Hebreus 6

Sola NT (SOY_SIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Lɛ̃ nnyɑ, tɔkɛ́ Kirisi kɛcɑ́ɑ́ icélɑɑ nɛ kɛ́yu n sĩ, ɑ́ri kɑpɛ ikɛkorɑɑnɛ kɛ-i ŋmɑnɛ n we. Tɔkɛ́ icélɑɑ yɔsí yɑrɛ pɛpɛɛ nfɑtɛnɛ kɛ́mɛɛ m pelɑɑlɛ̃. Ári lɑ tɔkɛ́ kɔ kɛ́korɑɑnɛ icélɑɑ kɛ́mɛɛ́ n we yɑrɛ nní mɛwɑi mɛɛ ɑ́mɛ líkɑ n yóriyɛ piyɑ́ nɛ Uléécɑɑ kɛfɑ pitɛnɛ nsímɛ́
1 Por isso, deixando os rudimentos da doutrina de Cristo, prossigamos até à perfeição, não lançando de novo o fundamento do arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 nɛ píniwolɛ mpehẽ mpehẽ kulúi nsímɛ́ nɛ pisoi kɛcɑ́ɑ́ ɑnípɛ pilɑɑ nɛ pikpɔkpɔ mɛyisɛ nɛ kɛtúhɑɑnɛyɑɑ tɔrɔɔ kɛcɑ́ɑ́ nsímɛ́.
2 E da doutrina dos batismos, e da imposição das mãos, e da ressurreição dos mortos, e do juízo eterno.
3 Tɔkɛ́ nɛ kɛ́yu n sĩ. Uléécɑɑ un ncée n hɛ, lɛ̃ kɑri sɔ́nti tɔkɛ́ wɑ.
3 E isto faremos, se Deus o permitir.
4 Pinyinɛ yɛ welɛ kɛ Uléécɑɑ mɛtɛ́í ɑmɛ rinkpɑ̃́ii, ɑpi ihɛɛ yɛɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ n léeri lélé, Nfɑ́ɑsɔnɛ nn kɔ pikɛmɛɛ́ we ɑpi kɔ nɛ piisoi kpurɛ kɛ́mɛɛ pɛɛpɔ.
4 Porque é impossível que os que já uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 Pi kɔ pɛɛ picére mɑsilɛ rɛ Uléécɑɑ nsímɛ́ yɛ lɑ́ɑ́rúlɛ, ɑpi kɔ kom tɛ kɛtẽ fɑlɛ kɛɛ n wemɛ yɛ ńnɑŋɛ mɑ́lɛ.
5 E provaram a boa palavra de Deus, e as virtudes do século futuro,
6 Ḿpɑ́ nɛ lɛ̃, ɑpi pɛɛ kɔ Uléécɑɑ fómni. Lipite pɛ̃ ɑ́pi yɛ fe pikɛ́ piɑkópɛ kɛpirɛ pítɔ rikpɑ́ pikɛ́ isoi consɛ. Liriyíkí rɛ pi Uléécɑɑ Kɛpipi kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ kɛcɑ́ɑ́ pikɑrii kpɑ́lɛnlɛ pin kɔ pisoi kɛyu-i kɛriyu kopu.
6 E recaíram, sejam outra vez renovados para arrependimento; pois assim, quanto a eles, de novo crucificam o Filho de Deus, e o expõem ao vitupério.
7 Asei kɛcɑ́ɑ́, ikónɛ in kɛcɑrɛ kɛnyinɛ kɛ́mɛɛ́ n cuunkɛɛ, ilukɛ in ńsɔnɛ n wɑ, li yɛ pɛ̃ nnyɑ kɑpi kɛ n lum kulɑ́ɑ wɑlɛ. Uléécɑɑ yɛ̀ɛ̀ kɛ rikpɑ́lɛ.
7 Porque a terra que embebe a chuva, que muitas vezes cai sobre ela, e produz erva proveitosa para aqueles por quem é lavrada, recebe a bênção de Deus;
8 Amɑ́ in tɛ sinípɛleépi nɛ mɛwéé mɛɛ kei lɛ, ɑ́kɛ pɛɛ líkɑ yoriyɛ, Uléécɑɑ yɛ́ ɑnɔ́ɔ kɛ wɑ, ɑpi pɛɛ mɛsɛ nnɑ kɛ sɛ́.
8 Mas a que produz espinhos e abrolhos, é reprovada, e perto está da maldição; o seu fim é ser queimada.
9 Pinɛ́sɑ́nɛ lɑlɑ kɛcirɛ, ḿpɑ́ kɑri nní n símisi, tɔ tɑ́lɛ̃ tɛ ncée sɔnɛ mmɛ-i kɛ Uléécɑɑ uu yɛ́ nɔ́ɑnɛ́yu n lɔ kɑni tíkilɛ̃.
9 Mas de vós, ó amados, esperamos coisas melhores, e coisas que acompanham a salvação, ainda que assim falamos.
10 Uléécɑɑ yɛ ɑsei tikilɛnlɛ un nɛ túhɑɑnɛ. Úu nɔ́mɛnɛ́wɑi sɔnɛ pɑlɛinɛ. Úu kɔ pɑlɛinɛ rɛ nɔ ńlɑ u nyísɛ ɑni ńlɑ mmɛ̃ nɛ tiki ɑní nɛ upikɔ́ lɛ́ni. Nɔ kɔ nɛ welɛ nɔn pi lɛ́ni.
