Hebreus 7
Sola NT (SOY_SIM) vs ARA
1 Mɛlikisetɛɛki uyɛɛ pɛɛ Sɑlɛm uyɔɔpi lɛ un kɔ Uléécɑɑ yɛɛ ḿpɑ́ yo kɛcɑ́ɑ́ n tṹ inyɔ́ɔnsɛ wɑi. Kɛ Apirɑhɑm uu piyɔ́ɔpi piferiyɛ ḿ mɑsí un kulu, Mɛlikisetɛɛki yɛ nɛ u risɑ́nɛlɛ uu rinɔ́ɔ sɔnɛ u tikisɛ.
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que saiu ao encontro de Abraão, quando voltava da matança dos reis, e o abençoou,
2 Apirɑhɑm uu pɛɛ lɛ̃ nnɛ́í kuu m mɑ́ curii ɑwɛ́lɛ́ kɛfi, uu kuwɛ́lɛ́ kusɛ u pɑ. Mɛlikisetɛɛki ɑsei nyɛɛ nsímɛ́sei uyɔɔpi. U kɔ pɛɛ Sɑlɛm uyɔɔpi lɛ. Liɑsei rɛ nkíŋniŋɛ uyɔɔpi.
2 para o qual também Abraão separou o dízimo de tudo (primeiramente se interpreta rei de justiça, depois também é rei de Salém, ou seja, rei de paz;
3 Úu nɛ usɑ́ɑ, úu nɛ úni, úu kɔ kumɑ́rɛ kúkɑ kɛ́mɛɛ léeri. Ápi ríkɑ ukɛmɑrɛyɑɑ nɛ́ɛ unkpɔ nkɔ́ ńkɑ símisi. Uléécɑɑ Kɛpipi mɛcɔ kuú we. Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ uwɑi lo ḿpɑ́ píyei-pɔ.
3 sem pai, sem mãe, sem genealogia; que não teve princípio de dias, nem fim de existência, entretanto, feito semelhante ao Filho de Deus), permanece sacerdote perpetuamente.
4 Ani yɛ̃ tɛ úu kusɑ ríyu mɑ́! Uyɛ̃ kɛ urɔ́kpurɛ Apirɑhɑm uu lɛ̃ nnɛ́í kuu ɑtɔpi kɛ́mɛɛ n kpíikɛɛ curii ɑwɛ́lɛ́ kɛfi, uu kuwɛ́lɛ́ kusɛ u pɑ.
4 Considerai, pois, como era grande esse a quem Abraão, o patriarca, pagou o dízimo tirado dos melhores despojos.
5 Isé yɛ ncée hɛlɛ rɛ Lefi kumɑrɛ pikɔ́ pɛɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑi pikɛ́ yɛ Isirɑyɛɛli pikɔ́ picɔ pisɛ pikɛ́ pilikɔ́ nnɛ́í curii ɑwɛ́lɛ́ kɛfi, ɑpi kusɛ pi pɑ. Pipiyucɔ kɑpi lɛ̃ wɑi, pin kɔ nɛ kɛsẽ́ Apirɑhɑm sipirɛ̃.
5 Ora, os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm mandamento de recolher, de acordo com a lei, os dízimos do povo, ou seja, dos seus irmãos, embora tenham estes descendido de Abraão;
6 Mɛlikisetɛɛki uyɛ̃ úu kɔ pɛɛ Lefi kumɑrɛ ukɔ́, ɑmɑ́ Apirɑhɑm yɛ pɛɛ ulikɔ́ nnɛ́í curii ɑwɛ́lɛ́ kɛfi, Mɛlikisetɛɛki uu kusɛ kpísi uu kɔ pɛɛ Apirɑhɑm kɛ Uléécɑɑ uu ɑnɔ́ɔ n yekei rɛ u yɛ́ linyinɛ u wɑ, rinɔ́ɔ sɔnɛ tikisɛ.
6 entretanto, aquele cuja genealogia não se inclui entre eles recebeu dízimos de Abraão e abençoou o que tinha as promessas.
7 Ái céreisɛ rɛ ḿpɑ́ úye yɛ nyulɛ rɛ uwɛ́ɛ́sɛ yɛɛ yɛ usíńsɑ́ rinɔ́ɔ sɔnɛ ritikisɛ.
7 Evidentemente, é fora de qualquer dúvida que o inferior é abençoado pelo superior.
8 Lefi sipirɛ̃ sɛɛ yɛ ɑwɛ́lɛ́ kɛfi kɛ́mɛɛ kusɛ n kpísi pɔ̃́ nɛ sisoipipi lɛ sɛɛ yɛ n kpu. Amɑ́ Uléécɑɑ Nsímɛ́ ɑtɛlɛ́ yɛ mɑɑ rɛ Mɛlikisetɛɛki pɔ̃́ nɛ usoi lɛ yɛɛ úu yɛ n kpu.
