sobre quem estas coisas são ditas pertence a uma outra tribo, a qual nenhum homem assistiu ao altar,
14 Yutɑ pikɔ́ mpuri kɛ́mɛɛ́ kɑpi Urɔ́píimɑ mɑri. Ḿpɑ́ úye yɛ lɛ̃ nyulɛ. Kɛ Moisi uú pɛɛ pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ nsímɛ́ n símisi, úu pɛɛ pimpuri kɛ́mɛɛ́ pɛpɛɛ yɛ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ nkɔ́ ńkɑ mɑ.
14 pois é evidente que o nosso Senhor procedeu de Judá, tribo da qual Moisés nada falou acerca de sacerdotes.
15 Tɔ nkpéni nsímɛ́ mmɛ̃ kɑpi ḿ mɑ ɑsei ńsɔnɛ konlɛ rɛ usínɑ yɛɛ Mɛlikisetɛɛki mɛcɔ ń we yɛ leemɛlɛ.
15 E isto é ainda mais evidente; pois que após a semelhança de Melquisedeque, se levanta um outro sacerdote,
16 Ái isé kɛ pisoi ɑpi n wɑ yɛɛ ncée u hɛ rɛ ukɛ́ isínɑ tonɛ. Amɑ́ nfɑ́ɑ mɛɛ ńn yɛ píkɑi n nyɛrɛ nnɑŋɛ kuú nɛ isínɑ tonɛ.
16 que não foi feito conforme a lei de um mandamento carnal, mas segundo o poder de uma vida infinita.
17 Li Nléécɑɑsimɛ́ kɛ́mɛɛ ukɛcɑ́ɑ́ wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
17 Porque ele testifica: Tu és sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
18 — ausente —
18 Porque há, verdadeiramente, uma anulação do mandamento anterior por conta de sua fraqueza e ineficácia.
19 — ausente —
19 Porque a lei não aperfeiçoou coisa alguma, mas a introdução de uma melhor esperança, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Limɛmɑ́ɑ́, Yeesu isinɑ yɛ kɔ nɛ impehẽ lɛ. Uléécɑɑ yɛɛ símisi uu wééri kuú nɛ isínɑ tonɛ. Ái pisínɑ picɔ kɛ́mɛɛ lɛ̃ wɑ.
20 Mas não foi na ausência de um juramento que ele foi feito sacerdote.
21 Amɑ́ Uléécɑɑ yɛ Yeesu kɛ́mɛɛ símisilɛ uu wééri, uu u mɑɑ rɛ:
21 (Porque aqueles foram feitos sacerdotes sem juramento, mas este com um juramento daquele que lhe disse: Jurou o ­Senhor, e não se arrependerá: Tu és um sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque).
22 — ausente —
22 Portanto, Jesus foi feito fiador de um testamento superior.
23 Ai kɔ yɑ́, pisínɑ picɔ pɔ̃́ nɛ pɛɛ kulúi welɛ rɛ nkpɔ ńn yɛ́ tíyɛ pikɛ́ mɛsɛ́rɛ isínɑ n tũ nnyɑ.
23 E eles realmente eram muitos sacerdotes, porque não podiam permanecer, porque a morte os impedia.
24 Amɑ́ Yeesu pɔ̃́ nɛ mɛsɛ́rɛ welɛ. Lɛ̃ nnyɑ, isínɑ kuu n tṹ íi unyinɛ ucɔ kúpɑ we.
24 Mas este homem, porque permanece para sempre, possui um sacerdócio intransferível.
25 Lɛ̃ nnyɑ kuu yɛ́ fe uu pɛpɛɛ yɛ nɛ u rintíki ɑpí nɛ Uléécɑɑ kɛ́mɛɛ sĩ́ ɑyu mɛyíkíyiki lɔlu. Kuu nní mɛsɛ́rɛ nfɑ́ɑ m mɑ́ nnyɑ, u yɛ́ fe uu pikɛcɑ́ɑ́ Uléécɑɑ n welu.
25 Portanto, ele também é capaz de salvar perfeitamente os que vêm a Deus por ele, pois vive sempre para interceder por eles.
26 Usínɑ uyɛ̃ mpuri kɑí nɛ sɑ́ rɛ tɔkɛ́ m mɑ́, úu mɛ́kpɛrinkpɛ pɔ́riilɛ̃, úu ncɑɑi ńkɑ wɑ, úu ɑkópɛ ɑ́kɑ wɑ, u nɛ pikópɛkɔɔ́ ɑ́pi líkɑ pɛ́nɛlɛ̃. Uléécɑɑ yɛ kɛtonɛ cɑ́cɑ́ kɛɛ sicɔ n fe kɛcɑ́ɑ́ u tonsɛlɛ.
26 Pois tal sumo sacerdote nos convinha, porque é santo, inocente, ima­culado, separado dos pecadores, e elevado acima dos céus.
27 Ái pisɛ rɛ uyɛ̃ ukɛ́ yɛ pisínɑ picɔ mɛcɔ ḿpɑ́ kɛyɑ́ɑ kɛ́ye uɑkópɛ cirɛ kɛcɑ́ɑ́ inyɔ́ɔnsɛ wɑ uu pɛɛ lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ kuyu pikɔ́ ɑkɔ́ kɛcɑ́ɑ́ wɑi. Mɛcírɛníŋɛ kuu inyɔ́ɔnsɛ iyɛ̃ wɑ uu mɑ́su, pɛɛ́ uyɛ-i kuú pɛɛ umɛcirɛ n kpísi uu pisoi ɑkópɛ nnyɑ hɛ.
27 Que não necessita, como aqueles sumos sacerdotes, oferecer diariamente sacrifícios, primeiramente por seus próprios pecados, e depois pelos pecados das pessoas; porque isto ele fez uma vez, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Pɛ̃ kɛ Moisi isé ii isínɑ n tónsɛ yɛ pɛɛ pisoi picɔ mɛcɔ ntɔ́hɔ mɑ́lɛ. Amɑ́ rinɔ́ɔ tɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu isé iyɛ̃ kɛpirɛ ḿ mɑ uu wééri yɛ Ukɛpipi kɛɛ ń nyɑḿ nɛ kɛ́tɔ-pɔ isínɑ tonsɛlɛ hɑ́i nɛ ḿpɑ́ píyei-pɔ.
28 Porque a lei constitui como sumos sacerdotes homens que têm fraquezas, mas a palavra do juramento, que veio desde a lei, constitui o Filho, consagrado para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.