Hebreus 6

Sola NT (SOY_SIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lɛ̃ nnyɑ, tɔkɛ́ Kirisi kɛcɑ́ɑ́ icélɑɑ nɛ kɛ́yu n sĩ, ɑ́ri kɑpɛ ikɛkorɑɑnɛ kɛ-i ŋmɑnɛ n we. Tɔkɛ́ icélɑɑ yɔsí yɑrɛ pɛpɛɛ nfɑtɛnɛ kɛ́mɛɛ m pelɑɑlɛ̃. Ári lɑ tɔkɛ́ kɔ kɛ́korɑɑnɛ icélɑɑ kɛ́mɛɛ́ n we yɑrɛ nní mɛwɑi mɛɛ ɑ́mɛ líkɑ n yóriyɛ piyɑ́ nɛ Uléécɑɑ kɛfɑ pitɛnɛ nsímɛ́
1 Pelo que deixando os rudimentos da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 nɛ píniwolɛ mpehẽ mpehẽ kulúi nsímɛ́ nɛ pisoi kɛcɑ́ɑ́ ɑnípɛ pilɑɑ nɛ pikpɔkpɔ mɛyisɛ nɛ kɛtúhɑɑnɛyɑɑ tɔrɔɔ kɛcɑ́ɑ́ nsímɛ́.
2 e o ensino sobre batismos e imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e juízo eterno.
3 Tɔkɛ́ nɛ kɛ́yu n sĩ. Uléécɑɑ un ncée n hɛ, lɛ̃ kɑri sɔ́nti tɔkɛ́ wɑ.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 Pinyinɛ yɛ welɛ kɛ Uléécɑɑ mɛtɛ́í ɑmɛ rinkpɑ̃́ii, ɑpi ihɛɛ yɛɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ n léeri lélé, Nfɑ́ɑsɔnɛ nn kɔ pikɛmɛɛ́ we ɑpi kɔ nɛ piisoi kpurɛ kɛ́mɛɛ pɛɛpɔ.
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 Pi kɔ pɛɛ picére mɑsilɛ rɛ Uléécɑɑ nsímɛ́ yɛ lɑ́ɑ́rúlɛ, ɑpi kɔ kom tɛ kɛtẽ fɑlɛ kɛɛ n wemɛ yɛ ńnɑŋɛ mɑ́lɛ.
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo vindouro,
6 Ḿpɑ́ nɛ lɛ̃, ɑpi pɛɛ kɔ Uléécɑɑ fómni. Lipite pɛ̃ ɑ́pi yɛ fe pikɛ́ piɑkópɛ kɛpirɛ pítɔ rikpɑ́ pikɛ́ isoi consɛ. Liriyíkí rɛ pi Uléécɑɑ Kɛpipi kunɑpɛ́ɛ́kɔɔ́ kɛcɑ́ɑ́ pikɑrii kpɑ́lɛnlɛ pin kɔ pisoi kɛyu-i kɛriyu kopu.
6 e depois caíram, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que, quanto a eles, estão crucificando de novo o Filho de Deus, e o expondo ao vitupério.
7 Asei kɛcɑ́ɑ́, ikónɛ in kɛcɑrɛ kɛnyinɛ kɛ́mɛɛ́ n cuunkɛɛ, ilukɛ in ńsɔnɛ n wɑ, li yɛ pɛ̃ nnyɑ kɑpi kɛ n lum kulɑ́ɑ wɑlɛ. Uléécɑɑ yɛ̀ɛ̀ kɛ rikpɑ́lɛ.
7 Pois a terra que embebe a chuva, que cai muitas vezes sobre ela, e produz erva proveitosa para aqueles por quem é lavrada, recebe a bênção da parte de Deus;
8 Amɑ́ in tɛ sinípɛleépi nɛ mɛwéé mɛɛ kei lɛ, ɑ́kɛ pɛɛ líkɑ yoriyɛ, Uléécɑɑ yɛ́ ɑnɔ́ɔ kɛ wɑ, ɑpi pɛɛ mɛsɛ nnɑ kɛ sɛ́.
8 mas se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada, e perto está da maldição; o seu fim é ser queimada.
9 Pinɛ́sɑ́nɛ lɑlɑ kɛcirɛ, ḿpɑ́ kɑri nní n símisi, tɔ tɑ́lɛ̃ tɛ ncée sɔnɛ mmɛ-i kɛ Uléécɑɑ uu yɛ́ nɔ́ɑnɛ́yu n lɔ kɑni tíkilɛ̃.
9 Mas de vós, ó amados, esperamos coisas melhores, e que acompanham a salvação, ainda que assim falamos.
10 Uléécɑɑ yɛ ɑsei tikilɛnlɛ un nɛ túhɑɑnɛ. Úu nɔ́mɛnɛ́wɑi sɔnɛ pɑlɛinɛ. Úu kɔ pɑlɛinɛ rɛ nɔ ńlɑ u nyísɛ ɑni ńlɑ mmɛ̃ nɛ tiki ɑní nɛ upikɔ́ lɛ́ni. Nɔ kɔ nɛ welɛ nɔn pi lɛ́ni.