8 Aliás, aqui são homens mortais os que recebem dízimos, porém ali, aquele de quem se testifica que vive.
9 Lefi sipirɛ̃ kɛ Isirɑyɛɛli pikɔ́ ɑpi yɛ nɛni nní ḿpɑ́ yo curii ɑwɛ́lɛ́ kɛfi, ɑsi kuwɛ́lɛ́ kusɛ kpísi. Lɛ̃ nnyɑ, pi yɛ́ fe ɑpí mɑɑ rɛ Lefi pɔ̃́ nɛ kɔ pɛɛ Apirɑhɑm nɛ ritikilɛ uú nɛ ulikɔ́ curii ɑwɛ́lɛ́ kɛfi, uu kusɛ pɑ.
9 E, por assim dizer, também Levi, que recebe dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão.
10 Ḿpɑ́ kɑ́pi pɛɛ kɑhɑnɛ nní Lefi m mɑ́ri, u pɛɛ Apirɑhɑm mɛnyɛ kɛ́mɛɛ welɛ, Apirɑhɑm nɛ Mɛlikisetɛɛki ɑpí nɛ sɑ́nɛ.
10 Porque aquele ainda não tinha sido gerado por seu pai, quando Melquisedeque saiu ao encontro deste.
11 Uléécɑɑ yɛ pɛɛ Lefi sipirɛ̃ isínɑ tonsɛlɛ uu kei nɛ Isirɑyɛɛli pikɔ́ isé pɑ, uu pi kúrúrúsɛ. In pɛɛ rɛ Lefi sipirɛ̃ sɛ̃ yɛ pɛɛ isínɑ tonɛ lin nyɑḿ nɛ kɛ́tɔ-pɔ, ɑ́i yɛ́ pɛɛ wɑ rɛ usínɑ féé ukɛ́ Mɛlikisetɛɛki isinɑ icɔ tonɛ. Arɔɔ isinɑ mɛtonɛ mɛcɔ mɛɛ yɛ́ pɛɛ́ nɛ risɑ́.
11 Se, portanto, a perfeição houvera sido mediante o sacerdócio levítico (pois nele baseado o povo recebeu a lei), que necessidade haveria ainda de que se levantasse outro sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque, e que não fosse contado segundo a ordem de Arão?
12 Pi yɛ pin kumɑ́rɛ féé kunyinɛ-i usínɑ n tĩ, li pisɛ rɛ isé pɔ́ɔkɛ́ kɔ consɛ.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, necessariamente há também mudança de lei.
13 Asei kɛcɑ́ɑ́, uyɛ̃ kɛ nsímɛ́ mmú nń nɛ nté ḿ mɑ́nɛ yɛ mpuri féé ukɔ́ lɛ. Mpuri mmɛ̃ ukɔ́ úkɑ úu píkɑi isínɑ tonɛlɛ̃ ukɛ́ kɛnyɔ́ɔnsɛ kɛ́mɛɛ pikɛi wɑ.
13 Porque aquele de quem são ditas estas coisas pertence a outra tribo, da qual ninguém prestou serviço ao altar;
14 Yutɑ pikɔ́ mpuri kɛ́mɛɛ́ kɑpi Urɔ́píimɑ mɑri. Ḿpɑ́ úye yɛ lɛ̃ nyulɛ. Kɛ Moisi uú pɛɛ pɛpɛɛ yɛ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ nsímɛ́ n símisi, úu pɛɛ pimpuri kɛ́mɛɛ́ pɛpɛɛ yɛ inyɔ́ɔnsɛ n wɑ nkɔ́ ńkɑ mɑ.
14 pois é evidente que nosso Senhor procedeu de Judá, tribo à qual Moisés nunca atribuiu sacerdotes.
15 Tɔ nkpéni nsímɛ́ mmɛ̃ kɑpi ḿ mɑ ɑsei ńsɔnɛ konlɛ rɛ usínɑ yɛɛ Mɛlikisetɛɛki mɛcɔ ń we yɛ leemɛlɛ.
15 E isto é ainda muito mais evidente, quando, à semelhança de Melquisedeque, se levanta outro sacerdote,
16 Ái isé kɛ pisoi ɑpi n wɑ yɛɛ ncée u hɛ rɛ ukɛ́ isínɑ tonɛ. Amɑ́ nfɑ́ɑ mɛɛ ńn yɛ píkɑi n nyɛrɛ nnɑŋɛ kuú nɛ isínɑ tonɛ.
16 constituído não conforme a lei de mandamento carnal, mas segundo o poder de vida indissolúvel.