10 Porque Deus não é injusto para se esquecer da vossa obra, e do trabalho do amor que para com o seu nome mostrastes, enquanto servistes aos santos; e ainda servis.
11 Tɔ lɑ rɛ ḿpɑ́ nɔ́ úye ukɛ́ lɛ̃ n ŋmɔ́ɔ́púlɛ̃ hɑ́i nɛ kɛ́tɔ-pɔ, nɔkɛ́ nɛ lɛ̃ nnɛ́í kɑni m mɛ̃́ n yɛ̃́ nnyɑ.
11 Mas desejamos que cada um de vós mostre o mesmo cuidado até ao fim, para completa certeza da esperança;
12 Ári lɑ nɔkɛ́ sikɑ̃́ m mɑ́, ɑmɑ́ ɑni pɛpɛɛ Uléécɑɑ nɛ kɛfɑ n tɛnɛ pin nɛ piripɔɔ we mɛcɔ n we. Pɛpɛɛ yɛ lɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uú nɛ pi m mɛ̃́ ukɛ́ pi hɛ yɛ̃.
12 Para que vos não façais negligentes, mas sejais imitadores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Kɛ Uléécɑɑ uu Apirɑhɑm tinɔ́ɔ n yekei, u pɛɛ wéerilɛ. Líkɑ ɑ́i we lɛɛ u n fe kuu yɛ́ rɛ u yɛ́ lirinyiri sée uú nɛ wééri. Lɛ̃ nnyɑ kuú pɛɛ mɛsɛ urinyiri cirɛ sée uú nɛ wééri.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, como não tinha outro maior por quem jurasse, jurou por si mesmo,
14 U pɛɛ rɛ: Asei kɛcɑ́ɑ́, nɛ́ mɛyɑ̃́ kunípɛ pɔ́ múlukusɛ, ɑm kɔ pipɔ́pírɛ̃ kulúi wɑisɛ.
14 Dizendo: Certamente, abençoando te abençoarei, e multiplicando te multiplicarei.
15 Apirɑhɑm uu mɛsei nɛ uripɔɔ n we un lɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n yekei rɛ u yɛ́ u wɑ mɛ̃́ uú hɑ nɛ li yɛnu.
15 E assim, esperando com paciência, alcançou a promessa.
16 Usoi yɛ̀ɛ̀ lɛlɛɛ u n fe rinyiri séelɛ uú nɛ wééri ɑi nyísɛ rɛ ɑsei kuu símisi, ncée ńn we rɛ pikɛ́ u kɛsi.
16 Porque os homens certamente juram por alguém superior a eles, e o juramento para confirmação é, para eles, o fim de toda a contenda.
17 Uléécɑɑ yɛ pɛɛ lɑlɛ ukɛ́ pɛpɛɛ urinɔɔ kuu n yekei m mɛ̃́ ńsɔnɛ nyísɛ rɛ urinɔɔ kuu ḿ mɑ ɑ́ri kuconsɛ we. Lɛ̃ nnyɑ kuu rinɔ́ɔ yekei uu kɔ wééri uu rikɛcɑ́ɑ́ kpɑ́pɔ.
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais abundantemente a imutabilidade do seu conselho aos herdeiros da promessa, se interpôs com juramento;
18 Mɛwɑi mɛ̃ kɛtɛ́ ɑ́mɛ kuconsɛ we. Uléécɑɑ úu yɛ́ fe ukɛ́ mɛkɛmɛɛ nnɔ́ɔmɛ wɑ. Lɛ̃ nɛ tɔ́ mpí tɔ́ɔ nní ukɛmɛɛ kɛpéké ń yɛ̃́ mɛyɑ̃́ ikɑri kpɑ́sɛlɛnlɛ tɔn nɛ rinɔ́ɔ kuu n yekei mɛ̃́.
18 Para que por duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, tenhamos a firme consolação, nós, os que pomos o nosso refúgio em reter a esperança proposta;
19 Lɛ̃ kɑri n tɑ́lɛ̃ tɔn nɛ mɛ̃́ kɛ ntɔ́fɑ́ɑ nń nɛ sɑulɛ̃ tɔn nɛ we. Kɛsɑ́u kɛɛ pɑ́ɑ́púlɛ yɑrɛ kúninɔi kɛsɑu kɛɛ ku m múílɛ̃ kun nɛ ńsɔnɛ nyɛnu. Kɛsɑ́u kɛɛ kɛnírípi kɑpi kɛlõ sɔnɛ nɛ kɛlõ sɔnɛ riyíkí kɛcɔpɛ rinkénɛ lurilɛ ɑkɛ léepɔ.
19 A qual temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até ao interior do véu,
20 Kei kɛ Yeesu uú nɛ kɛkpéẽ tɔ́ wɑ uu tɔ̃́ nnyɑ mɛfoí lompɔ uu pɛɛ Mɛlikisetɛɛki mɛcɔ pɑnsɛ ḿpɑ́ píyei Uléécɑɑ usinɑ.
20 Onde Jesus, nosso precursor, entrou por nós, feito eternamente sumo sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.