10 Porque Deus não é injusto, para se esquecer da vossa obra, e do amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto servistes aos santos, e ainda os servis.
11 Tɔ lɑ rɛ ḿpɑ́ nɔ́ úye ukɛ́ lɛ̃ n ŋmɔ́ɔ́púlɛ̃ hɑ́i nɛ kɛ́tɔ-pɔ, nɔkɛ́ nɛ lɛ̃ nnɛ́í kɑni m mɛ̃́ n yɛ̃́ nnyɑ.
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até o fim, para completa certeza da esperança;
12 Ári lɑ nɔkɛ́ sikɑ̃́ m mɑ́, ɑmɑ́ ɑni pɛpɛɛ Uléécɑɑ nɛ kɛfɑ n tɛnɛ pin nɛ piripɔɔ we mɛcɔ n we. Pɛpɛɛ yɛ lɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uú nɛ pi m mɛ̃́ ukɛ́ pi hɛ yɛ̃.
12 para que não vos torneis indolentes, mas sejais imitadores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Kɛ Uléécɑɑ uu Apirɑhɑm tinɔ́ɔ n yekei, u pɛɛ wéerilɛ. Líkɑ ɑ́i we lɛɛ u n fe kuu yɛ́ rɛ u yɛ́ lirinyiri sée uú nɛ wééri. Lɛ̃ nnyɑ kuú pɛɛ mɛsɛ urinyiri cirɛ sée uú nɛ wééri.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha outro maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 U pɛɛ rɛ: Asei kɛcɑ́ɑ́, nɛ́ mɛyɑ̃́ kunípɛ pɔ́ múlukusɛ, ɑm kɔ pipɔ́pírɛ̃ kulúi wɑisɛ.
14 dizendo: Certamente te abençoarei, e grandemente te multiplicarei.
15 Apirɑhɑm uu mɛsei nɛ uripɔɔ n we un lɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n yekei rɛ u yɛ́ u wɑ mɛ̃́ uú hɑ nɛ li yɛnu.
15 E assim, tendo Abraão esperado com paciência, alcançou a promessa.
16 Usoi yɛ̀ɛ̀ lɛlɛɛ u n fe rinyiri séelɛ uú nɛ wééri ɑi nyísɛ rɛ ɑsei kuu símisi, ncée ńn we rɛ pikɛ́ u kɛsi.
16 Pois os homens juram por quem é maior do que eles, e o juramento para confirmação é, para eles, o fim de toda contenda.
17 Uléécɑɑ yɛ pɛɛ lɑlɛ ukɛ́ pɛpɛɛ urinɔɔ kuu n yekei m mɛ̃́ ńsɔnɛ nyísɛ rɛ urinɔɔ kuu ḿ mɑ ɑ́ri kuconsɛ we. Lɛ̃ nnyɑ kuu rinɔ́ɔ yekei uu kɔ wééri uu rikɛcɑ́ɑ́ kpɑ́pɔ.
17 assim que, querendo Deus mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, se interpôs com juramento;
18 Mɛwɑi mɛ̃ kɛtɛ́ ɑ́mɛ kuconsɛ we. Uléécɑɑ úu yɛ́ fe ukɛ́ mɛkɛmɛɛ nnɔ́ɔmɛ wɑ. Lɛ̃ nɛ tɔ́ mpí tɔ́ɔ nní ukɛmɛɛ kɛpéké ń yɛ̃́ mɛyɑ̃́ ikɑri kpɑ́sɛlɛnlɛ tɔn nɛ rinɔ́ɔ kuu n yekei mɛ̃́.
18 para que por duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, tenhamos poderosa consolação, nós, os que nos refugiamos em lançar mão da esperança proposta;
19 Lɛ̃ kɑri n tɑ́lɛ̃ tɔn nɛ mɛ̃́ kɛ ntɔ́fɑ́ɑ nń nɛ sɑulɛ̃ tɔn nɛ we. Kɛsɑ́u kɛɛ pɑ́ɑ́púlɛ yɑrɛ kúninɔi kɛsɑu kɛɛ ku m múílɛ̃ kun nɛ ńsɔnɛ nyɛnu. Kɛsɑ́u kɛɛ kɛnírípi kɑpi kɛlõ sɔnɛ nɛ kɛlõ sɔnɛ riyíkí kɛcɔpɛ rinkénɛ lurilɛ ɑkɛ léepɔ.
19 a qual temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 Kei kɛ Yeesu uú nɛ kɛkpéẽ tɔ́ wɑ uu tɔ̃́ nnyɑ mɛfoí lompɔ uu pɛɛ Mɛlikisetɛɛki mɛcɔ pɑnsɛ ḿpɑ́ píyei Uléécɑɑ usinɑ.
20 aonde Jesus, como precursor, entrou por nós, feito sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.