17 Li Nléécɑɑsimɛ́ kɛ́mɛɛ ukɛcɑ́ɑ́ wɔ́lɑɑlɛ̃ tɛ:
17 Porquanto se testifica: Tu és sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
18 — ausente —
18 Portanto, por um lado, se revoga a anterior ordenança, por causa de sua fraqueza e inutilidade
19 — ausente —
19 (pois a lei nunca aperfeiçoou coisa alguma), e, por outro lado, se introduz esperança superior, pela qual nos chegamos a Deus.
20 Limɛmɑ́ɑ́, Yeesu isinɑ yɛ kɔ nɛ impehẽ lɛ. Uléécɑɑ yɛɛ símisi uu wééri kuú nɛ isínɑ tonɛ. Ái pisínɑ picɔ kɛ́mɛɛ lɛ̃ wɑ.
20 E, visto que não é sem prestar juramento (porque aqueles, sem juramento, são feitos sacerdotes,
21 Amɑ́ Uléécɑɑ yɛ Yeesu kɛ́mɛɛ símisilɛ uu wééri, uu u mɑɑ rɛ:
21 mas este, com juramento, por aquele que lhe disse: O Senhor jurou e não se arrependerá: Tu és sacerdote para sempre );
22 — ausente —
22 por isso mesmo, Jesus se tem tornado fiador de superior aliança.
23 Ai kɔ yɑ́, pisínɑ picɔ pɔ̃́ nɛ pɛɛ kulúi welɛ rɛ nkpɔ ńn yɛ́ tíyɛ pikɛ́ mɛsɛ́rɛ isínɑ n tũ nnyɑ.
23 Ora, aqueles são feitos sacerdotes em maior número, porque são impedidos pela morte de continuar;
24 Amɑ́ Yeesu pɔ̃́ nɛ mɛsɛ́rɛ welɛ. Lɛ̃ nnyɑ, isínɑ kuu n tṹ íi unyinɛ ucɔ kúpɑ we.
24 este, no entanto, porque continua para sempre, tem o seu sacerdócio imutável.
25 Lɛ̃ nnyɑ kuu yɛ́ fe uu pɛpɛɛ yɛ nɛ u rintíki ɑpí nɛ Uléécɑɑ kɛ́mɛɛ sĩ́ ɑyu mɛyíkíyiki lɔlu. Kuu nní mɛsɛ́rɛ nfɑ́ɑ m mɑ́ nnyɑ, u yɛ́ fe uu pikɛcɑ́ɑ́ Uléécɑɑ n welu.
25 Por isso, também pode salvar totalmente os que por ele se chegam a Deus, vivendo sempre para interceder por eles.
26 Usínɑ uyɛ̃ mpuri kɑí nɛ sɑ́ rɛ tɔkɛ́ m mɑ́, úu mɛ́kpɛrinkpɛ pɔ́riilɛ̃, úu ncɑɑi ńkɑ wɑ, úu ɑkópɛ ɑ́kɑ wɑ, u nɛ pikópɛkɔɔ́ ɑ́pi líkɑ pɛ́nɛlɛ̃. Uléécɑɑ yɛ kɛtonɛ cɑ́cɑ́ kɛɛ sicɔ n fe kɛcɑ́ɑ́ u tonsɛlɛ.
26 Com efeito, nos convinha um sumo sacerdote como este, santo, inculpável, sem mácula, separado dos pecadores e feito mais alto do que os céus,
27 Ái pisɛ rɛ uyɛ̃ ukɛ́ yɛ pisínɑ picɔ mɛcɔ ḿpɑ́ kɛyɑ́ɑ kɛ́ye uɑkópɛ cirɛ kɛcɑ́ɑ́ inyɔ́ɔnsɛ wɑ uu pɛɛ lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ kuyu pikɔ́ ɑkɔ́ kɛcɑ́ɑ́ wɑi. Mɛcírɛníŋɛ kuu inyɔ́ɔnsɛ iyɛ̃ wɑ uu mɑ́su, pɛɛ́ uyɛ-i kuú pɛɛ umɛcirɛ n kpísi uu pisoi ɑkópɛ nnyɑ hɛ.
27 que não tem necessidade, como os sumos sacerdotes, de oferecer todos os dias sacrifícios, primeiro, por seus próprios pecados, depois, pelos do povo; porque fez isto uma vez por todas, quando a si mesmo se ofereceu.
28 Pɛ̃ kɛ Moisi isé ii isínɑ n tónsɛ yɛ pɛɛ pisoi picɔ mɛcɔ ntɔ́hɔ mɑ́lɛ. Amɑ́ rinɔ́ɔ tɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu isé iyɛ̃ kɛpirɛ ḿ mɑ uu wééri yɛ Ukɛpipi kɛɛ ń nyɑḿ nɛ kɛ́tɔ-pɔ isínɑ tonsɛlɛ hɑ́i nɛ ḿpɑ́ píyei-pɔ.
28 Porque a lei constitui sumos sacerdotes a homens sujeitos à fraqueza, mas a palavra do juramento, que foi posterior à lei, constitui o Filho, perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.